Chapter 1945: ครึ่งหนึ่งของเพื่อนร่วมโลก คุณต้องการความช่วยเหลือไหม? กฎแห่งอวกาศนำผลประโยชน์มากมายมาให้หลินมู่หยู มันไม่เพียงแต่ทำให้เขามีความเร็วเหนือกว่าระดับเทพอาวุโสทั่วไปเท่านั้น แต่ยังช่วยให้เขาสามารถสัมผัสถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในระยะไกลผ่านความผันผวนของมิติได้อีกด้วย เหตุการณ์ไล่ล่ากำลังเกิดขึ้นห่างจากเขาไปหนึ่งล้านกิโลเมตร ราชาเทพปีศาจตนหนึ่งกำลังไล่ล่าเทพแท้จริงตนหนึ่งอยู่ ช่างบังเอิญเหลือเกินที่ราชาเทพปีศาจตนนี้เป็นปีศาจค้างคาวเช่นกัน ทำให้นึกถึงตอนที่หลินมู่หยูเคยถูกราชาปีศาจค้างคาวไล่ล่า ซึ่งเป็นฉากที่คล้ายคลึงกันมาก เมื่อเห็นคนคุ้นเคยเก่ากำลังถูกไล่ล่า หลินมู่หยูก็ยิ้มออกมา “ความเร็วในการฝึกฝนของเธอไม่ได้ช้าเลยนะ มาถึงจุดสูงสุดของเทพแท้จริงแล้วหรือนี่” ในมหาพิภพ บุคคลเดียวที่หลินมู่หยูจะเรียกได้ว่าเป็นคนคุ้นเคยเก่าก็คือ ลิเลียน หญิงสาวลูกครึ่งมนุษย์-ปีศาจ อดีตราชินีปีศาจในโลกใบเล็ก นับตั้งแต่จากโลกใบเล็กมาจนถึงปัจจุบัน เวลาได้ผ่านไปเพียงร้อยกว่าปีเท่านั้น ในเวลาเพียงร้อยกว่าปี ลิเลียนได้ฝึกฝนจากระดับกึ่งเทพผู้ยิ่งใหญ่มาจนถึงจุดสูงสุดของเทพแท้จริง ซึ่งเป็นความเร็วที่เหนือกว่าคนส่วนใหญ่ ลิเลียนมาถึงจุดสูงสุดของเทพแท้จริงแล้ว แม้ว่าเธอจะดูย่ำแย่มาก แต่ชีวิตของเธอยังไม่ได้อยู่ในอันตรายถึงชีวิต ดังนั้นหลินมู่หยูจึงไม่รีบร้อนที่จะเข้าไปแทรกแซง หลินมู่หยูเพียงแค่อยากรู้ว่าเหตุใดลิเลียนถึงมาอยู่ที่นี่ สถานที่แห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากอาณาเขตดาราปีศาจ หากพวกปีศาจค้นพบลูกครึ่งอย่างลิเลียน พวกมันจะต้องสังหารเธอโดยไม่ลังเลแน่นอน กล่าวอีกนัยหนึ่ง การที่ลิเลียนมาที่นี่ก็เหมือนกับการมาหาความตายชัดๆ เธอต้องสิ้นหวังขนาดไหนกัน? ราชาปีศาจค้างคาวส่งเสียงคำรามแหลม คลื่นเสียงกระจายออกไปราวกับระลอกคลื่นกระแทกเข้าใส่ร่างของลิเลียน ลิเลียนเสียหลักทันที หมุนคว้างไปมาอย่างไร้ทิศทางในห้วงดารา ชั้นแสงจางๆ ปรากฏขึ้นบนร่างของลิเลียน แม้เธอจะดูทุลักทุเล แต่เธอก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ แสงจางๆ นั้นต้านทานการโจมตีของราชาปีศาจค้างคาวเอาไว้ได้ หลินมู่หยูขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้สึกเหมือนเคยเห็นแสงจางๆ นี้บนตัวของลิเลียนที่ไหนมาก่อน