บทที่ 1515 - กองทัพแห่งแสง ภายในถ้ำที่ส่องประกายด้วยสีรุ้ง กลุ่มนักรบเผ่าเทพที่ขี่ม้าและสวมเกราะสีทองค่อยๆ ก้าวเดินออกมา! ม้าที่พวกเขาขี่อยู่นั้นถูกหุ้มด้วยชุดเกราะสีทอง เผยให้เห็นเพียงแววตาที่เย็นชาคู่หนึ่งเท่านั้น! พวกมันไม่ใช่แค่ม้าธรรมดา ทั้งสองข้างของลำตัวมีปีกสีขาวราวกับหิมะงอกออกมา และยังมีเขาสุดแหลมคมยื่นออกมาจากกลางหน้าผากขณะที่พวกมันบินลอยตัวอยู่อย่างช้าๆ ในอากาศ! เหล่านักรบเผ่าเทพถือดาบสีทองและจ้องมองซูจื่อม่อกับเย่หลิงด้วยสายตาเย็นชา “ฮ่าฮ่าฮ่า!” เผ่าเทพตนหนึ่งคำรามด้วยเสียงหัวเราะ “พวกอนารยชนแห่งทวีปเทียนหวง พวกแกจบสิ้นแล้ว! กองทัพแห่งแสงจากทวีปเทพของพวกเราได้มาถึงทวีปเทียนหวงเป็นที่เรียบร้อย!” “และกองทัพแห่งความมืดจะตามมาในไม่ช้า!” นักรบเผ่าเทพทยอยเดินออกมาอย่างช้าๆ แต่ละคนต่างแผ่รัศมีเจิดจ้าไม่รู้จบจนแสบตา! นักรบเผ่าเทพเหล่านั้นส่วนใหญ่มีพลังอยู่ในขอบเขตผสานร่าง ท่ามกลางพวกเขายังมีผู้เชี่ยวชาญระดับกึ่งบรรพชน! เหล่านักรบระดับกึ่งบรรพชนของเผ่าเทพก็ขี่ม้าสวรรค์เช่นกัน ทว่าพวกเขากลับถือหอกที่มีลวดลายสีทองและแผ่กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวออกมา! สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ กองทัพนี้ถูกก่อตั้งขึ้นโดยเหล่าผู้ยิ่งใหญ่และระดับกึ่งบรรพชนของเผ่าเทพ พวกเขามีระเบียบวินัยและเต็มไปด้วยจิตสังหารที่เยือกเย็นดุจเหล็กกล้า! หลังจากเข้าสู่หุบเขา เหล่านักรบเผ่าเทพไม่มีท่าทีประหลาดใจแม้แต่น้อยเมื่อเห็นซากศพเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น พวกเขาไร้ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง! เพียงชั่วพริบตา นักรบเผ่าเทพนับร้อยก็เข้าสู่หุบเขา! กองทัพแห่งแสงมีจำนวนเพียงหนึ่งพันกว่าคนเท่านั้น ผู้ที่สามารถเข้าร่วมกองทัพแห่งแสงได้ล้วนเป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของทวีปเทพ! นักรบเพียงคนเดียวของกองทัพแห่งแสงก็สามารถกวาดล้างผู้คนในระดับการบำเพ็ญเดียวกันและครอบครองพื้นที่หนึ่งได้อย่างง่ายดาย! ความร้ายกาจของกองทัพที่หล่อหลอมด้วยเลือดเหล็กของนักรบเผ่าเทพจำนวนมากเช่นนี้ เป็นสิ่งที่ยากจะจินตนาการได้! ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นเกราะหรืออาวุธของนักรบเผ่าเทพ พวกมันถูกสร้างขึ้นโดยสุดยอดปรมาจารย์ด้านการหลอมดาบแห่งทวีปเทพ กองทัพแห่งแสงนี้สามารถทำลายล้างกองทัพคุนหลุนที่มีจำนวนหลายสิบล้านคนได้เลยทีเดียว! เย่หลิงมีสีหน้าเคร่งขรึม เขารู้ดีว่าการทดสอบสำหรับพวกเขาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น! เผ่าเทพที่อยู่ตรงหน้าพวกเขานี้ไม่ได้นับว่าเท่าไหร่ กองทัพแห่งแสงต่างหากที่เป็นตัวแทนแห่งจุดสูงสุดของอารยธรรมทวีปเทพ! เบื้องหลังกองทัพแห่งแสงยังมีกองทัพแห่งความมืดที่ยังไม่ได้ปรากฏตัว