Chapter 1139
1141 / 4918
19 min read
Chapter 1139 Hundred Devil Thunder Archipelago
Published May 5, 2026, 03:56 AM
“โซนอันตรายระดับยิ่ง…หมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมะหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมะหมะ... ”
“แล้ว ‘โซนอันตรายระดับยิ่ง’ คืออะไรล่ะ?”
ดีวิส กดศีรษะลงเหมือนว่าเป็นการกระแทกจิตใจที่หลังศีรษะ เขาหัวเราะเบา ๆ ขำตัวเองที่คิดว่าเธอคงจะรู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว ความสวยงามของเธอทำให้เขาตัดสินใจผิด ๆ ว่ามีความรู้มากกว่าที่เป็นจริง แม้ว่าในความเป็นจactualจริงแล้วเธอเป็นสัตว์วิเศษที่ถูกบันทึกไว้ในความคิดของเขา
เขาหันกลับมามองเธออีกครั้งและทำให้ตากระสับกระซ görüş “มันล่ะ… สิ่งนี้เป็นศิลปะแยบแยง… หรือแค่สมองของผมเองกำลังทำพายุในหัว?”
เธอมีอากัปขวานลึกลับที่ทำให้เธอดูสง่างามและมีศักดานะ แม้ว่าในขณะนี้เธอคิดง่าย ๆ แต่เขารู้ว่าเป็นเพราะสายเลือดระดับกษัตริย์ของเธอ
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาหันความสนใจกลับไปยังหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมะจะหม…
“โซนอันตรายระดับยิ่ง เป็นที่รู้จักในนามของโซนอันตรายระดับต่ำอื่น ๆ ที่คนไม่สนใจแยกแยะเว้นแต่เมื่อมีสิ่งมีชีวิตระดับเก้าชั้นควบคุมโซนนั้น และหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมะะ…
“แล้ว ‘เคยมีอยู่อีกแล้วเหรอ?’ เสียงของนาดีาเยียเริ่มสงสัย” “ดูเหมือนว่า…” ดวิสพยักหน้าและยิ้ม “ดูเหมือนว่าบันทึกบอกว่า บรรพบุรษผู้ก่อตั้งตระกูลแอสทรีสซ์ฆ่า (มัน) ที่นั่น… ”
ก่อนที่จะมาที่นี่ เขาตรวจสอบประวัติศาสตร์ของหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมะะ… ใช้เวเพียงไม่กี่นาทีในการอ่านเนื้อหาประมาณหมื่นเก้าหมื่นปีของความอันตรายครั้งนั้น
“ดังนั้น จึงไม่ถูกเรียกว่า โซนอันตรายระดับยิ่งอีกแล้ว แต่มันยังถูกจัดเป็นโซนอันตรายเนื่องจากอัตราการตายสูง… ”
“อัตราการตายสูง…” นาดีาเยียทำปากกริด ปากแห้ง “หมายถึงคนเก่งหลายคนก็เสียชีวิตใช่ไหม?”
“พูดถูก… ผมอ่านว่า สามีของแกรนด์เอลเดอร์เอลิซซึ่งและพ่อแม่ของโนร่าอัลสไตน์ก็เสียชีวิตที่นี่เช่นกัน พวกเขาก็เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับแปดเช่นกัน…”
นาดีาเยียแคบตำแหน่งตาขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำความเข้าใจระดับอันตรายว่า “ผมจะปกป้องคุณ, ผู้เป็นเจ้านายของผม”
ดวิสหัวเราะและพูดว่า “ไม่ต้องกังวล ทั้งไม่ได้ลงไปในโซนอันตรายระดับอันตรายใด ๆ ที่อาจทำให้เสียชีวิตโดยไม่จำเป็น แต่ถ้ามีของมีค่าเช่น องค์ประกอบฟ้าธิยาตัวอาทิตย์ หรือธาตุไฟฟ้าอาจพบเจอได้ก็ล่ะ… ”
“หมากหลังจากนั้นได้ให้เหตุผลว่า “ในความเป็นจริง องค์ประกอบฟ้าธิยาที่สูญเสียแสงส่องสว่างที่ผมได้มา จากตระกูลอัลสไตน์ ก็มาจากโซนอันตรายนี้จึงจับได้ในเกาะที่เรียกว่า ‘เกาะมืดฟ้าร้อง’ ซึ่งเป็นเพียงหนึ่งในเกาะของหมู่เกาะหมื่นปีศาจฟ้าร้องเท่านั้น”
“เช่นเดียวกัน องค์ประกอบฟ้าธิยาหายาก แต่อยากให้คุณเจอ… ถ้าไม่เจอ ก็มาน้ำตักของตระกูลอัลสไตน์ให้สาส”
ดวิสพยักหน้าและหัวเราะว่า “จริงๆ แล้ว องค์ประกอบฟ้าธิยาหายากมาก แต่มันกลับเป็นเชิงกลยุทธ์ที่ทำให้ครอบครัวอัลสไตน์สามารถรักษาไฟฟ้าธิยาไว้ได้ ทุกครั้งที่มีการปรากฏต่อหน้าผู้คน”
