บทที่ 1148 — สัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์ ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย: XephiZ แก้ไขโดย: Aelryinth อ่าวที่อยู่ห่างจากเกาะเพียงไม่กี่กิโลเมตรได้รับผลกระทบจากคลื่น คลื่นซัดกระหน่ำเข้าหาอ่าวและพานายโจวหม่าเหลียนซึ่งไร้เรี่ยวแรงลากตัวลงสู่ทะเล นักฆ่าทั้งสองไม่คาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ จึงรีบผนึกเวทีสร้างกำบังทันทีเพื่อป้องกันตัวไม่ให้ถูกกระแสน้ำซัดกระเด็น “เขาไปไหนกัน?” “ถูกลากลงน้ำแล้ว ฉันจะไปตามหาเขา!” นักฆ่าสตรีเหลือบตามองนายโจวหม่าเหลียน ก่อนจะแปรร่างเป็นนกเงาแล้วโฉบลงไล่ตามนายโจวหม่าเหลียนที่กำลังถูกกระแสน้ำถอยหลังพัดพาไปไกลเรื่อย ๆ “อะไร… ที่จริงแล้วมันคืออะไรกัน!?” นายโจวโยวเฉียนยืนอยู่บนพื้นที่ในตอนนี้คือท้องทะเล เขาชี้ไปที่เกาะขนาดมหึมาที่กำลังเข้าใกล้อ่าวอย่างรวดเร็วด้วยแว่นตาค้างคา เกาะนั้นใหญ่โตเหลือเกิน ภาพที่มันพุ่งเข้าหาอ่าวด้วยความรวดเร็วทำให้ขนลุกชัน “ข้า… ข้าไม่ทราบว่า ทำไมสิ่งมีชีวิตขนาดนี้จึงมาปรากฏอยู่ในน่านน้ำของเวนิซ!” นักฆ่าชายต่างเหลือกตา แม้จะเป็นผู้ที่มากประสบการณ์ แต่เขาไม่เคยพบเห็นสัตว์ยักษ์ขนาดนี้มาก่อน เรือสำราญใหญ่ลำหนึ่งกำลังมุ่งหน้าสู่ท่าเรือของเวนิซ มันสามารถหยุดยั้งทันเมื่อเจอคลื่นยักษ์พัดผ่าน จึงไม่คว่ำลง บนเรือสำราญลำนี้มีผู้คนราวพันคน ไม่มีใครรู้เลยว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้น มีแม่มดหลายคนเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่อสอบสวนเรื่องราว เมื่อพวกเขาเหลือบมองออกไปก็ตกตะลึง เพราะแทบไม่นานเท่าไร ภูเขาเทียมขนาดมหึมาก็แล่นผ่านสายตาไป ความแตกต่างของขนาดระหว่างภูเขาเทียมกับเรือสำราญนั้นเสมือนระหว่างทารกกับชายฉกรรจ์ ส่วนผู้คนที่เฝ้ามองจากฝั่งเมืองต่างก็อัศจรรย์ใจกับความต่างของขนาดเช่นกัน นางนวลคือเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในเวนิซ สัญลักษณ์นางนวลของมันสามารถมองเห็นได้จากระยะไกลมาก แต่เมื่อเทียบกับสัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์แล้ว เรือนี้เล็กกระจิริดเหลือเกิน เมื่อผู้คนคิดว่าสัตว์ร้ายจะพลิกเรือ นางนวลให้คว่ำ มันกลับแล่นเฉียดผ่านไปแล้วมุ่งสู่อ่าวยาว “โจวหม่าเหลียน…” โมฝานพลันระลึกได้ว่าโจวหม่าเหลียนยังอยู่ที่อ่าว สัตว์ร้ายแห่งทะเลได้แล่นออกไปไกลหลายกิโลเมตรแล้ว แต่ตัวของมันยังคงเห็นได้ชัดเจน ไม่ได้เล็กลงเพราะระยะทาง โมฝานรวบความคิดแล้วแปรร่างเป็นนกเงาในพริบตา ร่อนพุ่งไปบนผิวน้ำในความมืดมิด… เขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุด แต่ก็ยังต้องใช้เวลาบ้างกว่าจะถึงอ่าว ทว่าสำหรับสัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์แล้ว ระยะทางเพียงไม่กี่ก้าว — บนฝั่งอ่าว นักฆ่าตระหนักว่าสัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์กำลังพุ่งเข้าหาพวกเขา จึงรีบคว้าลูกค้าโจวโยวเฉียนแล้วพุ่งวิ่งไปอีกฝั่งของอ่าวทันที สัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์ยังไม่ได้เผยโฉมแท้จริง ความมืดได้ห่อหุ้มร่างของมัน ผู้คนมองเห็นเพียงเงายักษ์ที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน ลำตัวของมันกระแทกเข้ากับเขื่อนทะเลจนหักเป็นสองท่อน โครงสร้างพังถล่มแล้วร่วงลงสู่น้ำ สีหน้าของโจวโยวเฉียนเต็มไปด้วยความไม่เชื่อเมื่อรู้สึกว่าทั้งบริเวณนี้กำลังจะจมเพราะแรงกระแทก ด้วยคำรามอึกทึก สัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์เปิดปากขึ้นอย่างกะทันหัน ด้วยคำกัดเพียงครั้งเดียว มันดื่มน้ำทะเลเข้าไปหลายร้อยตัน น้ำที่มีปริมาณเกือบจะเท่าความจุของอ่างเก็บน้ำหายวับไป “ชิบหาย!” นักฆ่าชายร้องออกมา บริเวณนั้นแหละที่นักฆ่าสตรีและโจวหม่าเหลียนอยู่ พวกเขาเหมือนแพลงก์ตอนสองตัวที่ถูกกวาดเข้าไปในปากวาฬโดยไร้ทางสู้ “ทำไมต้องกินตรงนี้ด้วย!?” โจวโยวเฉียนพ่นออกมา สัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์กลืนมนุษย์และน้ำทั้งหมดลงไป ไม่มีทีท่าว่าจะอยู่ต่อ มันจมลงสู่ทะเล ทิ้งกระดูกสันหลังมโหฬารไว้เพียงส่วนเดียวที่ผิวน้ำ… ดูราวกับเกาะเคลื่อนที่กำลังจมลงสู่ทะเล สัตว์ร้ายยักษ์ที่ทำให้เวนิซตกตะลึงได้ดำดิ่งลงสู่น้ำในที่สุด เงาดำของมันค่อย ๆ หายไปตามขอบฟ้า นักฆ่าชายและโจวโยวเฉียนต่างทำนุบำรุงวาจาไม่ออกขณะเฝ้าดูสัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์ที่กำลังจากไป — มันกินคนทั้งสองเข้าไปจริงหรือ? — เป็นไปได้หรือที่บังเอิญ? สัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์มาดื่มน้ำที่นี่พอดี แล้วดูดนักฆ่าสตรีและโจวหม่าเหลียนเข้าไปในท้อง “เราควรไปไล่ตามมันไหม?” โจวโยวเฉียนถาม แต่เมื่อพูดออกไปเขาก็ตระหนักว่าคำพูดนี้ฟังดูโง่เขลาเพียงไร นักฆ่าชายพ่นอย่างเย็นชาทันที, “สัตว์ร้ายระดับนั้นถือว่าสูงสุดแม้แต่ในบรรดาสัตว์ระดับผู้ปกครอง ถ้าองค์กรนักฆ่าของเราจะส่งคนไปทั้งหมด ก็คงไม่อาจต่อกรกับมันได้ คู่หูของข้าตายไปแล้ว และเป้าหมายของเจ้าก็คงรอดไม่ได้เช่นกัน จงจ่ายส่วนที่เหลือมา เรื่องค่าจ้างของนาง ข้าจะหักเอาเอง!” โจวโยวเฉียนตกใจ ชายคนนี้ยังคิดถึงเงินหลังจากเหตุการณ์เพิ่งเกิดขึ้น เขาเห็นกับตาว่าสัตว์ร้ายกินโจวหม่าเหลียน แต่สำหรับบางเหตุผล เขากลับรู้สึกไม่สบายใจ ทำไมสัตว์ร้ายถึงปรากฏตัวขึ้นมาในเวลาที่เขากำลังจะชีวิตของโจวหม่าเหลียน? ฝ่ายจัดการของเวนิซและพันธมิตรฝั่งทะเลไร้ประโยชน์เช่นนี้หรือ? ทำไมพวกเขาไม่ทราบว่ามีสัตว์ที่อาจคุกคามเมืองได้ง่ายอย่างนี้? “ข้าจะจ่ายให้เต็มจำนวน” โจวโยวเฉียนยอมรับ นักฆ่าชายเป็นแม่มดชั้นสูง ส่วนนักฆ่าสตรีเป็นแม่มดชั้นสูงขั้นสูงชั้นยอด โจวโยวเฉียนได้ใช้เงินมหาศาลเพียงเพื่อจ้างพวกเขา หากเขารู้ว่าสัตว์ยักษ์จะมาช่วยเขา เขาจะยอมเสียเงินจ้างนักฆ่าทำไม? — บริเวณใกล้เคียงเขื่อนทะเลเปรียบเสมือนเมืองเล็ก ๆ บัดนี้เขื่อนทะเลถูกทำลาย พื้นที่นี้จึงจมอยู่ใต้น้ำทะเล แม่มดในเวนิซสุดท้ายก็ปรากฏตัว พวกเขาทุกคนหน้าซีดเมื่อเห็นว่าเขื่อนทะเลพังทลาย เวนิซคือนครแห่งคลองอันเลื่องชื่อ จึงมีแม่มดชั้นสูงประจำการอยู่ในเมือง แต่ไม่มีสักคนสามารถตอบสนองได้ก่อนที่สัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์จะจากไป เมืองทั้งเมืองจมอยู่ในความหวาดกลัว ไม่มีใครรู้ว่าสัตว์ร้ายยักษ์ที่สามารถทำลายเมืองทั้งเมืองได้นั้นอยู่ใกล้พวกเขาเพียงนี้! หากสัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์มีเป็นปฏิปักษ์ต่อมนุษย์ เวนิซก็คงจมลงสู่ทะเลในพริบตา เป็นความโชคดีที่สัตว์ร้ายไม่ได้เป็นปรปักษ์กับพวกเขา หรือไม่ก็อาจเพียงแค่ไม่สนใจการมีตัวตนของพวกเขา เรือนางนวลเป็นตัวอย่างที่ดี แต่ผู้คนยังคงไม่เข้าใจ ทำไมสัตว์ร้ายต้องซ่อนตัวอยู่ที่นี่? มันกำลังตามหาอะไร? — โมฝานไม่พบโจวหม่าเหลียน เขาถึงกับสอบถามพันธมิตรฝั่งทะเล ที่ปรึกษา และทีมงานให้ช่วยตามหา แต่ไม่พบที่อยู่ของเขาเลย ไม่แม้แต่ร่างของเขา… เมื่อถึงรุ่งเช้า พันธมิตรฝั่งทะเลสุดท้ายก็พบพยานที่เห็นคนสองคนถูกสัตว์ร้ายยักษ์กลืนกิน โมฝานหดหู่เมื่อได้ยินเช่นนั้น หากเป็นจริงเช่นนั้น โมฝานก็ไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไร “โมฝาน เจ้ารู้ไหมว่าสิ่งนั้นคืออะไร?” “เจ้าบอกว่ามันตามเรามาตั้งแต่ญี่ปุ่น จริงหรือเปล่า?” แม้แต่โมฝานเองก็ไม่อาจตอบคำถามเหล่านั้นได้ สิ่งที่เขารู้แน่นอนคือ สัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์เป็นสาเหตุที่ทำให้มิยาตะเสียชีวิต มันอยู่ที่เมืองซีฮง ญี่ปุ่น และมิยาตะใช้เวลาทั้งคืนบนสัตว์ร้ายนั้น โดยคิดว่ามันเป็นเพียงเกาะธรรมดา แต่มันกลับหายไปในวันรุ่งขึ้น โมฝานได้แวบเห็นมันบนรถไฟด้วย เขาควรมองเห็นทะเลชัดเจน แต่เขากลับเห็นเกาะสีเทา ต่อมา ที่หอคอยพิทักษ์คู่ กลไกป้องกันของสถานที่ได้สัมผัสถึงการปรากฏตัวของสัตว์ร้าย นั่นแหละที่ทำให้โมฝานสันนิษฐานว่าสัตว์ร้ายติดตามพวกเขามา หลังจากนั้น พวกเขาเดินทางไปอเมริกาใต้ ห่างออกไปทั้งมหาสมุทรแปซิฟิก โมฝานรู้สึกว่าสัตว์ร้ายจะตามพวกเขาไปทั่วขนาดนั้นคงเป็นไปไม่ได้… แต่เขาไม่รู้เลยว่า สัตว์ร้ายได้ติดตามพวกเขาจริง ๆ ไม่เพียงแค่ข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกอันกว้างใหญ่ แต่ยังข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเข้าสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนด้วย! โมฝานไม่รู้ว่าสัตว์ร้ายมาปรากฏตัวในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนได้อย่างไร