บทที่ 862 - สินค้าฟุ่มเฟือยขนาดมหึมา! “นายจะบอกว่าสถานที่ทางประวัติศาสตร์ทั้งหมดนี่คือยานอวกาศ QY-E63 งั้นเหรอ?” หวังเถิงตกตะลึง “ไม่หรอก มีแค่ส่วนกลางเท่านั้นที่เป็นยานอวกาศ” ราวด์บอลส่ายหัว “ยานอวกาศของเราอยู่บนโลกมาหลายปีแล้ว เพื่อให้แน่ใจว่ามันมีแหล่งพลังงานเพียงพอ ฉันเลยส่งมันเข้าสู่โหมดจำศีล และฉันยังขอให้มนุษย์ในยุคอารยธรรมก่อนหน้านี้บนดาวดวงนี้สร้างอารยธรรมขึ้นรอบๆ มัน เพื่อคอยป้อนพลังงานให้ยานอวกาศอย่างไม่ขาดสาย หวังว่าวันหนึ่งมันจะได้ออกเดินทางอีกครั้ง” “สถานที่ทางประวัติศาสตร์ทั้งหมดนี้คืออุปกรณ์ดูดซับพลังงานงั้นหรือ” หวังเถิงรู้สึกทึ่งจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ อารยธรรมมนุษย์ยุคก่อน! และสถานที่ทางประวัติศาสตร์ทั้งหมดนี้ก็คืออุปกรณ์ดูดซับพลังงาน! ยานอวกาศลำนี้ต้องใช้พลังงานมหาศาลขนาดนั้นเชียวหรือ? เขาไม่อยากจะจินตนาการเลย! “อย่าดูถูกพลังงานที่จำเป็นสำหรับการเดินทางในอวกาศเชียวล่ะ แม้ฉันจะปล่อยให้ยานเข้าสู่โหมดจำศีลไปแล้ว แต่พลังงานที่มันดูดซับมาก็เพียงพอแค่ให้เธอเดินทางไปถึงกาแล็กซีต้าเฉียนเท่านั้น หากเกิดอุบัติเหตุระหว่างทาง มันอาจจะพังลงได้” ราวด์บอลกล่าว “จริงดิ? แบบนั้นก็ลำบากแย่” หวังเถิงพูดไม่ออก “คิดว่าไงล่ะ? ยานอวกาศ QY-E63 ลำนี้อยู่บนโลกมาเป็นล้านปีแล้วนะ ที่เธอยังใช้งานมันได้อยู่ก็เพราะฉันดูแลมันเป็นอย่างดีและมองการณ์ไกลต่างหาก ถ้าฉันไม่ได้สำรองพลังงานไว้ให้ยานลำนี้ เธอคงทำอะไรกับมันไม่ได้หรอก ปัญญาประดิษฐ์ตัวอื่นไม่ได้ฉลาดเหมือนฉันหรอกนะ” ราวด์บอลกล่าวอย่างภาคภูมิใจพร้อมเท้าสะเอวพลางจ้องเขม็งมาที่หวังเถิง “เอาล่ะๆ นายฉลาดที่สุด ผมต้องขอบคุณนายจริงๆ ที่ทำให้ยานอวกาศยังใช้งานได้อยู่” หวังเถิงรีบปลอบใจมัน ราวด์บอลเป็นสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาที่มีความสามารถเหลือเชื่อและสติปัญญาที่สูงส่ง แต่กลับมีนิสัยเหมือนเด็ก “ฮึ่ม แบบนี้ค่อยยังชั่ว” ราวด์บอลแค่นเสียง “เดี๋ยวนะ ผู้สมัครที่เป็นมนุษย์ต่างดาวก็มียานอวกาศของตัวเองเหมือนกัน ตอนนี้มีหลายลำอยู่ที่นี่ พวกเขาน่าจะมีพลังงานสำรองใช่ไหม?” หวังเถิงนึกถึงยานอวกาศของพวกต่างดาวขึ้นมาได้ “ใช่ รีบเลย พาฉันไปที่นั่นเดี๋ยวนี้” ตาของราวด์บอลเป็นประกาย มันกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “QY-E63 มีชิ้นส่วนที่เสื่อมสภาพหลายจุด เราสามารถใช้วัสดุจากยานอวกาศลำอื่นมาซ่อมแซมมัน