Chapter 1191 – เรียกเขามาสิ ถ้าไม่ใช่เพราะท่าทางที่ดูซื่อตรงของโก้วตั้น อวี่ซูคงไม่เสียเวลาเสวนากับเขาหรอก "ตกลงว่าเธอตั้งใจจะปกป้องเจ้าสิงโตตัวนั้นใช่ไหม?" โก้วตั้นขมวดคิ้ว เขาคิดว่าหญิงสาวคนนี้ช่างเผด็จการเหลือเกิน แบบนี้เขาคงต้องใช้กำลังสินะ? เมิ่งเหยาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย นี่เป็นเรื่องที่ยุ่งยาก อวี่ซูพูดถูก แต่คนที่อยู่ตรงหน้าก็ไม่ได้ผิดอะไรที่ต้องการล้างแค้นให้สิงโตตัวนั้น "คุณคะ สิงโตมันก็เป็นแค่สัตว์ มันจะไปรู้ได้ยังไงว่าควรจะกัดใครหรือไม่ควรกัดใคร? ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าของดูแลไม่ดี มันก็คงไม่ไปกัดคนหรอกค่ะ!" เมิ่งเหยาอธิบาย "ดูมันตอนนี้สิ ตั้งแต่มาอยู่ที่บ้านฉัน มันก็ไม่ได้กัดใครเลยนะ!" "นั่นมัน..." โก้วตั้นพูดไม่ออก เขาเองก็ไม่ใช่คนพูดเก่งแต่แรกแล้ว! แต่ถ้าเขาจะกลับไปเฉยๆ แบบนี้ มันก็คงคาใจน่าดู! ต่อให้พวกเธอจะพูดถูก แต่เขาก็ปล่อยเรื่องสิงโตตัวนี้ไปไม่ได้หรอก! เขาถอนหายใจ "เอาเถอะ ในเมื่อมันกัดขาแม่ของเพื่อนฉัน งั้นฉันก็จะหักขาของมันแทน!" "ไม่มีทาง!" อวี่ซูเริ่มกังวล เธอเพิ่งจะหาผู้พิทักษ์สนามหญ้าได้แท้ๆ ถ้ามันขาหักไปเธอจะทำยังไง? ตอนนี้เธอเริ่มหงุดหงิดแล้วที่การเจรจากับคนคนนี้ไม่ได้ผล เธอไม่ใช่คนประเภทที่จะประนีประนอมหรือหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าอยู่แล้ว "ถ้าคุณยังไม่ไปอีกล่ะก็ ฉันจะให้เจ้านายของสิงโตตัวนี้จัดการคุณ!" "เจ้านายของสิงโตงั้นเหรอ?" โก้วตั้นชะงัก "สิงโตมีเจ้านายด้วยเหรอ? เอาล่ะ ได้เลย ถ้าเจ้านายของมันออกมาเพื่อรับผิดชอบความผิดของลูกน้องแบบนี้ ก็เอาสิ!" "นี่ไงเจ้านายของสิงโต นายพลเวยอู่! ถ้าคุณไม่ไป ฉันจะปล่อยเจ้าหมาตัวนี้ออกไปแล้วนะ! ทำไมคุณถึงได้ดื้อด้านขนาดนี้?" อวี่ซูชี้ไปที่นายพลเวยอู่ "เจ้าหมานั่นน่ะเหรอ?" โก้วตั้นมองไปที่เวยอู่ เขาไม่ได้ดูถูกอะไรหรอกนะ แต่เขาฆ่าสัตว์มานับไม่ถ้วนแล้ว จะไปกลัวอะไร? "เปิดประตูแล้วปล่อยมันออกมาเลย ฉันจะหักขาของมันเอง แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน" โก้วตั้นเป็นคนซื่อตรงและเปิดเผย เขาไม่ได้มาเพราะต้องการเงินทองหรืออะไรทั้งนั้น เขาแค่ต้องการสะสางเรื่องนี้ให้จบ! เหมือนกับเหยื่อรายอื่นๆ ที่เขาแค่ต้องการให้ผู้กระทำผิดได้รับบทเรียน! เรื่องเงินมันเป็นเรื่องรอง "ถ้าแน่จริงก็เข้ามาเองสิ!" แน่นอนว่าอวี่ซูไม่มีทางเปิดประตูให้เขาแน่ โก้วตั้นไม่อยากใช้กำลังหรอก แต่ในเมื่ออวี่ซูไม่มีเหตุผล เขาก็ไม่มีทางเลือก! เขาจับประตูเหล็กหน้าบ้านแล้วกระชากเบาๆ ประตูก็หลุดออกมาราวกับทำจากวัสดุที่นุ่มนิ่ม "ให้ตายสิ!" ดวงตาของอวี่ซูเบิกกว้าง "คุณ... คุณมีพลังขนาดนี้เชียวเหรอ?" ตอนแรกนายพลเวยอู่ยังรู้สึกขี้เกียจอยู่เลย แต่พอเห็นอีกฝ่ายแสดงพลังขนาดนั้น