ราชาปีศาจค้างคาวกระพือปีกพุ่งเข้าใส่ลิเลียน ลิเลียนพยายามประคองร่างให้มั่นคง จากนั้นพลันประสานมือเข้าด้วยกันและคำนับไปยังราชาปีศาจค้างคาวจากระยะไกล ราชาปีศาจค้างคาวส่งเสียงร้องออกมาทันที สูญเสียการควบคุมทิศทางราวกับคนเมา ก่อนจะร่วงดิ่งลงไป ดวงตาของหลินมู่หยูหรี่ลง เขาเข้าใจแล้วว่ามันคืออะไร “เผ่าวิญญาณแห่งห้วงดารา!” ทั้งชั้นแสงที่ห่อหุ้มลิเลียนและการคำนับจากระยะไกล ทั้งหมดล้วนเป็นวิชาของเผ่าวิญญาณแห่งห้วงดารา เผ่าวิญญาณแห่งห้วงดาราได้หายสาบสูญไปนานนับไม่ถ้วน โดยพบเพียงโบราณวัตถุบางชิ้นในบางครั้งเท่านั้น ทุกคนต่างคิดว่าพวกเขาเลือนหายไปตามกระแสธารแห่งประวัติศาสตร์แล้ว แต่บัดนี้พวกเขากลับปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ราชาปีศาจค้างคาวฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าใส่ลิเลียนอีกครั้ง ลิเลียนต้องการจะหนี แต่ความเร็วของเธอด้อยกว่าราชาปีศาจค้างคาวมาก ทำให้ยากที่จะหลบหนีไปได้ หลินมู่หยูสัมผัสได้ว่าลิเลียนดูวิตกกังวลและลังเล “เธอน่าจะยังมีไพ่ตายอยู่อีกบ้าง” “แต่ดูเหมือนเธอจะไม่เต็มใจที่จะใช้มัน” “ผู้หญิงคนนี้มักจะเก็บงำบางอย่างเอาไว้เสมอ” เมื่อนึกถึงเรื่องราวต่างๆ ในโลกใบเล็ก หลินมู่หยูรู้ดีว่าลิเลียนเป็นคนที่น่ารับมือยากเพียงใด ในทุกๆ เรื่อง เธอจะเหลือทางหนีทีไล่ให้ตัวเองเสมอ ใครก็ตามที่คิดจะสังหารเธอจะต้องยอมจ่ายราคาที่สาสม เธอถึงขั้นเคยพยายามจะระเบิดโลกแห่งขุมนรกทั้งใบเพื่อตายไปพร้อมกับพวกปีศาจที่มาสนับสนุนด้วยซ้ำ สรุปสั้นๆ ในความคิดของหลินมู่หยู ลิเลียนคือหญิงสาวที่สวยงามและบ้าคลั่ง เขาเชื่อว่าลิเลียนมีวิธีรับมือกับราชาปีศาจค้างคาวอย่างแน่นอน แต่มันจะต้องแลกมาด้วยราคาที่ต้องจ่าย และราคานี้คือสิ่งที่เธอไม่เต็มใจจะจ่ายหากไม่ถึงคราวจำเป็นจริงๆ อย่างน้อยที่สุด ราชาปีศาจค้างคาวตนนี้ก็ยังไม่คุ้มค่าพอที่เธอจะต้องยอมจ่ายราคาที่ว่า หลินมู่หยูพอจะจับใจความความคิดของลิเลียนได้ “ดูเหมือนฉันจะให้ความช่วยเหลือไม่ทันท่วงที แต่ก็สามารถมาช่วยเติมเต็มให้มันสมบูรณ์แบบได้” เขาล็อกเป้าหมายไปที่ราชาปีศาจค้างคาวแล้วชี้ปลายนิ้วออกไปอย่างสบายๆ คาดระดับดาราขาว: คำสาปเวลา! ในวินาทีที่หลินมู่หยูเล็งเป้าหมาย ขนทั่วร่างของราชาปีศาจค้างคาวก็ลุกชัน ความเย็นยะเยือกแล่นขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ มันเห็นแสงสีแดงวาบผ่านดวงตา ความเจ็บปวดแหลมคมราวกับแทงทะลุวิญญาณ ก่อนที่สติของมันจะจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด ราชาปีศาจค้างคาวถูกหลินมู่หยูสังหารทิ้งอย่างง่ายดายด้วยการชี้ปลายนิ้วเพียงครั้งเดียว ลิเลียนมองดูราชาปีศาจค้างคาวที่จู่ๆ ก็ตายลง ดวงตาของเธอคมกริบและระแวดระวังขณะกวาดมองไปรอบข้าง “ใครน่ะ?” ลำแสงสายหนึ่งพุ่งมาจากระยะไกลแล้วหยุดลงตรงหน้าเธอ หลินมู่หยูทักทายลิเลียน “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ฝ่าบาทราชินีปีศาจ” เมื่อเห็นหลินมู่หยู ลิเลียนก็ผ่อนคลายลงทันที “เป็นคุณเองหรือ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?” หลินมู่หยูยิ้ม “นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากถามเหมือนกัน ฝ่าบาทราชินีปีศาจมาทำอะไรที่นี่?” ลิเลียนตอบ “ฉันมาตามหาบางอย่างน่ะ” หลินมู่หยูจำได้ว่าลิเลียนเคยกล่าวว่าพ่อแม่ของเธอเหมือนจะทิ้งบางอย่างไว้ให้เธอในมหาพิภพแห่งนี้ หลินมู่หยูเคยสงสัยว่าตัวตนของลิเลียนไม่ธรรมดา ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าแท้จริงลิเลียนไม่ใช่ปีศาจ พูดให้ถูกคือ เธอมาจากเผ่าวิญญาณแห่งห้วงดารา ใครจะไปรู้ว่าพ่อแม่ของเธอใช้วิธีการใดในการปลอมแปลงตัวตนเพื่อให้เธอเติบโตขึ้นท่ามกลางพวกปีศาจ หลินมู่หยูถาม “หาเจอหรือยัง?” ลิเลียนส่ายหน้า “ยังเลย ฉันบังเอิญไปเจอเจ้าหมอนี่เข้า มันเลยไล่ตามฉันมาเป็นเวลานาน” สถานที่แห่งนี้อยู่ใกล้อาณาเขตดาราปีศาจ การที่พบเจอปีศาจบางตนจึงถือเป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง หลินมู่หยูพูด “มีอะไรที่ฉันช่วยได้บ้างไหม?” ในฐานะคนที่มาจากโลกใบเล็กเดียวกัน ก็ถือได้ว่าเป็นครึ่งหนึ่งของเพื่อนร่วมโลก ตราบใดที่มันไม่ยากเกินไป หลินมู่หยูก็ไม่รังเกียจที่จะยื่นมือเข้าช่วย ลิเลียนมองหลินมู่หยูด้วยสีหน้าซับซ้อน ปัจจุบันหลินมู่หยูมีชื่อเสียงโด่งดังมาก ติดอันดับต้นๆ ของบัญชีรายชื่อที่ต้องสังหารของเผ่าพันธุ์ต่างๆ หากใครสามารถสังหารหลินมู่หยูได้ จะได้รับรางวัลมหาศาลจากระบบดารามากกว่าร้อยระบบ ในมหาพิภพ ชื่อเสียงของหลินมู่หยูนั้นยิ่งใหญ่มาก ผู้ฝึกตนเกือบทุกเผ่าพันธุ์ต่างเคยได้ยินชื่อของหลินมู่หยู อัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ในยุคปัจจุบัน