บทที่ 791 ระเบิด!!! ราชันสวรรค์หลี่หัวเราะอย่างชั่วร้าย จากนั้นดอกบัวสีดำก็เบ่งบานขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขา ปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวออกมา “แกนี่ตลกชะมัด คิดจริงๆ เหรอว่าฉันมีไพ่ตายอยู่แค่นี้?” “ฉันไม่ได้มีแค่ธงเรียกวิญญาณเท่านั้น แต่ด้วยความช่วยเหลือจากดอกบัวดำดอกนี้ ต่อให้ปีศาจผู้ยิ่งใหญ่แห่งเขตทะเลทรายจะมาที่นี่ นางก็ไม่สามารถทำอะไรฉันได้ นับประสาอะไรกับแก!” “ฮ่าฮ่า อย่างนั้นเหรอ?” เย่เสวียนหัวระเราะลั่น เขาสามารถดูออกว่าดอกบัวสีดำใต้ฝ่าเท้าของราชันสวรรค์หลี่นั้นไม่ธรรมดาจริง แต่มันไม่ได้มีสีดำมาตั้งแต่ต้น ดูเหมือนว่าภายใต้อิทธิพลของพลังประหลาด และหลังจากถูกเจ้านายของพวกเขาขัดเกลา ดอกบัวดอกนี้จึงกลายเป็นดอกบัวสีดำไป “น่าสนใจดีนี่ อาวุธของแกก็ใช้ได้ งั้นฉันก็จะไม่เกรงใจแล้วนะ” มุมปากของเย่เสวียนยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เขากำลังกังวลเรื่องที่ไม่มีสมบัติดีๆ ไว้แจกเพื่อรับรางวัลจากระบบอยู่พอดี ราชันสวรรค์หลี่ก็นำมาส่งให้ถึงหน้าประตูบ้านแล้ว ตราบใดที่เขาล้างพลังชั่วร้ายออกจากดอกบัวนี้อย่างถูกวิธี มันก็สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิมได้ ในเมื่อมีโอกาสสูงที่เขาจะได้พบกับเหยียนหรานอีกครั้งในเร็วๆ นี้ บางทีเขาก็อาจมอบมันให้เป็นของขวัญต้อนรับการกลับมาพบกัน จากนั้น เย่เสวียนก็ฟาดฟันกระบี่เทพเข้าใส่ราชันสวรรค์หลี่ สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์สายแล้วสายเล่าตกลงมาพร้อมกับการตวัดกระบี่ของเขา ร่างของราชันสวรรค์หลี่สั่นสะท้าน เขาไม่กล้าประมาทและใช้ธงเรียกวิญญาณเพื่อป้องกันตัว ยิ่งไปกว่านั้น ดอกบัวใต้ฝ่าเท้ายังปลดปล่อยพลังงานสีดำออกมาควบแน่นเป็นม่านพลังล้อมรอบตัวเขา เปรี้ยง! ม่านพลังสีดำแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ในทันที “อะไรกัน?!” อสุรกายประหลาดทั้งเจ็ดต่างรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่ฝังรากลึก จนอดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปสองสามก้าว ใบหน้าของราชันสวรรค์หลี่ซีดเผือดไร้สีเลือด เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าแม้จะมีอาวุธทรงพลังถึงสองชิ้น แต่เขากลับไม่สามารถต้านทานการโจมตีด้วยกระบี่ของเย่เสวียนได้เลย เมื่อเห็นว่าเย่เสวียนยังคงรุกคืบเข้ามา ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว “บัดซบ! ฉันจะรั้งมันไว้เอง! ถ้าพวกแกมีโอกาสก็หนีไปซะ!” ในเมื่อสถานการณ์ดำเนินมาถึงจุดนี้ ราชันสวรรค์หลี่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตัดสินใจ อสุรกายประหลาดอีกหกตัวที่เหลือไม่รู้จะกล่าวสิ่งใด พวกเขาไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันลึกซึ้งต่อกันนัก แต่ดูเหมือนราชันสวรรค์หลี่จะตัดสินใจแล้วว่าจำเป็นต้องมีการเสียสละ หากหวังให้ใครสักคนรอดไปได้ “ฉันบอกตอนไหนว่าอนุญาตให้พวกแกไป?” ในเวลานี้ เย่เสวียนพุ่งตัวเข้ามาถึงแล้ว ราชันสวรรค์หลี่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปะทะด้วยตรงๆ โดยพยายามใช้ดอกบัวใต้เท้าและธงเรียกวิญญาณเพื่อตรึงเย่เสวียนไว้ เย่เสวียนไม่ใส่ใจและใช้กระบี่เทพปัดป้องการโจมตีนั้นอย่างง่ายดาย ทว่าเขาก็ยังสามารถรั้งเย่เสวียนเอาไว้ได้บ้าง “รีบไปเร็วเข้า!” เมื่อเห็นว่าราชันสวรรค์หลี่กับเย่เสวียนกำลังติดพันกันอยู่ ราชันสวรรค์แดนเหนือก็สบโอกาสแล้วรีบจากไปในทันที อสุรกายประหลาดที่เหลืออีกห้าตัวต่างกระจัดกระจายหลบหนีไปในชั่วพริบตา เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ เย่เสวียนก็ผลักราชันสวรรค์หลี่ถอยออกไป แล้วเรียกกระบี่สวรรค์เมฆาออกมา ก่อนจะใช้เคล็ดกระบี่ผ่าสวรรค์สังหารอสุรกายประหลาดที่กำลังหลบหนีไปตัวหนึ่งทันที “ฮ่าฮ่าฮ่า! ตายไปหนึ่ง เหลืออีกหก!” ด้วยการสะบัดมือเบาๆ กระบี่สวรรค์เมฆาก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาอีกครั้ง เขามองไปยังอสุรกายประหลาดที่กำลังหลบหนีด้วยสีหน้าเย็นชา เพียงชั่วพริบตา เขาก็โจมตีอีกครั้ง สังหารอสุรกายประหลาดตัวที่อยู่ไกลที่สุด หากไม่ใช่เพราะการขัดขวางของราชันสวรรค์หลี่ เขาคงสามารถสังหารตัวอื่นๆ ต่อเนื่องกันไปได้หมดแล้ว เมื่อได้เห็นทั้งหมดนี้ ราชันสวรรค์หลี่ก็ยิ่งโกรธเกรี้ยว เขาตะโกนอย่างดุร้าย “มนุษย์สารเลว! แกกล้าดียังไง!” “ฉันเกิดมาพร้อมกับความกล้าอยู่แล้ว” เย่เสวียนตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ ราชันสวรรค์หลี่พุ่งเข้ามาอีกครั้ง ปลดปล่อยการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวจนมิติเริ่มแตกสลาย เย่เสวียนตวัดกระบี่เทพสวนกลับ ฟันเข้าที่แขนซ้ายของศัตรูจนขาดกระเด็น ราชันสวรรค์หลี่กระอักเลือดสีดำออกมาหลายคำติดต่อกัน เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ทว่าเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าอสุรกายประหลาดที่เหลืออีกสามตัวยังหนีไปได้ไม่ไกลนัก เขาก็รู้สึกสิ้นหวังเป็นอย่างยิ่ง “พลังการต่อสู้ของไอ้หมอนี่มันเหนือมนุษย์เกินไปแล้ว หากฉันไม่ฆ่ามัน โลกของพวกเราก็ไม่มีทางพิชิตโลกใบนี้ได้” เมื่อคิดได้ดังนั้น ราชันสวรรค์หลี่ก็ยิ่งคลุ้มคลั่งมากขึ้นเรื่อยๆ เขาหัวเราะเสียงดังลั่น “ฮิฮิฮิ…” เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะเย็นเยือกนั้น เย่เสวียนก็เกิดความฉงน ไอ้หมอนี่เสียสติไปแล้วหรือ? ยอดฝีมือระดับบรรพกาลควรจะมีสภาพจิตใจที่มั่นคงแข็งแกร่งไม่ใช่หรือไง? ฉิบหายแล้ว! ขณะที่เย่เสวียนกำลังจมอยู่ในความคิด เขาก็สัมผัสได้ทันทีว่ามีพลังประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวสุดขีดกำลังจะระเบิดออกมาจากร่างของราชันสวรรค์หลี่ ให้ตายสิ! สีหน้าของเย่เสวียนเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ในทางกลับกัน ราชันสวรรค์หลี่ก็พุ่งเข้าใส่เย่เสวียนด้วยทุกอย่างที่เขามี เขาโผเข้ากอดเย่เสวียนไว้อย่างแน่นหนาแล้วตะโกนอย่างคลุ้มคลั่งว่า “ฉันจะลากแกไปตายด้วยกัน!” ในชั่วพริบตา พลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุดก็ระเบิดออก แม้แต่พื้นที่โดยรอบยังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังนี้มีร่องรอยกลิ่นอายของเจ้านายราชันสวรรค์หลี่เจือปนอยู่ด้วย และมันทรงพลังยิ่งกว่าการโจมตีเต็มกำลังของยอดฝีมือระดับเซียนที่ถูกผนึกไว้เสียอีก ไม่เพียงเท่านั้น รอยแยกของมิติที่เกิดจากการระเบิดจะฉุดกระชากให้เย่เสวียนตกลงไปในความว่างเปล่าด้วย!