มันก็ยืนขึ้นตัวตรงทันทีด้วยความตื่นตัวและจ้องมองไปที่เขา! คนคนนี้อันตราย! แค่ดูจากสภาพประตูที่พังลงมา มันก็สรุปได้ทันทีว่าคู่ต่อสู้คนนี้เกินระดับของมันไปไกล! มันไม่กล้าบุ่มบ่ามโจมตี แต่ยืนขวางหน้าเมิ่งเหยากับอวี่ซูเพื่อปกป้องพวกเธอ... ส่วนเจ้าสิงโตนั่น มันอาจจะคุ้มครองไม่ไหว พฤติกรรมของเวยอู่ทำให้อวี่ซูรู้ทันทีว่ามันกำลังเข้าสู่โหมดต่อสู้เต็มรูปแบบ! ดูท่าเวยอู่อาจจะไม่ใช่คู่มือของโก้วตั้น! เมื่อเห็นโก้วตั้นกำลังพุ่งตรงมาที่เวยอู่ อวี่ซูก็ร้องห้ามขึ้นมาทันที! "เดี๋ยวก่อน!" โก้วตั้นที่กำลังจะคว้าตัวเวยอู่หยุดชะงักตามเสียงเรียก เขาเงยหน้าขึ้น "อะไร? เธออยากให้ฉันจัดการสิงโตหรือเจ้าหมานี่กันแน่?" โก้วตั้นเข้าใจไปเองว่าอวี่ซูเห็นพลังของเขาแล้ว จึงไม่อยากให้เวยอู่ต้องสู้ต่อ "เดี๋ยวก่อน ถ้าคุณอยากจะแตะต้องเจ้าหมานี่ คุณต้องได้รับการอนุมัติจากเจ้านายของมันก่อน!" อวี่ซูรู้สึกว่าตอนนี้เธอต้องเรียกหลินอี้มาจัดการปัญหานี้แล้ว "เจ้านายของเจ้าหมานี่? ไม่ใช่เธอหรอกเหรอ?" โก้วตั้นกะพริบตาอย่างงุนงง เจ้านายของเจ้านายอะไรกันนักกันหนาเนี่ย? "ใช่ มันเป็นของฉัน แต่มันก็มีเจ้านายเหมือนกัน!" อวี่ซูกล่าว "เจ้านายของเจ้าหมาตัวนี้เก่งมากนะ ถ้าเขารู้ว่าคุณทำอะไรกับหมาของเขาไว้ เขาไม่ปล่อยให้คุณเดินออกไปเฉยๆ แน่! อย่าคิดว่าการพังประตูเหล็กนั่นจะวิเศษอะไร พี่โล่ของเราทำแบบนั้นได้ง่ายๆ เลย! ครั้งที่แล้วที่ประตูเหล็กหนีบหน้าอกฉัน พี่โล่ก็ดึงมันออกได้เหมือนกัน!" อวี่ซูเผลอหลุดปากพูดข้อมูลมากเกินไป "ซู!" เมิ่งเหยาไม่รู้จะขำหรืออะไรดี ทำไมต้องพูดเรื่องน่าอายแบบนั้นออกมาด้วย! เป็นไปตามคาด โก้วตั้นหน้าแดงแปร๊ดไปแล้ว! หญิงสาวคนนี้กล้าหาญเกินไปหรือเปล่าที่พูดเรื่องแบบนั้นออกมา? เขาพูดอย่างจนใจ "เอาเถอะ งั้นบอกให้เจ้านายของเจ้าหมานี่ออกมาซะ ฉันจะได้คุยกับเขา แบบนั้นก็คงได้ใช่ไหมล่ะ?" โก้วตั้นรู้สึกว่าอวี่ซูกำลังทำให้เรื่องมันซับซ้อน! ตอนที่เขาไปที่ตระกูลเซียว พวกนั้นเอาแต่คลุ้มคลั่ง เขาเลยใช้กำลังจัดการให้จบเรื่อง! แต่ตอนนี้อีกฝ่ายใช้ปาก ไม่ได้ใช้หมัด เขาจะไปซ้อมพวกเธอได้ยังไงกัน? แล้วพวกเธอก็เป็นผู้หญิง แถมไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องที่สิงโตทำเสียหน่อย! ข้อนี้โก้วตั้นยังพอแยกแยะได้ แต่ปัญหาคือ ต่อให้เขาจะมีเหตุผล แต่หญิงสาวตรงหน้ากลับไม่มี! โก้วตั้นก็ไม่ใช่คนฉลาดอะไร แน่นอนว่าเขาย่อมไม่มีทางชนะการโต้เถียงกับเธอได้! เธอพูดวกวนไปมาจนตอนนี้เขากลายเป็นต้องไปสู้กับใครที่เรียกว่า 'พี่โล่' เพราะเหตุผลอะไรก็ไม่รู้? แล้วสิงโตตัวนั้นล่ะ? "ถ้าพี่โล่มาถึง คุณจะถูกสยบแน่! ฉันแนะนำให้รีบไปตอนนี้เลย ไม่อย่างนั้นคุณจะเสียใจที่ถูกอัดจนน่วม!" อวี่ซูขู่ "คุณพังประตูบ้านเราด้วยนะ รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่เคยทำแบบนั้น?" "ไม่รู้..." โก้วต