Chapter 1230: หนูย่อมหวาดกลัวแสงสว่างเสมอ ทั้งสองออกจากเรือรบ จูฉีอู่สะบัดมือเก็บเรือรบไป ในขณะเดียวกันวัตถุชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมืออีกข้าง มันคือลูกบอลทรงกลมขนาดเท่ากำปั้นที่เปล่งแสงสีทองเจิดจ้า บนพื้นผิวของมันถูกสลักลวดลายที่ซับซ้อนและหนาแน่น แผ่กลิ่นอายที่รุนแรงของกฎแห่งเปลวเพลิงออกมา หลินมู่หยูรู้ทันทีว่านี่คือสมบัติล้ำค่าประเภทกฎแห่งเปลวเพลิง สายตาของจูฉีอู่กวาดมองไปรอบๆ ราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง หลินมู่หยูยังคงมีความสงสัยในใจ “ท่านอาวุโสจู ในเมื่อท่านรู้อยู่แล้วว่าเหอเหรินซิงซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ทำไมท่านไม่ฆ่าเขาทิ้งไปเลยล่ะครับ? ด้วยความสามารถของท่าน การฆ่าเขาไม่น่าใช่เรื่องยาก” จูฉีอู่กล่าว “การฆ่าเขาน่ะไม่ยากจริง แต่ที่ยากคือการหาตำแหน่งของแผนที่ดวงดาวต่างหาก เขาซ่อนแผนที่ดวงดาวเอาไว้ และไม่มีใครรู้เลยว่ามันอยู่ที่ไหน” หลินมู่หยูถามด้วยความสงสัย “ถ้าอย่างนั้น ท่านก็น่าจะจับเขาเป็นแล้วเค้นถาม หรือไม่ก็ค้นวิญญาณของเขา น่าจะมีวิธีหาคำตอบได้นะครับ” จูฉีอู่หัวเราะ “การฆ่าเทพน่ะเรื่องง่าย แต่การจับเป็นนั้นยากนัก ถ้าข้าคิดจะจับเขาเป็นจริงๆ เขาก็คงเลือกที่จะระเบิดตัวเองทิ้งไปแล้ว ซึ่งนั่นจะทำให้ทั้งวิญญาณและร่างกายของเขาแตกดับจนไม่เหลือซาก” “และเขาคงส่งต่อตำแหน่งของแผนที่ดวงดาวให้กับเผ่าปีศาจไปแล้ว ซึ่งมันต้องถูกซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่งในมิติความว่างเปล่านี้” “เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อครึ่งปีก่อน และเขาก็ซ่อนตัวอยู่ที่นี่มาตลอดหกเดือน โดยมีปีศาจแวะเวียนมาหาเป็นครั้งคราว” “พวกเราฆ่าปีศาจเหล่านั้นทิ้งไปก่อนหน้านี้แล้ว แต่เราก็ไม่อาจเฝ้าระวังโจรได้ตลอดไป วันหนึ่งเผ่าปีศาจจะต้องทำสำเร็จแน่” หลินมู่หยูถามต่อ “แล้วถ้าท่านไม่มีเทคนิคของผม ท่านจะทำอย่างไรครับ?” “ถ้าไม่มีเจ้า...” จูฉีอู่เหลือบมองหลินมู่หยู “ถ้าไม่มีเจ้า เราคงต้องใช้วิธีบางอย่างเพื่อทำลายมิติความว่างเปล่านี้ให้ราบเป็นหน้ากลอง” หลินมู่หยูตกตะลึง จ้องมองจูฉีอู่อย่างไม่อยากเชื่อ เขาไม่รู้ว่ามิติความว่างเปล่านี้กว้างใหญ่แค่ไหน แต่เขามั่นใจว่ามันไม่เล็กแน่นอน มันต้องกว้างนับพันนับหมื่นล้านกิโลเมตร และโครงสร้างของโลกมหาศาลนั้นเป็นแบบสามมิติ การทำลายมิติความว่างเปล่าขนาดนี้ ต่อให้เป็นเทพก็ยังทำไม่ได้ จูฉีอู่หัวเราะ “ไม่เชื่อข้าหรือ? อันที่จริงเราเองก็ไม่อยากใช้วิธีระดับกลยุทธ์แบบนั้นหรอก ต้นทุนมันสูงเกินไป และส่วนใหญ่ก็ไม่คุ้มค่าที่จะทำ” “และเมื่อใช้วิธีนี้แล้ว มันจะมีผลกระทบตามมามากมาย” หากไม่มีทางเลือกอื่น เพื่อป้องกันไม่ให้แผนที่ดวงดาวทางการทหารตกไปอยู่ในมือของเผ่าปีศาจ มนุษย์ย่อมยอมทุ่มทุกอย่างเพื่อเปิดฉากโจมตีมิติความว่างเปล่านี้อย่างรุนแรง แต่ในเมื่อหลินมู่หยูปรากฏตัวขึ้น เขาก็เห็นความหวัง ถ้าเทคนิคของหลินมู่หยูไม่ได้ผล และเหอเหรินซิงถูกฆ่าตายไปแล้ว ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ก็คือการทำลายมิติความว่างเปล่านี้ทิ้ง ยอมทำลายมิติพร้อมกับแผนที่ดวงดาว ดีกว่าปล่อยให้มันตกไปอยู่ในมือของเผ่าปีศาจ จูฉีอู่ยังคงหมุนลูกบอลในมือไปมา ดวงตาของหลินมู่หยูเป็นประกายขณะครุ่นคิดถึงทุกคำพูดของจูฉีอู่ เขาเกือบจะมั่นใจแล้วว่าแผนที่ดวงดาวทางการทหารที่เหอเหรินซิงชิงไปนั้นไม่ใช่เรื่องธรรมดา จุดประสงค์ของแผนที่ดวงดาวไม่ใช่แค่การระบุตำแหน่งของป้อมปราการดวงดาวหรือฐานทัพหน้าเท่านั้น แต่มันต้องมีหน้าที่อื่นด้วย ทว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรต้องกังวล หน้าที่ของเขาตอนนี้คือการช่วยให้จูฉีอู่ได้รับตำแหน่งของแผนที่ดวงดาวจากปากของเหอเหรินซิง เมื่อทำภารกิจนี้เสร็จสิ้น ทุกอย่างก็จบลง จูฉีอู่เปิดใช้งานลูกบอลในมือในที่สุด ลูกบอลระเบิดเป็นเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ ปล่อยแสงสีทองเจิดจ้า มันค่อยๆ ลอยขึ้นจากฝ่ามือของจูฉีอู่ แผ่รัศมีอันร้อนแรงออกมา ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวถูกส่องสว่างจนทั่ว และอุณหภูมิโดยรอบก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ลูกบอลขยายตัวอย่างรวดเร็วในเปลวเพลิง เปลี่ยนสภาพกลายเป็นลูกไฟขนาดมหึมาที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าพันกิโลเมตร “นี่มันดวงดาวชัดๆ!” หลินมู่หยูตกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าจูฉีอู่จะสร้างดวงดาวขึ้นมาได้ จูฉีอู่กล่าวอธิบาย “นี่ไม่ใช่ดวงดาวจริงๆ แต่เป็นดวงดาวเทียม มันถูกผนึกด้วยไฟจากดวงดาวที่เพียงพอ โดยอาศัยค่ายกลเพื่อทำหน้าที่แทนดวงดาวชั่วคราว” “ต่อไปเจ้าจะได้รู้ว่า ในโลกมหาศาลแห่งนี้มีเผ่าพันธุ์แห่งความมืดมากมายที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ราวกับหนูในท่อระบายน้ำ” “มีเพียงแสงที่สว่างไสวและบริสุทธิ์ที่สุดเท่านั้นที่จะเผาผลาญหนูท่อพวกนี้ให้ตายได้” หลินมู่หยูฟังคำพูดของจูฉีอู่ที่ฟังดูราวกับบทสวด เขาสัมผัสได้ถึงความแค้นอันลึกซึ้งที่ซ่อนอยู่ภายในนั้น ดูเหมือนจูฉีอู่จะมีความแค้นอย่างรุนแรงต่อเผ่าพันธุ์แห่งความมืดที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด รวมถึงผู้ที่ทรยศต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ ความแค้นนี้มาจากก้นบึ้งของหัวใจ หยั่งรากลึกและรุนแรง หลินมู่หยูเริ่มสงสัยเกี่ยวกับอดีตของจูฉีอู่ เขากับจูฉีอู่จ้องมองไปยังดวงดาวเทียมดวงนี้ ดวงดาวสว่างขึ้นเรื่อยๆ เปลวไฟบนพื้นผิวก็ทวีความรุนแรงมากขึ้น นอกจากกฎแห่งเปลวเพลิงที่บริสุทธิ์และเข้มข้นแล้ว หลินมู่หยูยังสัมผัสได้ถึงกฎอีกข้อที่ลึกล้ำซึ่งซ่อนอยู่ภายในเปลวเพลิง เป็นกฎที่เขาไม่เคยพบมาก่อน ทว่าทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ กฎนี้ดูเหมือนจะมีสติสัมปชัญญะ แฝงตัวอยู่ในเปลวเพลิง คลุมเครือและลึกลับ จูฉีอู่พึมพำ “หนูเอ๋ย ออกมาได้แล้ว!” หลินมู่หยูรู้สึกว่าวันนี้จูฉีอู่ดูต่างออกไปเล็กน้อย ไม่เหมือนกับครั้งก่อนๆ ที่เคยพบเจอ ไม่ถึงสามวินาทีหลังจากจูฉีอู่พูดจบ เปลวไฟที่ลุกโชนก็ปะทุขึ้นท่ามกลางความมืดมิดในระยะห่างออกไปสิบล้านกิโลเมตร จากนั้นเสียงกรีดร้องที่บาดลึกถึงวิญญาณก็ดังขึ้น ร่างหนึ่งวิ่งหนีออกมาจากเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ ร่างกายของเขาทั้งร่างถูกไฟห่อหุ้ม กลิ่นอายปั่นป่วน แต่เขากลับไม่สามารถดับไฟเหล่านั้นได้ เขากรีดร้องไม่หยุด ความเจ็บปวดนั้นชัดเจนว่าทารุณเพียงใด หลินมู่หยูรู้สึกแปลกใจ เหอเหรินซิงเป็นถึงเทพ เปลวไฟระดับนี้ไม่ควรทำอันตรายเขาได้ ทว่าความเจ็บปวดของเขากลับดูไม่เหมือนแสร้งทำ ยิ่งไปกว่านั้น ความเจ็บปวดนี้ยังดูคุ้นเคยสำหรับหลินมู่หยู มันคือความเจ็บปวดทางวิญญาณ! หลินมู่หยูตกใจ เขาเข้าใจในที่สุดว่าเปลวไฟพวกนั้นไม่ได้เผาผลาญแค่เนื้อหนังของเขา แต่รวมถึงวิญญาณด้วย จูฉีอู่เผยรอยยิ้มเย็นชา “หนูท่อก็ย่อมหวาดกลัวแสงสว่างเสมอ” ร่างของเขาเลือนหายไป และในวินาทีต่อมา เขาก็ปรากฏตัวต่อหน้าเหอเหรินซิง พร้อมกับฝ่ามือสิบครั้งที่ฟาดลงไป เหอเหรินซิงส่งเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว “แกฆ่า...” ยังไม่ทันพูดจบ ร่างของเขาก็ถูกฉีกขาดออกเป็นสี่หรือห้าส่วน หลินมู่หยูเห็นวิญญาณของเหอเหรินซิงที่กำลังถูกเปลวไฟเผาผลาญ แม้ว่าร่างกายของเทพจะถูกทำลาย แต่ถ้าอาศัยเพียงวิญญาณ ก็ยังคงดำรงอยู่ในโลกนี้ได้ การสร้างร่างกายขึ้นใหม่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเทพ ทว่าวิญญาณของเหอเหรินซิงกลับเหมือนฟองสบู่ มันแตกสลายและสลายไปในทันที หลินมู่หยูเห็นเหตุการณ์ชัดเจน จูฉีอู่ไม่ได้ลงมือซ้ำ การโจมตีของเขาแม้จะรุนแรงแต่ก็ผ่านการคำนวณมาแล้ว เขาทำลายเพียงร่างกายของเหอเหรินซิงเท่านั้น แต่ไม่ได้ทำร้ายวิญญาณ วิญญาณของเหอเหรินซิงระเบิดตัวเองด้วยเหตุผลพิเศษบางอย่าง จูฉีอู่กล่าวอธิบาย “นี่คือธรรมชาติที่น่ารังเกียจของปีศาจล่อลวง ผู้ที่ถูกล่อลวงหากร่างกายถูกทำลาย วิญญาณก็จะถูกทำลายไปด้วย” “และถ้าวิญญาณรู้สึกถึงอันตราย มันก็จะระเบิดตัวเอง แม้แต่การทำให้วิญญาณหมดสติไปก็ไร้ประโยชน์” “นี่เทียบเท่ากับข้อจำกัด เป็นข้อจำกัดที่ยากจะทำลาย” “เรามีวิธีขัดขวางข้อจำกัดนี้ชั่วคราว แต่การค้นวิญญาณก็จะได้รับผลกระทบไปด้วย ข้อมูลที่ได้มาอาจจะน้อยนิด หรืออาจจะผิดพลาด” หลินมู่หยูพยักหน้า “เรื่องนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเถอะ ผมน่าจะหาคำตอบได้” เขาอัญเชิญเปลวเพลิงนิรันดร์ออกมา ห่อหุ้มเนื้อและเลือดที่เพิ่งตายไปของเหอเหรินซิง เนื้อและเลือดเหล่านั้นจัดเรียงตัวใหม่ในเปลวเพลิง และในชั่วพริบตา ร่างกายของเหอเหรินซิงก็ฟื้นคืนชีพกลับมา ทันทีหลังจากนั้น กลิ่นอายวิญญาณก็แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา และวิญญาณของเขาก็เริ่มฟื้นฟูเช่นกัน เมื่อเหอเหรินซิงคุกเข่าลงต่อหน้าหลินมู่หยู หลินมู่หยูก็พยักหน้าเล็กน้อยให้กับจูฉีอู่ จูฉีอู่รีบหยิบหินเวทมนตร์ออกมาทันที เป็นหินประเภทที่ปีศาจมักใช้กัน และบทสวดประหลาดก็ดังออกมาจากหินเวทมนตร์ก้อนนั้น