Chapter 580
165 / 229
5 min read
Chapter 580 An Open Bar
Published Mar 30, 2026, 04:58 AM
บทที่ 580 บาร์เปิด
“พบเป้าหมายแล้ว!
ล้อมเป้าหมายเดี๋ยวนี้!
ไป! ไป! ไป! ไป!!!!”
“ปัง!”
ชายฉกรรจ์มือฉมังหลายคนรีบลงจากยานพาหนะของตน แล้วพุ่งตรงไปยังเป้าหมาย พร้อมทั้งระวังการโจมตีจากศัตรูที่อาจสวนกลับเข้ามาด้วย
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก จนก่อนที่อีกฝ่ายจะทันพูดอะไร พวกเขาก็ล้อมวิลเลียมและนักรบฝ่ายศัตรูบางส่วนเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
วิลเลียมที่ก่อนหน้านี้เตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องถูกทรมาน กลับประหลาดใจอย่างยินดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น
แค่เห็นยานพาหนะพวกนั้น เขาก็รู้ได้ทันทีว่าใครเป็นคนมาหาเขาแบบไม่ทันตั้งตัว
ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
ไม่เคยคิดแม้แต่น้อยว่า ลูกพี่ลูกน้องคนนี้ที่เขาเพิ่งรู้จักได้ไม่กี่วัน... จะโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ในยามคับขันของเขา
เขาจะพูดอะไรได้อีก?
ดูเหมือนสวรรค์จะเข้าข้างเขาอย่างมาก
ใช่แล้ว เขาโชคดีจริงๆ!
แต่พอคิดว่ามีคนมาหาเขาตั้งหลายกลุ่มในคืนเดียว เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ฐานลับที่เรียกกันอยู่นี่มันยังเป็นความลับอยู่จริงๆ หรือเปล่า
เพราะดูจากสถานการณ์แล้ว เขาคงไม่แปลกใจถ้าคืนนี้อเล็กจะโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ขึ้นมาอีก
ให้ตายสิ!
บางทีแม้แต่คนธรรมดาก็อาจรู้ตำแหน่งของมันด้วยซ้ำ
ช่วงนี้เขาหย่อนยานเรื่องความปลอดภัยไปหรือ?
เขาต้องยอมรับว่า ตอนจัดการเรื่องสลิธีริน คอร์ด เขาไม่ได้ไล่เรื่องให้จบอย่างรอบคอบพอ... เพราะตอนนั้นเขาอารมณ์ขึ้นอยู่บ้าง
แต่ในความคิดของเขา นั่นเป็นเพียงครั้งเดียวที่เขาพลาดไป
ดังนั้นในช่วงเวลานั้น ใครกันที่อาจเปิดเผยตำแหน่งของเขาให้ศัตรูรู้?
มีคนฝั่งเขาหักหลังเขางั้นหรือ?
วิลเลียมอึ้งไปเมื่อคิดเรื่องทั้งหมดนี้
แขกมาตั้ง 3 กลุ่มในคืนเดียว?
อย่ามาล้อเล่นเลย!
เรื่องบังเอิญแบบนี้น่าสงสัยเกินไป ต้องตรวจสอบให้ถึงที่สุด
ส่วนอีไลกับคอนเนอร์นั้น พวกเขามองพวกชายฉกรรจ์ก่อนหน้าด้วยความตกใจและงุนงง
ใบหน้าของพวกเขาย่นลงเล็กน้อยเมื่อเห็นรถพวกนั้น
บ้าเอ๊ย!
น้องชายคนนี้รู้เรื่องวันนี้ได้ยังไงกัน?
แล้วทำไมฐานนี่ถึงเหมือนบาร์เปิด ที่ใครหน้าไหนก็เดินเข้ามาได้?
พอคิดถึงเรื่องที่เขากับอเล็กยังไม่รู้เรื่องวิลเลียม เขาก็เริ่มรู้สึกโง่ไปนิด... ยิ่งเห็นว่าคนอื่นตามหาตัวเขาเจอได้ง่ายขนาดนี้
สมองของคอนเนอร์เริ่มทำงานอีกครั้ง และเขาก็เริ่มคำนวณผลประโยชน์ของตัวเองใหม่
อา!
ถ้าน้องชายของพวกเขาหน้าด้านมาขอส่วนแบ่งจากของที่ยึดมาได้จากสงครามล่ะ?
ไม่มีทาง!
เขาไม่แบ่งเด็ดขาด!!!
เขาวางแผนไว้แล้วว่าจะเก็บหกส่วนจากสิบไว้กับตัวเอง และแบ่งอีกสี่ส่วนที่เหลือให้อีไล
แต่ถ้าแลนดอนเข้ามาเกี่ยว ส่วนแบ่งของเขาก็จะลดลงน่ะสิ?
สมองที่เต็มไปด้วยความโลภของเขาตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมให้แลนดอน ไม่ว่าอย่างไร
ก็หมอนั่นไม่ได้มาร่วมรบกับพวกเขาด้วยซ้ำ... แล้วทำไมต้องได้อะไรจากพวกเขาด้วยวะ?
