Chapter 3042: วัวจอมบงการ “ฟังดูเข้าท่าดีนี่ ถ้าแม่นางไม่ขัดข้องอะไร ก็รับเอาไว้เถอะ” หลี่ชีเยี่ยพยักหน้าเห็นชอบกับการแทรกแซงของเจ้าวัวพร้อมกับรอยยิ้ม ใบหน้าของนางแดงซ่านขึ้นมาทันที “โถ่เอ๊ย...” คนที่กำลังลังเลและประหม่าจนทำตัวไม่ถูกกลับกลายเป็นอัจฉริยะหนุ่มผู้นี้ ไม่ใช่ตัวองค์จักรพรรดินี ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำไม่แพ้กันขณะจ้องมองนางพลางถือหลินจือไว้ในมือ เขาทำอะไรไม่ถูกเลยสักอย่าง ได้แต่ยืนงงงวยด้วยความประหม่าเต็มประดา กลับกลายเป็นว่านางยังดูนิ่งสงบกว่าอัจฉริยะหนุ่มผู้ซื่อบื้อคนนี้เสียอีก “ขะ... ข้า...” เขาไม่สามารถพูดออกมาได้เป็นประโยคที่ฟังได้ความเลยสักคำ “ขะ... ข้าบ้านแกสิ” เจ้าวัวทนดูต่อไปไม่ไหวจึงตำหนิ “การจะขอคนที่เจ้าชอบแต่งงานด้วยมันยากขนาดนั้นเชียวหรือ? เจ้าไม่ใช่ยอดอัจฉริยะที่ไร้ผู้เปรียบเปรยหรือไง?” เขาเริ่มกระวนกระวายหนักกว่าเดิมเมื่อคำว่า “แต่งงาน” ถูกพูดออกมา เขาเริ่มติดอ่าง “ขะ... ข้า... ข้า...” ถึงตอนนี้ ต่อให้เป็นคนโง่ก็ยังดูออกว่าเขานั้นชอบนาง คู่หมั้นของเทพสงครามเมทัลคินผู้นี้ สิ่งที่เกิดขึ้นจึงกลายเป็นเรื่องที่น่าสนใจยิ่ง แน่นอนว่าเรื่องราวทำนองนี้เกิดขึ้นอยู่ทั่วโลก แต่ครั้งนี้กลับพิเศษกว่าปกติ เพราะทั้งสามคนที่เกี่ยวข้องต่างเป็นผู้บำเพ็ญเพียรที่มีชื่อเสียงและมีอำนาจล้นฟ้า ในระดับหนึ่ง การแต่งงานของพวกเขาไม่ใช่แค่เรื่องส่วนตัว แต่ยังเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของขุมอำนาจที่แต่ละคนสังกัดอยู่ด้วย นายกรัฐมนตรีไม่พอใจกับการพัฒนาของเหตุการณ์นี้อย่างแน่นอน เขาเป็นคนจัดการข้อตกลงการแต่งงานนั่นมาตั้งแต่ต้น ซึ่งดูเหมือนว่าสถานการณ์ในตอนนี้จะไม่ส่งผลดีต่อทั้งศาลเทพเมทัลคินและสวนแห่งทวยเทพเลย เขาชูมือขึ้นและสั่งให้ทหารล้อมอัจฉริยะสามตาเอาไว้ “เคร้ง!” เหล่าทหารชักอาวุธออกมา ทำให้เกิดแสงสะท้อนบาดตาวูบวาบไปทั่วบริเวณ “ท่านนายกรัฐมนตรี ท่านกำลังทำอะไร?” แววตาของจักรพรรดินีสปิริตฮาร์ทเริ่มจริงจังขึ้น “ฝ่าบาท กระหม่อมได้รับคำสั่งจากนายท่านให้มาเอาหลินจือชิ้นนี้ กระหม่อมจำเป็นต้องนำมันกลับไป” เขาคำนับนาง “ฮ่าๆ พวกขี้แพ้ชวนตี คิดจะใช้กำลังงั้นหรือ?” อัจฉริยะหนุ่มหัวเราะขณะกวาดสายตามองทหารที่ล้อมรอบตัวเขา ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปจากเมื่อครู่ราวกับเป็นคนละคน “ฝ่าบาท