บทที่ 1251 - ดาบชื่อ “ร่างเงาน้ำตา” ดาบชื่อ “ร่างเงาน้ำตา” ผู้แปล: สตูดิโอ Nyoi‑Bo บรรณาธิการ: สตูดิโอ Nyoi‑Bo ภูเขาสมบัติถูกสร้างโดยครูบิดาแห่งบรรพบุรุษสามคนและมีข้อจำกัดมากมายเช่นกัน ผู้สืบทอดแต่ละคนต่างมีตราประทับการสืบทอด ทำให้พวกเขาสามารถรับอ่อนไข่ได้ หากไม่มีตรานี้ก็ไม่มีทางทำได้ “เซะ เซะ!” ลัวอเฟิงเดินบนภูเขาสมบัติและมองไปรอบ ๆ ร่องรอยของแสงทรงพลังขนาดที่สามารถสังหารปรมาจารย์แห่งจักรวาลได้ทันที อย่างไรก็ตาม ด้วยข้อจำกัดพิเศษของภูเขาสมบัติ ทุกอ่อนไข่จึงถูกกดทับ “อาวุธจิตวิญญาณ! อาวุธระยะประชิด! อาวุธพิเศษนับไม่ถ้วน! นี่คือเครื่องจักร!” ลัวอเฟิงมองไปรอบ ๆ มีกฎสถานที่รูปไข่อันใหญ่เท่ากับเรือจักรวาล! ป้อมยักษ์นี้มีหน่วยโจมตี 18 ชั้น และการแกะสลักบนหน่วยเหล่านั้นว่างเปล่า ต้องให้ผู้ใช้เติมเต็ม นอกจากนี้ยังมีเรือพิเศษที่เป็นโลกการผลิต เต็มไปด้วยเงื่อนไขสำหรับสร้างของล้ำค่า ยังมีอ่อนไข่อีกอันหนึ่งสีทอง คือ “อ่อนไข่เจี้ยมู” อ่อนไข่นี้อ่อนแอในตอนแรกแต่มีศักยภาพอันยิ่งใหญ่ เมื่อปลูกแล้วอาจตามรอยของเผ่ามอดเขียวเพื่อสร้างกองทัพมหึมา หรืออาจเดินทางตามเส้นทางของขบวนการยอดเยี่ยม ไม่ว่ากรณีใดก็ดีกว่าแม่พระราชินีเผ่าโมก นอกจากนี้ยังมีเครื่องจักรขนาดยักษ์รูปร่างมนุษย์ที่สามารถใช้เป็นเกราะ! สามารถเป็นเมคหรือหุ่นควบคุมได้! การใช้งานจะแตกต่างกันตามการปรับโครงสร้าง ส่วนประกอบภายในไม่มีการแกะสลักใด ๆ จึงสามารถประกอบใหม่ได้หลายวิธี ในอารยธรรมโบราณมีศิลปะสี่แขนงหลัก ได้แก่ การต่อสู้ระยะประชิด การโจมตีระยะไกล หุ่นยนต์ การทำสมบัติ และศิลปะผสมผสานหลายอย่าง ศิลปะสี่แขนงแรกเป็นกระแสหลัก ส่วนศิลปะสุดท้ายเป็นการรวมเทคนิคพิเศษทั้งหมด แต่ละแขนงมีสาขาย่อยมากมาย การต่อสู้ระยะประชิดและการโจมตีระยะไกลซับซ้อนอย่างยิ่ง ส่วนศิลปะอัตโนมัติมี “เทคนิคทะเลเครื่องจักร” “เทคนิคร่างดั้งเดิม” และ “เทคนิคป้อมปราการ” อ่อนไข่ของแต่ละเทคนิคก็แตกต่างกัน มีอ่อนไข่อัตโนมัติทั้งหมด 72 ประเภท “ไม่เป็นไรที่อัตโนมัติเป็นที่นิยมในอารยธรรมโบราณขนาดนี้” ลัวอเฟิงมองอ่อนไข่ทั้งหมดแล้วรู้สึกอยากได้ “อันนี้แรงเกิน! แม้คนที่อ่อนแอในกฎและเทคนิคก็สามารถสังหารศัตรูด้วยเครื่องเหล่านี้ได้ น่าเสียดายที่ฉันเลือกได้แค่หนึ่งเดียว” ลัวอเฟิงยืนที่ด้านข้างของภูเขาและมองดาบหินยักษ์ที่ตั้งตระหง่าน