ในทางกลับกัน อีไลกลับคิดไปคนละแบบกับคอนเนอร์โดยสิ้นเชิง
สำหรับเขาแล้ว แลนดอนคือคนที่จะมาเล่นงานเขา
ใช่!
เขาเชื่ออย่างหนักแน่นว่าแลนดอนต้องการกำจัดเขา
ต้องรู้ไว้ว่า ตอนก่อนหน้านี้ที่เขาอยู่ในเบย์มาร์ด แลนดอนยังเอ่ยขอบคุณเขาโดยเฉพาะสำหรับของขวัญที่เขามอบให้ในวันเกิดอายุ 15 ปีของแลนดอน
แน่นอนว่าพอได้ยินแบบนั้น เขาก็รู้ทันทีว่าแลนดอนหมายถึงอะไร
ไอ้สารเลวนั่นขอบคุณเขาที่มอบยาพิษให้เป็นของขวัญในวันเกิดอายุ 15 ปีของแลนดอน
ยาพิษชนิดเดียวกันนั่นแหละที่ฆ่าแลนดอนตัวจริงในโลกนี้
แต่อีไลจะไปรู้ได้ยังไง?
สำหรับเขา... แลนดอนโชคดีเกินไป เพราะรอดจากยาพิษชนิดนี้มาได้ ทั้งที่ในทวีปไพโนยังไม่มียาถอนพิษด้วยซ้ำ
ใครจะไปคิดว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญโผล่มารักษาเขาได้?
คิดแบบนั้นแล้ว อีไลก็ยิ่งมั่นใจว่าผู้เชี่ยวชาญคนนั้นน่าจะเป็นคนที่ช่วยยกระดับระบบการแพทย์ของเบย์มาร์ดด้วย
ผู้เชี่ยวชาญแบบนี้แหละที่เขาต้องการดึงเข้าฝ่ายของตัวเอง!
เอาเถอะ นับตั้งแต่แลนดอนขอบคุณเขาเป็นต้นมา... เขาก็รู้ว่าไอ้สารเลวนั่นคงกำลังวางแผนจะลงมือกับเขาในไม่ช้า
และนั่นคือเหตุผลที่ตอนยังอยู่ในเบย์มาร์ด เขาถึงได้ยุยงอเล็กให้จัดการแลนดอน
เขาใช้เวลาที่นั่นปลุกปั่นให้อเล็กฮึกเหิมพอจะออกรบแทนเขา
ดังนั้น พอแยกย้ายกันไปคนละทางในที่สุด เขาก็ดีใจสุดๆ ที่รู้ว่าพ่อของเขาจะจัดการแลนดอนเมื่อกลับไปยังราชธานี
และเมื่ออเล็กส่งข้อความลับมาบอกว่าเขากำลังจะออกศึก อีไลก็อดยิ้มกว้างไม่ได้
เขาจะไม่ดีใจได้ยังไง?
เขาเป็นองค์รัชทายาท เพราะงั้นไม่ว่าอเล็กจะยึดครองอะไรไว้ได้ สุดท้ายก็จะกลายเป็นของเขาเมื่อไอ้ตาเฒ่านั่นตาย
มันก็เหมือนได้ฆ่านกสองตัวด้วยก้อนหินก้อนเดียว
เพราะท้ายที่สุด แลนดอนจะต้องตาย และเขาจะได้เบย์มาร์ดมาเป็นของตัวเอง
ทุกอย่างควรจะดำเนินไปอย่างสมบูรณ์แบบ
แล้วทำไมไอ้สารเลวนี่ถึงมาโผล่ที่นี่ตอนนี้?
ไม่ใช่ว่าเขาควรจะอยู่ที่เบย์มาร์ดหรอกหรือ?
ถ้าเขาอยู่ที่นี่ตอนนี้ ก็แปลว่าพวกนั้นเดินทางกันมาหลายเดือนแล้วไม่ใช่หรือ?
งั้นตอนเดินทางกลับก็คงต้องใช้เวลาพอๆ กันด้วยสินะ?
แล้วถ้าอเล็กมาถึงสนามรบ แต่ไอ้สารเลวนั่นไม่อยู่ล่ะ?
สวรรค์วางทางหนีไว้ให้ไอ้ตัวเล็กนี่แล้วหรือ?
ไม่ได้!
เขาปล่อยให้น้องชายคนนี้หนีไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นไอ้สารเลวนี่อาจวางแผนล้างแค้นพวกเขา หลังจากได้ยินข่าวการเคลื่อนไหวกะทันหันของอเล็ก
ถึงตอนที่แลนดอนรู้ข่าว พวกเขาก็คงยึดเบย์มาร์ดได้แล้ว แต่เรื่องการล้างแค้นก็ไม่ควรมองข้าม... ถึงแลนดอนจะเป็นแค่ 'คนเดียว' ก็ตาม
เพราะแค่เม็ดเดียวก็อาจทำให้ตาชั่งเอียงได้
ดังนั้น การมองข้ามไอ้สารเลวนี่อาจกลายเป็นเหตุให้พวกเขาตายได้ในสักวันหนึ่ง
นั่นจึงเป็นเหตุผลที่อีไลตัดสินใจจะฆ่าแลนดอนวันนี้
ใช่!
วันนี้ แลนดอนต้องตาย!!!
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.