บทที่ 800 - การโจมตี ซูผิงก้มมองชายหนุ่มที่กำลังเดือดดาลจากบนบันไดแล้วเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “ผมกล้าพูดแบบนั้น แล้วจะทำไม?” ชายหนุ่มชุดขาวตัวสั่นเทาด้วยความโกรธเมื่อสัมผัสได้ถึงความดูถูกเหยียดหยามจากซูผิง นับตั้งแต่เขาได้กลายเป็นนักเรียนของสถาบันฮิวจ์ไมอา (Hugh Mia Academy) เขาไม่เคยถูกใครหยามเกียรติเช่นนี้มาก่อน แม้แต่คนที่มีอีโก้สูงส่งที่สุดก็ยังต้องให้ความเคารพต่อสถานะของเขาเสมอเมื่อได้พบเจอ นี่เป็นครั้งแรกที่ชื่อของสถาบันที่เขาจบมาไม่มีผลในการข่มขวัญอีกต่อไป “ถ้าอย่างนั้น แกต้องขอโทษและชดเชยค่าเสียหาย!” ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างเย็นชา “แต่แกไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญระดับดารา (Star State) แกไม่เพียงแต่สังหารนักเรียนของสถาบันฉันเท่านั้น แต่ยังหมิ่นเกียรติสถาบันอีกด้วย ดังนั้น แกต้องตาย เพื่อนและครอบครัวของแกจะต้องตายไปพร้อมกับแกเพราะสิ่งที่แกพูด ต่อให้ผู้เชี่ยวชาญระดับดาราที่หนุนหลังแกจะอยากยื่นมือเข้ามา ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนที่สาสม!” “ผู้เชี่ยวชาญระดับดาราที่หนุนหลังผมงั้นเหรอ?” ซูผิงหัวเราะเบาๆ แล้วหันกลับไปมอง “แอนนา มีคนกำลังจะให้คุณจ่ายค่าตอบแทนน่ะ” “งั้นรึ?” เสียงเรียบเฉยดังขึ้น จากนั้นหญิงสาวผู้งดงามในชุดสีทองก็เดินออกมาที่ประตู แสงแดดบนถนนทั้งสายดูเหมือนจะถูกบดบังไปโดยฉับพลันด้วยตัวเธอ เธอเปี่ยมไปด้วยความงามที่หาใครเปรียบและดูไม่เหมือนคนในโลกมนุษย์ ซึ่งทำให้บุรุษทุกคนต้องหลงใหล ชายหนุ่มชุดขาวหรี่ตาลง สิ่งเดียวที่เขาเห็นในสายตามีเพียงหญิงสาวผมทองคนนั้น ลูกค้าที่ต่อแถวอยู่ต่างก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน ผู้ที่เคยเห็นโจอันนามาก่อนยังพอจะรักษาอาการได้ แต่คนอื่นๆ ที่เหลือต่างเสียอาการไปตามๆ กัน “หืม?” ชายวัยกลางคนชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็รีบตรวจพบกลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์และพิเศษเฉพาะตัวที่แผ่ออกมาจากร่างของเธอ นั่นมัน... พลังเทพ! มีพลังเทพอยู่ในตัวผู้หญิงคนนี้งั้นหรือ? ชายวัยกลางคนรู้สึกตกใจอย่างมากกับการค้นพบนี้ พลังเทพเป็นพลังงานที่หายากยิ่งในจักรวาล ซึ่งพบได้เฉพาะในดินแดนลึกลับบางแห่งหรือหลุมดำเท่านั้น แม้แต่คนที่สังกัดสถาบันฮิวจ์ไมอาก็ยังต้องสะสมความดีความชอบมากมายมหาศาลเพื่อแลกกับพลังเทพเพียงเล็กน้อย! นักเรียนระดับท็อปยังไม่มีปัญญาครอบครองมันมากนัก ในทางกลับกัน หญิงสาวคนนี้กลับมีพลังเทพเอ่อล้นออกมา เธอต้องมีมันอยู่ในครอบครองอย่างมหาศาลแน่! “ใครกำลังตามหาข้า?” โจอันนากวาดสายตามองคนแปลกหน้าที่อยู่หน้าร้านด้วยท่าทีเย็นชา สูงส่ง และสง่างาม ชายวัยกลางคนตั้งสติได้แล้วปรับท่าทีให้ดูจริงจัง แม้เขาจะสัมผัสได้ว่าหญิงสาวคนนี้ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญระดับดารา แต่เธออ้างตัวเช่นนั้นประกอบกับลูกค้าที่อยู่ตรงนี้ต่างก็พากันซุบซิบ ดังนั้นมันก็น่าจะเป็นความจริง อย่างไรก็ตาม เธอปลอมแปลงพลังได้แนบเนียนมากจนแม้แต่เขาเองก็ยังไม่สามารถวัดระดับที่แท้จริงของเธอได้ นั่นมันยอดเยี่ยมมาก แถมยังมีพลังเทพอันเข้มข้นนั่นอีก... เธอต้องมีเบื้องหลังที่ทรงอิทธิพลอย่างแน่นอน! เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวอย่างใจเย็น “คุณผู้หญิง คุณชื่ออะไร? และผู้เชี่ยวชาญระดับ Ascendant ที่อยู่เบื้องหลังคุณคือใคร?” “เจ้าไม่มีคุณสมบัติพอที่จะรู้ชื่อของข้า” โจอันนากล่าวอย่างเย็นชา “พวกที่ตะเกียกตะกายเสาะหาเศษเสี้ยวพลังเทพที่แปดเปื้อนอย่างพวกเจ้า ก็เป็นได้แค่คนธรรมดาที่ต่ำต้อยและสกปรกเท่านั้น!” สีหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาโกรธจัดจากคำพูดเหล่านั้น แต่สิ่งที่โจอันนาพูดต่อมากลับทำให้เขาประหลาดใจ เธอสามารถตรวจพบพลังเทพในร่างกายของเขาได้งั้นหรือ? แปดเปื้อนงั้นรึ? พลังเทพของข้ามันมีคุณภาพสูงสุดเลยนะ! “เจ้าคิดถึงผลที่จะตามมาหากท้าทายสถาบันฮิวจ์ไมอาหรือไม่? ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะอยากให้เรื่องมันบานปลายจนคนที่หนุนหลังเจ้าต้องโผล่หัวออกมา” ชายวัยกลางคนกล่าวเสริมอย่างหม่นหมอง “ผู้อำนวยการสถาบันของข้าคือผู้เชี่ยวชาญระดับ Ascendant และศิษย์เก่าระดับแนวหน้าบางคนของเราก็เป็นถึงผู้เชี่ยวชาญระดับ Ascendant เช่นกัน เจ้าได้คิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาจริงๆ แล้วหรือยัง?” ทุกคนในแถวต่างได้สติจากสิ่งที่เขาพูด พวกเขาหลุดออกมาจากภวังค์ที่เกิดจากใบหน้าอันเย้ายวนของโจอันนา ทั้งหมดต่างกลั้นหายใจพร้อมกัน ระดับ Ascendant... นั่นมันห่างไกลเกินเอื้อม เพียงแค่พวกเขาเหล่านั้นกระทืบเท้า สหพันธ์ทั้งมวลก็อาจเกิดแผ่นดินไหวได้! ซูผิงหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “คุณคิดว่าสถาบันฮิวจ์ไมอาสามารถเย่อหยิ่งได้เพียงเพราะผู้อำนวยการของคุณอยู่ในระดับ Ascendant งั้นหรือ? ผมท้าทายคุณ? ขอโทษทีนะ ผมไม่เคยคิดแบบนั้นเลย แต่คุณจะคิดอะไรก็เรื่องของคุณเถอะ อีกอย่าง คุณคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติพอที่จะพูดในนามของสถาบันฮิวจ์ไมอาแล้วหรือไง?” คำตอบนี้ทำให้ชายวัยกลางคนชะงักไป สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง ใช่แล้ว เขาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นตัวแทนของสถาบัน โดยเฉพาะเมื่อเบื้องหลังของซูผิงและหญิงสาวคนนั้นยังไม่ชัดเจน พวกเขาต้องมีกองกำลังขนาดใหญ่หนุนหลังอย่างไม่ต้องสงสัย แม้ว่ากองกำลังนั้นจะไม่มีผู้เชี่ยวชาญระดับ Ascendant แต่ก็ต้องมีระดับ Star Lord อย่างแน่นอน Star Lord... แค่ได้ยินชื่อก็น่าหวาดกลัวแล้ว! ในขณะที่สถาบันฮิวจ์ไมอามีอำนาจมาก แต่พวกเขาก็มีนักเรียนจำนวนมาก พวกเขาจึงชอบที่จะหลีกเลี่ยงการสร้างศัตรูไปทั่ว การทำให้กองกำลังที่มี Star Lord หนุนหลังต้องขุ่นเคืองถือเป็นการตัดสินใจที่ไม่ฉลาดเลย ท้ายที่สุด แม้นักเรียนระดับท็อปบางคนจะมีศักยภาพที่จะกลายเป็น Star Lord แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ “ศักยภาพ” เท่านั้น จำนวนคนที่เป็นถึงระดับนั้นจริงๆ ไม่ได้มีเยอะเลย ไม่ใช่แค่ระดับ Star Lord แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับดาราก็ยังได้รับความเคารพมากกว่านักเรียนทั่วไปมาก มีเพียงนักเรียนที่โดดเด่นที่สุดเท่านั้นที่จะก้าวไปถึงระดับดาราได้ และพวกเขาก็อาจตายในระหว่างกระบวนการนั้นด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงมีความสำคัญน้อยกว่าคนที่ไปถึงระดับดาราได้จริงไปโดยปริยาย “ข้าอาจไม่ได้เป็นตัวแทนของสถาบัน แต่เจ้าสังหารนักเรียนของสถาบันเรา และจะต้องรับผิดชอบด้วยชีวิตตามกฎ!” ชายวัยกลางคนกล่าวขณะมองไปที่โจอันนา “มันมีวิธีการชดเชยเฉพาะหากเจ้าต้องการรักษาชีวิตของเขาไว้” ซูผิงยิ้มแล้วกล่าว “ชดเชย? ใช่ คุณควรชดเชยให้ผม นักเรียนของคุณพยายามจะปล้นสัตว์เลี้ยงของผม นั่นคือการกระทำที่ไม่เคารพกฎ ผมนับว่าใจกว้างแล้วที่แค่ฆ่าเธอทิ้ง ในเมื่อคุณมาที่นี่ ก็แค่ขอโทษแทนเธอเสีย แล้วผมจะให้อภัยในเรื่องการสั่งสอนที่ล้มเหลวของคุณ” ชายหนุ่มชุดขาวถึงกับอึ้ง “แกเสียสติไปแล้วหรือไง? แกอยากให้พวกเราขอโทษ? ไม่เคารพกฎอะไรกัน? แกก็เป็นแค่ผู้เชี่ยวชาญระดับมหาสมุทร (Ocean State) ไม่ใช่ระดับดาราสักหน่อย!” “แล้วถ้าผมเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับดาล่ะ?” ซูผิงยิ้ม ในเมื่อทุกคนคิดว่าเขามีระดับพลังนั้น ก็ถือโอกาสใช้สถานะนี้ให้เป็นประโยชน์เสียเลย “แกเป็นระดับดารางั้นรึ?” ชายหนุ่มชุดขาวตะลึงงัน คำพูดแบบนี้จะนำมาพูดมั่วๆ ไม่ได้ ถ้าเขาแอบอ้าง เขาจะเป็นการลบหลู่ผู้เชี่ยวชาญระดับดาราทุกคน! มันเหมือนกับนักเลงที่ปลอมตัวเป็นปรมาจารย์ แล้วเหล่าปรมาจารย์ตัวจริงจะไม่โกรธแค้นได้ยังไง? “แน่นอน เจ้านายก็ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับดาราไม่ใช่หรือไง?” “พวกเขาไม่รู้หรอกหรือว่าเจ้านายอยู่ที่ระดับดารา?” “เท่าที่ได้ยินมา คือนักเรียนจากสถาบันนั้นพยายามจะปล้นสัตว์เลี้ยงของเจ้านาย ช่างเป็นการกระทำที่โง่เขลาจริงๆ” “นั่นสิ แม้แต่นักเรียนจากสถาบันอันทรงเกียรติขนาดนั้นก็ไม่น่าจะทำตัวหยิ่งผยองขนาดนี้ คุณไม่ควรไปทำให้คนที่อยู่ในระดับดาราขุ่นเคืองแบบนั้นหรอก” ลูกค้าที่ต่อแถวต่างซุบซิบกันเบาๆ ชายหนุ่มชุดขาวถึงกับตัวชาเมื่อได้ยินเสียงซุบซิบเหล่านั้น สีหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไปอีกรอบ พวกเขาคิดว่าหญิงสาวผมทองเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับดาราเพียงคนเดียว แต่เป็นไปได้ไหมว่าชายหนุ่มคนนี้เองก็อยู่ในระดับดาราด้วย? หากเป็นเช่นนั้น การที่นักเรียนของพวกเขาพยายามจะปล้นสัตว์เลี้ยงของเขาก็ถือว่าไม่สมเหตุสมผลจริงๆ! หากช่องว่างระหว่างสองฝ่ายห่างกันมากเกินไป ก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลใดๆ ทั้งสิ้น แต่ถ้าพวกเขาอยู่ในตำแหน่งที่ใกล้เคียงกัน พวกเขาก็ต้องพูดคุยกันด้วยเหตุผล! นั่นคือกฎของโลกใบนี้ ชายวัยกลางคนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “หากเจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับดารา นักเรียนของเราก็ไม่ควรล่วงเกินเจ้า ถือว่าเลิกแล้วต่อกันไปเถอะ แต่ถ้าเจ้าไม่ใช่ เจ้าก็ควรรู้ผลที่จะตามมาของการแอบอ้างเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับดาราใช่ไหมล่ะ?” “‘เลิกแล้วต่อกัน’? อย่างที่บอก คุณต้องขอโทษผม คุณคิดจริงๆ หรือว่าแค่ตะคอกใส่ผมแล้วจะเดินหนีไปได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น?” ซูผิงหรี่ตาลง สีหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไปแล้วพ่นลมหายใจ “อย่ามาพูดพล่าม! มาดูกันว่าเจ้ามีฝีมือแค่ไหน!” จากนั้นเขาก็ปล่อยหมัดออกไปโดยฉับพลัน พื้นที่รอบข้างปริแตก เผยให้เห็นพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่ถูกปลดปล่อยออกมา ซูผิงสัมผัสได้ถึงกระแสพลังที่อัดแน่น เขาไม่รู้ว่ามันคือกฎอะไร แต่เขาก็ยื่นมือออกไปแล้วใช้นิ้วชี้ กฎแห่งอวกาศ! พลังแห่งกฎเกณฑ์พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวกับใบมีดคมกริบ พลังงานปะทะกันในความว่างเปล่าจนเกิดระเบิดเสียงดังสนั่น แรงระเบิดรุนแรงมากจนทำให้ถนนทั้งสายสั่นสะเทือน