**บทที่ 0417 - ดินแดนลึกลับแห่งปีศาจร้าย** เชินฌียนได้ย้อนไปจากความจำว่า สวนสมุนไพรของสำนักศิลปะสวรรค์มี “ผลมังสรรค์” เพียงผลเดียว ที่ยังค้างอยู่บนต้นไม้แห้งตาย และยังมี “ยีน้ำธาตุห้าแท้” และ “ยาเสริมฐาน” วัตถุดิบอันหายาก รวมถึง “บัวหยกขาว” สองดอก “หญ้ากลับชะตา” สองกลีบ นอกจากนี้ยังมีสมุนไพรหลายชนิดเพื่อหลอม “ยาอันลึกซึ้งระดับกลาง‑สูง” อีกมากมาย ถือเป็นคลังสมบัติโบราณโดยแท้ เขาอุทานอิจฉา อยากจะปล้นแย่งทันที แต่สิ่งนั้นเป็นเพียงความปรารถนา หากมีนักรบศาสนธรรม “นิรันดร์” คอยเฝ้าดูแล หากถูกจับได้ ก็คงจบชีวิตไปเลย เพราะทวีปของกษัตริย์มีอุ้ตธรรมชาติอันใหญ่โต ทำให้สงครามใหญ่สามอาณาจักรเมื่อครั้งก่อนไม่กระทบถึงที่นี่ ดังนั้นพวกเขาจึงยังคงรักษาสมุนไพรและศิลปะการต่อสู้ที่หายาก ทำให้พื้นฐานของพวกเขาอุดมสมบูรณ์จนเป็นที่ยอมรับว่าเป็นทวีปแรกของโลกมนุษย์ วันหยุดสามวันจบลงอย่างรวดเร็ว เชินฌียนทำคะแนนได้อยู่ในยี่สิบอันดับแรก จึงได้ผ่านเข้าสู่ขั้นต่อไป ไม่มีใครรู้ว่าเนื้อหาในขั้นต่อไปคืออะไร จึงรอคอยประกาศที่ยอดเขา วังชวนไม่ได้มาปรากฏ แต่ผู้เฒ่า딩กลับมาปรากฏ ทุกคนต่างเข้าใจแล้วว่าวังชูัันไม่อยากเปิดเผยตัวในหน้านักรบที่แข็งแกร่ง เพื่อลดความเสียหาย การหลบซ่อนจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้ “นี่คือรอบคัดเลือกสุดท้าย ผู้ที่ได้คะแนนดีที่สุดสี่คนจะผ่านไปสู่การต่อสู้ศิลปะการต่อสู้ ผู้ที่เหลือคนสุดท้ายจะได้รับรางวัล” ผู้เฒ่า딩ของสำนักศิลปะสวรรค์กล่าว เชินฌียนมองไปที่นักรบคนอื่น ๆ พบว่ามีหลายคนเป็นศิษย์ของวังชวน พวกเขาดูอวดดีแต่พลังก็เก่งพอสมควร ถ้าไม่เช่นนั้นคงไม่มีทางถึงขั้นนี้ “ขั้นนี้มีความพิเศษและอันตรายสูง ในขั้นนี้ท่านจะถูกส่งเข้าสู่ดินแดนลึกลับที่คุมขังปีศาจร้าย ดินแดนนี้เรียกว่าดินแดนลึกลับแห่งปีศาจร้าย ปีศาจร้ายจำนวนมากถูกกษัตริย์ของทวีปจับและคุมขังไว้ ณ ขณะนี้มีปีศาจอยู่หลายตัว พลังที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่ในสภาวะสุดขีด (Extreme State) แต่ไม่มีใครถึงระดับนิรันดร์ (Nirvana Realm) เราตรวจสอบเองได้แล้วจากสำนักศิลปะสวรรค์” เมื่อได้ยินขั้นนี้อันน่ากลัว เชินฌียนและผู้ร่วมเดินทางแสดงสีหน้าต่าง