**ตอนที่ 723 เดี๋ยวก็จะได้แล้ว** เฉินอวี่ซูปาถุงทรายต่อเนื่องกันหลายถุง แต่ก็พลาดเป้าไปเสียหมด ทว่าถุงสุดท้ายกลับพุ่งเข้าเป้า พุ่งเข้ากระแทกเจ้าหมาป่าตัวใหญ่ที่สุดที่ตั้งตระหง่านอยู่แถวหลังสุดเข้าอย่างจัง "เย้! โดนแล้ว! ของรางวัล..." เฉินอวี่ซูร้องไชโยด้วยความดีใจ แต่ร้องไปยังไม่ทันสุดเสียง เธอก็สังเกตเห็นว่าตุ๊กตาตัวนั้นแค่ส่ายไปมานิดหน่อยแต่ไม่ยอมล้มลงมา "น่าเสียดายจังเลยนะสาวน้อย เกือบจะได้รางวัลใหญ่ที่สุดแล้วเชียว! เจ้าหมาป่าตัวนี้ของแท้นะ ไม่ใช่ของก๊อกแก๊ก!" เจ้าของร้านมองเฉินอวี่ซูด้วยสายตาเวทนา "หนูปาเบาไปหน่อย คราวหน้าต้องใส่แรงกว่านี้นะ!" "เป็นไปไม่ได้! หนูแรงเยอะจะตาย! ขนาดฉลามหนูยังฆ่ามาแล้ว แค่ตุ๊กตาทำไมจะปาไม่ล้ม?" เฉินอวี่ซูนึกถึงคำพูดของถังอวิ๋นขึ้นมาได้ทันที เธอจ้องหน้าเจ้าของร้านเขม็ง "นี่ลุง แอบเล่นตุกติกอะไรหรือเปล่าเนี่ย?" "หา? พูดแบบนี้ได้ยังไง! ลุงทำอาชีพนี้มาตั้งหลายปีแล้ว ไม่เคยโกงใครทั้งนั้น เมื่อเดือนก่อนก็มีคนเพิ่งได้รางวัลใหญ่ไปเอง ลองถามคนที่มาแถวนี้บ่อยๆ ดูได้ เดือนที่แล้วตรงนี้เป็นตุ๊กตาสปอนจ์บ็อบนะ พอมีคนได้ไป เดือนนี้ลุงถึงเปลี่ยนเป็นเจ้าหมาป่านี่ไง!" เจ้าของร้านรีบโต้กลับทันควัน คนรอบข้างที่ได้ยินต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย เดือนที่แล้วตรงนี้เป็นสปอนจ์บ็อบจริงๆ ถ้าไม่มีคนได้ไป แล้วมันจะหายไปได้ยังไง? "งั้นหนูขอลองอีกรอบ!" เฉินอวี่ซูไม่ยอมแพ้ ควักเงินอีกสิบบาทซื้อถุงทรายมาอีกสิบถุง "เขาต้องทำอะไรกับมันแน่ๆ..." ถังอวิ๋นกระซิบกับหลินอี้ "ผมรู้ ผมดูออก แต่ก็นานๆ ทีที่พวกเธออยากเล่น ปกติเอาแต่หมกตัวอยู่บ้านไม่ค่อยได้ออกมาสนุกแบบนี้หรอก" หลินอี้ตอบ เฉินอวี่ซูปาไปอีกสี่ห้าถุง แม้จะโดนตุ๊กตาปลาบ้างแต่มันก็ตัวเล็กจิ๋วมีค่าไม่เท่าไหร่ จนกระทั่งลูกที่หกเธอก็ปาโดนเจ้าหมาป่าตัวใหญ่อีกครั้ง ทว่ามันก็ยังนิ่งสนิทอยู่ที่เดิม เจ้าของร้านไม่คิดว่าเฉินอวี่ซูจะดวงดีปาโดนซ้ำสอง เขาเริ่มทำตัวลำบากเพราะจะใช้เหตุผลเดิมซ้ำอีกก็ดูจะไม่เนียน ทว่าด้วยความเชี่ยวชาญในการแถ เจ้าของร้านพูดออกมาโดยไม่กะพริบตาว่า "แรงยังไม่พอนะเนี่ย ลุงเห็นนะว่าหนูใส่สุดแรงแล้ว แต่มันน่าจะไกลเกินไปสำหรับหนู ลุงแนะนำให้เล็งพวกตุ๊กตาขนาดกลางดีกว่า" เฉินอวี่ซูกัดฟันกรอดด้วยความโมโห เธอหันไปหาหลินอี้ทันที "พี่ชายบอดี้การ์ด ช่วยอวี่ซูหน่อย! หนูอยากได้เจ้าหมาป่าตัวนั้น!" "เดี๋ยวผมลองดู" หลินอี้เองก็สงสัยในตัวตุ๊กตานั่นเหมือนกัน เขาเลยไม่ปฏิเสธคำขอของเธอ เจ้าของร้านอยากให้คนมาลองเล่นเพิ่มอยู่แล้ว เพราะเฉินอวี่ซูดวงดีเกินไปที่ปาโดนสองครั้งซ้อน ถ้าเธอยังไม่ได้ในครั้งที่สาม คนอื่นอาจจะเริ่มจับพิรุธได้ เขาจึงรีบสำทับ "ใช่แล้ว ให้ผู้ชายลองสิ แรงเยอะกว่าตั้งเยอะ!" "ลุงมีแค่ตัวเดียวเหรอ? ถ้าผมปาได้ แล้วคนอื่นล่ะ?" หลินอี้คิดว่าตุ๊กตาตัวเดียวไม่พอแบ่งสาวๆ ทั้งสามคน เขาอยากได้ให้ครบทุกคน "เราทำธุรกิจนะ จะเตรียมไว้แค่ตัวเดียวได้ยังไง จัดมาเลยพ่อหนุ่ม!" เจ้าของร้านนึกว่าหลินอี้แค่ขี้โม้ เขาเจอคนแบบนี้มาเยอะ พวกที่มั่นใจในตัวเองสูงน่ะ สุดท้ายก็เหลวทุกรายไม่ใช่เหรอ? "ตกลง" หลินอี้หยิบถุงทรายขึ้นมาอย่างสบายๆ แล้วสะบัดออกไปโดยแทบไม่ได้เล็ง เจ้าของร้านมองหลินอี้ด้วยสายตาเหยียดหยาม ทำเป็นเก๊กท่าเท่ไปเถอะ ปาแบบนั้นโดนก็ปาฏิหาริย์แล้ว... *ปัง!* ถุงทรายกระแทกเข้ากับเจ้าหมาป่าอย่างแม่นยำ จนมันร่วงกะเท่เร่ลงพื้นทันที "หา?" เจ้าของร้านมองภาพตรงหน้าด้วยความช็อค มันร่วงลงมาได้ยังไง? เขาแอบทากาวโฟมไว้บนชั้นวางตรงที่วางถุงพลาสติกบรรจุตุ๊กตา ต่อให้มันร่วงลงมาก็ไม่มีใครสงสัยเพราะกาวโฟมมันติดอยู่บนชั้น แต่ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครทำหลุดได้เลย! หรือว่าเป็นเพราะกาวโฟมติดไว้นานเกินไปจนเริ่มเสื่อมสภาพ? หรือเป็นเพราะเฉินอวี่ซูปาโดนไปสองครั้งจนมันเริ่มหลวม หลินอี้ก็เลยส้มหล่นปาได้ในครั้งแรก? เจ้าของร้านรู้สึกปวดใจสุดๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้! จะมาหาข้ออ้างต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ได้ยังไง? เขาลงทุนซื้อตุ๊กตาลิขสิทธิ์มาเพื่อดึงดูดลูกค้า เท่ากับว่าเขาเพิ่งเสียเงินไปหลายร้อยหยวนฟรีๆ เลยนะเนี่ย! ปกติเจ้าของร้านจะจ้างหน้าม้ามาทำทีเป็นชนะรางวัลเป็นระยะๆ ซึ่งก็เป็นพวกญาติๆ อย่างคุณป้าคุณลุงของเขานั่นแหละ สุดท้ายตุ๊กตามันก็วนกลับมาหาเขาอยู่ดี! พอกาลเวลาผ่านไปสักพักให้คนลืมๆ เขาก็จะเปลี่ยนถุงพลาสติกแล้วเอามันออกมาวางใหม่ ทำให้คนคิดว่าเขาซื้อของเล่นใหม่มาลง และจะไม่มีใครตั้งข้อสงสัย! แต่ทว่าวันนี้เขาคำนวณพลาด! ถ้ารู้อย่างนี้เขาจะแสร้งทำเป็นเดินเข้าไปเช็คแล้วแอบเติมกาวเพิ่มอีกนิด "ยินดีด้วยนะพ่อหนุ่ม! เธอเป็นคนแรกที่ได้รางวัลใหญ่ของเดือนนี้เลย!" แม้เจ้าของร้านจะปวดใจแทบขาด แต่เขาก็ไม่กล้าทำหน้าด้านต่อหน้าฝูงชน เลยกะจะอาศัยจังหวะนี้โปรโมทร้านตัวเองไปเลย "มีใครอยากลองอีกไหม? บางทีผู้โชคดีคนต่อไปอาจเป็นคุณ! รีบหน่อยนะอย่าพลาดโอกาส!" "แน่นอนอยู่แล้ว" หลินอี้ยื่นตุ๊กตาให้เฉินอวี่ซู "ว้าว! พี่เทพสุดๆ ไปเลย!" เฉินอวี่ซูกอดตุ๊กตาอย่างมีความสุข ฉู่เมิ่งเหยาและถังอวิ๋นมองด้วยความรู้สึกอิจฉานิดๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา หลังจากเฉินอวี่ซูดีใจจนพอใจ เธอก็หันไปหาเขาอีกรอบ "พี่ชายบอดี้การ์ด จะลำเอียงไม่ได้นะ พี่ต้องเอามาให้ภรรยาพี่กับแฟนพี่ด้วย!" "..." หลินอี้ตั้งใจจะเล่นต่ออยู่แล้ว แต่เขาก็ชะงักไปหลังจากได้ยินคำพูดของเฉินอวี่ซู ถ้าเขาปาต่อ มันจะไม่เท่ากับเป็นการยอมรับว่าฉู่เมิ่งเหยาคือภรรยาของเขาหรอกเหรอ? แม้ว่าการที่ถังอวิ๋นเป็นแฟนเขาจะเป็นเรื่องจริงก็ตาม "อวี่ซู เลิกพูดจาเหลวไหลได้แล้ว!" ฉู่เมิ่งเหยาเตะเฉินอวี่ซูเบาๆ แล้วพูดขึ้น "นายปาให้ถังอวิ๋นเถอะ ฉันไม่ต้องการหรอก" "เหลือถุงทรายอีกสองถุง เดี๋ยวผมสอยรางวัลที่เหลือมาให้พวกคุณคนละตัวเลยแล้วกัน" หลินอี้ยิ้มกว้าง