Chapter 3088: Nameless Sacred Sword “ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว วันนี้พวกเราจะกำจัดคนทรยศออกจากสามอมตะเอง” บรรพชนดวงจันทร์ศักดิ์สิทธิ์กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ได้เลย” บรรพชนอัคคีพยักหน้าโดยไม่ได้โกรธเคือง “หากพวกท่านทุกคนสามารถสังหารข้าได้ นั่นก็ถือเป็นการปลดเปลื้องความยึดติดของข้า ไม่จำเป็นต้องทนทุกข์ทรมานอยู่อย่างนี้ต่อไปอีก ลงมือกันเถอะ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นเช่นไร ชนะหรือแพ้ก็ไม่สำคัญแล้ว การได้หยุดอยู่กับสภาพที่เป็นอยู่นี้ ไม่ใช่ทั้งคนและไม่ใช่ทั้งผี ถือเป็นเรื่องดีที่สุดแล้ว” นักดาบเซียน, บรรพชนกระบี่ฟ้าผ่า และบรรพชนดวงจันทร์ศักดิ์สิทธิ์สบตากัน ก่อนที่แต่ละคนจะแยกย้ายไปประจำตำแหน่งและเริ่มโอบล้อมบรรพชนอัคคีไว้อย่างช้าๆ พวกเขาจำต้องร่วมมือกันเพื่อสยบบรรพชนอัคคี เพราะหากสู้แบบตัวต่อตัว ไม่มีใครในที่นี้มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อย เหล่าผู้ชมต่างกลั้นหายใจเฝ้ามอง การต่อสู้ระหว่างสี่บรรพชน แม้ว่าทั้งสี่จะไม่ได้อยู่ในจุดที่แข็งแกร่งที่สุด แต่การต่อสู้ครั้งนี้ก็นับว่าน่าตื่นตาตื่นใจอย่างยิ่ง บรรพชนอัคคีดูโดดเด่นที่สุดในการรับมือกับคนทั้งสาม ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาเคยเป็นหนึ่งในสิบสมาชิกสูงสุด “เคร้ง!” เจตจำนงจากกระบี่ของนักดาบเซียนปลดปล่อยออกมา สไตล์ของเขาไม่ได้ยิ่งใหญ่หรือน่าเกรงขาม แต่กลับเรียบง่ายและถ่อมตัว อย่างไรก็ตาม เพียงเส้นสายเดียวของมันก็เพียงพอที่จะทะลวงผ่านวัฏจักรแห่งการเวียนว่ายตายเกิดและกฎแห่งกรรมได้ “เคร้ง!” ในทางกลับกัน เจตจำนงกระบี่ของบรรพชนกระบี่กลับดุดันราวกับสัตว์ร้ายจากยุคดึกดำบรรพ์ มันพวยพุ่งและกลืนกินโลกทั้งใบ เตรียมพร้อมที่จะฉีกกระชากทุกสิ่งให้กลายเป็นนรก “หึ่ง” ดวงจันทร์ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่เหนือหัวของบรรพชนดวงจันทร์ส่องสว่างขึ้นอีกครั้ง มันดูเหมือนดวงจันทร์บนท้องฟ้ายามค่ำคืนไม่มีผิดเพี้ยน สว่างไสวและกลมเกลี้ยงสมบูรณ์แบบ มันเป็นตัวแทนของเต๋าอันยิ่งใหญ่สูงสุด บริสุทธิ์ผุดผ่องไร้ที่ติ การตื่นขึ้นของดวงจันทร์ดวงนี้ส่องสว่างไปทั่วทุกชั้นฟ้า ปรากฏการณ์ภาพหลอนมากมายปรากฏขึ้นรายรอบ ทั้งเหล่าทวยเทพและโลกใบต่างๆ ดวงจันทร์ดวงนี้ครอบคลุมทุกสรรพสิ่ง สามารถกักเก็บโลกทั้งโลกและปล่อยให้วัฏจักรต่างๆ ดำเนินไป ทว่าหากมองดูให้ดี จะพบว่าวัฏจักรและโลกเหล่านั้นต่างหยุดนิ่ง มันไม่ได้เคลื่อนไหวไปตามระเบียบธรรมชาติ แต่ดูราวกับถูกผนึกไว้ด้วยดวงจันทร์ศักดิ์สิทธิ์ดวงนี้ “พรึ่บ!” เปลวเพลิงชั่วร้ายของบรรพชนอัคคีลุกโชนขึ้นอีกครั้ง สว่างไสวกว่าเดิมมาก เห็นได้ชัดว่าเขาได้ฟื้นฟูพลังที่สูญเสียไปจากการใช้ระเบิดอมตะเมื่อครู่ การพักช่วงสั้นๆ นั้นช่วยได้มาก ทำให้พลังของเขากลับมาอยู่ที่เจ็ดสิบถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ “ข้าขอโทษสำหรับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น” บรรพชนอัคคียิ้ม แม้จะเป็นการต่อสู้จนตัวตายและเขาก็ได้ตกสู่ความมืดมิดไปแล้ว แต่กิริยาและคำพูดของเขายังคงไว้ซึ่งความเป็นสุภาพบุรุษ เป็นความย้อนแย้งที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่นั้น เขาจะน่าทึ่งและมีเสน่ห์มากเพียงใด ไม่แปลกใจเลยที่ทำไมจักรพรรดิ เหล่าอมตะนิรันดร์ และแม้แต่บรรพชนจำนวนมากถึงยอมติดตามเขาเข้าไปในดินแดนกว้างใหญ่ “หึ่ง” เขายกมือที่ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงขึ้น เปลี่ยนมันให้กลายเป็นกรงเล็บฟีนิกซ์ เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้องแหลมคม เขาฟาดกรงเล็บเข้าใส่นักดาบเซียนหมายจะควักหัวใจของอีกฝ่าย การโจมตีนี้ไม่ถูกจำกัดด้วยระยะทางและเวลา มันปรากฏขึ้นที่หน้าอกของนักดาบเซียนในทันที สิ่งนี้เกิดขึ้นเพียงแค่ชั่วความคิด กรงเล็บนั้นดูเหมือนจะไม่มีใครหยุดยั้งและหลบหลีกได้ แม้แต่คนที่แข็งแกร่งอย่างนักดาบเซียน การฟาดฟันใดๆ ก็ไม่อาจหยุดยั้งชะตากรรมอันน่าเศร้าที่จะถูกควักหัวใจออกมาได้ ผู้ชมรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ทิ่มแทงในหัวใจ ราวกับว่าพวกเขาคือเหยื่อที่กำลังถูกควักหัวใจอันชุ่มโชกออกไป พวกเขารู้สึกไร้ทางสู้โดยสิ้นเชิง ไม่ว่าจะมีเคล็ดวิชาหรือสมบัติล้ำค่าเพียงใดก็ตาม ไม่มีสิ่งใดสำคัญต่อหน้ากรงเล็บฟีนิกซ์นี้ ไม่มีใครสามารถหวังว่าจะเอาชนะมันได้เลย ไม่มีข้อยกเว้น “วูบ!” กรงเล็บทะลุผ่านผิวหนังของนักดาบเซียนในชั่วพริบตา ทว่าแสงสว่างจ้าก็เข้าห่อหุ้มบรรพชนอัคคีไว้ทันที มันมาจากดวงจันทร์ศักดิ์สิทธิ์เบื้องบน แสงแต่ละสายดูเหมือนเสาน้ำที่มีประกายดั่งเพชร มันผนึกเวลาในทันที ส่งผลให้เกิดการหยุดชะงักครั้งใหญ่ในพื้นที่บริเวณนั้น แม้แต่เพียงเศษเสี้ยววินาทีก็กลายเป็นยาวนานดั่งหนึ่งล้านปี รวมไปถึงพื้นที่รอบตัวนักดาบเซียนด้วย ดังนั้นบรรพชนอัคคีจึงไม่อาจทะลวงการป้องกันทางกาลเวลานี้ได้ในทันที ทำให้เขาไม่อาจสังหารนักดาบเซียนได้ “ปรากฏการณ์ฉับพลัน!” ฮุยชิงเสวียนอุทานด้วยความตกใจ นี่คือเคล็ดวิชาที่สาบสูญของบรรพชนดวงจันทร์ศักดิ์สิทธิ์ และยังเป็นไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาอีกด้วย เขาเคยใช้เวลาหลายปีร่วมกับบรรพชนอัคคีระหว่างการเดินทางสำรวจและมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในพลังของอีกฝ่าย ดังนั้นเขาจึงใช้เคล็ดวิชาที่ดีที่สุดของตนในทันที! น่าเสียดายที่การใช้ท่านี้ต้องแลกด้วยราคาที่สูงลิ่ว เส้นผมของเขาร่วงโรยและกลายเป็นสีขาว ผิวหนังแห้งกร้านและเหี่ยวย่น เขาไม่สนใจที่จะต้องสูญเสียเลือดแท้ที่เหลืออยู่ในร่างศพของตน เพื่อที่จะใช้เคล็ดวิชานี้ให้ถึงขีดสุด โปรดจำไว้ว่าพวกเขาไม่มีทางเติมเลือดแท้กลับคืนมาได้ ความตายที่แท้จริงจะมาถึงในวินาทีที่เลือดของพวกเขาหมดลง “กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ไร้นาม!” นักดาบเซียนก็ลงมือด้วยกระบี่ของเขาเช่นกัน “วูบ!” ปลายกระบี่แทงทะลุผ่านมิติแห่งความจริง ระยะทางและเวลาไม่มีความหมายอีกต่อไป กระบี่เล่มนี้สามารถแทงทะลุร่างของใครบางคนที่อยู่ไกลออกไปอีกล้านปีในอนาคตจากสามอมตะได้ในทันที มันไร้รูปร่างและไร้เสียง ทำให้การหลบหลีกเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ผู้ชมรู้สึกราวกับว่าการแทงครั้งนี้ได้พุ่งผ่านทั่วทั้งสามอมตะ ตรึงทุกสิ่งเอาไว้กับที่