“แต่ผมสงสัยว่าเขาจะมีองค์ประกอบฟ้าธิยาระดับเอ็มโพเรอร์หรือระดับคิงเกรดสูงสุดในสต็อกหรือไม่ พวกเขาอาจจะขายให้ประเทศตะวันออกอื่นในราคาสูง หรือพยายามใช้เองแต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่ ยกเว้นบางคนที่มีพรสวรรค์พิเศษในตระกูลอัลสไตน์”
“หากย้อนกลับไป ผมจำได้ว่ามีเพียงสองอธิบดีในหม group ของอาวุโสหลายร้อยคนของตระกูลอัลสไตน์ที่ฝึกกฎฟ้าธิยาเป็นศิลปะรอง ส่วนเยาวชนหลายคนไม่แม้แต่จะลองฝึก เพราะพวกเขามีกฎลมเป็นศิลปะรอง ดังนั้น จึงเข้าใจได้ว่าตระกูลนี้อาจมีอคติวิภาคต่อฟ้าธิยาเนื่องจากพวกเขาถนัดไฟและบ้างเล็กน้อยลม ทำให้ไม่คล่องแคล่วกับฟ้าธิยา แม้จะรู้สึกว่าเลว แต่นั่นก็ยังคงต่อสู้ต่อไป… ”
ดวิสแวะมองกระแสฟ้าธิยาที่กระจายอยู่ทั่วโดยเสียงฟ้าร้องและฟ้าระเบิดต่อเนื่องดังก้องอยู่ในหูของเขา
“น่าเสียดาย…”
“ที่นี่จะมีที่เหมาะสมมากกว่าสำหรับการฝึกกฎฟ้าธิยาในเขตเล็ก ๆ นี้!? ไม่มีทาง! ถ้าเรามองทั่วแปดดินแดนตะวันตกทั้งหมด ลหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมะหม…
“หากมีการสืบทอดอิโมเทียลของกฎฟ้าธิยาในที่แห่งนี้… ‘แม่หมหม‘ ดวิสจะเสียใจที่ขาดสิ่งนี้”
“ดีแล้ว ถ้าอิโมเทียลแบบนี้มีจริง แพร่ไม่ใช่ตระกูลอัลสไตน์ที่ปกครองเขตนี้… ”
ดวิสคิดก่อนที่จะกระโดดออกจากเรือบินเมื่อมันมาจอดที่ชายฝั่งของเกาะแห่งหนึ่ง นาดีาเยียทำเช่นเดียวกัน ก่อนที่เรือจะหายไปในห่อเก็บของเชิงพื้นที่ของดวิส พวกเขาจึงค่อย ๆ ลดระดับและลอยอยู่เหนือพื้นทรายไหม้ มันเป็นดินหินและทรายสีเข้ม ที่ดูเหมือนว่าได้รับแรงกระแทกของฟ้าธิยาอย่างแรง การไม่มีการปลูกต้นไม้ แม้แต่หญ้าหรือพืชพันธุ์ใด ๆ ก็เห็นได้ชัดเจน ทั้งแต่เหลือเพียงร่องรอยความเสียหายจากฟ้าธิยาที่ตกกระหน่ำทั้งปี
ดวิสสำรวจรอบ ๆ และเห็นว่าไม่มีสัตว์วิเศษใกล้เคียง เขาจึงหยิบแผนที่ออกมาพูดว่า “ดีนะว่า แม้หมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมะหม…หมหม…หมหม¼”
“ดีนะว่า แม้หมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมหมะหม…หมหม…หม 것이고…
“ตอนนี้เราอยู่ที่เกาะที่ชื่อว่า… ”
หลังจากนั้นเขาหรี่ตาขึ้น มองหาสัญลักษณ์ต่าง ๆ จนเจอตำแหน่งของตนเองว่า “เกาะอัลสไตน์ ธันเดอร์ไอส์แลนด์… ”
“เข้าใจแล้ว…” ดวิสยกศีรษะมองไกลสุด ดูเหมือนว่า “เราลงที่ด้านตะวันตกใช่ไหม? ทิศใต้คงเป็นท่าเรือ… ”
ดวิสตั้งใจเดิมว่าจะมาที่ส่วนใต้ของเกาะโดยการแฝงตัวให้ไม่ให้ใครเห็น จากที่นั่นเขาสามารถเดินเรื่อย ๆ เพื่อหาตำแหน่งของตนเอง แต่ในที่สุดเขาก็พบตำแหน่งได้โดยไม่มีอุปสรรคหรือปัญหาใด ๆ
“ไม่ใช่ทุกเกาะที่มีชื่อ…” นาดีาเยียเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้และกระซิบข้าง ๆ ขณะมองแผนที่ ใบหน้าทั้งสองห่างออกไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร ทำให้หัวใจของดวิสเกือบกระตุก
“ใกล้เกินไป!” เขาตะโกนในใจก่อนที่จะส่งแผนที่ให้เธอ
พวกเขาก้าวสองขั้นออกไปข้าง ๆ เหมือนกำลังมองรอบ ๆ ก่อนที่จะหยุดนิ่ง เขามีสีหน้าอันโง่อายที่ทำโทษตัวเอง
“ฉันกำลังทำอะไรอยู่? เธออาจเป็นผู้หญิงสวยมาก แต่นางยังเป็นสัตว์วิเศษ! หยุดคิดแบบหลงตัวเองในหัว!”
