บทที่ 115: เครื่องมือโกง ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio บรรณาธิการ: Nyoi-Bo Studio "ก็น่าจะคล้ายๆ กัน" หานเซิ่นเริ่มลองเล่นในโหมดฝึกฝน ซึ่งเป็นโหมดที่ผู้เล่นใหม่ไม่สามารถข้ามได้ เพื่อแนะนำวิธีใช้งานในเวอร์ชันสำหรับการต่อสู้ ปกติแล้วหานเซิ่นจะเล่นแต่ในเวอร์ชันสำหรับผู้เล่นคนเดียวซึ่งไม่มีคู่ต่อสู้ แต่ในโหมดฝึกฝนนี้จะมีมือจำลองที่พยายามจะแย่งกดจุดต่างๆ แข่งกับเขา ซึ่งมันทำให้เขาต้องใช้เวลาปรับตัวอยู่พักหนึ่ง ภาพที่ออกมาเขาจึงดูเกอะกังไปบ้าง ในบางครั้ง หานเซิ่นพบว่าจุดเหล่านั้นหายไปทันทีที่นิ้วของเขาเคลื่อนไปถึง ซึ่งมันค่อนข้างแตกต่างจากตอนที่เขาเล่นคนเดียวอย่างมาก นอกจากจะต้องจดจ่ออยู่กับจุดที่ปรากฏขึ้นแล้ว เขายังต้องคอยสังเกตการเคลื่อนไหวและเจตนาของมืออีกข้างหนึ่งด้วย จี้เยี่ยนหรานที่ยืนดูเขาเล่นในโหมดฝึกฝนถึงกับพูดไมไม่ออก เขาดูเป็นมือใหม่เสียจนเธอจินตนาการไม่ออกเลยว่าเขาเอาความกล้ามาจากไหนถึงได้มาท้าทายเธอที่เป็นถึงประธานสมามหัตถ์พระเจ้า "ดูเหมือนมันจะท้าทายอยู่เหมือนกันนะเนี่ย ผมขอฝึกซ้อมสักหน่อยก่อนจะแข่งกับรุ่นพี่ได้ไหม?" หานเซิ่นเอ่ยถาม "ได้สิ เมื่อไหร่ก็ได้" จี้เยี่ยนหรานเชื่อว่ามือใหม่อย่างเขา ต่อให้ฝึกไปอีกหนึ่งเทอมก็ไม่มีทางเป็นคู่มือของเธอได้ เธออยากจะรักษาหน้าเขาไว้บ้าง เพื่อที่ว่าเวลาเขาแพ้ จะได้ไม่มีข้ออ้างมาตามตอแยเธออีก เมื่อได้รับอนุญาตจากจี้เยี่ยนหราน หานเซิ่นก็กลับไปนั่งที่ของตนเพื่อเล่นออนไลน์ ในไม่ช้าเขาก็พบว่าเวอร์ชันต่อสู้นั้นน่าสนใจกว่าเวอร์ชันเล่นคนเดียวมาก การเล่นคนเดียวต้องการเพียงความเร็วเพียงอย่างเดียว แต่ในเวอร์ชันต่อสู้มีปัจจัยอื่นเพิ่มเข้ามา ทั้งการคาดเดาว่าคู่ต่อสู้จะเคลื่อนไหวอย่างไรและเมื่อไหร่ ซึ่งทำให้เกมนี้สนุกยิ่งขึ้น หานเซิ่นเล่นไปไม่กี่รอบและเริ่มจับทางเวอร์ชันต่อสู้ได้ อันที่จริง ตราบใดที่มีทักษะและความสามารถในการตัดสินใจที่ถูกต้อง เวอร์ชันต่อสู้นั้นง่ายกว่าด้วยซ้ำ ท้ายที่สุดแล้ว เวอร์ชันเล่นคนเดียวนั้นวัดกันที่ความเร็วสูงสุดของตัวเอง แต่ในเวอร์ชันต่อสู้ คุณแค่ต้องเร็วไปกว่าคู่ต่อสู้เท่านั้น หากคู่ต่อสู้อ่อนแอ การจะชนะก็เป็นเรื่องง่ายนิดเดียว หานเซิ่นเพียงแค่ต้องการศึกษารูปแบบเกมและไม่ได้สนใจผลการแข่งขัน