Chapter 408 - Another Bathroom Rain

เผยแพร่เมื่อ 12 มี.ค. 2569 20:13

Chapter 408 - ฝนในห้องน้ำอีกครั้ง เซียวเซียวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “ดีมาก งั้นฉันจะเข้าไปแล้ว พวกนายเฝ้าไว้ให้ดี!” “ได้เลย ลูกพี่เซียวเซียว!” ผินเลี่ยงพยักหน้ารับ เซียวเซียวหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดกล้อง ก่อนจะย่องเข้าไปในห้องน้ำชาย... บอกตามตรงว่าเธอรู้สึกประหม่าอยู่ไม่น้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเข้ามาในห้องน้ำชาย ถึงแม้ว่าช่วงสองปีที่ผ่านมาเธอจะเป็นเด็กสาวหัวรั้นและดุร้ายขนาดที่ว่าแทงคนได้โดยไม่กะพริบตา แต่การที่ต้องย่างกรายเข้ามาในสถานที่แบบนี้ก็ยังทำให้ใบหน้าของเธอขึ้นสีระเรื่อ เซียวเซียวหลับตาลงและบอกตัวเองว่าแค่เดินเข้าไปถ่ายรูปเร็วๆ ก็พอ คุณภาพจะเป็นยังไงก็ช่าง เพราะยังไงซะจุดประสงค์หลักคือเอาไว้ข่มขู่หลินอี้ ในขณะที่หลินอี้กำลังปัสสาวะอยู่ เขาก็ยังคงตื่นตัวเต็มที่ หัวใจของเขากระตุกวูบทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาจากด้านหลัง แต่คราวนี้ไม่มีกระจกอยู่ตรงหน้า ทำให้เขาไม่สามารถตรวจสอบผ่านเงาสะท้อนได้ว่าใครกันแน่ที่เดินตามเข้ามา แต่หลินอี้แทบไม่ต้องเสียเวลาคิดเลยก็รู้ว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับผินเลี่ยง ไม่อย่างนั้นมันจะมายืนเฝ้าอยู่ข้างนอกกับเสี่ยวฝูทำไม? สิ่งที่หลินอี้ไม่เข้าใจคือทำไมผินเลี่ยงถึงได้ปัญญาอ่อนขนาดนี้ ถึงขั้นใช้วิธีเดิมซ้ำสอง? มันจำประสบการณ์ ‘ฝนเทียม’ เมื่อคราวที่แล้วไม่ได้หรือยังไง? สัมผัสเตือนภัยจางๆ จากหยกดังก้องขึ้นในหัว หมายความว่าแม้คนที่เข้ามาจะไม่ได้มีเจตนาฆ่าฟัน แต่ก็มีความเป็นศัตรูอยู่ไม่น้อย เมื่อยืนยันได้แล้วว่าคนที่อยู่ข้างหลังคือศัตรู หลินอี้จึงตัดสินใจหมุนตัวกลับและทำในสิ่งที่เขาเคยทำเมื่อครั้งก่อน... ถ้ามันยืนกรานจะเล่นเกมเดิม งั้นหลินอี้ก็จะมอบชัยชนะแบบเดิมให้มันเอง “อ๊ะ!!” เซียวเซียวหลับตาเดินเข้ามาเพื่อจะถ่ายคลิปหลินอี้ ทันใดนั้นฝนก็เทลงมาอย่างกะทันหัน ทำเอาเซียวเซียวตกใจสุดขีด เธอเปิดตาขึ้นหลังจากกรีดร้องเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนจะหน้าซีดเผือดเมื่อตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น นี่ไม่ใช่ฝน... แต่มันคือ... ปัสสาวะของหลินอี้!!! “อ๊ากกก!!!” เซียวเซียวกรีดร้องอีกครั้งก่อนจะยกมือที่เปียกโชกขึ้นปิดตาโดยสัญชาตญาณ... ความเปียกชื้นนี้ต้องเป็นปัสสาวะของหลินอี้แน่ๆ!! “หลินอี้ ฉันจะฆ่านาย!!!” ด้วยความโกรธแค้นและขยะแขยง