เพื่อให้การเดินทางปลอดภัยยิ่งขึ้น” “ห้ะ? ยาน QY-E63 เสียหายงั้นเหรอ? ทำไมนายไม่บอกก่อนหน้านี้ล่ะ?” สีหน้าของหวังเถิงมืดมนลงทันที ไม่รู้ทำไม เขาถึงรู้สึกว่าราวด์บอลพึ่งพาไม่ได้เลย ถ้าเกิดอุบัติเหตุระหว่างที่เขาเดินทางในอวกาศขึ้นมาล่ะ? เขาคงไม่มีที่ให้ร้องไห้แน่! เจ้าหมอนี่กำลังทำให้เรื่องของเขายุ่งยากแท้ๆ! “ฮ่าๆ ฉันไม่มีเวลาบอกน่ะ” ราวด์บอลเกาหัวกลมๆ ของมันแล้วพูดอย่างเคอะเขิน “นายนะ!” หวังเถิงเกือบกระอักเลือดด้วยความหงุดหงิด เขาพูดอย่างโกรธเคือง “ทำไมเราไม่ใช้ยานอวกาศของพวกต่างดาวลำอื่นล่ะ? ทำไมต้องซ่อม QY-E63 นี่ด้วย? มันเป็นของโบราณอายุเป็นล้านปีเลยนะ ผมรู้สึกกลัวที่จะนั่งไปกับมัน” “เธอรู้อะไรบ้าง?” ราวด์บอลตะโกน “ฉันกล้ารับประกันเลยว่ายานอวกาศของผู้สมัครต่างดาวคนไหนก็เทียบกับลำนี้ไม่ได้ทั้งนั้น” “ทำไมถึงเป็นงั้นล่ะ?” หวังเถิงถามอย่างสงสัย เขาต้องยอมรับว่าราวด์บอลรู้อะไรมากกว่าเขา ราวด์บอลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะโอ้อวดเกี่ยวกับยานอวกาศ “ในจักรวาล โดยวัดจากระดับความสำคัญต่อยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ เราจะมีคัมภีร์, เคล็ดวิชาต่อสู้, อาวุธ, ชุดเกราะ... และสุดท้ายคือยานอวกาศระดับจักรวาล” “เดี๋ยวฉันจะแบ่งปันสี่อย่างแรกให้เธอเห็นทีหลัง เอาเรื่องยานอวกาศก่อน แม้มันอาจจะอยู่ลำดับสุดท้ายในรายการ แต่มันสำคัญอย่างยิ่งจนสามารถนำมาจัดรวมกับอีกสี่อย่างแรกได้” “จักรวาลนั้นกว้างใหญ่ หากเธอต้องการเดินทางข้ามมัน เธอจำเป็นต้องมีตัวช่วยอย่างยานอวกาศระดับจักรวาล แม้แต่ยอดฝีมือระดับจักรวาลหรือระดับนิรันดร์ก็ยังต้องใช้มัน” “ไม่อย่างนั้น เธอคงต้องใช้เวลาเดินทางหลายร้อยปี ไม่มีใครอยากเสียเวลาขนาดนั้นหรอก” หวังเถิงพยักหน้าตามที่ฟัง ราวด์บอลกล่าวต่อ “ทีนี้ เรามาพูดถึงประเภทของยานอวกาศกัน” “ยิ่งระดับสูง ความเร็วก็ยิ่งมาก ยานอวกาศที่ดีอาจใช้เวลาแค่สิบวันในการเดินทางหลายสิบปีแสง แต่ยานอวกาศทั่วไปอาจต้องใช้เวลาหลายสิบปีในการเดินทางระยะเท่ากัน” “การจะสร้างยานอวกาศระดับสูงต้องใช้วัสดุคุณภาพดีและงานฝีมือระดับสูง QY-E63 ลำนี้เป็นยานอวกาศระดับจักรวาลชั้นยอดในหลายกาแล็กซี มีเพียงยอดฝีมือระดับคอสมอสส่วนน้อยหรือคนที่มีภูมิหลังทรงพลังเท่านั้นที่จะครอบครองมันได้ โชคดีที่ท่านหนานกงมีทั้งความสามารถและภูมิหลังนั้น” “วัสดุที่ใช้สร้างยานอวกาศลำนี้คือแร่หายากที่เรียกว่า โลหะทรายดารา (Star-sand metal) ยอดฝีมือระดับคอสมอสยังต้องใช้พลังมหาศาลหากคิดจะสร้างรอยขีดข่วนให้ตัวยานลำนี้” “แร่ชนิดนี้ยังมีราคาแพงมาก ตันละ 3,000 GQC เลยทีเดียว ตัว QY-E63 ทั้งลำหนัก 2.56 ล้านตัน แค่ค่าแร่ก็มากกว่า 7.68 พันล้าน GQC แล้ว” “นั่นคือ GQC นะ ไม่ใช่เงินสกุลของอารยธรรมระดับต่ำอย่างสหพันธ์โอแลนท์” “ตามอัตราแลกเปลี่ยนทางการ ค่าเงินของอารยธรรมระดับสูงมีค่ามากกว่าอารยธรรมระดับกลางถึงหนึ่งพันเท่า และค่าเงินของอารยธรรมระดับกลางก็มากกว่าอารยธรรมระดับต่ำอีกพันเท่า” “ลองคิดดูสิ QY-E63 ลำนี้มีค่าเท่าไหร่?” “นี่คือสินค้าฟุ่มเฟือยระดับหรู!” ราวด์บอลจ้องหวังเถิงอย่างตั้งใจหลังจากพูดจบ มันคาดหวังจะได้เห็นปฏิกิริยาตกตะลึงจากเขาหลังจากได้ยินตัวเลขมหาศาลนี้ ท้ายที่สุดแล้วเขาก็มาจากดาวเคราะห์ที่ยังไม่พัฒนา มันไม่ได้ดูถูกหวังเถิงหรอก มันแค่ต้องการแกล้งเขา ทว่าหวังเถิงยังคงนิ่งเฉย “จะบอกว่ายานลำนี้ราคาแพงสินะ?” “แล้วยังไงอีกล่ะ?” ราวด์บอลเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขา “แค่นี้เองเหรอ?” “แค่เนี้ย!” ราวด์บอลกระโดดตัวลอย “เธอไม่ควรแสดงท่าทีอะไรหน่อยเหรอหลังจากรู้ว่ายานอวกาศลำนี้มันวิเศษแค่ไหน?” “นายอยากเห็นปฏิกิริยาแบบไหนจากผมล่ะ?” หวังเถิงพูดไม่ออก “ความตกตะลึง ความตื่นเต้น เธอไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอที่รู้ว่าตัวเองครอบครองยานอวกาศที่น่าประทับใจขนาดนี้?” ราวด์บอลแทบบ้า “ก็นิดหน่อย” หวังเถิงพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ “นิดหน่อย?” ราวด์บอลรู้สึกผิดหวัง มันทำท่าเหมือนลูกโป่งที่ถูกปล่อยลมแล้วพูดอย่างหงอยๆ “ฉันไม่รู้สึกถึงความสำเร็จอะไรเลย” หวังเถิงหัวเราะในใจ บอกตามตรงว่าเขาตกใจมาก แต่เขาไม่อยากเห็นราวด์บอลลำพองใจ จึงรักษาใบหน้าให้เรียบเฉยเอาไว้ “เอาล่ะ ในเมื่อนายต้องซ่อมยานอวกาศ เราก็รีบนำยานลำอื่นกลับมาและแยกชิ้นส่วนพวกมันกันเถอะ เราจะใช้ชิ้นส่วนพวกนั้นซ่อม QY-E63 นี่แหละ” หวังเถิงโบกมือตัดสินใจ “ฟังดูเข้าท่า” ราวด์บอลรวบรวมสมาธิแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ หวังเถิงลูบคาง เขาเก็บศพทั้งสองร่างบนพื้นขึ้นมาแล้วใช้วิชาแยกเงาทมิฬ แสงสีดำสองก้อนพุ่งออกจากร่างของเขาและค่อยๆ แปรสภาพเป็นร่างสองร่าง พวกมันดูเหมือนผู้คุมจากเจดีย์ดาวศักดิ์สิทธิ์ไม่มีผิดเพี้ยน “ชิบหาย นายมีวิชาแยกเงาด้วยเหรอ? แม้แต่ท่านหนานกงยังไม่มีเลยนะเนี่ย!” ราวด์บอลตกตะลึงจนตาค้าง