เขาจึงแพ้ติดต่อกันถึงห้าตา หานเซิ่นเล่นรอบสุดท้ายเมื่อเขาสามารถจับเคล็ดลับทั้งหมดได้แล้ว คราวนี้คู่ต่อสู้ของเขาไม่สามารถกดโดนแม้แต่จุดเดียว และเขาก็ได้รับชัยชนะอย่างขาดลอย เมื่อรู้สึกว่าพร้อมแล้ว หานเซิ่นก็เดินไปหาจี้เยี่ยนหรานแล้วพูดว่า "รุ่นพี่ครับ ผมพร้อมแล้ว รบกวนช่วยแอดผมมาหน่อยได้ไหม?" "ID ของนายคืออะไร?" จี้เยี่ยนหรานไม่ได้อยากจะพูดอะไรมาก ยังไงเธอก็ต้องชนะอยู่แล้ว และสิ่งที่เหลือที่ต้องทำคือการไล่แมลงวันน่ารำคาญตัวนี้ไปให้พ้นทาง "ชนะเพื่อได้แฟน" หานเซิ่นบอก ID ของเขาไป จี้เยี่ยนหรานจ้องมองหานเซิ่นด้วยสายตาเขม็ง แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร มันไม่สำคัญหรอก ต่อให้เขาจะใช้ ID ชื่ออะไร เขาก็ไม่มีทางเอาชนะเธอได้ หานเซิ่นเห็นคำขอเป็นเพื่อนส่งมา และ ID นั้นมีชื่อว่า "ซูวีเนียร์" (Souvenir) จี้เยี่ยนหรานเหลือบมองประวัติการเล่นของหานเซิ่นและเห็นว่าเขาแพ้ไปถึงห้าในหกตา เธอไม่รู้จะเริ่มพูดจากตรงไหนดีจึงเลือกที่จะเงียบไว้ เธอสร้างห้องเกมออนไลน์และตั้งรหัสผ่าน ก่อนจะเชิญหานเซิ่นเข้ามาในห้อง ทันทีที่หานเซิ่นเข้ามาในห้อง จี้เยี่ยนหรานก็เลือกด่านและเริ่มการแข่งขันทันที เมื่อสิ้นสุดการนับถอยหลัง ภาพโฮโลแกรมก็ถูกฉายออกมาจากเครื่องคอมลิงก์ของเขา นอกจากภาพที่ดูเหมือนลูกแก้วคริสตัลแล้ว ยังมีภาพมืออันสวยงามของจี้เยี่ยนหรานปรากฏขึ้นด้วย จี้เยี่ยนหรานเห็นจุดกะพริบขึ้นและรีบเคลื่อนนิ้วไปสัมผัสมันทันที แต่ก่อนที่เธอจะได้ทำเช่นนั้น เธอก็เห็นนิ้วของคู่ต่อสู้กดลงไปก่อนแล้ว และจุดนั้นก็หายไป จี้เยี่ยนหรานไม่ได้ใส่ใจอะไรและคิดว่าหานเซิ่นแค่โชคดี เพราะจุดนั้นอยู่ใกล้กับฝ่ามือของเขามากกว่าอยู่แล้ว เมื่อจุดที่สองปรากฏขึ้น เธอพุ่งนิ้วไปหามันด้วยความเร็วสูงสุด แต่ในขณะที่นิ้วก้อยของเธอกำลังจะแตะลงไป นิ้วจากภาพโฮโลแกรมก็ชิงตัดหน้าเธอไปอีกครั้ง ติ๊ง! จุดหายไปและหานเซิ่นก็ได้คะแนนเพิ่มอีกหนึ่งแตะ ในขณะที่คะแนนของจี้เยี่ยนหรานยังคงเป็นศูนย์ จี้เยี่ยนหรานชะงักไปครู่หนึ่ง แต่เธอยังเชื่อว่านั่นเป็นเพียงโชคช่วย มือใหม่อย่างเขาไม่มีทางที่จะเก่งไปกว่าเธอได้แน่นอน ทว่าเมื่อจุดที่สามปรากฏขึ้น จี้เยี่ยนหรานก็ยังคงเสียจุดที่เธอต้องการจะกดไปอีกครั้ง จี้เยี่ยนหรานเริ่มโมโห เพราะครั้งนี้เธอเห็นชัดเจนว่าหานเซิ่นกำลังเล็งมาที่เธอ โดยมุ่งเป้าไปที่จุดเดียวกับที่เธอต้องการจะกดเท่านั้น "ไอ้เด็กบ้า ฉันจะทำให้นายรู้ซึ้งเองว่าไม่ควรมาแหย่สาวแบล็กฮอว์ก" จี้เยี่ยนหรานรวบรวมสมาธิเต็มที่ในครั้งนี้และเตรียมที่จะสั่งสอนหานเซิ่นให้เข็ดหลาบ เธอยังคงคิดว่าเธอแค่เสียคะแนนไปไม่กี่แต้มเพราะความประมาทเท่านั้น อย่างไรก็ตาม สิ่งเดิมยังคงเกิดขึ้นในจุดที่สี่ และเธอก็ยังไม่ได้คะแนนแม้แต่แต้มเดียว จี้เยี่ยนหรานเริ่มโกรธมากขึ้นเรื่อยๆ นิ้วเรียวยาวของเธอร่ายรำไปมา แต่ไม่ว่าเธอจะขยับไปที่จุดไหน คู่ต่อสู้ของเธอก็สามารถกดโดนก่อนได้เสมอ ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง! เสียงของจุดที่ถูกกดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง จี้เยี่ยนหรานถึงกับอึ้งเพราะเธอไม่สามารถกดได้แม้แต่จุดเดียว หานเซิ่นเป็นคนเก็บไปทั้งหมด "เป็นไปไม่ได้... มันเป็นไปไม่ได้..." เมื่อจบเกม จี้เยี่ยนหรานถึงกับตะลึงกับคะแนนที่ปรากฏ 0:59 เธอพยายามไป 59 ครั้ง และถูกขวางไว้ทั้ง 59 ครั้ง หานเซิ่นไม่ได้กดจุดอื่นเลยนอกจากจุดที่เธอเล็งไว้ เขาจงใจพุ่งเป้ามาที่เธอโดยเฉพาะ จี้เยี่ยนหรานไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ในฐานะประธานสมามหัตถ์พระเจ้า เธอจะไม่สามารถทำคะแนนได้เลยแม้แต่แต้มเดียว ซึ่งมันเป็นเรื่องที่น่าตลกสิ้นดี "ใครจะไปทำแบบนี้ได้? แม้แต่จิงซึ่งเป็นผู้เล่นที่เก่งที่สุดในแบล็กฮอว์กก็ยังทำไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับเด็กที่ยังไม่ได้รับเข้าเรียนในแบล็กฮอว์กด้วยซ้ำ" เมื่อคิดได้ดังนั้น จี้เยี่ยนหรานก็เริ่มรู้สึกโกรธขึ้นมา นั่นเป็นเพราะเธอนึกถึงความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่ง มีตำนานเล่าว่าแฮกเกอร์คนหนึ่งได้ออกแบบ "เครื่องมือโกง" สำหรับเกมหัตถ์พระเจ้า ซึ่งสามารถป้องกันคู่ต่อสู้ไม่ให้ได้แต้มได้ 100% ซึ่งมันตรงกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเป๊ะ หานเซิ่นต้องใช้เครื่องมือโกงนี้ในการแข่งกับเธอแน่ๆ ยิ่งจี้เยี่ยนหรานคิดถึงเรื่องนี้ เธอก็ยิ่งมั่นใจ ไม่มีอะไรจะอธิบายได้ว่าเขาขวางคะแนนของเธอได้ทั้งหมดได้อย่างไร มนุษย์ไม่มีทางที่จะแม่นยำได้ขนาดนี้ ต่อให้จะมีคนที่ทำได้จริง เด็กที่ยังไม่ได้เข้าโรงเรียนทหารก็ไม่มีทางเป็นหนึ่งในนั้นแน่นอน