ผู้ที่ได้ฉายาว่าเป็นเสี่ยวจ้านเทียนคนที่สอง เป็นบุคคลไร้พ่ายในระดับเดียวกัน ฉายาอันรุ่งโรจน์มากมายประดังเข้ามาประดับตัวหลินมู่หยูจนกลายเป็นรัศมีของเขา ลิเลียนเองก็เคยได้ยินชื่อเสียงของหลินมู่หยูเช่นกัน ในตอนแรกเธอไม่คิดว่าเป็นคนชื่อเดียวกัน ไม่ได้เชื่อมโยงหลินมู่หยูแห่งมหาพิภพเข้ากับหลินมู่หยูจากโลกใบเล็ก ภายหลังเมื่อได้ยินบ่อยครั้งเข้า เธอก็ได้รับรู้ถึงวีรกรรมบางอย่างของหลินมู่หยู ตอนนั้นเองที่เธอตระหนักว่า คนที่ออกจากโลกใบนั้นมาพร้อมกับเธอกลับเติบโตขึ้นไปถึงระดับนี้ได้ การได้พบกันอีกครั้งในตอนนี้ให้ความรู้สึกราวกับผ่านไปนับชาติ กลิ่นอายของหลินมู่หยูดูเรียบเฉยราวกับคนธรรมดา แต่การที่เขาสังหารราชาปีศาจค้างคาวได้อย่างสบายๆ เมื่อครู่ บอกให้เธอรู้ชัดเจนว่า หากหลินมู่หยูต้องการสังหารเธอ เธอก็ไม่มีพลังใดจะต้านทานได้ ลิเลียนรู้สึกถึงความไร้อำนาจ เธอตระหนักอย่างลึกซึ้งว่าต่อหน้าผู้ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง ลูกไม้ตื้นๆ ของเธอนั้นไร้ประโยชน์สิ้นดี ไพ่ตายที่เธอเรียกนั้นเป็นเพียงเรื่องตลก หลินมู่หยูสังเกตเห็นสีหน้าของลิเลียนแต่ไม่ได้กล่าวอะไร เพียงแค่นิ่งเงียบรอคอย ลิเลียนลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงพูดขึ้น “ฉันรู้ว่าคุณแข็งแกร่งมาก แต่ที่นี่คือดินแดนของเผ่าปีศาจ เผ่าพันธุ์มนุษย์ของคุณกับเผ่าปีศาจเป็นศัตรูคู่อาฆาต หากพวกมันรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่...” หลินมู่หยูดูเฉยเมย “พวกมันรู้อยู่แล้วล่ะ เพียงแต่หาฉันไม่เจอเท่านั้นเอง” ลิเลียนถอนหายใจ “นั่นก็จริง ในห้วงดาราอันกว้างใหญ่ การจะค้นหาใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่ายเลย” หลินมู่หยูพูด “ว่ามาเลย ไม่ต้องเกรงใจ อย่างไรเสียเราก็เป็นเพื่อนร่วมโลกกันครึ่งหนึ่ง หากต้องการอะไรก็บอกมาได้เลย” ลิเลียนยังคงลังเลเล็กน้อย “ในโลกใบเล็ก เราเคยเป็นศัตรูกันนะ” หลินมู่หยูกล่าว “ถึงแม้ตอนนั้นคุณจะเป็นราชินีปีศาจ แต่ฉันก็ยอมรับว่าคุณเคยช่วยเหลือเผ่าพันธุ์มนุษย์เอาไว้ หากไม่ได้คุณเป็นคนกลาง เผ่าพันธุ์มนุษย์ในโลกใบเล็กคงหายสาบสูญไปนานแล้ว” ลิเลียนดูเหมือนจะเข้าใจว่าหลินมู่หยูไม่ได้โกหกเธอ “เอาล่ะ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ฉันมีเรื่องหนึ่งที่ต้องการให้คุณช่วยจริงๆ”