Chapter 352 - She Likes You?

เผยแพร่เมื่อ 12 มี.ค. 2569 20:11

บทที่ 352 - เธอชอบนายเหรอ? “เหยาเหยา ไปนั่งตรงร่มไม้กันไหม?” อวี่ซูยิ้มอย่างมีเลศนัย “นั่งตรงร่มไม้จะได้ดูหลินอี้จีบสาวน่ะเหรอ?” เมิ่งเหยาขมวดคิ้ว เธอรู้สึกไม่พอใจนักที่เห็นหลินอี้นั่งอยู่ตรงนั้นกับถังอวิ๋น นี่มันกลางวันแสกๆ แถมยังเป็นวันธรรมดาด้วย! เขาควรจะมีหน้าที่ต้องทำแท้ๆ แล้วทำไมถึงมาคลุกคลีอยู่กับดาวโรงเรียนได้ล่ะ!! ตัวเธอเองก็เป็นดาวโรงเรียนเหมือนกัน แถมอวี่ซูก็ใช่ด้วย! ทำไมหลินอี้ถึงได้เอาแต่ตามจีบถังอวิ๋นอยู่ตลอด ทั้งที่มีคุณหนูและนายจ้างอยู่ตรงนี้แท้ๆ?! ตามหลักแล้ว คนที่หลินอี้ควรจะตามจีบไม่ใช่เธอหรอกเหรอ...? เมิ่งเหยารู้สึกหงุดหงิดกับเรื่องนี้มาก หรือว่าเธอไม่มีเสน่ห์พอ? ถึงแม้เมิ่งเหยาจะรู้สึกว่าเธอไม่ได้ต้องการให้คนอย่างหลินอี้มาตกหลุมรักหรืออะไรก็ตาม แต่การถูกเขาเมินเฉยเพื่อไปจีบสาวคนอื่นมันทำให้เธอโกรธ! เขากำลังเมินเธออย่างตั้งใจ!! ถ้าเธอไม่ดีพอสำหรับเขา อย่างน้อยทำไมไม่ไปจีบอวี่ซูล่ะ? ทำไมต้องเป็นถังอวิ๋น??? แต่ถึงอย่างนั้น ทั้งคู่ก็ดูเหมาะสมกันดีเวลาที่นั่งอยู่ด้วยกันในชุดนักเรียนแบบเดียวกัน... บางทีพวกเขาอาจจะเกิดมาคู่กันจริงๆ ก็ได้... “เหอๆ งั้นเราไปเรียนรู้วิธีจีบสาวเก่งๆ จากเขากันเถอะ!” อวี่ซูพยักหน้า “.....พวกเราเป็นผู้หญิงนะซู เราไม่จีบผู้หญิงหรอก ถ้าเราชอบผู้หญิงเราคงคบกันไปนานแล้ว!” เมิ่งเหยามองอวี่ซูด้วยความพูดไม่ออก “อ๋อ งั้นไปดูกันว่าถังอวิ๋นจีบหนุ่มหล่อยังไงละกัน......” อวี่ซูแค่ต้องการสนองความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองไปพร้อมกับเมิ่งเหยา “......หลินอี้น่ะเหรอหนุ่มหล่อ?” เมิ่งเหยาเบะปาก “ฉัน...... ฉันไม่ได้สนใจสักนิด!” แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังเดินตามอวี่ซูมุ่งหน้าไปทางหลินอี้อยู่ดี หลินอี้อดไม่ได้ที่จะยิ้มขื่นๆ เมื่อเห็นคุณหนูทั้งสองเดินตรงมา เห็นได้ชัดว่าพวกเธอมาหาเรื่อง แม้เมิ่งเหยาจะดูเหมือนถูกอวี่ซูลากมาด้วยก็ตาม คุณหนูอย่างเธอคงไม่เดินมาสุงสิงกับเรื่องอะไรแบบนี้เองหรอก “ตรงร่มไม้นี่ดีจังเลยเนอะ เหยาเหยา!” อวี่ซูเดินตรงมาที่แผ่นหิน ก่อนจะดึงเมิ่งเหยาไปยังจุดที่หลินอี้และถังอวิ๋นนั่งอยู่ ซึ่งมันไม่มีที่ว่างเหลือให้เธอนั่งแล้ว! “โย่ พี่เกราะ—เฮ้ ขยับหน่อยได้ไหม? ฉันต้องการร่มเงานี้!” อวี่ซูเกือบหลุดคำว่า 'พี่เกราะ' ออกมา ถ้าเธอบอกความสัมพันธ์ของพวกเขาไปตอนนั้น เมิ่งเหยาคงโกรธเลือดขึ้นหน้าแน่ๆ อย่างไรก็ตาม ถังอวิ๋นรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยกับนิสัยเอาแต่ใจของอวี่ซู แต่เธอก็ยังจำได้ว่าอวี่ซูเคยช่วยเหลือเธออย่างกระตือรือร้นเมื่อไม่นานมานี้ตอนที่เธอไปหาหลินอี้ที่ห้องเรียน แต่พวกเขามาก่อน ทำไมต้องยกที่ให้ด้วยล่ะ? ในขณะที่หลินอี้ทำเป็นไม่ได้ยินอะไรเลยและไม่ขยับไปไหนแม้แต่นิ้วเดียว มันทำให้ถังอวิ๋นรู้สึกกังวล ถึงอย่างไรก็ตาม แม้หลินอี้จะเก่งกาจเหนือกว่าสี่จตุรเทพ แต่อวี่ซูก็เป็นปีศาจน้อยที่แม้แต่สี่จตุรเทพยังไม่กล้ามีเรื่องด้วย... แม้แต่คนอย่างจงผินเลี่ยงและโจวหรูหมิงยังเกรงกลัวเธอ แม้แต่ถังอวิ๋นก็เคยได้ยินมาว่าอวี่ซูจัดการอู๋เสี่ยวช่านอย่างไรหลังจากที่เขาทำให้เธออับอาย เธอจึงกังวลว่าอวี่ซูจะแก้แค้นหลินอี้ด้วย “บางทีเราควรไปกันเถอะ......” “ไม่ต้องไปสนใจหรอก” หลินอี้รู้อยู่แล้ว อวี่ซูมาที่นี่เพื่อหาเรื่อง เขาตัดสินใจว่าจะไม่สนใจเธอและดื่มด่ำกับร่มเงาจนกว่าเธอจะเบื่อและจากไปเอง อวี่ซูรู้สึกหนักใจที่คำสั่งของเธอไม่ได้ผล เธอเองก็ไม่อยากเปิดเผยความสัมพันธ์กับหลินอี้เหมือนกัน เธอหันไปมองเมิ่งเหยาด้วยใบหน้าขมขื่น “มีร่มไม้อีกที่ตรงนู้น ไปกันเถอะ” เมิ่งเหยาไม่ใช่คนแบบอวี่ซู เธอไม่สนใจที่จะแย่งร่มเงากับหลินอี้หรอก “แต่เหยาเหยา... ฉันชอบที่นี่!” อวี่ซูไม่อยากไปไหนเลย เธออยากฟังว่าหลินอี้กับถังอวิ๋นกำลังคุยอะไรกัน! “งั้นเธอก็นั่งอยู่คนเดียวละกัน ฉันไปแล้วนะ” เมิ่งเหยารู้สึกกระอักกระอ่วนใจขึ้นมา เธอมายืนจ้องหลินอี้จีบคนอื่นทำไมกันเนี่ย??? “อ๋อ... งั้นก็ได้......” อวี่ซูไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเดินตามเมิ่งเหยาไปยังที่อื่น เมิ่งเหยาพบแผ่นหินสะอาดจึงนั่งลงและหยิบ MP4 ออกมา เธอเปิดการ์ตูน 'แกะกับหมาป่า' เพื่อดูพร้อมกับอวี่ซู... อย่างไรก็ตาม อวี่ซูคอยชำเลืองมองไปยังที่ที่หลินอี้นั่งอยู่เป็นระยะ อยากรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่ ใบหน้าเฉยเมยแถมยังไม่มีท่าทีจีบสาวนั่นทำให้อวี่ซูเริ่มหมดความสนใจในเวลาต่อมา “พวกเขากำลัง... ทำอะไรกันน่ะ? ดูแปลกๆ นะ” ถังอวิ๋นไม่เข้าใจว่าอวี่ซูกำลังพยายามทำอะไร ถึงเดินจากไปหลังจากสั่งหลินอี้เสร็จ เธอเป็นอะไรไป? “เฉินอวี่ซูน่ะเหรอ? ไม่ต้องไปสนใจหรอก ยัยนั่นน่ะเพี้ยนตลอด ใครจะไปรู้ว่าในหัวนั่นคิดอะไรอยู่” หลินอี้ไหวไหล่ ถังอวิ๋นมองหลินอี้อย่างแปลกใจ สัญชาตญาณบอกเธอว่าหลินอี้กำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่..? “คุณสนิทกับเธอเหรอ?” “เธอก็อยู่ในห้องเรียนเดียวกับเราไง...” หลินอี้พยักหน้าอย่างคลุมเครือ “อ๋อ... งั้นเธอชอบคุณเหรอ?” ถังอวิ๋นไม่คิดจะปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป “ห๊ะ?!!” ดวงตาของหลินอี้เบิกกว้างด้วยความตกใจ เขาจ้องถังอวิ๋น “เธอว่าอะไรนะ? เธอชอบฉันเหรอ?” อวี่ซูเคยสารภาพรักกับเขาครั้งหนึ่ง แต่เรื่องนั้นมันไม่จริงสักหน่อย... หลินอี้คิดว่าอวี่ซูไม่น่าจะชอบเขาได้ด้วยนิสัยเด็กๆ แบบนั้น บางทีเธออาจจะยังไม่ถึงวัยที่จะชอบผู้ชายด้วยซ้ำ “ไม่มีอะไรหรอก......” ถังอวิ๋นส่ายหน้า มันเป็นแค่ความรู้สึกน่ะนะ เพราะดูเหมือนอวี่ซูจะเดินเข้ามาหาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่พอลองคิดดูดีๆ แล้ว มันก็ดูไม่น่าจะเป็นไปได้เลย หลินอี้หมดอารมณ์จะนั่งต่อเมื่อมีสองคนนั้นคอยจ้องมองเขาอยู่ เขาจึงลุกขึ้น “กลับห้องเรียนกันเถอะ...” “อืม...” ถังอวิ๋นเองก็รู้สึกเขินอายที่ถูกจ้องมองอยู่เหมือนกัน เธอจึงลุกขึ้นและเดินจากไปพร้อมกับหลินอี้ “เหยาเหยา! พี่เกราะไปแล้ว!!” อวี่ซูไม่เคยละสายตาจากหลินอี้เลยตลอดเวลาที่ผ่านมา “ปล่อยเขาไปเถอะ” เมิ่งเหยาขมวดคิ้ว สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอ MP4 “นึกว่าจะได้เห็นอะไรสนุกๆ ซะอีก... ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะแค่นั่งกันเฉยๆ” อวี่ซูกล่าวด้วยความผิดหวัง

React

พูดคุย