**บทที่ 1373: ไหนล่ะ...?** “งั้น... ข้าคงต้องขอตัวลาไปก่อน...” ผู้อาวุโสหลี่ถอนหายใจพลางเดินออกมาจากที่พักของอาวุโสสูงสุด ในใจยังคงลังเลว่าควรจะบอกเรื่องนี้กับคุณหนูดีหรือไม่... หากเขาบอกคุณหนู เธออาจจะโศกเศร้าเสียใจจนทำเรื่องวู่วามลงไป แต่ถ้าไม่บอกแล้วเธอมารู้ความจริงทีหลัง เธอคงต้องเกลียดเขาแน่ๆ... เขาไม่รู้เลยจริงๆ ว่าควรจะทำอย่างไรดี “หลินอี้ แกมันล้มเหลวในหน้าที่บอดี้การ์ดจริงๆ ที่ดันทิ้งไปในเวลาแบบนี้! ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณหนู ข้าจะไม่ให้อภัยแกเด็ดขาด!” ผู้อาวุโสหลี่กัดฟันสบถกับตัวเอง “วันประชุม Sky Class Meeting ก็ใกล้เข้ามาทุกที เมื่อไหร่ที่อาวุโสสูงสุดออกจากสำนักพรรคตำหนักทมิฬเพื่อไปร่วมงานล่ะก็ ข้าจะลงไปจัดการพวกแกให้เรียบ! ทั้งตระกูลอวี่, ตระกูลเซียว, สำนักระฆังทอง, ตระกูลผีลี้ลับ, ตระกูลเจ้า... ข้าจะกวาดล้างพวกแกให้หมด!” ทางด้านหน้าประตูบ้านของฉู่เมิ่งเหยา สถานการณ์ยังคงตึงเครียด “งั้นฉันจะต่อยแล้วนะ?” โกวตั้นเอ่ยถามพลางจ้องมองชายที่ยืนยืดอกอยู่ตรงหน้า “เอาเลย!” จินอู๋ตี๋ยังคงยืนตระหง่าน แววตาเต็มไปด้วยความทะนงตัว ขนาดจอมยุทธ์มือดีที่สุดของตระกูลลี้ลับยังไม่กล้าคุยโวเลยว่าสามารถฆ่าเขาได้ในหมัดเดียว แต่ไอ้เด็กเมื่อวานซืนคนนี้กลับไม่เจียมตัว! ลองไปถามคนพวกนั้นดูสิว่าแค่หมัดเดียวจะทำอะไรเขาได้ไหม? อย่าว่าแต่ฆ่าเลย แค่จะทำให้กระดูกเขาหักสักชิ้นยังเป็นไปไม่ได้! โกวตั้นพยักหน้าแล้วกัดฟันแน่น เขารวบรวมพลังทั้งหมดเล็งไปที่เป้าหมาย... ก่อนจะออกหมัดคู่ซัดออกไปอย่างแรง— *ตู้มมมมม!* สิ้นเสียงระเบิดดังสนั่นปานฟ้าถล่ม ร่างของจินอู๋ตี๋ก็หายวับไป “เอ๊ะ? ไหนล่ะ...?” โกวตั้นกะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง เจิ้นอิงจวิ้นระเบิดหัวเราะเสียงดังลั่น “ฮ่าๆๆๆ เขาหลบได้โว้ย ไอ้งั่ง! ดูสารรูปแกสิ ฮ่าๆๆ!” แต่จินอู๋ตี๋หลบได้จริงๆ หรือ? โกวตั้นรู้สึกชัดเจนว่าหมัดของเขาปะทะเข้ากับเป้าหมายอย่างจัง และเขาก็ใส่พลังไปทั้งหมดที่มี! เขาไม่รู้หรอกว่าระดับ Earth Class นั้นแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ดูจากท่าทางของคนพวกนี้แล้วคงจะเก่งพอตัว เพื่อให้แน่ใจว่าจะฆ่าได้ โกวตั้นจึงต้องใช้แรงทั้งหมดที่มีโดยมีเป้าหมายเดียวคือ—ปลิดชีพชายที่ชื่อจินอู๋ตี๋คนนี้ซะ ไม่เปิดโอกาสให้มันได้โต้กลับ! ซึ่งก็ถือว่าโชคดีที่อีกฝ่ายยอมเปิดทางให้เขาซัดได้เต็มเหนี่ยวแบบเปิดเผย! หลังจากออกหมัดพิฆาตไปครั้งหนึ่ง เขารู้สึกว่าเลือดในกายเดือดพล่าน พิษร้ายในตัวเริ่มกำเริบจนแทบกดไว้ไม่อยู่—การใช้พละกำลังของเขามีขีดจำกัด