บทที่ 148 — สาวกคนแรก

สายลมหนาวเหน็บพัดกรรโชกผ่านช่องหน้าต่างศิลาแคบแคบของห้องพักในกิลด์นักผจญภัยสาขาภาคกลาง เสียงกรีดร้องของสายลมฟังดูคล้ายเสียงโหยหวนของปีศาจร้ายที่ตกค้างมาจากยุคโบราณ ละอองไอฝนผสมเกล็ดน้ำแข็งบางเบาปลิวเข้ามาปะทะใบหน้า of เวอร์ดาน ทว่าจอมเวทเทพเจ้าผู้ตกยุคในชุดเสื้อคลุมสีเทาหยาบกลับไม่ได้ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ดวงตาสีเทาหม่นดุจขี้เถ้าของเขาจับจ้องไปยังเศษใบไม้แห้งที่หมุนคว้างอยู่บนพื้นลานประลองเบื้องล่าง ซึ่งในเวลานี้เต็มไปด้วยร่องรอยของความพินาศจากเศษหินและฝุ่นดินที่แห้งกรังจากการปะทะกันเมื่อวันวาน ในใจของเวอร์ดานเวลานี้เต็มไปด้วยความเดือดดาลระคนความกังวลจริตที่พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด แผนการทั้งหมด…