สถานการณ์จะเป็นเช่นไรหลังจากกองทัพทั้งสองมาถึง? ที่ทางเข้าหุบเขา สัตว์อสูรเถาเทียได้ฟื้นคืนชีพและกำลังคืบคลานเข้ามาพร้อมกับกองทัพคุนหลุน ระหว่างซูจื่อม่อกับเย่หลิง จำเป็นต้องมีคนหนึ่งไปจัดการกับเถาเทีย! “เย่หลิง ไปจัดการเถาเทียซะ” ซูจื่อม่อไตร่ตรองครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจอย่างรวดเร็ว “ฉันจะป้องกันกองทัพแห่งแสงของเผ่าเทพเอง!” เมื่อเปรียบเทียบระหว่างด้านหน้าและด้านหลังของหุบเขา เผ่าเทพตรงนี้อันตรายกว่าอย่างแน่นอน เบื้องหลังพวกเขาเป็นเพียงกองกำลังแห่งซากปรักคักพังคุนหลุน แต่ทางด้านของเผ่าเทพนั้นคือขุมพลังของทั้งทวีปเทพ! ซูจื่อม่อกำลังผลักตัวเองเข้าสู่หน้าผาด้วยการเลือกนั้น! “พี่...” เย่หลิงต้องการจะคัดค้าน แต่ถูกซูจื่อม่อขัดจังหวะทันทีที่เขาเอ่ยปาก “เย่หลิง” ซูจื่อม่อมองเย่หลิงและกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “มีเพียงนายเท่านั้นที่เหมาะสมจะแก้ไขปัญหาแห่งซากปรักหักพังคุนหลุน นายคือคนเดียวที่สามารถสยบเผ่าพันธุ์คุนหลุนได้!” ในแง่ของสายเลือดและต้นกำเนิด เย่หลิงคือราชาคุนหลุนที่แท้จริง เขากับเถาเทียมีความแค้นและความขัดแย้งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง ทั้งสองคนต้องสู้จนกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตายไป! เมื่อเถาเทียตาย มีโอกาสสูงที่เย่หลิงจะใช้อำนาจบารมีของตนสยบคนในเผ่าคุนหลุนที่เหลือได้! ทว่าสำหรับซูจื่อม่อแล้วมันต่างออกไป คนในเผ่าคุนหลุนเหล่านั้นไม่ยอมรับซูจื่อม่อเลยแม้แต่น้อย ต่อให้เถาเทียตายไป เผ่าคุนหลุนก็จะไม่ฟังคำสั่งซูจื่อม่อ หากซูจื่อม่อต้องจัดการกับกองทัพคุนหลุน เขาทำได้เพียงสังหารหมู่ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อสถานการณ์ภาพรวม! ซูจื่อม่อกล่าว “เย่หลิง นายต้องฆ่าเถาเทียด้วยวิธีการที่รวดเร็วปานสายฟ้า และปราบเผ่าคุนหลุนที่เหลือให้ได้ก่อนจะรีบกลับมาช่วยฉัน” “เข้าใจแล้ว” เย่หลิงพยักหน้า “ไม่ต้องห่วง ก่อนที่นายจะกลับมา ฉันจะปกป้องหุบเขาสังหารเทพนี้ไว้ให้ได้ และจะไม่ปล่อยให้เผ่าเทพแม้แต่ตนเดียวเล็ดลอดไป!” น้ำเสียงของซูจื่อม่อเด็ดขาด หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง เขากำชับต่อ “แล้วก็ นายต้องระวังตัวด้วย” “เถาเทียตนนี้มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว ฉันกระแทกหัวมันไปเมื่อครู่แต่มันก็ยังไม่ตายและฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ ฉันสงสัยว่าจิตวิญญาณแห่งแก่นแท้ของเถาเทียอาจจะไม่ได้อยู่ในจิตสำนึกของมัน!” “ไม่ต้องห่วง พี่!” หลังจากกล่าวจบ ร่างของเย่หลิงก็วาบหายไปจากจุดนั้น เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็ไปอยู่ที่ทางเข้าหุบเขาแล้ว! นี่คือการแข่งกับเวลา ยิ่งเขาฆ่าเถาเทียและควบคุมเผ่าคุนหลุนได้เร็วเท่าไร เขาก็ยิ่งรีบกลับมาช่วยซูจื่อม่อได้เร็วขึ้นเท่านั้น! “อนารยชนแห่งตะวันออก ฉันจะให้โอกาสแก ยอมสยบต่อฉันเดี๋ยวนี้ แล้วฉันจะรับแกเป็นองครักษ์ส่วนตัว!” กึ่งบรรพชนเผ่าเทพตนหนึ่งถือหอกและขี่ม้าสวรรค์ค่อยๆ เดินออกมา เขามองลงมาที่ซูจื่อม่อด้วยสายตาเหยียดหยาม ในขณะนั้น กองทัพแห่งแสงนับพันได้เข้าสู่หุบเขาแล้ว! ท่ามกลางพวกเขามีผู้เชี่ยวชาญระดับกึ่งบรรพชนนับสิบ! ส่วนคนอื่นๆ ล้วนเป็นผู้ยิ่งใหญ่ขอบเขตผสานร่างทั้งสิ้น! กึ่งบรรพชนเผ่าเทพกล่าวอย่างภาคภูมิใจ “ฉันจะชี้แนะแกด้วยตัวเองและสอนอารยธรรมอันสูงส่งของเผ่าเทพให้ เพื่อให้แกหลุดพ้นจากสถานะอนารยชน!” “เฮอะ!” ซูจื่อม่อแค่นเสียง “วิธีการของเผ่าเทพมีแค่นี้เองรึ แค่จะข้ามหุบเขานี้หลังจากเข้ามาในทวีปเทียนหวงเป็นครั้งที่สองยังทำไม่ได้เลย กล้าดียังไงมาพ่นเรื่องไร้สาระต่อหน้าฉัน!” สีหน้าของเหล่าเผ่าเทพจากกองทัพแห่งแสงดำมืดลงทันที สงครามบรรพกาลคือความอัปยศชั่วนิรันดร์ของทวีปเทพ! ทวีปเทพเคยพิชิตมาแล้วหลายโลกและยึดครองดินแดนนับไม่ถ้วน จับสิ่งมีชีวิตนับล้านมาเป็นทาส—ไม่เคยมีความพ่ายแพ้ย่อยยับเช่นนี้มาก่อน! เหตุผลที่พวกเขากลับมาในวันนี้ก็เพื่อลบล้างความอัปยศจากยุคบรรพกาล! “อนารยชนแห่งตะวันออก แกทำให้ฉันโกรธได้สำเร็จแล้ว!” กึ่งบรรพชนเผ่าเทพค่อยๆ ยกหอกในมือขึ้นชี้ไปยังซูจื่อม่อด้วยแสงสีทอง “คราวนี้ ต่อให้แกจะคุกเข่าอ้อนวอนต่อหน้าฉัน ฉันก็จะไม่ปล่อยแกไป!” “วันนี้ ฉันจะให้แกได้ประจักษ์ถึงพลังของกองทัพแห่งแสงของฉัน!” ก่อนที่คำพูดจะสิ้นสุด หอกในมือกึ่งบรรพชนเผ่าเทพก็ส่องแสงสีทองเจิดจ้าขึ้นทันที ในขณะเดียวกัน นักรบเผ่าเทพแห่งกองทัพแห่งแสงทุกคนต่างชักดาบออกมาพร้อมกัน แสงสีทองพุ่งออกมาจากดาบของพวกเขา! ลำแสงสีทองนับพันรวมตัวกันกลางอากาศ ก่อตัวเป็นหอกสีทองขนาดยักษ์ยาวหลายสิบฟุตในชั่วพริบตา มันตัดผ่านอากาศและแผ่กลิ่นอายที่ทำให้ผู้คนต้องสั่นสะท้าน! ซูจื่อม่อหรี่ตาลงเล็กน้อย หัวใจของเขาเต้นรัว หอกเล่มนั้นไม่ใช่พลังของเผ่าเทพเพียงหนึ่งหรือสองตน แต่มันคือวิชาลับที่หลอมรวมพลังของกองทัพแห่งแสงทั้งกองทัพ! แม้แต่ซูจื่อม่อยังรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วหนังศีรษะจากหอกสีทองขนาดยักษ์นั้น ฉับพลัน! สัญญาณเตือนภัยแวบเข้ามาในหัวของซูจื่อม่อ! ไม่มีเวลาให้คิดแล้ว กระแสไฟฟ้าปรากฏขึ้นบนร่างของซูจื่อม่อ และปีกพลังปราณคู่หนึ่งงอกออกมาจากแผ่นหลัง ร่างของเขาเปลี่ยนเป็นสายฟ้าสีทองและหายวับไปจากจุดนั้นในที่สุด! ปีกไร้ลักษณ์, ท่าร่างสายฟ้า และแสงทองไร้ขอบเขต ความเร็วของซูจื่อม่อพุ่งถึงขีดสุดจากการหลอมรวมวิชาหลบหนีทั้งสาม!