บทที่ 527 - การหลอกลวงผู้คน แม้การประมูลจะยังคงดำเนินอยู่ แต่ก็ไม่มีความโกลาหลเหมือนวันก่อน ของที่นำมาประมูลไม่ได้มีราคาถูก แต่ก็ไม่ได้มีความวุ่นวายหรือดุเดือด เหล่าผู้ร่วมประมูลยอมแพ้ทันทีที่รู้ว่ามีหลายคนกำลังแย่งชิงของชิ้นนั้นอยู่ เพราะไม่มีประโยชน์อะไรที่จะสร้างศัตรูเพิ่มเพียงเพื่อแย่งชิงของประมูล “คนพวกนี้รวยกันจัง!” เสี่ยวเซี่ยวฟังการเสนอราคาที่สูงลิ่วแล้วก็ได้แต่เดาะลิ้น “ถ้าพวกเขาสามารถแบ่งเงินให้ฉันบ้าง ฉันคงซื้อเฟอร์รารีได้แล้ว!” “เธอไม่ได้เงินมาจากเฉิงเทียนเมื่อวานยังไม่พออีกเหรอ?” หลินอี้ตอบกลับพร้อมรอยยิ้มมุมปาก “แหะๆ เขาสมควรโดนแล้ว!” เสี่ยวเซี่ยวกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “ฉันยังได้จากเขาไม่จุใจเลยด้วยซ้ำ! ที่ไม่ซัดเขาให้ร่วงก็นับว่าเมตตาแค่ไหนแล้ว! เอ๊ะ? จริงสิ หลินอี้ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่? คุณกับพวกเขาน่ะ…” ตอนแรกเสี่ยวเซี่ยวยังไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เธอก็เพิ่งตระหนักได้ว่าแฟตตี้ไหลเรียกหลินอี้ว่าบอส เธอเลิกคิ้วขึ้นและเบิกตากว้าง “คุณเป็นบอสของเจ้าอ้วนคนนั้นเหรอ?” หลินอี้เหงื่อตกเล็กน้อยและพูดไม่ออก เขาลืมไปว่าเสี่ยวเซี่ยวอยู่ตรงนี้ด้วย เลยไม่ได้ห้ามไม่ให้แฟตตี้ไหลเรียกเขาว่าบอสในที่สาธารณะ “เจ้าอ้วนคนนี้เป็นซีอีโอของบริษัทผลิตยา เขารู้ว่าฉันต่อสู้เก่ง ก็เลยอยากมาเป็นลูกน้องของฉันน่ะ” หลินอี้กล่าว “โอ้ งั้นเหรอ? เขาเป็นคนรวยหรือเปล่า?” เสี่ยวเซี่ยวยิ้มกว้างให้แฟตตี้ไหลเหมือนแมวเชสเชียร์ “นี่เจ้าอ้วน ฉันเป็นแฟนของบอสคุณ ไม่คิดจะให้ของขวัญฉันบ้างเหรอ?” “เอ๊ะ?” แฟตตี้ไหลตาโตและมองหลินอี้อย่างไม่แน่ใจ “ไม่ต้องไปสนใจยัยนี่หรอก เธอสติไม่ดีน่ะ” หลินอี้โบกมือบอกให้เขาเมินเสี่ยวเซี่ยวไปเสีย แฟตตี้ไหลหัวเราะแห้งๆ แล้วหันกลับไป เขาเองก็สงสัยว่าเสี่ยวเซี่ยวคนนี้เป็นใครและมีความสัมพันธ์อย่างไรกับหลินอี้กันแน่ “จริงเหรอ? เขาดูเชื่อฟังคุณทุกคำเลยนะ คุณมีหุ้นในบริษัทผลิตยานั่นหรือเปล่า?” เสี่ยวเซี่ยวไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ดีว่าแฟตตี้ไหลคงไม่ตามติดหลินอี้เพียงเพราะเขาต่อสู้เก่งหรอก มันเป็นไปไม่ได้ หลินอี้ไม่คิดจะตอบเธอและเบนความสนใจไปที่การประมูล เพราะของชิ้นถัดไปคือบัวหิมะพันปี อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาสนใจไม่ใช่ตัวสมุนไพร แต่เป็นกล่องที่ใส่สมุนไพรชิ้นนั้นอยู่ต่างหาก “ชิ! ก็ได้!” เสี่ยวเซี่ยวรู้สึกไม่พอใจและสงสัยว่าทำไมหลินอี้ถึงปฏิบัติกับเธอแย่นัก เธอไม่คิดว่าตัวเองจะด้อยไปกว่าถังหยินตรงไหนเลย “ของชิ้นต่อไปคือ... บัวหิมะพันปี!” ผู้ประมูลนำกล่องประณีตออกมาแล้วกล่าว “ผมเชื่อว่าเพื่อนๆ ส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่คงพอจะรู้วิธีใช้บัวหิมะพันปีกันอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องแนะนำอะไรมาก! นี่คือสมุนไพรหายากระดับสุดยอด หนึ่งร้อยปีก็ว่าหายากมากแล้ว แต่นี่คือบัวหิมะพันปี! มันถูกพบในถ้ำพร้อมกับกล่องใบนี้ ผู้เชี่ยวชาญได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นของแท้ที่สืบทอดกันมาไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันปี...” ผู้ประมูลพยายามอย่างหนักในการขายของชิ้นนี้ แม้จะมีคำอธิบายระบุไว้ในรายละเอียดแล้ว แต่เขาก็ยังคงต้องแนะนำสินค้าอยู่ดี “เรามาเริ่มประมูลกันที่ 5 ล้าน!” ผู้ประมูลประกาศ ห้องประมูลเงียบกริบ ไม่มีใครตอบสนอง เพราะส่วนใหญ่เคยได้ยินชื่อสมุนไพรชนิดนี้ แต่ไม่มีใครอยากจะเสียเงินถึง 5 ล้านโดยไม่รู้วิธีการใช้ที่แน่ชัดของมัน ฝูงชนทำได้เพียงเฝ้าดูจนกว่าจะมีคนเริ่มเสนอราคา “6 ล้าน!” กุ้ยเฟิงยกป้ายขึ้น ราคาไม่ได้สูงหรือต่ำเกินไป เพราะเขารู้ดีว่าคงไม่มีใครอยากแย่งชิงมันจริงๆ ในขณะที่แฟตตี้ไหลกำลังจะยกป้าย เขาก็เห็นมือของกุ้ยเฟิงจึงหยุดชะงัก แต่เขาก็เข้าใจว่าตระกูลคังก็ทำธุรกิจบริษัทผลิตยาเช่นกัน การที่พวกเขาจะซื้อสมุนไพรชนิดนี้ไปก็เป็นเรื่องปกติ เพียงแต่เขาไม่แน่ใจว่าตระกูลคังตั้งใจจะเอาชนะให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม “8 ล้าน” แฟตตี้ไหลยกป้ายขึ้น ฝูงชนต่างหันมามองที่แฟตตี้ไหลทันทีหลังจากที่เขายกป้าย ไม่ใช่เพราะพวกเขาตื่นเต้นกับจำนวนเงินที่เขาสั่ง แต่เป็นการจับตามองการปะทะกันระหว่างกุ้ยเฟิงกับเขา เมื่อวานพวกเขาเพิ่งจะแย่งชิงเม็ดยาต่ออายุและขับสารพิษกันไป มาวันนี้พวกเขาก็มาสู้กันอีกครั้ง คราวนี้เป็นบัวหิมะพันปี ไม่มีใครสนใจที่จะเข้ามาร่วมวงแย่งชิงด้วย! ฝูงชนต่างรู้ดีว่าไม่ควรไปมีเรื่องกับตระกูลไหนทั้งนั้น โดยเฉพาะแฟตตี้ไหล เขาเป็นคนที่ยืนอยู่ข้างหลังท่านเสวี่ยเหมินโดยตรง แล้วใครจะมีกล้าหาญพอที่จะไปท้าทายคนของเสวี่ยเหมินกันล่ะ? มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่อยากหาเรื่องใส่ตัว นอกจากนี้ พวกเขาไม่รู้วิธีใช้บัวหิมะพันปีอย่างถูกต้อง ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์ที่จะมาร่วมแย่งชิงให้เสียเวลา “10 ล้าน!” กุ้ยเฟิงทำหน้ามืดมน เขาคิดว่าจะเสนอราคาหกล้านเพื่อปิดการประมูลสมุนไพรชิ้นนี้ แต่แฟตตี้ไหลกลับเข้ามาทำลายแผนของเขา เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเสนอราคาที่ 10 ล้าน! “15 ล้าน!” แฟตตี้ไหลไม่รอให้เสียงของกุ้ยเฟิงจางหายไป ก็ตะโกนเสนอราคาที่สูงกว่าขึ้นมาทันที “ไอ้เวรเอ๊ย!” ใบหน้าของกุ้ยเฟิงแดงก่ำเหมือนตับหมู เขาพึมพำด่าออกมาเบาๆ “พ่อครับ แฟตตี้ไหลกำลังจ้องจะเล่นงานเราแน่ๆ พวกเขาหลอกเอาเงินเราไปจนหมดตัวเมื่อวาน วันนี้อาจจะเป็นแบบเดิมอีก!” ความคิดของกุ้ยเฟิงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะพวกเขาก็อยู่ในธุรกิจเดียวกัน ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็เกิดมาเพื่อเป็นศัตรูกัน “เราต้องเอาสมุนไพรนี้มาให้ได้ไม่ว่าจะราคาเท่าไหร่! พ่อไม่สนหรอกว่าเขาจะปั่นหัวเราหรือเปล่า แต่เราห้ามยอมแพ้เด็ดขาด” หมอเทวดาคังกล่าวด้วยสีหน้าบึ้งตึง พวกเขาจำเป็นต้องได้สมุนไพรนี้ ไม่อย่างนั้นการอัปเกรดคงจะสูญเปล่า “20 ล้าน!” กุ้ยเฟิงต้องการบีบให้แฟตตี้ไหลยอมแพ้ “25 ล้าน!” แฟตตี้ไหลดูเหมือนจะไม่สะทกสะท้านกับราคาที่เพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อย เขาสวนกลับด้วยราคาที่สูงขึ้นไปอีก “30 ล้าน!” กุ้ยเฟิงตวาด “50 ล้าน!” แฟตตี้ไหลกล่าวอย่างไม่สนใจ กุ้ยเฟิงระเบิดอารมณ์ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับแฟตตี้ไหลกันแน่? มีแค่เราสองคนที่กำลังแย่งกันอยู่ แต่คุณกลับเพิ่มราคาขึ้นทีเดียว 20 ล้าน คุณรวยเกินไปหรือว่าตั้งใจจะทำให้ฉันยอมแพ้กันแน่? “55 ล้าน!” กุ้ยเฟิงกล่าวหลังจากมองหน้าพ่อของเขา ซึ่งได้รับคำพยักหน้าตอบกลับมา “80 ล้าน” แฟตตี้ไหลจำได้ว่าหลินอี้ให้ราคาเพดานสูงสุดสำหรับของชิ้นนี้ไว้แล้ว เขาจึงไม่อยากจะเสียเวลากับกุ้ยเฟิงอีกต่อไป จึงเสนอราคาสูงสุดเพื่อให้กุ้ยเฟิงตัดสินใจเอาเองว่าจะเอายังไงต่อ