Chapter 2351: พลังแห่งกาลอวกาศ พวกเจ้ามันไม่คู่ควร พระราชวังหลวงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลันบังเกิดออร่าอันทรงพลังแผ่ซ่านไปทั่ว ลำแสงที่พุ่งออกมาจากยานอวกาศทำให้พลังออร่าภายในพระราชวังหลวงทวีความรุนแรงขึ้นเป็นสองเท่า หลินมู่หยูตกตะลึง เขาเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจจากเหล่าจักรพรรดิเช่นกัน เหล่าจักรพรรดิมักจะพำนักอยู่ในพระราชวังหลวงและคุ้นเคยกับสถานที่นี้เป็นอย่างดี ทว่าในเวลานี้ พวกเขากลับแสดงท่าทีตื่นตระหนก เห็นได้ชัดว่าไม่ทราบมาก่อนว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น "พวกเขาก็ไม่รู้เรื่องการเปลี่ยนแปลงภายในพระราชวังหลวงงั้นรึ!" "ดูเหมือนนี่จะเป็นแผนสำรองของผู้เป็นนาย ซึ่งแม้แต่เหล่าจักรพรรดิเองก็ยังไม่ล่วงรู้!" "ผู้เป็นนายของพวกเขามิเคยไว้ใจจักรพรรดิเหล่านี้อย่างเต็มร้อย" ขณะที่พระราชวังหลวงยังคงสั่นสะเทือน จู่ๆ การโจมตีทั้งหมดของราชาโครงกระดูกก็พลาดเป้าหมายไปสิ้น พระราชวังยังคงตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้นชัดๆ แต่การโจมตีของราชาโครงกระดูกกลับทะลุผ่านไปราวกับว่ามันเป็นเพียงภาพลวงตา เสี้ยววินาทีต่อมา การโจมตีอันทรงพลังก็ระเบิดออกมาจากเสาของพระราชวัง แสงคมกริบจากใบมีดพุ่งเข้าถล่มร่างของราชาโครงกระดูก ราชาโครงกระดูกถูกบีบให้ล่าถอย เกราะของพวกมันแตกละเอียดและกระดูกเริ่มหักสะบั้น หลินมู่หยูเรียกผู้ปกครองกองทัพออกมาเพื่อรักษาเหล่าราชาโครงกระดูกอย่างไม่เร่งรีบ ขณะที่หรี่ตาลงเพื่อพินิจพิเคราะห์พระราชวังหลวง อานุภาพการโจมตีของพระราชวังหลวงเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า จนเหนือกว่าราชาโครงกระดูกในตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ พระราชวังหลวงได้เข้าสู่มิติห้วงกาลอวกาศอีกชั้นหนึ่ง ส่งผลให้ราชาโครงกระดูกไม่สามารถโจมตีมันได้ ทว่าการโจมตีของพระราชวังกลับสามารถทะลวงผ่านกาลอวกาศเพื่อเข้าจัดการกับราชาโครงกระดูกได้ "นี่คือพลังกาลอวกาศของดินแดนแห่งการต่อสู้งั้นหรือ? มันช่างแตกต่างจากของมหาพิภพโดยสิ้นเชิง" หลินมู่หยูกล่าวแผ่วเบา เขาดูออกตั้งแต่แรกเห็นถึงเคล็ดวิชาที่พระราชวังหลวงใช้ เขาสัมผัสได้ถึงกฎเกณฑ์คู่ขนานระหว่างกาลเวลาและมิติ ไม่ใช่กฎเกณฑ์ของมหาพิภพ แต่เป็นของดินแดนแห่งการต่อสู้ กฎทั้งสองประการได้หลอมรวมกันจนกลายเป็นพลังกาลอวกาศ เพิ่มขีดความสามารถในการต่อสู้ของพระราชวังหลวงขึ้นอย่างมหาศาล แผนสำรองนี้ถูกจัดเตรียมไว้ในพระราชวังหลวงมานานแล้ว แต่ไม่เคยถูกเปิดใช้งานมาก่อน แม้แต่เหล่าจักรพรรดิก็ยังไม่ทราบเรื่อง ยานอวกาศที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นเป็นเพียงตัวกระตุ้นพลังกาลอวกาศเท่านั้น โดยไม่ได้ลงมือทำสิ่งใดอื่น หลินมู่หยูขยับความคิดเพียงนิด ราชาโครงกระดูกก็เปลี่ยนเป้าหมายไปล็อคตัวยานอวกาศที่ปรากฏขึ้นทันที ดาบกระดูกตวัดออก คลื่นการโจมตีโถมเข้าใส่ยานอวกาศ ยานอวกาศสั่นสะเทือนและกระพริบไหว พลังกาลอวกาศไหลเวียนขณะที่มันถอยร่นด้วยความเร็วอันน่าตกใจ หายวับไปในพริบตา นายเหนือหัวแห่งดินแดนแห่งการต่อสู้ไม่ได้แทรกแซงการต่อสู้ครั้งนี้โดยตรง แต่หลินมู่หยูรู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องกำลังเฝ้ามองอยู่แน่ หากสถานการณ์เริ่มไม่เป็นผลดีต่อฝั่งดินแดนแห่งการต่อสู้ เขาจะต้องลงมืออย่างแน่นอน หลังจากเปิดใช้งานพลังกาลอวกาศ พระราชวังหลวงก็กลายเป็นเม่นที่ไร้ทางสู้ แถมยังเป็นเม่นประเภทที่คุณแตะต้องไม่ได้ แต่ตัวมันกลับสามารถทิ่มแทงคุณได้ตลอดเวลา คลื่นการโจมตีสาดซัดออกมาจากพระราชวัง พร้อมด้วยร่องรอยของพลังกาลอวกาศ การโจมตีอันทรงพลังสร้างบาดแผลให้แก่ราชาโครงกระดูกอย่างต่อเนื่อง ในจุดนี้ เหล่าจักรพรรดิได้กลายเป็นเพียงเครื่องมือที่คอยมอบพลังให้แก่พระราชวังหลวง ซึ่งไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขาอีกต่อไป พวกเขารู้สึกจนปัญญาต่อสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ ภายใต้การโจมตีอันดุเดือดของพระราชวังหลวง เหล่าราชาโครงกระดูกตกเป็นฝ่ายตั้งรับอย่างเต็มตัว แม้แต่จะป้องกันก็ยังยากเย็น มังกรฟ้าคำราม "ข้าจะลองใช้พลังต้นกำเนิดดู!" มีเพียงพลังต้นกำเนิดและพลังกาลอวกาศเท่านั้นที่สามารถทลายข้ามกาลอวกาศได้ แม้ว่ามังกรฟ้าจะรู้ว่าพลังต้นกำเนิดของมันอาจไม่เพียงพอจะเจาะทะลุพระราชวังหลวงได้ แต่ก็จำเป็นต้องลอง หลินมู่หยูส่ายหัวแล้วยิ้ม "ไม่จำเป็น ข้ามีวิธี!" เขาไม่มีพลังต้นกำเนิด แต่เขามีพลังกาลอวกาศ การใช้พลังกาลอวกาศเข้าปะทะกับพลังกาลอวกาศอาจไม่ถึงขั้นสร้างความเสียหายให้พระราชวังหลวงได้โดยตรง แต่มันเพียงพอที่จะรบกวนห้วงมิติที่มันครอบครองอยู่ หลินมู่หยูยกมือทั้งสองข้างขึ้นเบาๆ กฎแห่งมิติและเวลาหลอมรวมกันจนกลายเป็นพลังกาลอวกาศ จากนั้นเขาสะบัดมือ พลังนั้นแปรเปลี่ยนเป็นสายน้ำยาวเหยียดที่ปรากฏขึ้นเหนือพระราชวังหลวงทันที สายน้ำหลั่งไหลลงมาราวกับน้ำตกจากสรวงสวรรค์ พลังกาลอวกาศนับไม่ถ้วนโปรยปรายลงมา ห้วงกาลอวกาศที่พระราชวังหลวงยึดครองอยู่เปลี่ยนแปลงและแตกสลายในทันที มันกระพริบไหวต่อเนื่อง ขณะเคลื่อนผ่านชั้นกาลอวกาศทีละชั้นๆ การโจมตีของมันเริ่มไร้ระเบียบ ดูเหมือนจะไม่สามารถเจาะทะลวงเข้าสู่ห้วงกาลอวกาศที่ถูกต้องได้ แม้จะยังคงโจมตีอยู่ แต่คมอาวุธกลับทะลุผ่านร่างราชาโครงกระดูกไปโดยไม่สร้างความเสียหายใดๆ ภายในพระราชวังหลวง เหล่าจักรพรรดิต่างแสดงสีหน้าตกตะลึง "เกิดอะไรขึ้น?!" "ร่างกายและจิตวิญญาณของข้ารู้สึกผิดปกติ!" พวกเขารู้สึกได้ว่าเวลาและมิติกำลังสับสนวุ่นวาย มันเป็นความรู้สึกอึดอัดที่ไม่อาจบรรยายได้ ในที่สุด จักรพรรดิผู้หนึ่งก็เข้าใจและชี้ไปที่หลินมู่หยู "เด็กคนนั้นก็ใช้พลังกาลอวกาศได้เช่นกัน!" แม้พวกเขาจะเป็นจักรพรรดิ ซึ่งเทียบเท่ากับยอดฝีมือระดับสูงสุดในมหาพิภพ แต่พวกเขากลับไม่เคยเผชิญหน้ากับพลังกาลอวกาศมาก่อน พลังกาลอวกาศนั้นล้ำลึกเกินไป แม้แต่ในยุคโบราณของมหาพิภพ ก็มีเพียงไม่กี่คนที่ควบคุมมันได้ เมื่อจำเป็นต้องใช้พลังกาลอวกาศ มันมักต้องอาศัยความร่วมมือจากเซียนกาลเวลาและมิติถึงจะทำได้สำเร็จ เหล่าจักรพรรจ้องมองหลินมู่หยูราวกับเห็นสัตว์ประหลาด การควบคุมพลังกาลอวกาศได้ด้วยตัวคนเดียวนั้นเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก "สมแล้วที่เป็นโลกที่เคยยิ่งใหญ่ มีอัจฉริยะมากมายเหลือเกิน" "แต่มันไร้ประโยชน์ นายเหนือหัวของเราได้ลงมือแล้ว โลกใบนี้ไม่มีความหวังหรอก" "นายเหนือหัวของเราไร้เทียมทาน!" "นายเหนือหัวคือที่สุด!" "นายเหนือหัวไร้เทียมทาน!" เมื่อพูดถึงผู้เป็นนาย แววตาของเหล่าจักรพรรดิก็เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้และศรัทธาอย่างแรงกล้า หลินมู่หยูได้ยินบทสนทนาของพวกเขาผ่านพลังกาลอวกาศและแค่นหัวเราะเยาะ "การล้างสมองนี่ประสบความสำเร็จดีจริงๆ เจ้ารู้หรือไม่ว่าผู้เป็นนายของพวกเจ้าน่ะ ก็เป็นเพียงแค่เซียนคนหนึ่งเท่านั้น?" หลินมู่หยูมีความรู้สึกว่า แม้เขาจะยังไม่เคยพบเจอกับยอดฝีมือระดับสูงสุดแห่งยุคโบราณ แต่เขาก็สัมผัสได้ว่าจักรพรรดิเหล่านี้ด้อยกว่ายอดฝีมือระดับสูงสุดแห่งมหาพิภพยุคโบราณอย่างมาก ในยุคโบราณของมหาพิภพ ยอดฝีมือระดับสูงสุดจะเข้าใจความจริงและความว่างเปล่า หยินและหยาง พวกเขาเป็นเพียงก้าวเดียวที่จะกลายเป็นเซียนอย่างแท้จริง พวกเขามีความเข้าใจที่ลึกซึ้งอย่างยิ่งต่อกฎเกณฑ์ของทั้งโลก ผู้คนระดับนั้นจะมีวิถีแห่งเต๋าที่มั่นคงและแน่วแน่ ไม่ถูกล้างสมองได้ง่ายๆ เขาเอ่ยข้อสงสัยออกมา และมู่หนานเอ๋อกล่าวเสริม "พวกเขาเป็นเพียงยอดฝีมือธรรมดาที่ได้รับพลังระดับสูงสุดมาเท่านั้น ไม่มีทางที่จะบรรลุเป็นเซียนได้หรอก" นกกระจิบแดงเอ่ยขึ้นบ้าง "ข้าสัมผัสได้ว่าดินแดนแห่งการต่อสู้ของพวกเขาถูกยกระดับด้วยวิธีการพิเศษ ที่จริงแล้วพวกเขาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะกลายเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดด้วยซ้ำ" เขาจ้องมองเหล่าจักรพรรดิในพระราชวังหลวงด้วยความเหยียดหยาม "พวกมันไม่คู่ควร!" หลินมู่หยูคิดถึงวิธีการที่เหล่าจักรพรรดิปรากฏตัวขึ้น ซึ่งล้วนได้รับการแต่งตั้งจากผู้เป็นนาย ก่อนการแต่งตั้ง พวกเขาอาจเป็นเพียงนักรบดาราขั้นสูง แล้วจู่ๆ ก็ถูกเปลี่ยนให้เป็นจักรพรรดิที่มีพลังอำนาจมหาศาล เห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกยกระดับขึ้นมาอย่างฝืนธรรมชาติ พลังเหล่านี้ไม่ใช่ของตนเองอย่างแท้จริง ในระดับพลังที่แท้จริง พวกเขาอาจเป็นเพียงยอดฝีมือระดับสูง หรืออาจจะไม่ถึงขั้นนั้นด้วยซ้ำ ขณะที่พลังกาลอวกาศเทลงมา มันได้รบกวนพลังของพระราชวังหลวง จนบีบให้มันต้องกลับคืนสู่โลกปัจจุบัน ราชาโครงกระดูกเริ่มเปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือดอีกครั้ง การโจมตีนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่พระราชวังหลวง นำการต่อสู้กลับเข้าสู่จุดเริ่มต้น ด้วยผู้ปกครองกองทัพที่คอยมอบการรักษา เหล่าราชาโครงกระดูกจึงต่อสู้อย่างบ้าคลั่งโดยปราศจากความกลัวตายหรือบาดเจ็บ การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้สีหน้าของเหล่าจักรพรรดิตึงเครียด พวกเขารู้ดีว่าหากการป้องกันของพระราชวังพังทลายลง พวกเขาจะต้องเผชิญกับการต่อสู้ชี้ชะตาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในอีกด้านหนึ่ง ยักษ์ใหญ่ที่เกิดจากค่ายกลร้อยทวีปนับล้านเมืองได้มาถึงทางตันภายใต้การปิดล้อม ภายในเมืองต่างๆ บนทวีป นักรบดาราที่อ่อนแอกว่านับร้อยคนถูกสังหารหรือได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว การโจมตีขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่ร่างยักษ์ โดยมีนักรบดาราเหล่านี้คอยรับความเสียหายแทน แต่พวกเขาก็ไม่สามารถต้านทานได้อีกต่อไป เมืองจำนวนมากพังทลายลงจากการโจมตี นักรบจำนวนมากกระเด็นออกมา พวกเขาเหล่านั้นคือนักรบลาดตระเวน ซึ่งอ่อนแอกว่านักรบดาราและเทียบเท่ากับปราชญ์อาวุโสในมหาพิภพ เดิมทีพวกเขาควรจะเป็นกองกำลังหลักในศึกใหญ่ครั้งนี้ แต่น่าเสียดายที่ต้องมาเผชิญหน้ากับตัวประหลาดอย่างหลินมู่หยู ภายใต้การปิดล้อมของแม่ทัพโครงกระดูกกว่าร้อยล้านตัว นักรบลาดตระเวนเหล่านี้ไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะเป็นเนื้อให้เคี้ยวเล่นเสียด้วยซ้ำ ตูม! ร่างยักษ์พังทลาย ดวงดาวระเบิดออก ค่ายกลร้อยทวีปนับล้านเมืองไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไปและแตกสลายลงตรงนั้น หลินมู่หยูชี้นิ้วเบาๆ หมอกลึกลับก็แผ่ซ่านออกมา นรกโครงกระดูกปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ครอบคลุมท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและกลืนกินเมืองต่างๆ บนทวีปเข้าไป "พวกเจ้าจบสิ้นแล้ว!"