Chapter 366 - หวังเถิง ปะทะ จี้ซิ่วหมิง หวังเถิงมองหญิงสาวที่นอนอยู่แทบเท้าแล้วส่ายหน้า ความใหญ่โตของหน้าอกหญิงสาวไม่เคยแปรผันตรงกับสติปัญญาของพวกนางเลยจริงๆ เธอไม่รู้หรือไงว่าผู้ชายทุกคนเป็นคนโกหก? ถ้าไม่เข้าใจสัจธรรมข้อนี้ เธอจะต้องเจ็บปวดแน่นอน ถือว่านี่เป็นบทเรียนฟรีๆ สำหรับเธอก็แล้วกัน หวังเถิงเกือบจะรู้สึกซึ้งในความใจดีของตัวเอง ‘ทำไมเราถึงได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้นะ? คนที่มีความเห็นอกเห็นใจอย่างเราในยุคนี้มันหายากจริงๆ’ … จิตวิญญาณ*12 ความรู้แจ้ง*10 พลังธาตุไม้*66 … หวังเถิงเก็บฟองอาร์ทริบิวต์แล้วเดินจากไป พูดตามตรง ในบรรดาผู้เข้าแข่งขัน 16 คนสุดท้าย มีเพียงไม่กี่คนที่เขาให้ความสำคัญ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ แม้จะเก่งกาจ แต่ก็ยังห่างชั้นจากกลุ่มระดับท็อปอยู่พอสมควร การแข่งขันสี่คนสุดท้ายจัดขึ้นในช่วงเช้า หวังเถิงผ่านเข้ารอบมาได้สำเร็จ ขณะที่จี้ซิ่วหมิงและเหรินชิงชางก็ใช้เวลาไม่นานนักในการตีตั๋วเข้าสู่รอบสี่คนสุดท้ายเช่นกัน ส่วนคนสุดท้ายที่จะเข้ารอบไปนั้นเป็นการตัดสินระหว่างหลัวเฉิงและจ้าวหยวนอู่ สุดท้ายแล้ว จ้าวหยวนอู่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ต่อหน้ายอดฝีมือระดับทหารดาว 6 ขั้นแท้ๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเจอคู่ต่อสู้ที่มีพรสวรรค์ระดับทหารดาว 6 ขั้นเหมือนกัน ความต่างหนึ่งดาวก็เหมือนกับเหวที่ไม่อาจข้ามผ่าน ไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถเอาชนะคนที่ระดับสูงกว่าอย่างหวังเถิงได้ ดังนั้น หลังจากแพ้ให้หวังเถิง จ้าวหยวนอู่ก็ต้องพบกับความพ่ายแพ้อันเจ็บปวดอีกครั้ง สี่คนสุดท้ายถูกตัดสินอย่างรวดเร็ว อีกสามคนนั้นเป็นไปตามคาด ขณะที่หวังเถิงปรากฏตัวขึ้นในฐานะม้ามืด แม้กระทั่งตอนนี้ หลายคนยังคงย้อนนึกถึงภาพการแข่งขันอันน่าประทับใจของเขาอยู่เลย เมื่อฝูงชนแยกย้ายกันไป ทุกคนยังคงถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน “สองคนสุดท้ายจะตัดสินกันตอนบ่ายนี้ อยากรู้จริงๆ ว่าสุดท้ายแล้วใครจะได้ครองตำแหน่งอันดับหนึ่ง” “ฉันว่าจี้ซิ่วหมิงกับเหรินชิงชางมีโอกาสสูงกว่านะ” “ใครจะไปรู้? หวังเถิงดูผ่อนคลายมาตลอดเลย ฉันไม่คิดว่าเขาจะปล่อยของออกมาหมดแล้วหรอก” “พอลองคิดดูแล้ว ก็ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นแฮะ” … เมื่อกลับมาถึงโรงแรม ฮั่นจู้ถามขึ้นว่า “บ่ายนี้คุณจะต้องเจอกับจี้ซิ่วหมิงหรือไม่ก็เหรินชิงชาง ตื่นเต้นหรือเปล่า?” จากอันดับของฮั่นจู้ เขาจะติดหนึ่งในสิบได้แน่นอน ดังนั้นเขาจึงอารมณ์ดีและเริ่มหยอกล้อหวังเถิง “มีอะไรให้ต้องตื่นเต้นล่ะ? สำหรับผม เขาก็แค่คู่ต่อสู้ทั่วไปคนหนึ่งเท่านั้น” หวังเถิงตอบอย่างใจเย็น “ใจถึงมากนะ สองคนนั้นเป็นตัวเต็งแชมป์เชียวนะ จะเอาไปเปรียบกับผู้เข้าแข่งขันทั่วไปได้ยังไง?” หว่านไป่ชิวพูดไม่ออก “พวกคุณอวยพวกเขากันเกินไปแล้ว ถ้าลอกเปลือกที่ดูหรูหรานั่นออก พวกเขาก็แค่คนธรรมดาที่ถูกโค่นล้มได้เหมือนกันนั่นแหละ” หวังเถิงส่ายหน้าตอบ เหล่านักศึกษาจากสถาบันการทหารหวงไห่มองหน้ากัน พวกเขารู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดก็ฟังดูมีเหตุผล แต่มันก็ยังแปลกๆ อยู่ดี “โอเคๆ คุณพูดถูก คุณน่ะหล่อที่สุดแล้ว” ฮั่นจู้กล่าว หวังเถิง: … ทุกคน: … ทั้งประเทศต่างพูดถึงการแข่งขันนี้ เมื่อเพื่อนฝูงเจอกันบนถนนในช่วงบ่าย พวกเขาไม่ได้ถามว่า “กินข้าวหรือยัง?” แต่กลับทักทายกันว่า “ดูการแข่งขันศิลปะการต่อสู้หรือยัง?” หรือ “คิดว่าใครจะได้เป็นแชมป์?” การแข่งขันกลายเป็นกระแสในอินเทอร์เน็ต และหัวข้อเรื่องแชมป์รายการนี้พุ่งขึ้นสู่อันดับหนึ่ง ข่าวลือของเหล่าคนดังทั้งหลายต้องหลบทางให้ การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับประเทศกลายเป็นหัวข้อสนทนาหลักของสาธารณชน ในช่วงบ่าย ดราก้อนส์เดนแน่นขนัดไปด้วยผู้คน ไม่มีที่ว่างหลงเหลือแม้แต่ที่เดียว ผู้บรรยายเริ่มแนะนำ “ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี เรากำลังจะต้อนรับบทสรุปของการแข่งขันนี้ ตอนนี้เราต้องมาตัดสินกันว่าใครจะได้เข้าชิงตำแหน่งแชมป์ ระหว่างจี้ซิ่วหมิง, เหรินชิงชาง, หวังเถิง และหลัวเฉิง ใครจะเป็นผู้ชนะ? เรามาคอยลุ้นกัน เอาล่ะ เลิกพูดพร่ำทำเพลงแล้วเริ่มการแข่งขันกันเลย โปรดดูที่หน้าจอขนาดใหญ่!” สิ้นเสียงพูด รายชื่อการแข่งขันก็ปรากฏขึ้น หวังเถิง ปะทะ จี้ซิ่วหมิง หลัวเฉิง ปะทะ เหรินชิงชาง ดวงตาของหวังเถิงเป็นประกาย “คู่ต่อสู้ของผมคือจี้ซิ่วหมิง!” เขาลุกขึ้นและเดินไปยังลานประลอง “จี้ซิ่วหมิง!” แฟนคลับสาวๆ ส่งเสียงกรีดร้องสุดเสียงเมื่อเห็นจี้ซิ่วหมิง ความนิยมของจี้ซิ่วหมิงนั้นน่ากลัวจริงๆ หวังเถิงรู้สึกว่ามุมปากของเขากระตุก เขาจะไม่มีวันยอมรับหรอกว่าเขารู้สึกอิจฉานิดๆ ‘ไอ้เด็กนั่นยังหล่อไม่เท่าเราเลย!’ … เถียนเสี่ยวเซียวส่ายหัวไปมา “ทำยังไงดีเนี่ย? โอ๊ยพระเจ้า จี้ซิ่วหมิงหล่อมาก แต่ฉันควรจะสนับสนุนน้องชายหวังเถิงอย่างมั่นคงสิ...” หลินชูหาน: … “เธอช่วยมีจุดยืนหน่อยได้ไหม?” สวี่หว่านถงกุมขมับ “เอาล่ะ ฉันจะยืนอยู่ข้างน้องชายหวังเถิงอย่างหนักแน่น” เถียนเสี่ยวเซียวพยักหน้าอย่างมุ่งมั่นด้วยสีหน้าจริงจัง บนลานประลอง หวังเถิงและจี้ซิ่วหมิงเดินขึ้นเวทีและยืนนิ่ง จี้ซิ่วหมิงเปรียบเสมือนดาบ คิ้ว ดวงตา ริมฝีปาก... ทุกส่วนบนใบหน้าของเขาคมกริบราวกับคมดาบ แม้แต่คนแปลกหน้าก็สามารถบอกได้ทันทีว่าเขาคือนักดาบ ‘ด้วยพรสวรรค์ด้านดาบขนาดนี้ เขาต้องบรรลุเจตจำนงแห่งดาบแล้วแน่ๆ’ หวังเถิงคิดในใจขณะมองคู่ต่อสู้ จี้ซิ่วหมิงถือดาบยาวในมือแล้วหันไปมองกรรมการ “โปรดเปิดสนามประลองขนาดใหญ่ด้วยครับ” ไม่มีใครประหลาดใจกับคำขอนี้ การตัดสินใจมาถึงอย่างรวดเร็ว และสนามประลองขนาดใหญ่ก็ถูกเปิดใช้งานอีกครั้ง “เอาล่ะ ทีนี้เราก็สู้กันได้อย่างเต็มที่แล้ว” จี้ซิ่วหมิงยิ้มให้หวังเถิง “ตอนแรกผมคิดว่าเหรินชิงชางเป็นคนเดียวที่ควรค่าแก่ความสนใจ แต่ผ่านไปสักพัก ผมก็พบว่าคุณก็ไม่เลวเหมือนกัน พวกเราเข้าใจผิดไป—” “เลิกพล่ามได้แล้ว เริ่มเลยเถอะ!” หวังเถิงขัดขึ้น สายตาของจี้ซิ่วหมิงนิ่งค้าง “ได้เลย” ตู้ม! ออร่าของเขาระเบิดออกขณะก้าวไปข้างหน้า ดาบยาวในมือกลายเป็นเงาเลือนรางที่ร่ายรำอยู่กลางอากาศ ฝีมือดาบของเขาประณีตสมคำร่ำลือจริงๆ หวังเถิงยังคงเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง เขาคว้า ‘โมเฉว่’ ออกมาแล้วฟาดฟันลงไป ‘ไม่ว่าฝีมือดาบของนายจะเก่งกาจแค่ไหน ผมก็มีวิธีทำลายมัน!’ ตู้ม! พลังธาตุปะทุออกมาประดุจภูเขาไฟ จี้ซิ่วหมิงถูกบังคับให้ต้องถอยดาบกลับมาเพื่อหลบการโจมตี จี้ซิ่วหมิงต้องล่าถอยตั้งแต่การแลกกระบวนท่าแรก! ผู้ชมขยี้ตา พวกเขาแทบไม่เชื่อสายตา “เป็นไปไม่ได้ จี้ซิ่วหมิงไม่เคยพลาดในการโจมตีด้วยดาบ แต่เขากลับเสียท่าให้กับหวังเถิง!” “จี้ซิ่วหมิงประมาทคู่ต่อสู้หรือเปล่า?” “หวังเถิงชิงความได้เปรียบไปตั้งแต่เริ่ม ดูท่าว่าการแข่งขันครั้งนี้จะดุเดือดแน่” “จี้ซิ่วหมิง สู้เขา!” … หลังจากบีบให้จี้ซิ่วหมิงถอยร่น หวังเถิงก็ขยับตัวหายไปจากจุดเดิม เขารีบพุ่งเข้าหาจี้ซิ่วหมิงและฟาดโมเฉว่ลงไปอย่างโหดเหี้ยม สีหน้าของจี้ซิ่วหมิงเปลี่ยนไป แต่เขาไม่ได้โต้กลับ ตรงกันข้ามเขากลับเล็งดาบไปที่หัวใจของหวังเถิง โดยใช้การโจมตีแทนการป้องกัน หากหวังเถิงไม่หยุดโจมตี ทั้งคู่จะต้องบาดเจ็บสาหัสทั้งสองฝ่าย เขาไม่ใช่คนโง่ ประกายตาแลบผ่านดวงตาของหวังเถิง เขาเหวี่ยงโมเฉว่กลับไปและชกหมัดซ้ายออกไป เล็งไปที่ใบหน้าของจี้ซิ่วหมิงตรงๆ สีหน้าของจี้ซิ่วหมิงเปลี่ยนไปอีกครั้ง เขาผลักฝ่ามือออกไป ปัง! ทันทีที่หมัดและฝ่ามือปะทะกัน พลังธาตุก็ทะลักออกมา แรงปะทะอันมหาศาลทำให้ทั้งคู่กระเด็นถอยหลังไปหลายเมตร ทั้งสองสบตากันและกางปีกบินออกมา ชั่วพริบตาเดียว ร่างของพวกเขาก็กลายเป็นเพียงเงาวับหายไปบนท้องฟ้า เริ่มต้นการต่อสู้ที่ดุเดือดกว่าเดิมหลายเท่า