บทที่ 244 — สุญญากาศและแผนเงียบ

ความหนาวเหน็บยามค่ำคืนในเมืองหลวงพระราชวังศิลาแก้ว (Glass Stone Capital) ทวีความรุนแรงขึ้นจนเหน็บหนาวเข้าสู่กระดูก ลมพายุหิมะจากยอดเขาทางทิศเหนือพัดกรรโชกผ่านยอดหอคอยศิลาโปร่งแสงสีหม่น ส่งเสียงหวีดหวิวทุ้มต่ำประหนึ่งการร่ำไห้ของวิญญาณคนบาปที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย ละอองน้ำแข็งละเอียดปลิวละลิ่วปะทะกับบานหน้าต่างกระจกหนาของปราสาทหลวง ส่งเสียงดังแกรกกรากคล้ายเล็บของสัตว์ร้ายที่กำลังขูดข่วนหาทางเข้ามาภายใน ท้องฟ้าเบื้องบนมืดมิดไร้แสงดาว มีเพียงเงาสลัวของก้อนเมฆหนาทึบที่เคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าราวกับจะบดขยี้แผ่นดินคาลริกให้จมลงสู่ความว่างเปล่า ภายในห้องโถงรับรองลับใต้ดินของพระราชวัง แสงไฟจากตะเกีย…