ๆ บางคนเป็นกังวล บางคนตื่นเต้น แต่เชินฌียนคงความสงบ เพราะเขาเชื่อมั่นในทักษะการหลบซ่อนของตน “ในนั้นมียีปีศาจร้ายสภาวะสุดขีด พวกมันมี ‘หัวใจปีศาจ’ อยู่ในร่าง หัวใจปีศาจนี้สเก่าพลังสีขาวบริสุทธิ์เทียบเท่ากับ ‘ลูกบอลชี่แท้’ ของดันเตียน เก็บพลังชี่และชีวิตบริสุทธิ์จำนวนมหาศาล ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย! เมื่อเข้าสู่ดินแดน ท่านต้องล่าและสังหารปีศาจเหล่านั้น คะแนนจะนับตามจำนวนหัวใจปีศาจที่ได้มา หัวใจเหล่านั้นก็เป็นของท่านเองเพื่อใช้ต่อไป” เชินฌียนพอได้ยินพยักหน้าในใจกว่า นั่นถือว่าเป็นโอกาสดี หัวใจปีศาจมีพลังอันมหาศาล การใช้มันทำให้สร้างการจัดรูปหรือหลอมอาวุธได้ดีขึ้น อีกทั้งพลังชีวิตในหัวใจยังสามารถสกัดเพื่อหลอมยาได้ ยิ่งใส่ลงไปยิ่งทำให้ยามีฤทธิ์รักษาเพิ่มขึ้น “ผู้เฒ่า딩, เราสามารถต่อสู้กันได้ไหมขณะอยู่ในนั้น?” แลนแลนถาม “ได้… แต่ขอให้ทุกคนเข้าใจว่าการต่อสู้กันเปล่าประโยชน์และเสียเวลา บางครั้งการฝึกศิลปะต่อสู้ก็จำเป็นเพื่อแก้ไขข้อขัดแย้ง เช่น สองคนเจอปีศาจเดียวกันพร้อมกัน…” เชินฌียนถามต่อ “แล้วถ้ามีใครเสียชีวิตระหว่างการต่อสู้? มีดและมีดลมีดไม่มีตา” “ก็เหมือนการแข่งขันรอบคัดเลือกรอบแรก ไม่ว่าใครตายก็ไม่มีผู้ใดต้องรับผิดชอบ หากกลัวความตายก็ออกจากเกมได้เลย” ผู้เฒ่า딩ตอบ ทันใดนั้น เชินฌียนรู้สึกว่ามีสายตาเย็นชาวเต็มไปด้วยความตั้งใจฆ่า พวกเยาวชนเหล่านี้อยู่กับวังชวนเสมอ พวกเขาเป็นศิษย์ของวังชวนทั้งหมด เป็น ‘นักรบโลหะ’ จึงมีพลังอันลึกลับเกินกว่าจะประมาณ และแม้ได้ยินเรื่องที่เชินฌียนทำมาก่อน พวกเขาก็ไม่ให้ความสำคัญกับเขาเลย ดังนั้น เชินฌียนสรุปว่าพวกเหล่านี้ไม่ได้ง่าย หลังจากเข้าไปภายในต้องระวังเป็นพิเศษ “ถ้ากลัวก็ออกไปได้เลย!” ผู้เฒ่า딩มองดูเชินฌียนและนักรบหนุ่มคนอื่น ๆ รอชั่วคราวแต่ไม่มีใครถอยออก พวกเขามาถึงขั้นนี้แล้ว หากออกตอนนี้ก็ไม่มีค่า “ดีแล้ว, เริ่มเข้าไปได้เลย เวลาให้สิบวัน วันที่สุดท้ายจะมีประตูออกปรากฏบนท้องฟ้าดินแดนลึกลับ เพียงกระโดดขึ้นสูงก็จะออกได้” ผู้เฒ่า딩ประกาศ หลิวเมงเกอร์ส่งเสียงผ่านเชินฌียน “เด็กซุ้มซน ระวังตัวดีปีศาจเหล่านั้นแข็งแรง