เซียวเซียวยิ่งรีบวิ่งหนีออกจากห้องน้ำไปอย่างลนลาน โดยไม่คิดจะอยู่ต่อหน้าหลินอี้อีกแม้แต่วินาทีเดียว... ทางด้านผินเลี่ยงกับเสี่ยวฝูที่คอยสังเกตการณ์อยู่ตลอด... ผินเลี่ยงรู้ได้ทันทีว่าเรื่องมันบานปลายไปกันใหญ่แล้วหลังจากที่หลินอี้ใช้วิธีเดิม เป็นไปตามคาด เซียวเซียวตัวเปียกชุ่มไปด้วยปัสสาวะ... เธอต้องโกรธจนเลือดขึ้นหน้าแน่นอน เซียวเซียวยืนอยู่ที่ก๊อกน้ำด้านนอกห้องน้ำ เธอรีบล้างผมและใบหน้าอย่างบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติ ร่างกายของเธอก็มีคราบปัสสาวะติดอยู่เหมือนกัน แต่เธอทำอะไรไม่ได้มากนัก... จะให้ถอดเสื้อผ้าออกมาซักตอนนี้ก็คงไม่ได้ ถ้าเสื้อผ้าเปียก คนอื่นก็คงมองทะลุผ่านเข้ามาเห็นข้างในหมด ในตอนนี้ เธอทำได้แค่ล้างหน้าล้างผมให้สะอาดก่อนจะเดินลงบันไดไปที่รถ เธอวางแผนจะไปซื้อเสื้อผ้าใหม่และอาบน้ำที่โรงแรม เธอรู้สึกอยากจะอาละวาดให้พังพินาศไปข้างเพราะปัสสาวะที่เปรอะเปื้อนร่างกายของเธอ! เครื่องยนต์ของรถ Audi TT คำรามลั่น ก่อนที่เซียวเซียวจะขับรถลับสายตาไป ทิ้งไว้เพียงรอยยางและใบหน้าที่เต็มไปด้วยความขมขื่นและพูดไม่ออกของผินเลี่ยงกับเสี่ยวฝู เซียวเซียวต้องกำลังเดือดพล่านแน่ๆ ทั้งสองภาวนาขออย่าให้เธอหันมาลงที่พวกเขาตอนที่ถึงเวลา... “พวกนายสองคน เข้ามานี่!” หลินอี้เองก็ตกใจไม่น้อยที่เห็นว่าเป็นเซียวเซียว เขาไม่เคยคิดเลยว่าคนที่จะเข้ามาในห้องน้ำจะเป็นเธอ! อย่างไรก็ตาม หลังจากเห็นโทรศัพท์ในมือเธอ เขาก็พอจะเดาเรื่องราวทั้งหมดได้ ที่แท้เธอก็เลยทำดีกับเขาเมื่อเช้านี้ ถามว่าหิวน้ำไหม แถมยังเอาน้ำดื่มของตัวเองมาให้... ที่ทำไปทั้งหมดก็เพื่อจะมาแอบถ่ายเขาในห้องน้ำนี่เอง! หลินอี้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอไม่ใช่ผินเลี่ยงหรือเสี่ยวฝู แต่เธอเป็นผู้หญิง ถึงแม้เจตนาของเธอจะไม่บริสุทธิ์ แต่การกระทำของเขากับเธอก็อาจจะดูวิตถารเกินไปหน่อย เขาตัดสินใจปล่อยผ่านไป นี่ถือเป็นโอกาสดีที่เธอจะได้เรียนรู้บทเรียนและเลิกตามรังควานเขาเสียที แต่หลินอี้ไม่มีแผนจะปล่อยพวกตัวประกอบที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างนอกไปง่ายๆ เห็นได้ชัดว่าเซียวเซียวเป็นคนบงการ ส่วนสองคนนี้เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด! ไม่อย่างนั้นจะมายืนเฝ้าหน้าห้องน้ำทำไม? ผินเลี่ยงและเสี่ยวฝูมองหน้ากันด้วยรอยยิ้มขมขื่น พวกเขาคิดว่าความสนใจของหลินอี้จะจดจ่ออยู่กับเซียวเซียวหลังจากที่เธอถ่ายรูปเขาสำเร็จ และพวกเขาก็จะหลุดพ้นจากความขัดแย้งนี้... แต่ตอนนี้ในเมื่อเซียวเซียวไม่อยู่แล้ว