แม้ฝังอยู่ในด้านข้างของภูเขา ดาบนั้นยังสูงเท่ากับภูเขาทั้งที มีแสงระยิบระยับล้อมรอบรูปร่างสวยงาม “มีอ่อนไข่ดาบสามอัน หนึ่งอันกว้าง หนึ่งอันบาง แต่อันนี้คือที่ชอบที่สุด” ลัวอเฟิงมองยิ่งมากก็ยิ่งหลงใหล “มันดูเหมือนดาบร่างเงาน้ำตา แต่ด้ามยาวขึ้นเพื่อให้ฉันจับสองมือได้ ฉันจะรับมัน” ลัวอเฟิงก้าวหน้า ใจเดินรัวและวางมือบนดาบหินขนาดใหญ่ ทันทีที่มือสัมผัส ผิวดาบปรากฏเป็นฟิล์มและการแกะสลักกฎนับไม่ถ้วนไหลออกมา ซับซ้อนกว่าแค่การแกะสลักบนแอ่งน้ำแข็ง ฮง! ภูเขาสมบัติทั้งหมดสั่นสะเทือน มุมต่าง ๆ สว่างไสว การแกะสลักส่องแสงพร้อมฟิล์ม ตราประทับการสืบทอดปรากฎระหว่างคิ้วของลัวอเฟิง ทั้งสองสั่นคลอน แล้วฟิล์มและแสงก็หายไป ตราประทับชีวิตของลัวอเฟิงถูกตรึงบนดาบยักษ์ “อ่อนไข่ดาบนี้อาจอยู่กับฉันตลอดไป จนกว่าจะถึงจุดสูงสุดหรือจนกว่าจะตาย” ลัวอเฟิงก้มศีรษะลูบไล้ดาบ “ขอนามันว่า ‘ร่างเงาน้ำตา’” บนดาบมีอักษรจีนง่าย ๆ เขาเคยใช้ดาบหลายอันตลอดการเจริญเติบโต แต่เมื่อพลังเพิ่มขึ้น เขาก็เปลี่ยนดาบบ่อย ตอนนี้เขาพบดาบที่คงจะใช้ตลอดไป ดาบ ‘ร่างเงาน้ำตา’! ดาบร่างเงาน้ำตาแกร่งเกินกว่าที่จะวัดได้ ลัวอเฟิงคิดว่า “ฉันอาจไม่ต้องดึงดาบออกหากไม่อยากสังหารศัตรู” อ่อนไข่ดาบเป็นอาวุธเดียวที่เขาได้รับหลังจากขึ้นเป็นรุ่นใหม่ของสายธารตวนตง และเป็นอาวุธพิเศษที่อาจรื้อรูปร่างอวกาศโดยไม่ต้องอาศัยเทคนิคหรือพลังเทพใด ๆ อีกแล้ว ยังเทียบได้กับพลังของปรมาจารย์ระดับห้าของจักรวาล แม้ของล้ำค่าที่สุดก็ไม่ถึงระดับนี้หากไม่ได้รับการขับเคลื่อน นี่คือสมบัติที่เหนือของสมบัติขั้นสูงสุดและมีการแกะสลักเพียงระดับเดียว! “เจ้าแถวหน้าของสายธารตวนตง” ลัวอเฟิงคิด “แม้จะดูถูกของล้ำค่าที่สุดก็ตาม อย่างน้อยก็ยังสอดคล้องกับพื้นที่สืบทอด” ยกเว้นอ่อนไข่สมบัติอื่น ๆ แล้วไม่มีของล้ำค่าสูงสุดเลยหินความทรงจำจากรุ่นก่อนของสายธารตวนตงบันทึกรายละเอียดชัดเจน แต่ละรุ่นทิ้งไว้เพียงอ่อนไข่เดียว ส่วนของสมบัติจริงอื่น ๆ หรือทักษะอื่น ๆ ต้องให้รุ่นต่อ ๆ ไปของสายธารตวนตงต่อสู้เพื่อให้ได้! เพราะรุ่นน้อยต้องต่อสู้เพื่อฝ่าอุปสรรค หากอาศัยเพียงสมบัติที่รุ่นพี่ทิ้งไว้ก็ทำไม่ได้ ****** รูปแบบเกราะสีเงินของลัวอเฟิงออกจากพื้นที่สมบัติและเข้าสู่พื้นที่สืบทอดหลัก เขายืนอยู่บนฟากฟ้า “มาเถิด!” ลัวอเฟิงโบกมือ แสงหนึ่งเส้นพุ่งเข้าหาและลอยอยู่หน้าตัว เขาเห็นโทเค็นรูปแปดเหลี่ยม: ศูนย์ควบคุมของเรือสุสาน “รุ่นก่อนของสายธารตวนตงไม่ได้ทิ้งเครื่องจักรใดให้ในพื้นที่สืบทอดเลย แต่เรือสุสานนี้เป็นเครื่องจักร และปีกชีวะวูของฉันก็เป็นเครื่องจักรเช่นกัน” ลัวอเฟิงควบคุมศูนย์ของเรือสุสานได้อย่างง่ายดาย “‘พื้นที่สืบทอด’ และ ‘ดาบร่างเงาน้ำตา’ คือสิ่งมีค่าอันดับหนึ่ง ตามด้วย ‘หอแห่งดวงดาว’และ ‘ปีกชีวะวู’ แล้วจึงตามด้วย ‘เรือสุสาน’ ปีกชีวะวูและเรือสุสานทั้งสองเป็นเครื่องจักร เรือสุสานอาจไม่ทรงพลังมาก แต่ลัวอเฟิงสามารถควบคุมส่วนประกอบอันอันตรายภายในได้ จึงยืนยันว่าเป็นเครื่องจักรแน่นอน ส่วนปีกชีวะวู เป็น “เครื่องจักรต่อสู้ร่างดั้งเดิม”! เครื่องจักรประเภทนี้มักช่วยเหลือผู้ใช้เท่านั้น หากไม่มีรากฐาน (origin) ปีกชีวะวูก็เป็นแค่สมบัติธรรมดา รากฐานเป็นเหมือนเครื่องยนต์ พลังเทพของสิ่งมีชีวิตอาปทั้งหมดถูกแปลงเป็นพลังมหาศาลผ่านรากฐานและไหลออกมาทางปีก ****** เขตธาตุน้ำแข็งอัคคี เรือสุสานลอยบนฟ้าแล้วหายไปทันที ผู้ชายเกราะสีเงินและบูทสีเงินที่ถือดาบหินปรากฏตัว “ผู้นำเมืองโครงการความโกลาหลแห่งอาณาจักรดินสุพรรณบอกว่า ทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิเทศรอีสต์และดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของดวงจันทร์สีม่วงต่างมีสิ่งมีชีวิตอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่เพื่อคัดสรรผู้สืบทอด” ลัวอเฟิงมองไปรอบ ๆ แล้วซ่อนเรือสุสานและพื้นที่สืบทอด “แต่ตอนนี้ฉันไม่หวั่นกับพวกมันเลย หวังว่าพวกมันจะบังคับให้ฉันต้องใช้ดาบร่างเงาน้ำตา” ลัวอเฟิงโบกมือ แล้วป้อมที่เต็มไปด้วยเลือดปรากฏขึ้น นั่นคือ “หอแห่งดวงดาว” ลัวอเฟิงเข้าไปในป้อมและบินออกไป เขาใช้เทคนิคลูกศรนิรวาณ “ยุคฟื้นฟู” ซึ่งอาจมีพลังของปรมาจารย์ระดับห้าพร้อมชุดเกราะเทพอสูรสังหารปีศาจอันหายนะ หากใช้ดาบร่างเงาน้ำตาที่เหนือกว่าสมบัติขั้นสูงสุด… “แม้ว่าตอนนี้ฉันอาจต่อสู้กับปรมาจารย์จักรวาลไม่ได้ พวกเขาก็ไม่สามารถฆ่าฉันได้” ลัวอเฟิงมั่นใจ “เมื่อฉันกลายเป็นปรมาจารย์จักรวาลและมีพลังเทพเพิ่มขึ้น…” ลัวอเฟิงจะเป็นปรมาจารย์จักรวาลที่มหึมาที่สุดในประวัติศาสตร์ของมหาสมุทรจักรวาล ปรามาจารย์จักรวาลก่อนเคยมีแค่หกระดับ แต่ลัวอเฟิงอาจจะถึงระดับเจ็ดหรือแม้กระทั่งระดับแปด!