อย่าเข้าไปท้าทายศิษย์ของวังชวนเลย” “เข้าใจแล้ว!” เชินฌียนตอบ เห็นหลิวเมงเกอร์ห่วงใยเขา ทำให้หัวใจเขาดีใจ ผู้เฒ่า딩กล่าวต่อ “คนแรกจะเริ่มคือ แลนแลน เราจะให้เข้าไปตามลำดับ ทุกสองชั่วโมงหนึ่งคน” ได้ยินกฎนี้ เชินฌียนบังคับใจว่าต้องอิทธิพล แต่เขาไม่อาจทำอะไรได้ เพราะยังมีอีกห้าคนอยู่ข้างหลัง เขาจะต้องรอนานกว่า เชินฌียนจัดอันดับได้ที่ 15 จะต้องรอมากกว่า 20 ชั่วโมง ถือเป็นหนึ่งวันเต็มแล้ว เขาจึงต้องรออีกวันหนึ่งกว่า บอลแสงสีขาวค่อย‑ค่อยเปิดออก พลังอวกาศไหลพุ่งออกมาพร้อมกลิ่นอากาศมืดมิดเต็มไปด้วยความลึกลับ พอเชินฌียนและผู้ร่วมเดินทางมองเห็นก็เข้าใจว่าต้องมาที่นี่เพราะมีดินแดนลึกลับอยู่ที่นี่ การเปิดประตูสู่ดินแดนลึกลับจึงทำได้ง่ายที่นี่ สำนักศิลปะสวรรค์เก็บความลับเรื่องดินแดนนี้ไว้นาน จนแม้ผู้เชี่ยวชาญสี่คนจัดรูปก็ไม่รู้เลย “ฉันจะเป็นคนแรก!” แลนแลนยิ้มอ่อนโยนกระโดดสู่ประตูโดยไม่มีอาการสั่นสะท้านเลย เห็นเธอเป็นสาวน่ารักแบบนี้ไม่กลัวปีศาจร้ายเลย ในขณะนั้น ผู้คนค่อย‑ค่อยออกไป เพราะไม่มีใครต้องดูการต่อสู้ในขั้นนี้ทั้งหมดอยู่ในดินแดนลึกลับ หลิวเมงเกอร์และฮวาเซียงเยว่คอยพูดเตือนเชินฌียนต่อเนื่อง ก่อนที่จะออกไปพร้อมกัน มีเพียงกู๋ตงเฉินและอู่ไคหมิงคอยรอให้เขาเข้าสู่ดินแดน เชินฌียนรออยู่ที่นี่เป็นหนึ่งวันและครึ่งวัน แต่เขายังคงใจเย็น เขาใช้เวลานี้ศึกษาและดูดซับความทรงจำต่าง ๆ สิ่งเหล่านี้จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการฝึกจัดรูปและหลอมอาวุธ **“เชินฌียน ถึงตาตอนของคุณแล้ว!”** ผู้เฒ่า딩ประกาศ เชินฌียนเปิดตา ยิ้มและก้าวเดินออกไป “ประตูนี้สามารถพาเราทั้งยี่สิบคนไปยังจุดต่าง ๆ ได้ ดังนั้นเมื่อถึงที่แห่งใหม่จะไม่ต้องกังวลว่าจะถูกซ่อนรบได้เลย หวังว่าคุณจะได้ผลลัพธ์ที่ดีอีกครั้ง” ผู้เฒ่า딩บอกเชินฌียน ต่างจากวังชวนที่เกลียดเชินฌานจนสุดขั้ว ผู้เฒ่ากลับยอมรับเขา เชินฌียนพยักหน้า ก้าวผ่านประตู ทุกอย่างมืดสนิท แล้วเขาก็มาถึงโลกที่มืดมน เต็มไปด้วย “ชีวจิต” ความตายหนาแน่น แต่อะไรที่ดึงดูดสายตาคือพืชที่อุดมด้วยชีวิตชีวา เขาเห็นต้นไม้สูงใหญ่และดอกไม้สีเข้มลึกลับ บรรยากาศที่นี่ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เขาคิดเลย.