พวกเขาก็ต้องรับมือกับหลินอี้เพียงลำพัง ผินเลี่ยงอยากจะวิ่งหนี แต่เขารู้ดีว่าตราบใดที่เขายังเป็นนักเรียนปีห้า เขาก็ไม่มีวันหนีเงื้อมมือของหลินอี้พ้น ในเมื่อยังไงก็ต้องโดนซ้อม สู้ยอมให้มันจบๆ ไปตอนนี้เลยดีกว่า... ผินเลี่ยงและเสี่ยวฝูเดินก้มหน้าเข้ามาในห้องน้ำอย่างกล้าๆ กลัวๆ “ลูกพี่หลินอี้... มันไม่ใช่ความผิดของพวกผมนะ เป็นเฟิงเซียวเซียวที่บังคับให้พวกผมช่วย...” “งั้นเหรอ?” หลินอี้พูดเรียบๆ “ใช่ครับ ฝีมือยัยนั่นแหละ!” ผินเลี่ยงพยักหน้าเร็วๆ “ลูกพี่หลินอี้ คุณไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นเฟิงเซียวเซียวโหดแค่ไหน! เธอเป็นคนสุดท้ายใน ‘สี่จตุรเทพ’ ของเรา แต่ที่อยู่อันดับสี่เพราะเธอเป็นผู้หญิงต่างหาก! เธอเก่งกว่าพวกเราเยอะ!” ผินเลี่ยงพยายามดึงความสนใจของหลินอี้กลับไปที่เซียวเซียว เพื่อให้เขาไปเพ่งเล็งที่เธอแทน วิธีนี้พวกเขาถึงจะปลอดภัย “อ้อ? จริงเหรอ?” หลินอี้ถามพลางจ้องหน้าผินเลี่ยง เขาอยากรู้เหมือนกันว่าเฟิงเซียวเซียวคนนี้เป็นใคร เขาเริ่มจะรำคาญนิสัยของเธอเต็มทนแล้ว “จริงครับ มีผู้ชายคนหนึ่งเคยพยายามจะลวนลามเธอ เธอเตะอัดไข่จนแตก... แถมยังมีพวกนักเลงที่บุกเข้ามาในโรงเรียน เธอแทงจนมันพิการเลยด้วย!” ผินเลี่ยงกล่าว “สถานการณ์มันเป็นแบบนี้แหละลูกพี่หลิน! เธอคนละระดับกับพวกเรา เราขัดคำสั่งเธอไม่ได้หรอก...” “เข้าใจละ!” หลินอี้พยักหน้า “งั้นเรื่องนี้ถือว่าจบกัน!” “ขอบคุณครับลูกพี่หลิน! ขอบคุณมาก!” ผินเลี่ยงกับเสี่ยวฝูดีใจจนเนื้อเต้นที่หลินอี้ยอมปล่อยพวกเขาไป “อย่าเพิ่งดีใจไป ที่บอกว่าจบกันน่ะคือเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ยังมีอีกเรื่อง” หลินอี้พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ต่อให้เธอจะบังคับพวกนายมา แต่พวกนายคิดว่าจะเป็นยังไงถ้าฉันไปบอกเธอว่าพวกนายเคยเจอ ‘ฝนปัสสาวะ’ มาก่อน แล้วพวกนายก็ไม่เตือนเธอเลย แถมยังปล่อยให้เธอเดินเข้ามาเสี่ยงแบบนั้น... คิดว่าไข่ของพวกนายจะโดนบดขยี้ด้วยหรือเปล่า?” “ห้ะ?!” ผินเลี่ยงไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เขาไม่คิดเลยว่าหลินอี้จะข่มขู่เขาแบบนี้! แต่มันก็เป็นความคิดที่น่าสะพรึงกลัวจริงๆ ถ้าหลินอี้ไปบอกเซียวเซียวเรื่องนั้น เขาต้องตายอย่างอนาถแน่ ยัยนั่นคงเอามีดจี้หลังแล้วบังคับให้เขากินอุจจาระในห้องน้ำเพื่อเป็นการขอโทษ! ความเย็นเยียบแล่นผ่านกระดูกสันหลังของผินเลี่ยงเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ทำไมเขาถึงไม่เตือนเซียวเซียวตั้งแต่แรกกันนะ?!

React

พูดคุย