Chapter 528 - ฉันมีแผน หลังจากเวลาผ่านไปสักพัก ฝูงชนก็ตระหนักได้ว่าไอ้อ้วนไลนั้นแค่กำลังแก้แค้นตระกูลคังอยู่ เขาไม่เคยตั้งใจจะซื้อสมุนไพรนั่นจริงๆ เลย! ไม่มีใครที่ไหนจะขึ้นราคาแบบไอ้อ้วนไลหรอก ต่อให้พวกเขาจะรวยล้นฟ้า แต่ก็คงไม่ทำแบบนี้เพื่อความสนุกแน่ๆ เลือดในกายของกุ้ยเฟิงเริ่มเดือดพล่าน ในจังหวะที่เขากำลังจะยกป้ายเสนอราคา 85 ล้าน เขาก็ถูกจ้าวหลงห้ามไว้! เดิมทีจ้าวหลงควรจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อนซินเหยียน แต่ในเมื่อความฝันของเขากำลังจะเป็นจริง เขาจึงตัดสินใจทิ้งซินเหยียนแล้วหันมาเข้าร่วมการประมูลแทน! “จ้าวหลง นายทำอะไรของนายน่ะ?” กุ้ยเฟิงขมวดคิ้ว “ไม่ได้ยินที่พ่อของนายพูดหรือไง? เราต้องเอาสมุนไพรนั่นมาให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม!” “แน่นอนว่าเราต้องเอามันมาครับพ่อ แต่เราต้องมีกลยุทธ์ด้วย!” จ้าวหลงรีบพูด “พ่อจะเอาแต่ประมูลแบบสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้! ราคาเดี๋ยวก็พุ่งไปจนเราเอื้อมไม่ถึงหรอก!” “อ้อเหรอ?” กุ้ยเฟิงเริ่มหมดความอดทน “ก็บอกมาสิ เราไม่เห็นจะคืบหน้าไปถึงไหนเลยถ้าทำแบบนี้” “กุ้ยเฟิง! ฟังจ้าวหลงสิ! ปล่อยให้เขาจัดการ!” หมอเทวดาคังมอบความเชื่อมั่นและไว้วางใจทั้งหมดให้แก่จ้าวหลง หลังจากได้พูดคุยกันเมื่อวานและเห็นผลงานอันยอดเยี่ยมที่เขาแสดงออกมาในเช้าวันนี้ เขาพบว่าจ้าวหลงนั้นเหนือกว่ากุ้ยเฟิงลูกชายคนโตของเขาเสียอีก กุ้ยเฟิงยอมหุบปากลงหลังจากได้ยินผู้เป็นพ่อพูดแบบนั้น “86 ล้าน!” จ้าวหลงยกป้ายขึ้นแล้วอธิบาย “เราขึ้นราคาแค่ทีละ 1 ล้านไปก่อน นี่แสดงให้เห็นว่าเรายังมีเงินเหลืออีกเยอะ ถ้าพวกเขาแค่ปั่นราคาเรา แล้วเรายังคงเพิ่มทีละ 5 ล้านเรื่อยๆ พวกเขาก็จะยิ่งเพิ่มราคาขึ้นไปอีก! แต่ตอนนี้พอผมเพิ่มแค่ 1 ล้าน พวกเขาอาจจะคิดว่าเรามาถึงขีดจำกัดแล้วและไม่สามารถเสนอราคาที่สูงกว่านี้ได้! เหมือนเมื่อวานตอนที่เราสู้ต่อไม่ไหวแล้วพวกเขาก็เลิกไปทันที! ดังนั้นถ้าพวกเขาอยากได้สมุนไพรนี่มากจริงๆ ไม่ว่าผมจะเพิ่มราคา 5 ล้านหรือแค่ 1 ล้าน มันก็ไม่ต่างกันสำหรับพวกเขาหรอก เรามานั่งรอดูท่าทีของพวกเขากันดีกว่า!” กุ้ยเฟิงรู้อยู่แล้วว่ามีกลยุทธ์นี้ แต่เพราะเขามีอารมณ์ร้อนจึงลืมนำมาใช้ หลังจากฟังคำอธิบายของลูกชาย เขาก็พบว่าตัวเองใจร้อนเกินไปจริงๆ ในทางกลับกัน หมอเทวดาคังรู้สึกพึงพอใจอย่างมากที่หลานชายมีความใจเย็นและสามารถแก้ไขปัญหาหรือจัดการธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพ ความสามารถของเขาเหนือกว่าสมาชิกทุกคนในตระกูลคังไปแล้ว “100 ล้าน!” ไอ้อ้วนไลกล่าวพลางเผยขีดจำกัดของตน “นี่มัน…” จ้าวหลงไม่เคยคิดเลยว่าไอ้อ้วนไลจะอยากได้มันขนาดนี้ เขาได้แสดงให้เห็นแล้วว่าตระกูลคังอยู่ในสถานการณ์ที่คับขัน ตามหลักแล้วไอ้อ้วนไลควรจะหยุดประมูลหลังจากรู้ว่าพวกเขามาถึงขีดจำกัดแล้ว หรือว่าไอ้อ้วนไลต้องการสมุนไพรนั่นจริงๆ กันแน่? แต่มันก็ยังพูดได้ยาก! ไอ้อ้วนไลเป็นตัวแทนของบริษัทผลิตยาของหมอเทวดากวน และบัวหิมะพันปีก็เป็นของหายาก การที่คนอื่นจะแย่งชิงมันไปก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร จ้าวหลงอยากจะเสนอราคาที่สูงกว่านี้ แต่ตระกูลคังไม่มีเงินเหลือแล้วจริงๆ! จ้าวหลงไม่ใช่คนใจร้อนหรือบุ่มบ่าม เขาใช้เงินไป 15 ล้านเมื่อวานนี้ ดังนั้นจึงเหลือเงินในงบประมาณเพียง 80 ล้านเศษๆ เท่านั้น ตระกูลคังมาถึงขีดจำกัดของพวกเขาแล้ว! “คุณปู่ เราไม่มีเงินแล้วครับ!” จ้าวหลงยอมรับหลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ “เราถอยกลับไม่ได้แล้ว เอาสมุนไพรนั่นมาให้ได้!” หมอเทวดาคังกัดฟันกรอด อนาคตของตระกูลคังแขวนอยู่บนบัวหิมะพันปีนี้! เรื่องที่จะสามารถผลิต 'ครีมโฉมสะคราญ' และ 'ครีมโฉมสะคราญทองคำ' สำหรับวางจำหน่ายล่วงหน้าได้หรือไม่นั้น ก็กำลังกลายเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมาเช่นกัน! หมอเทวดาคังรู้สึกดีขึ้นมากเมื่อคิดได้ว่าอย่างน้อยพวกเขาก็ยังพอจะหาเงินคืนได้บ้างจากการขายครีมโฉมสะคราญและครีมโฉมสะคราญทองคำ “101 ล้าน!” จ้าวหลงไม่กล้าทำตัวเหนือชั้นอีกต่อไป เพราะทั้งสองฝ่ายต่างทุ่มสุดตัวเพื่อจะเอาสมุนไพรนี้ นี่คือการต่อสู้ด้วยความอดทน เขาสัมผัสได้ว่าตระกูลคังมาถึงขีดจำกัดแล้ว เขารู้สึกเสียดายที่จะต้องยอมแพ้ในตอนนี้ แต่ราคาที่พุ่งเกิน 100 ล้านไปแล้วทำให้ไอ้อ้วนไลไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันไปหาหลินอี้ “ลูกพี่ จะเอาไงต่อครับ?” ไอ้อ้วนไลถามเบาๆ “ถ้ากล่องนั่นมันคุ้มค่า เราก็ยังสู้ต่อได้นะ!” “เอาสิ แค่ควบคุมตัวเองให้ดีก็พอ” หลินอี้พยักหน้า เขาไม่มีปัญหาอะไรเพราะเงินจากการขายยาอายุวัฒนะและยาถอนพิษเมื่อวานก็ได้มาเยอะมากพอสมควร “นายอยากได้กล่องนั่นเหรอ?” เสี่ยวเสี่ยวถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นหลังจากได้ยินสิ่งที่ไอ้อ้วนไลพูด “นายไม่ได้อยากได้บัวหิมะพันปีหรือไง?” หลินอี้ไม่อยากอธิบายมากนัก แต่กลัวว่าเสี่ยวเสี่ยวจะทำเรื่องวุ่นวาย เขาจึงพูดไปว่า “ฉันแค่อยากได้กล่อง ไม่ได้อยากได้สมุนไพร!” “หา? นายจะเอาไปทำอะไรล่ะกล่องนั่น?” เสี่ยวเสี่ยวถามด้วยความฉงน “เลิกถามมากได้แล้ว เดี๋ยวค่อยบอกทีหลัง” หลินอี้กล่าว “ชิ อารมณ์เสียอะไรของนายเนี่ย!” เสี่ยวเสี่ยวไม่พอใจนัก “นี่ ถ้าฉันเอามาให้ได้ นายต้องเป็นแฟนฉันนะ ตกลงไหม?” “เธอมีแผนเหรอ?” หลินอี้ถามโดยไม่สนใจคำขอของเสี่ยวเสี่ยว “แน่นอน!” เสี่ยวเสี่ยวพยักหน้า “แล้วตกลงหรือเปล่าล่ะ?” “เธอจะทำอะไรกันแน่?” หลินอี้ไม่คิดจะตอบรับคำขอไร้สาระของเสี่ยวเสี่ยวอยู่แล้ว “สนใจทำไมล่ะ แค่ตอบว่าได้หรือไม่ได้ก็พอ” เสี่ยวเสี่ยวกะพริบตาปริบๆ ใส่หลินอี้ “งั้นก็ช่างเถอะ” หลินอี้ยักไหล่ เขาไม่สามารถตกลงตามคำขอนั้นได้ “เชอะ!” เสี่ยวเสี่ยวโกรธจนถลึงตาใส่หลินอี้ “งั้นก็เลิกทำเป็นเมินฉันสักที เข้าใจไหม?” “เดี๋ยวค่อยคุยกันหลังจากได้กล่องมาแล้ว” คราวนี้หลินอี้ไม่ได้ปฏิเสธ เขาพอจะรู้ว่าเรื่องนี้มีเทียนหลงเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ดังนั้นเขาจะทำเป็นไม่สนใจเสี่ยวเสี่ยวก็คงไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? “โอเค งั้นเดี๋ยวทำตามที่ฉันสั่ง ห้ามเถียงเด็ดขาด!” เสี่ยวเสี่ยวกล่าว “ได้” หลินอี้พยักหน้าตกลง ตราบใดที่เธอเอากล่องมาให้ได้ เขาก็ไม่เกี่ยงอะไรทั้งนั้น ในตอนนั้นเอง ราคาของสมุนไพรก็พุ่งสูงขึ้นไปถึง 110 ล้านแล้ว! ทั้งสองฝ่ายต่างก็เพิ่มราคาเพียงแค่ 1 ล้านในแต่ละครั้ง จ้าวหลงยกป้ายเสนอราคาที่ 111 ล้าน ไอ้อ้วนไลก็เพิ่มตามไปอีก 1 ล้านเช่นกัน “พอแค่นี้เถอะ!” หลินอี้ส่ายหน้าให้ไอ้อ้วนไล เขาไม่แน่ใจว่ากล่องใบนี้คือกล่องที่ถูกกล่าวถึงในตำราโบราณหรือไม่ เขาจึงตัดสินใจปล่อยมันไป