แต่อย่างไรก็ตาม สัตว์ร้ายนี้ได้ติดตามพวกเขาโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว! “ทำไมมันถึงปรากฏตัวขึ้นมา?” โมฝานยังคงงุนงงกับคำถามนี้ สัตว์ร้ายต้องมีเหตุผลที่ติดตามพวกเขา แต่มันดูเหมือนเลือกที่จะปรากฏตัวในเวลานี้ ราวกับว่ากำลังมุ่งหน้ามาหาโจวหม่าเหลียนโดยตรง แล้วกลืนกินเขา! โมฝานรู้สึกว่าเรื่องนี้คงไม่ได้ซับซ้อนแค่โจวหม่าเหลียนถูกกิน สัตว์ร้ายตัวนี้เทียบเท่ากับงูดำตราดำ หากมันต้องการทำร้ายพวกเขา มันก็คงทำไปแล้วตอนอยู่ที่ญี่ปุ่น… — เมื่อไม่มีทางเลือก โมฝานจึงต้องขอความช่วยเหลือจากสำนักนักล่าเคลียร์สกาย ทว่าที่น่าประหลาดใจคือ อาจารย์เป่าหลี่สัญญาจะสืบสวนเรื่องนี้ด้วยตนเองหลังจากทราบเรื่อง โมฝานรู้ว่าอาจารย์เป่าหลี่เป็นผู้ทรงอิทธิพลที่เคยเกษียณจากองค์กรที่ทรงพลัง หากเขายอมยุ่งเรื่องนี้ ต้องมีความสำคัญอย่างยิ่ง “อาจารย์เป่าหลี่ สัตว์ร้ายตัวนั้นเป็นสิ่งใดกันแน่? ข้าว่าไม่น่าจะมีสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ขนาดนี้มากมายในโลกนี้ใช่ไหม? ต้องมีบันทึกเกี่ยวกับมันบ้างใช่ไหม?” โมฝานถามทางโทรศัพท์ “ในโลกนี้มีสัตว์ขนาดมหึมาหลายตัว โดยเฉพาะในมหาสมุทร แม้แต่แม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่รู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตชนิดใดซ่อนตัวอยู่สองหมื่นฟุตใต้ทะเล ข้าต้องใช้เวลาศึกษาว่าสัตว์ร้ายนี้คืออะไร จงอย่าตื่นตระหนก ถ้าลูกน้องคนนั้นตายจริง ศพของเขาคงปรากฏที่เกิดเหตุ สัตว์ร้ายตัวนั้นสามารถฆ่าเขาด้วยการเพียงแค่พ่นลมหายใจ ถ้าไม่พบศพ แสดงว่าเขาคงยังปลอดภัย เขาจะกลับมาเมื่อสัตว์ลึกลับตัวนี้เข้าใกล้ฝั่งมากขึ้น…” อาจารย์เป่าหลี่บอกเขา ใบหน้าของโมฝานขรุขระ “ท่านหมายความว่าอย่างไร? ข้าคงต้องไปเยี่ยมหางโจว” “อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เจ้าทำอะไรไม่ได้หรอก แม้เจ้าจะขอความช่วยเหลือจากงูดำตราดำ มันก็ไม่อาจตามหาสัตว์ร้ายตัวนี้พบเช่นกัน งูดำตราดำยังไม่กล้าลงไปลึกในทะเล ทะเลไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เจ้าคิด!” อาจารย์เป่าหลี่เตือนโมฝานเพื่อไม่ให้ทำอะไรโดยหุนหันพลันแล่น งูดำตราดำอาจอาศัยอยู่ในน้ำ แต่มันไม่ใช่สัตว์ของทะเล สัตว์ร้ายแห่งเกาะยักษ์ได้จากไปแล้ว หมายความว่างูดำตราดำไม่สามารถทำอะไรได้ ไม่มีความจำเป็นต้องพางวดำตราดำไปต่างแดน จนอาจก่อให้เกิดความแตกตื่น เวนิซก็อับอายต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว ผู้คนกังวลอย่างยิ่ง หากงวดำตราดำปรากฏตัวอีก มีโอกาสสูงที่แม่มดระดับต้องห้ามจะโผล่มา! หากแม่มดระดับต้องห้ามปรากฏตัว เรื่องราวจะยุ่งยากมากขึ้น ไม่มีความจำเป็นต้องสร้างปัญหาเพิ่มเติม!