**ตอนที่ 544: แบ็คของพินเลี่ยง** "ผมทำไปแล้ว ไม่มีอะไรต้องกลัวทั้งนั้นแหละ" จงพินเลี่ยงโกหกหน้าตาย "ลุงฉู่ ในเมื่อลุงรู้เรื่องแล้ว ผมก็จะบอกให้หมดเลย ยอมรับผมเป็นลูกเขยซะเถอะ ลุงไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว! ผมจัดหนักแบบไม่ใส่ถุงด้วยนะ ต่อให้ลุงในฐานะตาจะไม่ยอมรับเด็กในท้อง แต่พ่อผมคงอยากอุ้มหลานใจจะขาด!" "ถ้าแกกล้าทำขนาดนั้นแล้วยังเดินเข้ามาในห้องทำงานฉัน แกไม่กลัวฉันส่งแกไปสถานีตำรวจหรือไง?" ฉู่เผิงจ่านแยกไม่ออกว่าพินเลี่ยงพูดจริงหรือโกหก แต่เขารู้สึกโกรธแค้นจนถึงขีดสุด เขาไม่เคยรู้สึกโดนหยามขนาดนี้มาก่อน แม้แต่ตอนที่กู๋ปังพยายามจะฮุบบริษัทเขาก็ตาม! ตอนนั้นเขายังรู้สึกเสียใจและเศร้าโศกบ้าง แต่ตอนนี้เขาอยากจะบีบคอพินเลี่ยงให้ตายคามือ! "หึๆ ผมรู้ว่าลุงไม่ทำแบบนั้นหรอก!" พินเลี่ยงส่ายหัว "ลุงฉู่ ลุงมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเมืองซงซาน แถมเผิงจ่านอินดัสทรีก็เป็นหนึ่งในบริษัทระดับ Fortune 500 มีสายตาจ้องมองลุงอยู่เพียบ ผมเชื่อว่าคนอย่างลุงฉู่คงไม่อยากทำตัวเองให้อับอายหรอก! อีกอย่าง แค่เรื่องวางยาปลุกเซ็กส์หรือไอ้ยาเสน่ห์อะไรนั่น โทษของผมอย่างมากก็แค่ติดคุกไม่กี่ปี... แต่ประเด็นคือลุงหาหลักฐานไม่ได้หรอก อ้อ เกือบลืมบอกไป ตอนนี้พ่อผมร่วมมือกับสือหัวและมาสเตอร์ปิงอยู่ ผมว่ามาสเตอร์ปิงคงไม่อยู่เฉยถ้าผมต้องเข้าคุกหรอก จริงไหม?" แน่นอนว่าฉู่เผิงจ่านเคยได้ยินชื่อ "มาสเตอร์ปิง" มาก่อน ข้อตกลงที่กู๋ปังกับสือหัวทำไว้ก็ล้วนมาจาก "มาสเตอร์ปิง" คนนี้นี่แหละ! เขาเป็นลูกนอกสมรสของผู้นำตระกูลขุนนางตระกูลหนึ่ง ซึ่งมีอิทธิพลมหาศาลในสังคม ตัวมาสเตอร์ปิงเองก็นับว่าแข็งแกร่งมาก นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเผิงจ่านถึงไม่ได้ลงมือตอบโต้หลังจากรู้ว่าเขาเป็นตัวการเบื้องหลังแผนการทั้งหมด! ลำพังแค่สู้กับสือหัว เผิงจ่านก็อาจจะย่ำแย่แล้ว นับประสาอะไรกับมาสเตอร์ปิง เผิงจ่านทำธุรกิจที่ถูกกฎหมาย เขาไม่มีอำนาจหรืออิทธิพลเหนือพวกโลกใต้ดินแบบสือหัว และเขาก็ไม่ได้คิดจะก้าวเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพวกนั้นด้วย เผิงจ่านเริ่มสงสัย พ่อของพินเลี่ยงไปมีเส้นสายกับมาสเตอร์ปิงตั้งแต่เมื่อไหร่? แล้วมาสเตอร์ปิงเห็นค่าอะไรในตัวฝ่าไป๋? พินเลี่ยงสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเผิงจ่าน เขารู้สึกลำพองใจและเยาะเย้ยต่อ "ลุงฉู่ คิดให้ดีก่อนตอบผมนะ! ขอบอกไว้เลยว่าถ้าลุงฟ้องผม ผมก็แค่เข้าคุก ซึ่งในนั้นก็มีแต่คนของสือหัว ผมคงอยู่สุขสบายที่นั่นแหละ! แต่สำหรับลุง ลุงจะต้องผิดใจกับสือหัวและขัดขวางแผนการของมาสเตอร์ปิง คงไม่ต้องพูดอะไรมากนะ ลุงก็น่าจะรู้ว่าผลที่ตามมาคืออะไร!" "ฉันไม่สนว่าแกเป็นใคร! ถ้าแกทำร้ายลูกสาวฉัน ฉันยินดีสละทุกอย่างเพื่อให้แกชดใช้!" เผิงจ่านจ้องหน้าพินเลี่ยงเขม็ง เขาไม่ได้อยากทำถึงขั้นนี้ แต่เพื่อลูกสาวแล้ว เขาพร้อมจะแลกด้วยทุกสิ่งที่มี "จะมีประโยชน์อะไร? ผมเป็นลูกเขยลุงก็น่าจะเชิดหน้าชูตาได้ออก