สีหน้าของเขากลายเป็นสงบก่อนที่จะหันมองเธอพูดว่า “พากลับไปนะ, นาดีาเยีย”
นาดีาเยียละสายตาและมอบแผนที่ให้ดวิส ซึ่งหายไปในห่อของเขา พวกเขาจึงบินช้า ๆ ไปยังด้านเหนือของเกาะ
ไม่ชั้นยาวก่อนที่พวกเขาจะเห็นต้นไม้ในสายตา แต่ต้นไม้เหล่านั้นถูกไหม้ บางต้นยังคงแข็งแรงแต่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นแห้ง ทำให้ภาพดูแห้งแล้ง ตั้งแต่ฟ้ามืดตลอดเวลา แสงฟ้ากระพริบอยู่รอบ ๆ ทำให้ดวิสรู้สึกเหมือนกำลังเดินในแผ่นดินอสูรที่เต็มไปด้วยความมืดหม่นหมอง
ไม่ชั้นยาวก่อนที่พวกเขาเดินทางเข้าหาส่วนเหนือของเกาะเป็นระยะประมาณหลายพันเมตร ดวิสลดความเร็วเมื่อเห็นต้นไม้เพิ่มขึ้นอีกครั้ง ต้นไม้เหล่านั้นเขียวชอุ่ม มีผลและใบอุดม ทว่าในส่วนเล็ก ๆ นี้ของเกาะ มีฝนหยดลงเบา ๆ ทำให้พื้นดูเปียก นอกจากนี้ตามความสูงของต้นไม้ที่สูงถึงสามสิบเมตร จึงบ่งบอกว่าเป็นพื้นที่ที่มีมานาน ซึมซับน้ำฝนมาหลายปีโดยที่ไม่มีใครสังเกต
ในทางกลับกัน เขารู้สึกว่าไม่มีทางต้นไม้เหล่านี้จะเติบโตถึงความสูงเช่นนี้โดยไม่มีการให้ผลและมีใบ
นอกจากนี้ เขายังสังเกตเห็นสมุนไพรระดับโลหะสีเขียวระดับสูงสุด จากที่ไกลมาก
ระหว่างนั้น เส้นฟ้ากระแทกต้นไม้ทำให้ไฟลุ่กฉับพลัน! อย่างไรก็ตาม ฝนหยดที่กำลังตกก็ช่วยดับไฟให้ไม่ลามต่อไปอย่างทันที
“โอ้…” ดวิสกระพริบตาและระลึกขึ้นว่า เขาลืมเรื่องง่าย ๆ นี้ในสภาพแวดล้อมที่แปลกประหลาด
ไม่น่าเชื่อว่าenvironment นี้จึงไม่ออกจะแห้งแล้งแต่กลับมีแสงชีวิตอยู่รอบ ๆ
ทันทีที่เขาสังเกตเห็นต้นไม้ที่ถูกฟ้ากระแทก ปรากฏการณ์แปลกประหลาดเกิดขึ้นกับผลที่มีเพียงผลเดียวที่ส่องแสงสีมะไวโอเล็ต ทำให้เขาตะลึง
“เป็นเลขทรัพย์…? ไม่… ดูเหมือนไม่ใช่ด้วยกรอบ aura ของมัน…”
มันลื่นลงจากต้นไม้และหมุดหมหมไปรอบ ๆ ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะเปิดกว้างในความอัศจรรย์
มันหายไป! ที่จริงแล้วมันไม่ได้หายไปแต่ถูกกินโดยดิน
เขาแคบตาขึ้นมองเห็นหลุมตรงหน้า พร้อมกับเห็นสัตว์วิเศษบางตัวกำลังมองออกมาจากหลุม พร้อมกับผลที่ส่องแสงสีอีอีอีในมือเล็บยาวของมัน
“ม้าหนาก…?” ดวิสพูดด้วยเสียงต่ำ
ม้าหนากสีเหลืองที่มีหลายวงแหวนกำลังจะกัดผลนั้น ทำให้เปิดปากเปิดเผยแถวฟันแหลมคม อย่างไรก็ตามมันหยุดนิ่งและค่อย ๆ หันศีรษาเข้ามามองดวิส ทำให้ตาของพวกเขาเชื่อมต่อกัน
“...”
มีช่วงความเงียบก่อนที่ดวิสจะตอบกลับด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับยกมือไหว้
“สวัสดี…” ดวงตาสีแดงของมันหดตัวก่อนที่มันจะเปิดปากกว้าง! “WRYYYY!!!~~~.”
ดวงตาของดวิสขยายกว้างเมื่อได้ยินเสียงแปลก ๆ จากมัน! เขาไม่สามารถห้ามสบประทานคำด่าออกมาด้วยความงง
“แน่ะ! ดีโอ้ล่ะ จะผ่านมิติไปได้ยังไง!?”
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.