นายท่านปรารถนาให้พระองค์เสด็จไปพบเขาด้วยเช่นกัน” นายกรัฐมนตรีคำนับจักรพรรดินีอีกครั้ง “ไม่มีใครสามารถแทรกแซงธุระของข้าได้ ถอยไป” แววตาของจักรพรรดินีเย็นชาลง “ฝ่าบาท โปรดคำนึงถึงสถานการณ์ภาพรวมและสัญญาการแต่งงานด้วยเถิด” นายกรัฐมนตรีกล่าวย้ำ “เจ้าก็ไปคุยเรื่องสัญญาการแต่งงานกับพวกผู้อาวุโสสิ” สีหน้าของนางยังคงดุดันและเต็มไปด้วยอำนาจ แม้จะมีระดับการฝึกตนต่ำกว่านายกรัฐมนตรีก็ตาม การฝึกตนของนางในตอนนี้อาจยังไม่แข็งแกร่งเท่ากับพวกนิรันดร์บางคน แต่นางย่อมแซงหน้าพวกเขาได้อย่างแน่นอนในไม่ช้า นี่จึงเป็นเหตุผลที่นางกล้าแข็งข้อกับนายกรัฐมนตรีได้ถึงเพียงนี้ น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถบังคับให้นางทำสิ่งใดได้ เพราะนางยังไม่ได้แต่งเข้าสู่ขุมอำนาจของพวกเขา นางยังไม่ใช่คนของพวกเขา และที่สำคัญ เขาก็ไม่อยากจะทำให้ฝ่ายของนางโกรธเคืองจนเกินไปนัก ผู้คนที่แอบฟังอยู่ใกล้ๆ ต่างจดจำท่าทีของนางไว้ “ได้ยินหรือเปล่า? พายุกำลังจะมาแล้ว” ผู้อาวุโสคนหนึ่งเอ่ยขึ้น หลายคนเคยได้ยินเรื่องสัญญาการแต่งงานนั้นมาก่อน สปิริตฮาร์ทยังไม่ได้เป็นจักรพรรดินีในตอนนั้น เป็นเพียงศิษย์ทั่วไปที่ไม่มีอำนาจใดๆ นางอาจไม่ได้ต้องการการแต่งงานครั้งนี้เลยแม้ว่าเทพสงครามเมทัลคินจะเป็นบุรุษที่โดดเด่นเพียงใดก็ตาม เพราะตัวนางเองก็เป็นอัจฉริยะที่เลิศล้ำไม่แพ้กัน ตอนนี้พวกเขาจึงตระหนักได้ว่า บางทีนางอาจไม่ได้ชอบการหมั้นหมายครั้งนี้เลยแม้แต่น้อย “ฮ่าฮ่าฮ่า!” อัจฉริยะหนุ่มหัวเราะลั่นขึ้นมาทันที ดูพอใจกับคำตอบของนางเป็นอย่างมาก เขากลายเป็นคนคึกคักและกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง “ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงของกองทัพไร้พันธนาการมานานแล้ว ว่ามีความสามารถถึงขนาดสังหารจักรพรรดิได้ แต่จากที่ข้าเห็นตอนนี้ ก็เป็นแค่พวกหมากับแมวเท่านั้นแหละ” “บุก!” นายกรัฐมนตรีออกคำสั่ง “ตูม!” กองทัพเปิดใช้งานค่ายกลทันที ปราณและพลังงานพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า สายฟ้าฟาดลงมาทันทีและเปลี่ยนให้กลายเป็นมหาสมุทรแห่งอัสนี “ครืน!” ร่างร่างหนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางมหาสมุทรนั้น “นั่นมันอะไรกัน?!” ใครบางคนร้องอุทานด้วยความตกใจ “ค่ายกลยักษ์ศิลา ของดีที่สุดของกองทัพนี้นี่เอง” ผู้อาวุโสผู้รอบรู้เปิดเผย “ตูม!” ยักษ์ศิลาโจมตีด้วยฝ่ามือทันที สายฟ้าฟาดลงมาเหมือนกับน้ำตกใส่ตัวอัจฉริยะหนุ่ม “ก็แค่ของเล่น” อัจฉริยะหนุ่มหัวเราะลั่นและกระโจนขึ้นสู่ท้องฟ้า ความเย่อหยิ่งของเขาพวยพุ่งออกมาเต็มกำลังขณะที่ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิง กลายเป็นเทพผู้ทรงพลัง กลิ่นอายระดับนิรันดร์แผ่ซ่านออกไปกระแทกผู้ชมทุกคน อย่าลืมว่าเขาเป็นระดับกึ่งนิรันดร์แม้จะมีอายุเพียงเท่านี้ และเขาสมควรได้รับชื่อเสียงของเขาจริงๆ “ตูม!” เขาโต้กลับด้วยฝ่ามือสีแดงฉานและสลายสายฟ้าเหล่านั้นจนหมดสิ้น “ดูไว้!” จากนั้น ยุวชนผู้คึกคักก็รวบรวมพลังแห่งสวรรค์และปฐพีเข้ามา เขายกมือขึ้นและเหล่าดวงดาวบนฟากฟ้าก็ตอบรับการเรียกขาน ทุกก้าวของเขาสร้างวิถีแห่งเต๋าที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมา เทคนิคการเคลื่อนไหวที่ล้ำลึกนี้ทำให้เขาสามารถแทรกซึมเข้าไปในค่ายกลที่ซับซ้อนของกองทัพไร้พันธนาการได้ “ครืน!” เขาพุ่งทะลุผ่านค่ายกล ทำให้แต่ละส่วนพังทลายลงทีละน้อย ใช้เวลาไม่นานเขาก็มาถึงจุดศูนย์กลางและทำลายมันจนสิ้น “ตูม!” ค่ายกลพังทลายลง ยักษ์สายฟ้าจึงร่วงหล่นลงมา เหล่าทหารปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง ค่ายกลนี้มีความน่าประทับใจจริง แต่ดวงตาสีทองของอัจฉริยะหนุ่มสามารถมองทะลุทุกอย่างได้ด้วยการคำนวณที่แม่นยำ ปริศนาของค่ายกลถูกแก้ไขได้ในพริบตาเพียงแค่กวาดมองครั้งเดียว ดังนั้นการทำลายมันจึงใช้เวลาเพียงไม่นาน “ตายซะ!” เขาเงื้อฝ่ามือขึ้นและรวบรวมพลังงานสายฟ้าจากค่ายกลก่อนจะซัดกลับไปที่กองทหารเหล่านั้น “อ๊าก!” เสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่วบริเวณ ทหารจำนวนมากถูกสายฟ้าทะลวงร่างและร่วงหล่นลงไปในแอ่งเลือดของตัวเอง “หยุด!” นายกรัฐมนตรีเรียกโล่ยักษ์ออกมาเพื่อต้านทานคลื่นสายฟ้าเพื่อช่วยผู้ที่ยังรอดชีวิต “วันนี้พวกเจ้าอาจรอด แต่ไม่ใช่ตลอดไปหรอก” อัจฉริยะหนุ่มแสยะยิ้มเมื่อเห็นดังนั้น “เกรงว่าเจ้าคงไม่มีอนาคตหลังจบวันนี้แล้วล่ะ” นายกรัฐมนตรีกระตุกยิ้มอย่างชั่วร้าย “ใครจะหยุดข้าได้? เจ้าเหรอ? เจ้าฆ่าข้าไม่ได้หรอก ในขณะที่ข้ามีโอกาสถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะฆ่าเจ้า” อัจฉริยะหนุ่มปล่อยเสียงหัวเราะอย่างหลงระเริง “แล้วถ้าข้าเข้าร่วมด้วยล่ะ?” เสียงเรียบเฉยดังขึ้นขณะที่ร่างสามร่างเดินออกมาจากบ่อน้ำ นั่นคือเทพกึ่งดาบ, เชิ่นกูจ้าน และเทพศาสตราดาบเหิน เทพกึ่งดาบได้ช่วยเหลือทั้งสองคน ทำให้พวกเขาสามารถหลบหนีออกมาจากบ่อน้ำพุลาวาได้สำเร็จ