บทที่ 314: 105: ตัวตนที่แท้จริงของไป๋เวย เมื่อเธอกำลังถูกสั่งสอน! 2 แปลโดย: 549690339 สังเกตได้จากสายตาของเย่เซิน เขามีเธออยู่ในหัวใจ หลี่อี้อี้กล่าวต่อไปว่า “คนที่เย่เซินให้ความสำคัญมากที่สุดคือเย่ซู พี่สาวของเขาและหลานสาวของเขา การประจบเขานั้นเป็นเรื่องรอง แต่การหาทางประจบเย่ซูและลูกสาวของเย่ซูต่างหากคือเรื่องหลัก” เมื่อพูดถึงจุดนี้ หลี่อี้อี้ก็หยุดชั่วครู่ “ตราบใดที่เธอได้รับการยอมรับจากเย่ซู และปล่อยให้เธอเป็นคนช่วยพูดให้เธอต่อหน้าเย่เซิน เมื่อนั้นเธอก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีกเลย! เย่ซูเป็นผู้หญิงที่เข้าหาได้ง่ายมาก เธอค่อนข้างซื่อๆ การที่จะทำให้เธอยอมรับและชอบพอนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลย” หลี่อี้อี้เคยได้ยินเย่เซินพูดถึงเย่ซูมามากกว่าหนึ่งครั้งในอดีต ในตอนนั้น เย่เซินยังเป็นแค่เด็กจนๆ ที่ไม่มีอะไรติดตัวเลย จากคำพูดของเขา สัมผัสได้เลยว่าเย่เซินเคารพเย่ซูมาก! ทุกครั้งที่พวกเขาออกไปกินข้าวข้างนอก เขาจะห่ออาหารกลับไปฝากเย่ซูเสมอ แม้ว่าตอนนี้เย่เซินจะร่ำรวยแล้ว แต่เขาไม่มีทางลืมเย่ซูอย่างแน่นอน ดังนั้น ไป๋เวยจึงต้องเอาใจเย่ซูให้ได้! ไป๋เวยพยักหน้า “ตกลง ฉันเข้าใจแล้ว” โดยปกติแล้ว คนที่ใจดีมักจะไม่ค่อยมีเล่ห์เหลี่ยมซับซ้อนอะไรนัก ขนาดพวกผู้ชายห่วยๆ ไป๋เวยยังหว่านล้อมมาได้นับไม่ถ้วน แล้วทำไมเธอจะหลอกล่อแม่บ้านคนหนึ่งไม่ได้เชียวหรือ? “และยังมีหลานสาวของเย่เซินด้วย” หลี่อี้อี้กล่าวต่อ “หลานสาวคนนั้นของเขาดูเหมือนจะฉลาดทีเดียว เธอต้องระวังตัวให้มากขึ้นเมื่ออยู่ต่อหน้าเด็กคนนั้น” เมื่อได้ยินเช่นนี้ รอยยิ้มดูแคลนก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของไป๋เวย “เด็กสาวอายุสิบแปดสิบเก้าจะไปรู้อะไร?” ไป๋เวยไม่ได้เห็นเย่จ่าวอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย ตัวเธอเองอายุสามสิบปีแล้ว จะมาเสียท่าให้เด็กสาวรุ่นลูกได้อย่างไร? หลี่อี้อี้ขมวดคิ้ว “สรุปสั้นๆ คืออย่าประมาท คนที่ดูเหมือนไม่มีพิษมีภัยนี่แหละคือคนที่น่ากลัวที่สุด!” เหมือนกับเธอในตอนนั้น เป็นเพราะเธอมองข้ามเย่เซินไปในตอนแรก ใครจะไปคิดว่าเด็กจนๆ ที่ไม่มีอะไรเลย จะจู่ๆ กลายเป็นเจ้าของบริษัทขนส่งรายใหญ่ขึ้นมาได้? หลี่อี้อี้รู้สึกเสียใจจริงๆ หากตอนนั้นเธอไม่เลือกที่จะทิ้งเย่เซินไป ป่านนี้เธอก็คงจะเป็นแฟนสาวที่ถูกต้องตามกฎหมายของเย่เซินไปแล้ว แล้วไป๋เวยจะมีสิทธิ์อะไรมาแทรกแซงได้อีกล่ะ? ไป๋เวยยิ้มแล้วกล่าวว่า “พี่อี้อี้ ไม่ต้องกังวลไปหรอก เธอเป็นแค่เด็กสาวที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมด้วยซ้ำ ไม่เห็นต้องเก็บมาใส่ใจเลย! ฉันผ่านศึกมานับร้อยครั้งแล้ว ผู้ชายห่วยๆ แบบไหนที่ฉันไม่เคยเจอบ้าง?” เมื่อนึกถึงประสบการณ์และความรู้ของไป๋เวยตลอดหลายปีที่ผ่านมา