บทที่ 161: วิวัฒนาการสัตว์เลี้ยง ภายในห้องของหานเซิ่นที่สถานที่พักพิงชุดเกราะเหล็ก หานเซิ่นถึงกับตกตะลึงเมื่อจ้องมองเสือดำที่มีดวงตาที่สามอยู่บนหน้าผากซึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้า กรงเล็บของเสือตัวนั้นดูราวกับถูกหลอมขึ้นจากโลหะสีดำ หานเซิ่นไม่อยากจะเชื่อสายตาเลยว่าสิ่งที่เขากำลังมองอยู่คือเจ้าเมี๊ยว และสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือข้อมูลที่เปลี่ยนไปของมัน ประเภทวิญญาณอสูรแมวสามตาเลือดศักดิ์สิทธิ์: สัตว์เลี้ยง (เปลี่ยนร่างและวิวัฒนาการ) คำอธิบายนั้นเข้าใจง่าย แต่ก็น่าตกใจอย่างยิ่ง หลังจากที่กินเนื้อของมดภูตกลายพันธุ์เข้าไป เจ้าเมี๊ยวก็เริ่มเปลี่ยนร่างเป็นสัตว์เลี้ยงระดับกลายพันธุ์ แต่เมื่อการเปลี่ยนร่างสิ้นสุดลง มันกลับกลายเป็นสัตว์เลี้ยงระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นสิ่งที่หานเซิ่นไม่เคยได้ยินมาก่อน หานเซิ่นตรวจสอบคำว่า "เลือดศักดิ์สิทธิ์" ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะตัดสินใจกลับไปยังพันธมิตรเพื่อค้นหาข้อมูลบนสกายเน็ต "เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? ฉันอ่านข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรมาก็มาก แต่ไม่เคยรู้เลยว่าสัตว์เลี้ยงสามารถวิวัฒนาการได้" หลังจากสืบค้นอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเขาก็พบโพสต์ที่เกี่ยวข้องในฟอรัมขั้วราตรี (Polar Night Forum) เจ้าของโพสต์นั้นมีไอดีว่า "Petlife" ซึ่งเป็นผู้ที่คลั่งไคล้สัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรเป็นอย่างมาก เนื่องจากสัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรนั้นหาได้ยากและต้องใช้ทรัพยากรในการเลี้ยงดูสูง คนส่วนใหญ่จึงไม่นิยมเลี้ยงสัตว์เลี้ยงระดับทั่วไป เพราะพวกมันมักจะไร้ประโยชน์แม้จะเปลี่ยนร่างแล้วก็ตาม แต่ Petlife กลับเลี้ยงสัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรมาเกือบหนึ่งพันตัวในรอบสิบปี และทุกตัวล้วนผ่านการเปลี่ยนร่างมาแล้วทั้งสิ้น แน่นอนว่าสิ่งที่ Petlife ซื้อมาส่วนใหญ่เป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรระดับสามัญ บางส่วนเป็นระดับโบราณ และมีระดับกลายพันธุ์เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น ในบรรดาสัตว์เลี้ยงทั้งหมดของ Petlife มีสุนัขตัวจิ๋วระดับสามัญตัวหนึ่งที่เกิดการวิวัฒนาการหลังจากเปลี่ยนร่าง และกลายเป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรระดับโบราณ Petlife ได้โพสต์รูปถ่ายของสุนัขจิ๋วระดับโบราณตัวนี้พร้อมกับคาดการณ์ว่า สัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรทุกตัวมีโอกาสในระดับหนึ่งที่จะเกิดการวิวัฒนาการ แม้ว่าโพสต์นี้จะเก่ามากแล้ว แต่ก็มีผู้เข้ามาตอบคอมเมนต์มากมาย หลายคนตราหน้าว่า Petlife เป็นคนโกหก เนื่องจากมีคนรักสัตว์เลี้ยงคนอื่นๆ ที่เลี้ยงสัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรมานับร้อยตัวแต่กลับไม่เคยพบเห็นการวิวัฒนาการเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทว่าก็มีบางคนที่เข้ามาบอกว่าสัตว์เลี้ยงของพวกเขาก็วิวัฒนาการเช่นกัน ดูเหมือนว่าจะเป็นโพสต์ที่ได้รับความนิยมมากในตอนนั้น ก่อนที่จะถูกหัวข้ออื่นเบียดตกไปในภายหลัง "มีการวิวัฒนาการของสัตว์เลี้ยงจริงๆ ด้วย สินะเรื่องนี้เกิดขึ้นเฉพาะกับสัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรเท่านั้น ในขณะที่วิญญาณอสูรประเภทอื่นไม่สามารถวิวัฒนาการได้" หานเซิ่นรู้สึกตื่นเต้นอย่างที่สุด ไม่ใช่เพียงเพราะเจ้าเมี๊ยววิวัฒนาการเท่านั้น แต่เป็นเพราะเขายังมีราชาหนอนหินทองคำซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์อยู่อีกตัวหนึ่ง ถึงแม้โอกาสจะน้อยนิด แต่ถ้าหากราชาหนอนหินวิวัฒนาการขึ้นมาด้วยล่ะ? มันจะก้าวไปถึงระดับไหนกัน? อย่างไรก็ตาม หานเซิ่นรู้ดีว่านี่เป็นเพียงความเพ้อฝัน การที่เจ้าเมี๊ยววิวัฒนาการได้นั้นถือเป็นโชคดีมหาศาลซึ่งไม่น่าจะเกิดขึ้นซ้ำได้ง่ายๆ ถึงแม้จะเป็นไปได้ยาก แต่หานเซิ่นก็ยังคงเดินหน้าเลี้ยงดูราชาหนอนหินอย่างขะมักเขม้นยิ่งกว่าเดิม เมื่อมองไปที่เจ้าเมี๊ยว ซึ่งสามารถสลับไปมาระหว่างร่างต่อสู้และร่างสัตว์เลี้ยงได้ตามต้องการ หานเซิ่นก็เผยยิ้มกว้างออกมา เมื่อหานเซิ่นกลับเข้าสู่สถานที่พักพิงชุดเกราะเหล็กอีกครั้ง จุดหมายปลายทางของเขาคือทะเลทรายปีศาจ ครั้งก่อนที่เขาพาหวังเหมิงเหมิงไปด้วย เขาไม่สามารถออกล่าได้อย่างเต็มที่อย่างที่ใจต้องการ แต่ครั้งนี้หานเซิ่นตั้งใจไว้ว่าหากเขาได้เจอราชาสุนัขจิ้งจอกเลือดศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง เขาจะจับมันมาทำบาร์บีคิวให้ได้ หลังจากสวมเกราะด้วงดำเลือดศักดิ์สิทธิ์ในที่ลับตาคนแล้ว หานเซิ่นก็เรียกเจ้าเมี๊ยวออกมาและสั่งให้มันเปลี่ยนเป็นร่างต่อสู้ เจ้าเมี๊ยวในร่างนี้มีขนที่แข็งแกร่งราวกับทังสเตนและมีขนาดใหญ่กว่าเสือทั่วไปถึงสองเท่า หานเซิ่นขึ้นไปขี่บนหลังของมันเหมือนสัตว์พาหนะ และความเร็วของมันก็เหนือกว่าสัตว์อสูรสามตาระดับกลายพันธุ์ของเขามาก และเมื่อใดก็ตามที่มันพบกับสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น เจ้าเมี๊ยวจะพุ่งเข้าโจมตีและสังหารพวกมันทันที ส่วนสิ่งมีชีวิตระดับสามัญทั่วไปต่างพากันหลบหนีไปทันทีที่ได้กลิ่นอายของมัน "ฮ่าๆ การเลี้ยงดูมันมาอย่างยาวนานนี่ช่างคุ้มค่าจริงๆ มันดีกว่าวิญญาณอสูรประเภทสัตว์พาหนะเสียอีก" วิญญาณอสูรประเภทสัตว์พาหนะจะไม่โจมตีเองโดยสมัครใจ และจะสร้างความเสียหายได้เพียงเล็กน้อยจากการพุ่งชนเท่านั้น ทว่าสัตว์เลี้ยงวิญญาณอสูรนั้นเปรียบเสมือนเครื่องจักรสังหารโดยเฉพาะ ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือเจ้านี่มันวิ่งคึกเกินไปหน่อย ทำให้การนั่งบนหลังของมันไม่ค่อยจะสบายนก หานเซิ่นเข้าสู่ทะเลทรายปีศาจอีกครั้ง คราวนี้เมื่อไม่มีภาระให้ต้องห่วง หานเซิ่นจึงขี่แมวสามตาเลือดศักดิ์สิทธิ์มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ราชาสุนัขจิ้งจอกเคยปรากฏตัว หานเซิ่นเพิ่งได้ค้นพบว่าการมีสัตว์เลี้ยงระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์นั้นยอดเยี่ยมเพียงใด เขาไม่จำเป็นต้องลงมือเองเลยแม้แต่น้อย สำหรับสิ่งมีชีวิตระดับสามัญ เจ้าเมี๊ยวสามารถสังหารได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว กรงเล็บอันคมกริบของมันจะฉีกกะโหลกของพวกมันจนแตกกระจายในชั่วพริบตา ราวกับเป็นฝีมือของสิ่งมีชีวิตระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์ตัวจริง สิ่งมีชีวิตที่แมวสามตาเลือดศักดิ์สิทธิ์ฆ่าตายทั้งหมดถูกนำไปเป็นอาหารให้แก่ราชาหนอนหินทองคำ ราชาหนอนหินเปรียบเสมือนเครื่องกำจัดขยะที่สามารถเขมือบทุกสิ่งที่ถูกป้อนให้จนหมดสิ้น ผลที่ตามมาคือมันตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แต่ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตระดับสามัญจะไม่ได้ช่วยเพิ่มขนาดของมันได้มากเท่ากับพวกระดับกลายพันธุ์ "สังหารงูทรายระดับสามัญ ได้รับวิญญาณอสูรงูทรายระดับสามัญ กินเนื้อของมันเพื่อสุ่มรับจีโนพอยต์ระดับสามัญศูนย์ถึงสิบแต้ม" หานเซิ่นมองดูแมวสามตาเลือดศักดิ์สิทธิ์ฉีกร่างงูทรายที่ยาวกว่าสิบฟุตออกเป็นชิ้นๆ พร้อมกับได้ยินเสียงแจ้งเตือนในหัว "ฮ่าๆ ยอดเยี่ยมมาก! นี่คือสิ่งที่เจ๋งที่สุดเท่าที่เคยมีมาเลย!" หานเซิ่นหยิบวิญญาณอสูรงูทรายในรูปแบบของหอกขึ้นมาและรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่เหนือใครในโลก นับตั้งแต่ที่เขาใช้ชีวิตอยู่ในก๊อดแซงชัวรี นี่คือการเดินทางออกล่าที่สนุกที่สุดเท่าที่หานเซิ่นเคยสัมผัสมา เจ้าเมี๊ยวรับหน้าที่สังหาร และราชาหนอนหินทองคำคอยตามเก็บกวาดซาก สิ่งที่เขาต้องทำมีเพียงแค่นั่งดูเฉยๆ เท่านั้น ความเสียดายเพียงอย่างเดียวคือ หลังจากเดินทางในทะเลทรายปีศาจมาสองวันเต็ม เขายังไม่เห็นสุนัขจิ้งจอกทรายมีเขาเลยแม้แต่ตัวเดียว อย่าว่าแต่ราชาสุนัขจิ้งจอกเลย "แปลกจริง... หรือว่าจะมีคนอื่นฆ่าสุนัขจิ้งจอกพวกนั้นไปหมดแล้ว?" หานเซิ่นขมวดคิ้วด้วยความสงสัย