บทที่ 1166: เผชิญหน้ากับศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์! แปลโดย: Exodus Tales บรรณาธิการโดย: Exodus Tales แปลโดย: XephiZ ปรับแก้ไขโดย: Aelryinth ชุดกระโปรงยาวถูกลากไปตามพื้น โมฟานหิ้วซินเซียลงมาจากบันไดแล้วเดินมุ่งหน้าออกไป “ฉันจะพานายออกไปจากที่นี่” โมฟานพูดกับซินเซีย “อือ…” ซินเซียพยักหน้าอย่างหนักแน่น โมฟานเคยพูดไว้เสมอว่าจะมอบปีกคู่หนึ่งให้เธอ แต่ซินเซียไม่เคยสนใจในอุปกรณ์เวทมนตร์หรูหราเช่นนั้น สิ่งที่โมฟานมอบให้เธอคือความมั่นคงอันยิ่งใหญ่ ที่คอยปกป้องเธอราวกับปีกคู่หนึ่ง หลายต่อหลายครั้ง เธอกลับรู้สึกโล่งใจที่ไม่สามารถเดินได้ แลกกับการปกป้องที่เธอได้รับมา ตอนนี้ไม่สำคัญแล้วว่าเธอจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัยหรือไม่ เธอก็อิ่มใจเต็มที่! ประตูขนาดมหึมาเปิดออกอย่างช้าๆ แสงแดดสาดส่องเข้ามาถึงโถงใหญ่ ซินเซียควรจะโล่งใจที่ได้เห็นแสงสว่างอีกครั้ง แต่เธอกลับรู้ดีว่าความยุ่งยากที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มขึ้น! อัศวินพระอาทิตย์ทองคำได้จัดขบวนการเรียบร้อยแล้ว ออราขเวทมนตร์ของพวกเขาผสมผสานกันกลายเป็นแรงกดดันมหึมา ทำให้แทบหายใจลำบาก เบื้องหลังยังมีทหารตัดสินคดีสองกองร้อย นำโดยรองอธิการบดีแห่งหอคอยชอว์แชงก์ เขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะกระโจนเข้าไปสังหารซินเซีย เพื่อให้ลูกสาวของเขาอาจจะลอยลับไปสู่นิรันดร์ได้! อัศวินตัดสินคดีสองร้อยคนเข้าประจำที่แล้ว เพียงคำสั่งเดียว พวกเขาจะปล่อยเวทมนตร์ทำลายล้างออกมา ฝนคาถาจะเทลงมาอย่างหนักหน่วง กลายเป็นความว่างเปล่าทั้งคู่ ขณะที่ซินเซียเหลือบมองออกไปข้างหน้า พิธีศพของปานิเจียยังคงดำเนินอยู่ ผู้คนในวิหารพาร์ทีนอนล้วนอยู่ครบถ้วน รวมถึงมหาเวทศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์ในชุดคลุมอันทรงเกียรติ พลังของพวกเขาไม่มีใครเทียบฝีมือได้! โมฟานย่อมไม่มีทางออกจากที่นี่ไปได้ ท่ามกลางยามเฝ้าระวังที่หนาทึบนี้! “โมฟาน จับเธอวางลง! ถ้านายก้าวออกไปพร้อมเธอที่ทางเข้า อัศวินพระอาทิตย์ทองคำจะประหารชีวิตนายทันที!” กุลุนขู่เขา คนทั้งหลายเห็นโมฟานหอบซินเซียในอ้อมแขนตั้งแต่ประตูเพิ่งเปิด ก็เห็นชัดเจนว่า โมฟานตั้งใจจะพาสาวผู้นี้ออกไป! โมฟานได้รับอนุญาตให้พบผู้ใดก็ได้ในวิหารพาร์ทีนอนตามต้องการหลังจากฝ่าดวงทางภูเขาดาวแล้ว แต่ไม่อนุญาตให้พาคนนั้นออกไปด้วย “คนโง่เสียจนไม่กลัวตายจริงๆ” ยาฟาจ้องมองโมฟานแล้วยิ้ม “โลกนี้ย่อมมีคนบ้าที่ทำในสิ่งที่นายไม่อาจเข้าใจ” “โมฟาน จงไตร่ตรองให้ดี! เมื่อนายพาเธอออกจากวิหารนักบุญ ศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์และวิหารพาร์ทีนอนจะถือว่านายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับเธอ นายอาจเป็นผู้ช่วยเหลือนครโบราณ แต่ซาลันได้ก่ออาชญากรรมร้ายแรง และในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด นายก็จะไม่ได้รับการอภัยด้วย!” ทิสูกล่าวเตือน “พวกท่านต่างหากที่จะไม่ได้รับการอภัย! พวกท่านอ้างว่ายุติธรรมและเที่ยงธรรมที่สุดในโลก แต่ทั้งวิหารพาร์ทีนอนและศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์เป็นแค่พวกคนโง่ไร้สมองที่ไร้ประโยชน์ พวกท่านไม่เคยเห็นซาลันด้วยตาตัวเอง กลับใจจดใจจ่อจะกล่าวหาสาวผู้นี้เพียงเพราะ “หลักฐาน” ของพวกท่าน และยังคิดค้นการคาดคะเนอันไร้สาระ…ว่ามีวิญญาณอีกดวงหนึ่งซ่อนอยู่ในร่างเธอ ว่าบุคลิกอีกด้านของเธอคือซาลันเอง! บอกข้าสิ ในพวกท่านคนใดได้เห็นเธอใช้สมคบคิดชั่วร้าย หรือก่อการชั่วช้าสามานย์? พวกท่านตัดสินไม่ได้แม้แต่เรื่องง่ายๆ กลับยอมเชื่อ “หลักฐาน” ที่ฟังดูไร้สาระในหูข้า งั้นรึ นี่แหละวิธีที่วิหารพาร์ทีนอนและศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์จะให้ความยุติธรรม? พวกท่านไม่ดีกว่าวาติกันดำที่สังหารผู้บริสุทธิ์!” โมฟานพูดเสียงดังเดือดดาลเมื่อถูกมวลชนล้อม มวลชนพากันตกตะลึงเมื่อเห็นโมฟานพาซินเซียมาที่ทางเข้า แต่ที่ไม่คาดคิดคือเขากล้าด่าทุกคนในที่เกิดเหตุ เขาไม่แยแสที่จะลดเสียงลง คนเกือบทั้งภูเขาได้ยินหมด ภาวะอากาศสั่นสะเทือนทันทีเมื่อออร่าพลังอันแข็งแกร่งพลุ่งออกจากร่างกายของมหาเวทผู้ทรงอำนาจเหล่านั้นที่ศักดิ์ศรีถูกลบหลู่! “หลักฐานแน่นหนาพอ! ทำไมศิลาจารเวทพระคาร์ดินัลเลือดจึงมีปฏิกิริยากับเลือดของเธอ?” เกรต มูสลอรา พูด “งั้นหรือ ท่านหมายความว่าท่านคุ้นเคยกับวาติกันดำ?” โมฟานถาม “ข้า…” “ข้าสังหารพระเทวทูตสีเทาสามร้อยเจ็ดสิบองค์ ขันทีดำห้าสิบสี่คน ผู้พิทักษ์ฟ้าองค์น้ำเงินสองคน และผู้สังหารแห่งวาติกันดำหนึ่งคน ข้ายังทำลายฐานลัพของพวกเขาอีกด้วย ถอดเรื่องภัยพิบัตินครโบราณไว้ก่อน ขอถามว่ามีใครในที่นี้ฆ่าสมาชิกวาติกันดำมากกว่าข้าหรือไม่? ถ้ามี กรุณาก้าวออกมาและบอกข้าทุกอย่างที่ท่านรู้เกี่ยวกับวาติกันดำ มีพระพิทักษ์ฟ้าองค์น้ำเงินกี่คน ตัวตนที่แท้จริงของพระคาร์ดินัลแดง และบอกข้าว่า ท่านเต็มใจเสี่ยงและสัญญาว่าศิลาจารเวทพระคาร์ดินัลเลือดจะชี้ชัดได้อย่างแน่นอนว่าใครคือซาลัน แม้จะเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ เด็กหญิงที่เดินไม่ได้ หรือแม้ชายชราคนหนึ่ง ผู้ทรงอำนาจในวิหารพาร์ทีนอน หรือกระทั่งผู้พิพากษาแห่งศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์!” โมฟานระเบิดเสียง “โมฟาน ศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์ได้ข้อสรุปแล้วและเชื่อว่าเธอคือซาลัน ทำไมท่านยังทำอย่างนี้อีก?” กลอร์คิอันแห่งหอการตัดสินถอนใจ “กลอร์คิอัน ท่านสัญญาอะไรกับข้ามาก่อน? ข้ายอมให้ท่านพาซินเซียมาที่วิหารพาร์ทีนอน