หลี่อี้อี้ก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มและพยักหน้า จากนั้นเธอก็กล่าวว่า “หลานเซียง เป็นเรื่องดีที่เธอรู้ว่าควรทำอย่างไร สรุปก็คือ ก่อนที่เธอจะได้จดทะเบียนสมรสกับเย่เซิน เธอห้ามให้ใครสังเกตเห็นความผิดปกติเด็ดขาด!” ไป๋เวยขมวดคิ้ว “การจดทะเบียนสมรสมีประโยชน์อะไร? แค่ตั้งท้องลูกของเขาก็พอแล้ว! อย่าบอกนะว่าเขาจะไม่ยอมรับเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง?” เย่เซินก็อายุมากขนาดนี้แล้ว เขาต้องอยากมีลูกเป็นของตัวเองแน่นอน แทนที่จะรอจดทะเบียนสมรสซึ่งมันยุ่งยาก สู้หาทางลัดก้าวกระโดดไปเลยดีกว่า นั่นคือการตั้งครรภ์ลูกของเย่เซิน ใครจะรู้ว่าเมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา หลี่อี้อี้ก็ปฏิเสธทันที “ไม่ได้! เธอจะทำแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด!” “ทำไมล่ะ?” ไป๋เวยมองหลี่อี้อี้ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสับสน หลี่อี้อี้กล่าวต่อว่า “อาจเป็นเพราะอิทธิพลจากพี่สาวของเขา เย่เซินจึงเป็นคนที่หัวโบราณมาก เขาต่อต้านการใช้ชีวิตคู่ก่อนแต่งงานอย่างที่สุด หากเธอต้องการรักษาภาพลักษณ์ของผู้หญิงที่ดีต่อหน้าเขา เธอต้องไม่มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับเขามากเกินไป! มิฉะนั้น ความพยายามทั้งหมดที่ผ่านมาของเราจะสูญเปล่า!” ไป๋เวยมองหลี่อี้อี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ “ไม่จริงน่ะ พี่อี้อี้! ในช่วงหลายปีที่พี่อยู่กับเขา พี่ไม่ได้... เลยเหรอ?” หลี่อี้อี้ส่ายหัว เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไป๋เวยก็ถอนหายใจ “ฉันไม่คิดเลยว่าเย่เซินจะเป็นผู้ชายที่ดีขนาดนี้!” ในสังคมปัจจุบัน ใครจะสามารถยับยั้งชั่งใจได้เหมือนเย่เซินกัน? คำว่า “ผู้ชายที่ดี” ประโยคนี้บาดลึกเข้าไปในใจของหลี่อี้อี้ ผู้ชายคนนี้เคยเป็นของเธอ แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เขาไม่ใช่ของเธอแล้ว ในอนาคต เขาจะเป็นของไป๋เวย เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หลี่อี้อี้ก็มองไปที่ไป๋เวย “หลานเซียง ยินดีด้วยนะ จากนี้ไปเธอจะเป็นนายหญิงของเซิ่งตง เอ็กซ์เพรส! เย่เซินไม่มีวันหักหลังเธอแน่นอนเมื่อเธอแต่งงานกับเขาแล้ว!” ไป๋เวยได้ยินความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของหลี่อี้อี้ “พี่อี้อี้ พี่คือผู้มีพระคุณในชีวิตของฉัน ถ้าไม่มีพี่ ฉันก็คงไม่ได้พบกับเย่เซิน! ไม่ต้องห่วงนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต พี่ก็ยังเป็นพี่สาวของฉัน! ถ้าฉันได้กินเนื้อ ฉันจะไม่ปล่อยให้พี่ต้องซดแค่น้ำแกงแน่นอน!” คำพูดของไป๋เวยออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ไม่มีความเท็จเลยแม้แต่น้อย ท้ายที่สุดแล้ว เธอและหลี่อี้อี้ต่างก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว