Chapter 1184 - อาการท้องเสีย “ขอบคุณนะคุณป้า! พวกเราซาบซึ้งใจจริงๆ ที่คุณซื้ออาหารมาให้เรา!” อวี่ซูโบกมือให้หูลี่ที่กำลังหน้าแดงก่ำ “บัดซบเอ๊ย!!” หูลี่เดือดดาลจนควันออกหู แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้เลย! อวี่ซูหยิบเนื้อแล้วเดินกลับเข้าไปข้างใน “พี่โล่คะ โกวหูลี่เอาเนื้อวัวมาให้เราด้วย พี่ช่วยดูหน่อยได้ไหมคะว่ามันกินได้หรือเปล่า?” หลินอี้ไม่ได้ออกไปข้างนอก แต่เขาก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เขาหยิบถุงมาตรวจสอบ ดมกลิ่นเล็กน้อย แถมยังแตะลิ้นชิมดูนิดหน่อย “ใช้ได้ มันสดดี เดี๋ยวฉันเอาไปทำมื้อเย็นให้พวกเธอก็แล้วกัน” “โอ้โห คุณป้านี่ใจดีจริงๆ เลย!” อวี่ซูปรบมืออย่างชอบใจ “แต่ชิ้นนี้มันใหญ่เกินไป พวกเรากินไม่หมดหรอก... หั่นแบ่งครึ่งให้เจ้าสิงโตนั่นหน่อยสิ” หลินอี้บอก “ได้เลยค่ะ!” อวี่ซูเดินไปที่ครัวอย่างอารมณ์ดีแล้วตัดเนื้อก้อนโตออกมา ก่อนจะเดินกลับไปที่ประตูแล้วโยนให้สิงโต “เจ้าสิงโตน้อย นี่เป็นรางวัลของแกนะ! ทำดีมาก!” สิงโตงับเนื้อกลางอากาศพลางสะบัดหัวเหมือนกับกำลังขอบคุณเธอ นั่นทำให้ผู้หญิงที่อยู่นอกบ้านโกรธจนแทบคลั่ง ก็คนที่เป็นคนซื้อเนื้อนั่นมันเธอไม่ใช่หรือไง! ตอนนี้หูลี่หดหู่มาก สิงโตตัวนี้มันช่างไร้ความกตัญญูเสียจริง! ได้... ถ้าอย่างนั้นก็อย่ามาโทษเธอก็แล้วกันว่าจะทำอะไรต่อไป! ด้วยความโกรธจัด เธอจึงคิดแผนการออก เธอขับรถแข่งออกไปที่ตลาดอีกครั้ง! คราวนี้เธอซื้อเนื้อหมูชิ้นใหญ่ แต่ไม่ได้รีบกลับทันที เธอแวะไปที่ร้านขายยาแล้วซื้อยาระบายมาด้วย เธอแอบไปหามุมลับตาคนแล้วบดยาระบายจนเป็นผง จากนั้นก็นำไปคลุกกับเนื้อหมูจนมองไม่เห็นร่องรอย เธอแสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายก่อนจะกลับไป เธอหยิบเนื้อออกมา พอถึงหน้าวิลล่าตระกูลฉู่ เธอก็แกล้งทำเป็นเหมือนครั้งก่อนแล้วตะโกนเรียก “สิงโตน้อย ป้ากลับมาหาแกแล้วนะ นี่เป็นหมูชิ้นโปรดของแกเลย มากลับบ้านไปกับป้านะ ดีไหม?” พูดจบเธอก็แกว่งชิ้นเนื้อไปมา เจ้าสิงโตก็ทำเหมือนเดิมคือคาบเนื้อนั้นแล้วเดินไปที่ประตูหน้า พลางใช้เท้าตะกุยประตู อวี่ซูเดินออกมาหลังจากนั้นไม่นาน เธอขมวดคิ้วด้วยความงุนงงเมื่อเห็นถุงในปากของสิงโต นี่หูลี่เป็นคนโง่หรือไง? ทำไมถึงทำแบบเดิมอีก? หรือว่าเสพติดการโดนปั่นหัว หรือว่าความจำเธอสั้นกันแน่? แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร รับถุงมาแล้วมองไปที่หูลี่ “ขอบคุณอีกครั้งนะคะคุณป้า! เนื้อหมูน่ากินจัง!” “วายาย่า! บัดซบ!” หูลี่แกล้งทำเป็นเดือดดาล อวี่ซูถือถุงกลับไปที่ห้องนั่งเล่นด้วยความสงสัย “พี่โล่คะ ทำไมหูลี่ถึงเอาอาหารมาให้เราอีกแล้ว? มันมีอะไรผิดปกติหรือเปล่าคะ?” “ขอพี่เช็กดูก่อน” หลินอี้ดมกลิ่นแล้วใช้นิ้วป้ายเนื้อขึ้นมาแตะที่ปาก “ยาระบาย” “อา!” อวี่ซูอุทานด้วยความโกรธ “รู้อยู่แล้วเชียวว่ายายแก่ใจร้ายนั่นไม่มีทางใจดีหรอก จู่ๆ ก็เอาเนื้อหมูชิ้นใหญ่มาให้... ก็ต้องมีแผนชั่วอยู่แล้ว!” “แม่ทัพเวยอู่ มานี่หน่อย” หลินอี้กวักมือเรียก เวยอู่เดินต้วมเตี้ยมเข้ามาหาเมื่อเจ้านายเรียก “เอาเนื้อนี่ไปไว้ในครัวของโกวหูลี่ อย่าให้ใครเห็นเด็ดขาด! เอาไปวางเสร็จแล้วค่อยกลับมา” หลินอี้สั่ง “โฮ่ง! โฮ่ง!” เวยอู่เห่าสองครั้งก่อนจะคาบถุงเนื้อจากมือเขาแล้ววิ่งออกไป อวี่ซูกุมท้องหัวเราะร่า “วะฮ่าๆๆ! พี่โล่คะ พี่นี่ร้ายกาจจริงๆ! ฉันยังคิดอยู่เลยว่าจะสั่งสอนยายแก่คนนี้ยังไงดี! ฮ่าๆๆ! คืนนี้พวกนั้นได้วิ่งเข้าห้องน้ำกันขาขวิดแน่!” “หึ... ก็โกวหูลี่หาเรื่องใส่ตัวเองทั้งนั้น” หลินอี้ไม่ใส่ใจ เขาไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ยาระบายก็ไม่ใช่ของเขาด้วย เรื่องนี้ไม่เห็นเกี่ยวกับพวกเขาสักนิด หูลี่รู้สึกพอใจมากที่อวี่ซูยังไม่ออกมาโวยวาย นั่นหมายความว่าพวกนั้นกินหมูเข้าไปแล้ว! คืนนี้พวกมันทุกคนต้องได้เข้าห้องน้ำกันถ้วนหน้าแน่! คืนนี้ที่ตระกูลเซียวมีจัดเลี้ยงใหญ่ เพราะเป็นคืนแรกของแม่บ้านคนใหม่ หลังจากที่มิสยูจากไป หูลี่ก็จ้างแม่บ้านประจำมาทำหน้าที่ทำอาหารและดูแลความสะอาด นี่เป็นวันแรกของเธอ เธอก็เลยจัดเต็มทำอาหารหลายอย่างเพื่อเอาใจเจ้านาย! หูลี่รู้สึกพอใจมากเมื่อมองดูอาหารเต็มโต๊ะ แม่บ้านคนนี้ฝีมือไม่เลวเลย เธอคงจะจ้างให้อยู่ยาว คนตระกูลเซียวรวมถึงยอดฝีมือตระกูลผีสองคนนั่งลงที่โต๊ะแล้วเริ่มลงมือทาน! อาหารรสชาติดีและพวกเขาก็เพลิดเพลินกับมัน โดยเฉพาะหูลี่ที่กำลังอารมณ์ดีเป็นพิเศษหลังจากที่ได้แก้แค้นตระกูลฉู่! มีทั้งเนื้อตุ๋นน้ำแดงและอาหารโฮมเมด สำหรับตระกูลเซียวที่เคยกินแต่อาหารหรูหรา อาหารฝีมือคนทำกินเองนี่แหละคือที่สุด หูลี่กินไปเยอะมากจนรู้สึกอิ่มแปล้ แต่ปัญหาดันเกิดขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน! เริ่มจากเสี่ยวหวางปาและเสี่ยวหวางเต้า ท้องของพวกเขาก็เริ่มส่งเสียงคำราม ทั้งคู่ยังหนุ่มและกินเยอะที่สุด ก็เลยแสดงอาการก่อนใครเพื่อน! ทั้งสองรีบวิ่งแจ้นไปเข้าห้องน้ำ! คนต่อมาคือโกวหูลี่! เธอกินเข้าไปเยอะเพราะกำลังอารมณ์ดี สุดท้ายเธอก็ต้องวิ่งเข้าห้องน้ำตามไป... จากนั้นก็เป็นเสี่ยวจี เสี่ยวเปิ่น และภรรยาของเสี่ยวเปิ่น แล้วถึงคิวของยอดฝีมือตระกูลผี! ยอดฝีมือตระกูลผีกินไปเยอะเหมือนกัน แต่เพราะร่างกายที่แข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป อาการเลยมาออกทีหลัง! โชคดีที่นี่เป็นวิลล่า ซึ่งมีห้องน้ำอยู่ทุกชั้นและทุกห้อง ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงต้องออกไปหาห้องน้ำข้างนอกกันให้วุ่นแล้ว!