ในเมื่อเรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ทำไมลุงไม่ยอมรับผมแล้วตกลงเรื่องหมั้นหมายไปเลยล่ะ!" พินเลี่ยงแนะนำด้วยท่าทีใจเย็น "พ่อผมไม่ใช่แค่ CEO บริษัทบันเทิงธรรมดาเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ ครอบครัวผมมีแบ็คใหญ่คอยหนุนหลังที่ไม่ด้อยไปกว่าตระกูลฉู่เลย! ลุงว่าไง? ผมพูดมีเหตุผลใช่ไหมล่ะ?" "ไม่เลยสักนิด!" ฉู่เผิงจ่านกล่าวอย่างเย็นชา "ถ้าแกทำอะไรเหยาเหยาจริง ต่อให้จะมีแบ็คใหญ่แค่ไหน ฉันก็จะทำให้แกต้องชดใช้ ฉันไม่ได้ล้อเล่น!" "จะ... จำเป็นขนาดนั้นเลยเหรอ?" พินเลี่ยงเริ่มไม่กล้าสบตาฉู่เผิงจ่าน เขาหัวเราะแห้งๆ "ลุงก็น่าจะรู้นะว่าลูกสาวลุงไม่ซิงแล้ว ถ้าลุงยังดึงดัน ลุงก็มีแต่จะเสียชื่อเสียงรวมถึงตัวเหยาเหยาด้วย! เธอชอบผมนะ แล้วถ้าลุงลืมตาดูสถานการณ์บ้าง ผมก็ยังจะเคารพลุงในฐานะพ่อตา! ไม่อย่างนั้น เราก็คงต้องสู้กันต่อไป!" "ได้ ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าใครจะมาช่วยคุ้มกะลาหัวแก! สือหัวหรือมาสเตอร์ปิงกันแน่?" เผิงจ่านกล่าวช้าๆ พินเลี่ยงเริ่มลนลาน ทำไมเผิงจ่านถึงหัวแข็งขนาดนี้? เขาคิดว่าพวกนักธุรกิจจะให้ความสำคัญกับผลประโยชน์เป็นอันดับแรกและไม่สร้างศัตรูโดยไม่จำเป็นเสียอีก! ทางที่ดีที่สุดคือทำตามที่เขาบอกเพื่อให้ได้ผลประโยชน์ทั้งสองฝ่าย (Win-win) แล้วทำไมลุงนี่ถึงพยายามจะทำลายทุกอย่างและพังไปด้วยกันทั้งคู่แบบนี้ล่ะ? แต่เขายังแสร้งทำตัวปกติแล้วถามออกไป "ลุงฉู่ ลุงตัดสินใจจะฟ้องผมจริงๆ เหรอ?" "ขอฉันคิดดูก่อน แกกลับไปได้แล้ว" เผิงจ่านหยุดข่มขู่และโบกมือไล่ส่งๆ ท่าทีของเผิงจ่านทำให้พินเลี่ยงสับสน นี่หมายความว่ายังไง? ยอมรับหรือปฏิเสธ? ทำไมอยู่ๆ ถึงไล่ให้กลับซะงั้น? "เอ่อ..." พินเลี่ยงรู้ว่าถ้าเผิงจ่านสั่งให้ไปแล้วเขายังดึงดันจะอยู่ต่อ มันจะยิ่งทำให้เผิงจ่านสงสัย เขาเดาว่าเผิงจ่านคงกำลังลังเลกับปัญหาและข้อเสนอที่เพิ่งได้รับไป คงกำลังชั่งน้ำหนักระหว่างความสูญเสียจากการพังไปด้วยกันทั้งคู่ กับการยอมรับเขาเป็นลูกเขย! พินเลี่ยงถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดว่าตัวเองยังมีลุ้นอยู่ "โอเค ลุงฉู่ คิดดูให้ดีๆ แล้วกัน ถ้าลุงจะส่งผมเข้าคุก ก็คิดถึงผลที่จะตามมาด้วย!" เผิงจ่านยังคงเงียบ พินเลี่ยงจึงไม่มีทางเลือกนอกจากลุกจากที่นั่ง เขาไม่สามารถดำเนินแผนการต่อได้เมื่อเห็นท่าทีแบบนั้นของเผิงจ่าน เขาคิดไว้ว่าถ้าฉู่เผิงจ่านยอมรับ เขาจะรีบกลับไปที่ถ้ำแล้วเผด็จศึกเมิ่งเหยาทันที แต่ถ้าเผิงจ่านปฏิเสธ เขาก็จะรีบปล่อยตัวเมิ่งเหยาและยอมเชื่อใจเผิงจ่าน เพราะลุงฉู่คงจะไม่ทำอะไรเขาถ้าเหยาเหยากลับไปอย่างปลอดภัย! หากส่งตัวเมิ่งเหยากลับไปอย่างครบถ้วนกระบวนความแล้วเผิงจ่านยังแค้นเคือง การกระทำนั้นย่อมเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ มาสเตอร์ปิงและสือหัวคงไม่พอใจแน่! นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่เขาใจกล้าบ้าบิ่นถึงขั้นลักพาตัวเหยาเหยา หลังจากได้พบกับสือหัวและมาสเตอร์ปิง เขาก็รู้สึกว่าตัวเองมีอำนาจล้นมือขึ้นมาทันที