บทที่ 245 — ข้อตกลงสัมปทานน้ำแร่

ลมหนาวกรรโชกแรงจากทิวเขาตระหง่านทางทิศเหนือยังคงโหมพัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง นำพาเอาเกล็ดหิมะละเอียดและไอหมอกหนาทึบเข้าปกคลุมทั่วพื้นผิวของเมืองหลวงพระราชวังศิลาแก้ว (Glass Stone Capital) จนแทบมองไม่เห็นทัศนียภาพรอบด้าน ตัวอาคารพระราชวังหลวงที่ก่อสร้างขึ้นด้วยหินอ่อนสีขาวนวลเนื้อละเอียดกึ่งโปร่งแสง ยามเมื่อต้องแสงอาทิตย์สีส้มซีดจางในฤดูหนาวจะสะท้อนเงาเรืองรองคล้ายกับภูเขาน้ำแข็งขนาดยักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางหุบเขา เสียงสายลมกรีดพัดผ่านยอดหอคอยศิลาโปร่งลมส่งเสียงหวีดครางทุ้มต่ำและยาวนาน ราวกับเสียงร่ำไห้ของดวงวิญญาณผู้พ่ายแพ้ในอดีตที่ยังคงวนเวียนอยู่ตามระเบียงและซอกตึก ทุกตารางนิ้วของพื้นหิ…