และท่านก็สัญญาว่าเธอจะไม่เป็นอะไรเลย ท่านกลับลืมสัญญาตอนนี้หรือถ้ามันขัดกับวิหารพาร์ทีนอน? ท่านคิดจริงๆ หรือว่าการทำสิ่งที่ถูกต้องไม่สำคัญอีกต่อไป? ท่านสูญเสียความสามารถในการคิดด้วยเหตุผลไปแล้วสินะ ถึงเพียงแค่ติดตามคำสั่งของวิหารพาร์ทีนอนและศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์อย่างบ้าคลั่ง?” โมฟานชี้หน้ากลอร์คิอันด้วยความเดือดดาล “ข้า…” กลอร์คิอันทำอะไรไม่ถูก เขาก็สงสัยผลลัพธ์ แต่ในฐานะเพียงผู้ตัดสินคดีธรรมดาคนหนึ่ง เขาจะเปลี่ยนผลลัพธ์ได้อย่างไร? 𝙛𝒓𝒆𝙚𝒘𝒆𝓫𝙣𝓸𝙫𝓮𝒍.𝒄𝒐𝓶 “เหล่าสมาชิกวาติกันดำถือว่าคำสั่งที่ได้รับคือภารกิจอันศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาสะสมความดีโดยการก่อความชั่วร้ายต่อผู้อื่น พวกเขาไม่เคยสงสัยในสิ่งที่ถูกบอกให้ทำ พวกเขาถูกยัดเยียดความคิดว่าคำสั่งจากวาติกันดำเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สุด แต่ดูพวกท่านสิ! ทั้งท่านและวาติกันดำต่างมีความเชื่อมั่น ข้าเคยคิดว่าคนในวิหารพาร์ทีนอนต่างออกไป เพราะท่านยังสามารถตัดสินได้ว่าคำสั่งที่ให้มาไม่มีเหตุผล แต่ปรากฏว่าท่านไม่ต่างจากพวกเขา! ท่านอ้างว่าเธอคือซาลันและต้องการประหารชีวิตเธอโดยเร็วจาก “หลักฐาน” ของท่าน; ไม่ตระหนักเลยหรือว่าท่านดูไร้สาระเพียงใด! ความโกรธที่ลุกไหม้ในอกของโมฟานกลายเป็นถ้อยคำแทงฝูงชนเหมือนดาบแหลมคม “โมฟาน นี่มุมมองของท่านเท่านั้น! ไม่มีใครในโลกนี้จะเชื่อว่าคนใกล้ชิดตนเป็นอาชญากร แต่ท่านยังไม่อาจเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงที่ว่าเธอได้ก่ออาชญากรรมร้ายแรง จับเธอวางลงและออกจากวิหารนักบุญ เราจะไม่ทำร้ายท่าน ท่านได้ทำมากเพื่อกำจัดวาติกันดำ… แต่ปรากฏว่าซาลันเป็นคนใกล้ชิดท่านคนหนึ่ง ข้ารู้ว่ายากที่จะยอมรับ แต่คำตัดสินได้ถูกทำไปแล้ว ท่านเปลี่ยนแปลงไม่ได้อีกต่อไป” ทิสูแนะนำ “งั้นหรือท่านจะยังคงเดินต่อไปตามทางที่ผิด?” โมฟานเยาะเย้ย “แม้จะไม่เหมาะสม แต่นั่นคือความเป็นจริง พวกเราพูดถึงพระคาร์ดินัลแดง ศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์มีสิทธิ์ประหารชีวิตผู้ต้องสงสัยคนใดก็ตามที่เราเชื่อว่าเป็นพระคาร์ดินัลแดง!” ดูลานซ์ ผู้พิพากษาองค์ยิ่งใหญ่แห่งศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์ พูดขึ้นในที่สุด “ดีมาก งั้นรับทราบท่าทีที่แท้จริงของศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์เถิด; ท่านจะสังหารคนหนึ่งพันเพื่อหยุดผู้ร้ายจากการหนีไปหรือ?!” โมฟานระเบิดเสียงหัวเราะ “ถ้าเราสังหารคนผิด เราจะยอมรับความผิดต่อผู้ล่วงลับ แต่ถ้าเธอคือซาลันจริง เราจะช่วยชีวิตผู้คนนับไม่ถ้วนที่นี่! ฮเย-ซินเซีย ถ้าท่านยังมีสติรู้สึกผิดชอบ ท่านควรเสียสละตนเองเพื่อยับยั้งปิศาจอีกตนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในตัวท่านไม่ให้ทำอันตรายโลก ท่านไม่ควรทำลายโมฟานด้วย ผู้ชายผู้นี้มีอนาคตที่สดใสรออยู่ นี่คือวิหารพาร์ทีนอน เราจะไม่ยอมให้ผู้ใดท้าทายอํานาจของเรา เรามีสิทธิ์ประหารชีวิตผู้ใดก็ตามทันที!” ผู้พิพากษาองค์ยิ่งใหญ่ดูลานซ์ร้องตะโกน ซินเซียเหลือบมองโมฟานโดยไม่รู้ตัว “อย่าไปฟังเขา เชื่อข้า ข้ากำลังพานายออกไปจากที่นี่!” โมฟานพูดด้วยความมั่นใจ “ผู้พิพากษาองค์ยิ่งใหญ่ดูลานซ์ ทำไมถ้อยคำของท่านดูคุ้นหูนัก ข้าระลึกขึ้นได้ว่าเมื่อท่านยังเป็นผู้พิพากษาช่วงทดลองงาน ท่านก็พูดถ้อยคำเดียวกันนี้เพื่อโน้มน้าวให้เทพธิดาอันศักดิ์สิทธิ์ยอมจำนนเมื่อครั้งถูกพวกท่านล้อมไว้…” เสียงของผู้สูงอายุดังขึ้น มวลชนถอยหลังเพื่อเปิดทางขณะที่ อาเก๋า (ซ่งฉี่หมิง) ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า มหาเวทศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์คุกเข่าลงเมื่อผู้สูงอายุคนนั้นเดินผ่าน “ผู้สอนศาสนาซ่ง!” “ผู้อาวุโส!” “ผู้สอนศาสนาซ่ง!” “อาจารย์!” เหล่ามหาเวทศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์ประกอบด้วยมหาเวทระดับสูงทั้งสิ้น แต่ละคนมีชื่อเสียงโด่งดังในโลกธาตุ แต่ไม่มีใครกล้าแสดงความหยิ่งในตัวต่อหน้าผู้สูงอายุผู้สอนศาสนาซ่ง ฉีหมิง ผู้สอนศาสนาคนใหม่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ในแง่ของอิทธิพลแล้ว เขายังเปรียบเทียบไม่ได้กับผู้สูงอายุผู้สอนศาสนาซ่ง ฉีหมิง “ซ่งฉี่หมิง ท่านเป็นเพียงผู้สอนศาสนา ท่านมีหน้าที่ดูแลผู้พิพากษาเท่านั้น แต่คะแนนเสียงของพวกเขาไม่เกี่ยวข้องกับท่าน นอกจากนี้ท่านยังไม่ได้เป็นผู้สอนศาสนาแล้ว ท่านมีสิทธิ์อะไรมาที่นี่!?” ดูลานส์ขู่เมื่อเห็นผู้สูงอายุ “ข้าเพียงแต่กล่าวถึงบางสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต หลายคนยังไม่ทราบรายละเอียดของการตัดสินชะตาที่เกิดขึ้นกับเทพธิดาอันศักดิ์สิทธิ์ ข้าไม่มีเจตนาล่วงล้ําเสียงลงคะแนนของพระเจ้าอิชิซา แต่ทุกคนก็รู้ว่าเขาเป็นเหยื่อของการต่อสู้เพื่ออํานาจ ข้าเพียงหวังว่าเราจะมีคนอย่างโมฟานที่ก้าวออกมาและปลุกเราให้ตื่น เราอาจหลีกเลี่ยงความผิดพลาดครั้งใหญ่นั้นได้!” ผู้สูงอายุผู้สอนศาสนาซ่งถอนใจ “เงียบซะ เจ้ากำลังกบฏต่อศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์หรือ!?” ดูลานส์ขู่อย่างเดือดดาล รายละเอียดการเสียชีวิตของเหวินไท่ถูกปิดผนึกไว้ ศาลพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์ได้ห้ามไม่ให้ผู้ใดกล่าวถึง แต่ผู้สูงอายุผู้สอนศาสนาซ่งจำเป็นต้องพูดออกมาในสถานการณ์เช่นนี้ ผู้คนในวิหารพาร์ทีนอนจำนวนมากยังคงเป็นผู้ติดตามของเทพธิดาอันศักดิ์สิทธิ์อยู่ หากผู้สูงอายุผู้สอนศาสนาซ่งพูดต่อไป ย่อมจะก่อความวุ่นวายใหญ่หลวงในหมู่ฝูงชน!