บทที่ 2 — ข้อตกลงกับปีศาจ

ย้อนกลับไปสิบปีก่อน ไคระไม่ใช่คนที่ยืนอยู่บนหอสังเกตการณ์นั้น เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มธรรมดาในหมู่บ้านเล็กๆ ชายขอบอาณาจักร

คืนนั้น — คืนที่กองทัพปีศาจบุกหมู่บ้าน — เขาสูญเสียทุกอย่างในพริบตา

ร่างที่ถูกเผาไหม้ คำร้องขอความช่วยเหลือที่ไม่มีใครได้ยิน เลือดที่ซึมผ่านดินแห้งแล้ง

เขาจำได้แม่นยำว่าความเจ็บปวดนั้นรู้สึกอย่างไร มันไม่ใช่แค่ความเจ็บปวดทางกาย มันคือการสิ้นสุดของทุกสิ่งที่เขาเคยเป็น

และตอนนั้นเอง เมื่อเขานอนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวเขา

"เจ้าต้องการพลัง... พลังที่จะแก้แค้น?"

เสียงนั้นไม่ใช่เสียงมนุษย์ มันลึก มืด และเย็นยะเยือก แต่ในความสิ้นหวัง ไคระตอบรับมัน

"ใช่" เขาพึมพำ เลือดไหลออกจากริมฝีปาก "ฉันจะทำทุกอย่าง"

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง