Chapter 91 - คะแนนที่น่าตกใจ อวี่ซูไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เสียงอุทานหลุดออกมาจากริมฝีปากของเธอขณะที่เหมิงเหยาทำลายกระดาษคำตอบนั่นให้ยับเยิน ให้ตายสิ นี่มันเกินไปหน่อยหรือเปล่า?! อย่างไรก็ตาม อวี่ซูก็เริ่มหัวคิกคักเมื่อนึกภาพสีหน้าของหลินอี้ตอนที่ได้ยินคะแนนของตัวเอง ในทางกลับกัน หลินอี้ไม่ได้รับรู้เลยสักนิดว่าเหมิงเหยากำลังทำอะไรกับกระดาษของเขา เขาแค่คิดว่าอวี่ซูคงอยากจะแกล้งเขาเล่นเล็กๆ น้อยๆ โดยการเอาข้อสอบของเหมิงเหยามาให้เขาตรวจ ซึ่งเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรอยู่แล้ว "ลูกพี่ ได้ข้อสอบของใครมาเหรอ?" เสี่ยวโปถามพลางหันกลับมาหาหลินอี้ "อืม... ของฉู่เหมิงเหยา..." หลินอี้ตอบอย่างเก้อเขินเล็กน้อย "โห จริงดิ?!!" ดวงตาของเสี่ยวโปเบิกกว้างเมื่อจ้องมองไปยังชื่อบนกระดาษคำตอบที่หลินอี้ถืออยู่ "พระเจ้า ช่วยด้วย! นี่เรื่องจริงเหรอ? มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ปกติสองสาวนั่นไม่สลับข้อสอบกันเองเหรอ?" "ฉันจะไปรู้ได้ไงล่ะ เฉินอวี่ซูเป็นคนเอามาวางไว้บนโต๊ะฉันเอง!" หลินอี้กล่าวพร้อมกับยักไหล่ "มันต้องเป็นความผิดพลาดแน่ๆ!" เสี่ยวโปอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้นอีกครั้ง "ลูกพี่ นายโชคดีจริงๆ รู้ไหม? นายรู้หรือเปล่าว่าคนอื่นๆ ปรารถนาที่จะมีโอกาสได้ตรวจข้อสอบของฉู่เหมิงเหยามากแค่ไหน?" หลินอี้เพียงแค่ยิ้มตอบโดยไม่คิดจะอธิบายอะไร... เขาจะเริ่มอธิบายยังไงดีล่ะ? จะให้บอกเสี่ยวโปว่าอวี่ซูแกล้งทำเหรอ? เสี่ยวโปคงจะต้องถามต่อแน่ว่าทำไมอวี่ซูถึงทำแบบนั้น... หลินไม่อยากให้ความสัมพันธ์ที่แปลกประหลาดของเขากับเหมิงเหยาเสี่ยงต่อการถูกเปิดเผย อย่างไรก็ตาม หลินอี้ก็ตรวจข้อสอบของเหมิงเหยาอย่างตั้งใจ เด็กสาวคนนี้ค่อนข้างร้ายกาจ แต่หลินอี้เริ่มเข้าใจแล้วว่าเธอไม่ได้หมายความตามที่พูดจริงๆ เธอเป็นคนจิตใจดี ซึ่งเห็นได้จากตอนที่เธอขอให้อวี่ซูชวนหลินอี้มานั่งทานข้าวด้วยกันเมื่อวันก่อน ถึงแม้ว่าเธอจะมีนิสัยเอาแต่ใจแบบคุณหนูอยู่บ้างก็เถอะ เหมิงเหยามีผลการเรียนค่อนข้างดี แต่แน่นอนว่าเธอก็ทำข้อผิดพลาดในข้อสอบด้วยเช่นกัน หลินอี้ทุ่มเทเวลาเพิ่มขึ้นอีกนิดเพื่อระบุคำตอบที่ผิดทั้งหมดของเธอไว้ที่ด้านหลังของกระดาษคำตอบ พร้อมทั้งเขียนคำอธิบายโดยละเอียดและเฉลยที่ถูกต้องให้เธออ่าน มันละเอียดลออยิ่งกว่าที่ครูผู้สอนเฉลยเสียอีก หลินอี้กะพริบตาด้วยความประหลาดใจเมื่อมาถึงข้อสุดท้าย เหมิงเหยาแก้โจทย์ได้ถูกต้อง โดยวิธีที่ใช้ตรงกับวิธีที่ครูสอนเป๊ะ ดูเหมือนเด็กคนนี้จะขยันไม่เบาเลย! ทว่าหลินอี้มีอีกวิธีในการแก้โจทย์ข้อนี้ เขาไม่รู้ว่าครูมองข้ามไปหรือคิดว่าวิธีพื้นฐานนั้นเพียงพอแล้ว แต่เธอไม่ได้สอนวิธีลัดของหลินอี้ให้นักเรียนคนอื่น แน่นอนว่านักเรียนคนอื่นๆ ไม่ได้คัดค้านอะไร เพราะโจทย์ข้อสอบเสริมเหล่านี้มักจะยากกว่าปกติ และแทบไม่มีใครที่สามารถแก้ได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว หลินอี้ตัดสินใจเขียนวิธีทำอีกแบบของเขาลงไปด้วยก่อนจะพลิกกระดาษกลับมาหน้าแรก เขาคำนวณคะแนนที่เหมิงเหยาได้ ซึ่งมันสูงถึง 139 คะแนน ข้อสอบจำลองมักจะยากกว่าเกาเข่า (การสอบครั้งสำคัญที่สุดของจีนตอนปลายมัธยมศึกษาตอนปลาย) และนี่เป็นข้อสอบจำลองที่ทำขึ้นสำหรับชั้นเรียนเด็กหัวกะทิ ความเครียดและความกดดันจะช่วยยกระดับมาตรฐานเฉลี่ยของทั้งห้องให้สูงขึ้น จากนั้นคุณครูหลิวก็ขอให้นักเรียนทุกคนเขียนชื่อลงในกระดาษที่ตัวเองตรวจก่อนจะให้รวบรวมส่ง ซึ่งทำไปเพื่อป้องกันกรณีที่นักเรียนบางคนตรวจข้อสอบอย่างไม่ใส่ใจ เหมิงเหยามองดูเลขศูนย์ตัวใหญ่บนกระดาษของหลินอี้ก่อนจะพลิกไปด้านหลังแล้วเซ็นชื่อลงไปพร้อมกับเสียงหึในลำคอ อย่างไรเสียหลินอี้ก็ทำอะไรเธอไม่ได้หรอก! อวี่ซูแสยะยิ้มเมื่อถึงคิวที่เธอจะต้องประกาศคะแนนจากกระดาษของหลินอี้ "หลินอี้... ได้ศูนย์" "เอ๊ะ?" คุณครูหลิวชะงักไป รวมถึงนักเรียนคนอื่นๆ ที่กำลังตั้งใจฟังด้วย ศูนย์เหรอ? นี่ถือเป็นครั้งแรกเลยนะ การที่จะได้ศูนย์ไม่ว่าจะเรียนแย่แค่ไหนมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย! มีเพียงคนที่ทุจริตในการสอบเท่านั้นที่จะได้ศูนย์! "ใครเป็นคนตรวจ?" คุณครูหลิวขมวดคิ้วถาม "ฉู่เหมิงเหยาค่ะ" อวี่ซูกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่กลั้นเอาไว้ คุณครูหลิวทำเพียงพยักหน้ารับ เธอไม่ใช่ว่าจะไม่รู้เรื่องที่ฉู่เผิงจ้านหนุนหลังหลินอี้อยู่ และไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะคิดว่าเด็กคนนี้มีความสัมพันธ์บางอย่างกับลูกสาวของฉู่เผิงจ้าน ทั้งคู่ดูเหมือนจะทำตัวเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน แต่ใครจะไปรู้ว่าหลินอี้เข้ามาเรียนที่โรงเรียนนี้ด้วยจุดประสงค์อะไรกันแน่? ดราม่าเรื่องจงผิ่นเหลียงที่ตามจีบฉู่เหมิงเหยาก็เริ่มวุ่นวายทันทีหลังจากที่หลินอี้ย้ายเข้ามา เรื่องประเภทนี้ระหว่างคุณชายและคุณหนูมักจะจัดการได้ยากที่สุด และคุณครูหลิวก็ไม่มีความตั้งใจที่จะเอาเรื่องพวกนั้นมาใส่สมองตัวเอง ผลที่ตามมาคือ เธอไม่ได้พูดอะไรต่อหลังจากทราบว่าเหมิงเหยาเป็นคนตรวจข้อสอบ เสียงของอวี่ซูไม่ได้ดังมาก แต่ทุกคนต่างก็ตั้งใจฟังในตอนนั้นหลังจากที่มีการประกาศคะแนนศูนย์ออกมา พวกเขามองหลินอี้ด้วยความเวทนา และบรรดาเด็กผู้ชายต่างก็สงสัยว่าหลินอี้ไปทำอะไรให้คุณหนูฉู่โกรธเคืองถึงขนาดต้องให้คะแนนศูนย์แบบนั้น ในทางกลับกัน บรรดานักเรียนหญิงไม่ได้รู้สึกพอใจเท่าไรนักกับการที่เหมิงเหยาเลือกทำแบบนั้นกับหลินอี้ เพราะหมอนี่ดูเป็นคนสุภาพและมีออร่าเหมือนตัวเอกในละครชีวิตในโรงเรียน ทว่าแน่นอนว่าไม่มีใครกล้าพูดสิ่งที่คิดออกมา ในเมื่อพวกเธอนั่งอยู่ตรงหน้าเหมิงเหยาแบบนี้ ด้านหลินอี้กลับเป็นคนที่ประหลาดใจมากที่สุด สีหน้าของเขาบรรยายไม่ถูกตอนที่รู้คะแนนศูนย์ แต่เขาก็คิดได้ว่ามันก็ไม่ได้น่าแปลกใจเท่าไรนักในเมื่อคนที่ตรวจข้อสอบให้เขาคือฉู่เหมิงเหยา มันไม่มีทางที่เขาจะได้ศูนย์แน่ๆ ต่อให้เขาจะจงใจตอบผิดไปสองสามข้อก็ตาม จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นเฉินอวี่ซูกำลังแสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายจนเขาพูดไม่ออกว่าเด็กคนนี้จะตื่นเต้นอะไรนักหนา การที่เขาได้ศูนย์มันเป็นข่าวที่น่าตื่นเต้นสำหรับเธอขนาดนั้นเลยเหรอ? เสี่ยวโปรู้อยู่แล้วว่าหลินอี้เป็นคนตรวจข้อสอบให้เหมิงเหยา แต่เขาไม่เคยเตรียมใจที่จะได้ยินว่าข้อสอบของหลินอี้ไปตกอยู่ในมือของเหมิงเหยา! ปากของเขาอ้าค้างเป็นรูปเลข "0" ด้วยความไม่อยากเชื่อ เช่นเดียวกับคะแนนของหลินอี้ มันต้องมีอะไรบางอย่างระหว่างสองคนนี้! ไม่มีทางที่เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นโดยบังเอิญได้! เสี่ยวโปหันขวับไปมองหลินอี้อย่างสงสัย เหมิงเหยาให้คะแนนหลินอี้เป็นศูนย์ก็จริง แต่นั่นแหละคือสิ่งที่บ่งบอกถึงความเกี่ยวข้องกันของทั้งคู่! พวกเขามีความสัมพันธ์กันแบบไหน? ทำไมฉู่เหมิงเหยาถึงต้องทำแบบนั้นกับหลินอี้ถ้าพวกเขาไม่ได้รู้จักกันมาก่อน? หลินอี้ทำเพียงแค่โบกมือไปมาพร้อมรอยยิ้มขื่นๆ แสดงให้เห็นว่าเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น ในขณะที่เสี่ยวโปยังคงจับตาดูเขาอย่างสงสัย เสี่ยวโปไม่รู้จะคิดอย่างไรดี สีหน้าของหลินอี้บอกเขาว่าหมอนี่บริสุทธิ์! เขายังคงครุ่นคิดต่อและตระหนักได้ว่ามันอาจจะเกินจริงไปหน่อยที่จะคิดว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์กัน หลินอี้ย้ายเข้ามาเรียนที่นี่ได้เพียงไม่กี่วัน และทั้งสองคนยังไม่เคยแม้แต่จะคุยกันเลยด้วยซ้ำ! มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญจริงๆ อย่างนั้นเหรอ? เสี่ยวโปส่ายหัวก่อนจะหันกลับไปข้างหน้า คะแนนศูนย์ของหลินอี้เป็นเรื่องที่น่าตกใจก็จริง แต่ความตกใจนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน ในไม่ช้าทุกคนก็เลิกสนใจหลินอี้ไปในที่สุด