Chapter 0237 - Counterattack In The Wasteland (Part 1)

Published May 5, 2026, 03:21 AM

Chapter 237 – การตอบโต้ในทะเลทราย (ตอนที่ 1) นักบวชสองศาสนา “อาณาจักรอาวุธสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์” และ “หุบเขาลมหนาว” ต่างแข็งแกร่งมาก มีพลังโดยรวมไม่อั้นเลย เมื่อหมาปีสีดำโฉบเข้ามา นักบวชหุบเขาลมหนาวปล่อยออกออร่าจิตเย็นฉ่ำทันทีในพริบตาหมาปีสีดำก็ถูกแช่แข็ง พวกมันถูกหัวตบโดยเสวี่ย่าซีอี้และเหลียงโยวลัง ภายใต้สายตาจับตามองของเหล่านักบวชคนอื่น เพื่อลดโอกาสที่ศีรษะของพวกเขาจะถูกโจมตีจากคนอื่น เฉินเซี่ยงรู้ว่าพวกเขาถูกฝึกฝนพร้อมกัน ทั้งหมดผ่านการฝึกของหลิวเมินเงอร์ จึงทำงานร่วมกันได้อย่างราบรื่น ทำให้เขารู้สึกอุ่นใจเป็นอย่างมาก เสวี่ย่าซีอี้ใช้หอกยาวสีขาวที่ดูคล้ายกับ “จูบมังกรหยก” ของหลิวเมินเงอร์ แน่นอนว่าเป็นอาวุธที่หลิวเมินเงอร์ตีไว้ให้เธอ เธอเชี่ยวชาญเทคนิคการใช้หอกจากรุ่นพี่ของเธอ ทุกครั้งที่เธอฟันและแทง ความเร็วของการเคลื่อนที่เร็วเกินกว่าจะมองเห็น เป็นเหมือนหอกหลายพันดาบพุ่งเข้ามาพร้อมกัน หมาปีสีดำที่โฉบเข้ามาเร็วๆ ก็ถูกแทงจนเต็มไปด้วยหลุมเลือด เหลียงโยวลังโบกดาบยักษ์ของเธออย่างคล่องแคล่วเมื่อหมาปีโฉบเข้ามา หลังจากที่ถูกแช่แข็งเป็นก้อนน้ำแข็ง เธอกรีดพวกมันเป็นชิ้นๆ สาวสองคนนี้แกร่งยิ่งกว่าที่เฉินเซี่ยงคาดคิด จนเขาไม่มีอะไรจะพูดไอ้ไอไอยกเลยแต่ชมเชยต่อเนื่อง เฉินเซี่ยงรู้ว่ามีนักบวชทางวิบัติสามคนซ่อนตัวอยู่ที่นี่ แต่เขายังไม่รู้ว่าพวกเขาจะควบคุมสัตว์ประหลาดเหล่านี้อย่างไร เขาจึงสั่งให้หลงเซวี่หาแหล่งซ่อนของสามคน “ยังหาไม่เจอหรอ?” เฉินเซี่ยงถาม ขณะนั้นเขายังวิ่งเข้าหาเหลียงโยวลังและคนอื่นอยู่ กังวลว่าฝูงที่ซ่อนอยู่ในความมืดอาจจะโจมตี “อยู่บนต้นไม้ใหญ่ตรงนั้น!” หลงเซวี่ตอบ เฉินเซี่ยงมองไปที่ต้นไม้ใหญ่โตหนึ่งต้น แล้วดึงคันธนูปีศาจแห่งชีวิตออกมา เติมพลังจักรวาลชั้นสูงลงไปอย่างอุดมสมบูรณ์ แล้วยิงธนูสีดำขนาดยักษ์ไปที่สามคนนั้น พริบตาเดียว ธนูก็ทะลุผ่านต้นไม้ใหญ่ เสียงระเบิดดังตามมาพร้อมกับหมอกเลือดพัดฟุ้ง ธนูที่เขายิงเต็มไปด้วยพลังจักรวาลแท้ เหมือนสารระเบิด เมื่อเข้าสู่ร่างมนุษย์ จะระเบิดเปิดเป้าหมายอย่างฉับพลัน ทำลายล้างอย่างรุนแรง หลังจากนักบวชทางวิบัติคนหนึ่งถูกเฉินเซี่ยงตัดหัว หมาปีสีดำที่โฉบเข้ามาหยุดนิ่งและล้มลงบนพื้นเฉินเซี่ยงจึงเติมพลังจักรวาลเข้าคันธนูอีกครั้งและยิงอีกครั้งไปที่ลำต้นต้นไม้ พริบตาเดียว ระเบิดอีกครั้งส่งเลือดและเนื้อตกกระเซ็นออกมาจากต้นไม้ เฉินเซี่ยงกำลังเตรียมยิงธนูที่สาม ทันใดนั้นเงาดำพุ่งผ่านแล้วหายไปในป่า ผู้ชายคนนั้นวิ่งหนีออกไป แม้เขาไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ทำร้ายพวกเขา แต่เขาก็รู้ว่าถ้าอยู่ต่อก็ย่อมตายเพียงวันเดียว เฉินเซี่ยงบินไปหาเสวี่ย่าซีอี้ ขณะเดียวกันสัตว์ประหลาดปีศาจยืนนิ่งอยู่ เหมือนตุ๊กตาปราบเปล่า หากไม่มีผู้ควบคุมจะเคลื่อนไหวไม่ได้ “พี่ชาย ฉันรู้ว่าเป็นพี่เอง!” เหลี่ยงโยวลังตะโกนเมื่อเห็นเงาสูงครึ่งบรรยากาศมาจากไกล เสวี่ย่าซีอี้ยิ้มแย้ม “พี่เซียงจึงมักหลบซ่อนตลอด ทำไมถึงมาถึงนี่ล่ะ?” เฉินเซี่ยงโหนศีรษะออกมาจากความมืดลึก แล้วจับใบหน้าของเสวี่ย่าซีอี้และเหลียงโยวลังไว้ ถ้าไม่ได้มีคนหลายคนอยู่ที่นี่ เขาน่าจะกอดอุ้มหาเภ็จๆ ทั้งสอง “สวัสดีครับ สาวๆ!” เขายืดมือพุ่งทัชต่อศัตรูอย่างสุภาพ พวกเขาก็โค้งคำนับตอบกลับตามลำดับ คนเหล่านั้นกังวลกับผู้ซ่อนในความมืดมาก แต่การปรากฏของเฉินเซี่ยงทำให้พวกเขาตกใจ พวกหมาปีสีดำก็หยุดเคลื่อนไหวทันที “สรุปสั้นๆ เรื่องซับซ้อน ต้องให้ทุกคนตั้งใจฟัง!” เฉินเซี่ยงพูดเร่งรัดแล้วเริ่มบรรยายสิ่งที่เขารู้ หลังจากที่เสวี่ย่าซีอี้และคนอื่นได้ยินเรื่องราว พวกเขาตกใจในตอนแรก ส่วนเหลียงโยวลังยึดด้ามดาบแน่น ใบหน้ากลายเป็นสีขาวลืด “คนทางวิบัติเหล่านี้มักมีเจตนาเลว เราก็มีเรื่องยุ่งยากอยู่” เหลี่ยงโยวลังพูดเย็นชา พวกเขาไม่สามารถติดต่อกับภายนอกได้และก็ออกไปไม่ได้ ตอนนี้เหลือเพียงอยู่ต่อไป “ดูเหมือนเราต้องอยู่ที่นี่สองเดือน ถ้าฝูงวิบัติทั้งหมดถูกสังหารและเราตั้งอยู่ในแนวรอบนอกก็จะไม่อันตราย” เฉินเซี่ยงกล่าว เสวี่ย่าซีอี้บอก “พี่เซียง ไปบอกนักบวชศาสนาอื่นให้รีบหนี อย่าให้พวกเขาตกเป็นของคนทางวิบัติ” เหลียงโยวลังกรีด “พี่ชาย ไปเถอะ! ไม่ต้องห่วงเรา!” แม้เธอต้องการตามไป แต่รู้ว่าเธอไม่อาจช่วยอะไรให้เฉินเซี่ยงได้เลย แม้ว่าอาจทำให้เขาติดปัญหาเพิ่ม ถ้าไม่ถึงกับหายนะนี้ เฉินเซี่ยงคงอยู่กับเหลียงโยวลังและเสวี่ย่าซีอี้ต่อไป หลังจากกระตุ้นกำลังใจพวกเขาเสร็จ เขารีบออกไปยังจุดซ่อนต่อไป จากเสวี่ย่าซีอี้ เขารู้ว่าพวกเขาถูกล่อโดยคนหนึ่งที่นี่ ฝั่งตรงข้ามมีคนเดียว ส่วนพวกเขามีสิบสามคน คิดว่าจะออกมาจู่โจมได้ แค่หาจุดซ่อนเหล่านั้นได้ เขาก็จะตามหานักบวชศาสนาอื่นได้ง่ายขึ้น ตอนนี้เขารู้แค่สามจุดซ่อน ส่วนศาสนาบุญมีถึงแปดทีม เขาหวังว่าจะถึงได้ทันเวลา “ไม่ต้องห่วง นักบวชศาสนาบุญของเรามีกำลังไม่อ่อนแอ หากไม่โดนศัตรูที่เกินกำลัง เราก็สามารถต้านทานได้” สู่เม่อเยี่ยวย้ายบอก เฉินเซี่ยงพยักหน้า เขาตามคนที่วิ่งหนีโดยตามลมหายใจที่เหลืออยู่ แม้ว่าคนนั้นเร็วพอสมกับเขา แต่ก็ยังช้ากว่าเฉินเซี่ยง เพียงครึ่งชั่วโมง เขาก็ตามทันแล้วดึงคันธนูปีศาจของชีวิตออก ยิงที่ขาชายร่างดำ คันธนูแม่นยำมาก ถ้าเติมพลังจักรวาลให้พอ มันจะคงที่ไม่พลาดเป้า เมื่อธนูสีดำทะลุขาชายร่างดำ มันระเบิดและทำลายขาเป็นชิ้นๆ เฉินเซี่ยงบินมาชนศีรษะชายร่างดำด้วยฝ่ามือหลายครั้ง กระดูกของเขาเรื่อยๆละลาย ทำให้เขาต้องทนความเจ็บปวดอันเจ็บปวดของกระดูกที่สึกกร่อน เขาต่อยและเตะชายร่างดำนั้น ชายร่างดำอยู่ในระดับ 4 ของ “อาณาจักรศิลปะแท้” แต่ทุกครั้งที่เฉินเซี่ยงส่งฝ่ามือหรือเตะ พลังจักรวาลเต็มเปี่ยม ทำให้การโจมตีของเขาแรงจนเกือบทำให้ศัตรูตาย “มานี่เมื่อไหร่?” เขาถาม หลังจากลักดำมุมวิญญาณศัตรูแล้ว “สามวันก่อน!” ชายร่างดำตอบ ทั้งพูดและไหลเลือดพร้อมกัน เฉินเซี่ยงขมวดคิ้วอย่างหนัก ห้าชายร่างดำที่เขาเจอก่อนหน้านี้บอกว่าไม่รู้วิธีควบคุมตุ๊กตา แต่นี่กลับมาทรงความรู้เช่นนั้นเพียงสามวัน “ใครบรรยายให้คุณควบคุมหมาปีสีดำเหล่านั้นได้?” เขาดึงผมและถามอย่างดัง “อาจารย์ผู้เฒ่า” “เริ่มเรียนเมื่อไหร่? เรียนที่ไหน?” “สามเดือนก่อนในเขตหวงห้ามของศาสนา” “บอกฉัน ตำแหน่งที่เหลือของพวกคุณซ่อนอยู่ที่ไหนบ้าง…” เขาถามต่อเนื่อง เขาเชื่อว่าชายร่างดำคนนี้มีฐานะสูงกว่าห้าคนก่อนหน้า จึงสอบถามหลาย ๆ อย่าง เขาได้ข้อมูลสำคัญว่า ดอลลาร์สองคนที่แข็งแกร่งที่สุดในที่นี้ อยู่ระดับ 5 ของอาณาจักรศิลปะแท้ คนหนึ่งมามาก่อนสามปี อีกคนมาสามวันก่อน ทั้งสองทำงานร่วมกันใช้ตุ๊กตาหลากหลายชนิด เพื่อดูดพลังจักรวาลของนักบวชศาสนาบุญ สามวันก่อนศิลปะวิบัติส่งนักบวช 50 คนเข้ามา มีเพียง 30 คนที่รู้วิธีควบคุมตุ๊กตา ซึ่ง 30 คนนี้ยังแข็งแกร่งกว่าที่เหลือ หลังจากตัดศีรษะชายร่างดำ คนนี้เฉินเซี่ยงรีบรุดไปยังจุดซ่อนถัดไป จุดซ่อนของนักบวชวิบัติเชื่อมต่อกัน หากพลาดจุดหนึ่ง จุดต่อมาจะทำงานต่อ แม้ศิลปะบุญจะผ่านจุดซ่อนหนึ่ง พลังจักรวาลของพวกเขาก็จะลดลงอย่างมาก จนสุดท้ายก็ตกอยู่ในกับดักของจุดซ่อนต่อไป — แปลโดย Xianxiaworld —

React

Discussion