Chapter 568 ช่างเป็นวิธีฆ่ามดที่ยอดเยี่ยมอะไรอย่างนี้! ภายในความเป็นจริงเสมือนแห่งนี้จะต้องมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่แน่ เพราะเขาสามารถเก็บค่าสถานะได้ หวังเถิงครุ่นคิดกับตัวเองด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจ ตานไท่เสวียนเดินเข้ามาด้วยสีหน้าแปลกประหลาด “เธอเป็นคนปรุงมันงั้นเหรอ?” “แค็กๆ เปล่าครับ มันยังไม่สุกดีเลย น่าจะแค่ครึ่งๆ กลางๆ มากกว่า” หวังเถิงเตะศพงูยักษ์น้ำแข็งพลางไอคอกแคกอย่างกระอักกระอ่วน “มันต่างกันตรงไหน?” ตานไท่เสวียนกลอกตาใส่เขา “ต่างสิครับ การที่มันสุกแค่ครึ่งเดียวหมายความว่าผมไม่ได้เป็นคนใจร้ายจนเกินไป” หวังเถิงพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูมีเหตุผลเหลือเกิน ตานไท่เสวียน: … เธอรู้สึกอึ้งกับความหน้าไม่อายของคนผู้นี้ “อย่าไปสนใจรายละเอียดเลยครับ ผมได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจากการต่อสู้เมื่อครู่นี้ ผมวางแผนว่าจะออกไปตามหาอสูรดาราธาตุน้ำแข็งตัวอื่นต่อ” หวังเถิงกล่าว “ตกลง ดูเหมือนเธอจะคล่องแคล่วราวกับปลาที่ได้น้ำเลยนะ งั้นฉันก็ไม่ต้องตามไปดูแลแล้วล่ะ เราแยกกันไปเถอะ แล้วค่อยมาเจอกันในเมืองตอนหมดเวลา” หวังเถิงไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ เขาได้ค้นพบวิธีการฝึกฝนแบบพิเศษสำหรับตัวเองในความเป็นจริงเสมือนนี้แล้ว ตอนนี้เขาเพียงต้องการออกไปตามหาอสูรดาราธาตุน้ำแข็งและจัดการพวกมันให้เร็วที่สุดเท่านั้น คนอื่นทำได้เพียงเพิ่มพูนความสามารถในการต่อสู้ผ่านประสบการณ์ในความเป็นจริงเสมือน แต่เขากลับสามารถเก็บค่าสถานะได้ หากคนอื่นรู้เรื่อง ‘สูตรโกง’ ของเขาเข้า พวกเขาคงอิจฉาจนตาเขียวแน่ ตานไท่เสวียนหันหลังเตรียมจะจากไป ทว่าจู่ๆ เธอก็หยุดกึกแล้วหันกลับมาถามว่า “เมื่อกี้ตอนที่เธอชกออกไป มี ‘สุดยอดเคล็ดวิชา’ (Ultima) แฝงอยู่ด้วยใช่ไหม?” “คุณสังเกตเห็นด้วยเหรอครับ!” หวังเถิงอุทานด้วยความประหลาดใจ “งั้นก็จริงสินะ! เธอเข้าใจหลักการของสุดยอดเคล็ดวิชาแล้ว!” ตานไท่เสวียนตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก เธอมองหวังเถิงราวกับว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาด “โชคช่วยน่ะครับ” หวังเถิงตอบอย่างใจเย็น “รีบไปซะ ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอแล้ว” ตานไท่เสวียนรู้สึกเจ็บปวดในอก เจ้าหมอนี่มาเพื่อกระตุ้นความริษยาของคนอื่นชัดๆ หลังจากแยกทางกับตานไท่เสวียน หวังเถิงก็เริ่มตระเวนไปตามหุบเขาเพื่อตามล่าอสูรดาราธาตุน้ำแข็งอย่างจริงจัง “พวกแกอยู่ที่ไหนกัน ออกมาให้ฉันจับตัวซะดีๆ” หวังเถิงพึมพำขณะกวาดสายตาสำรวจพื้นที่รอบๆ ทุกที่ที่เขาไปถึง อสูรดาราแถวนั้นต่างแตกตื่นหนีหายไปราวกับเห็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัว หือ? หวังเถิงมองเห็นภูเขาสูงลูกหนึ่งอยู่ไกลออกไป ยอดเขามีสีขาวโพลนกลายเป็นโลกน้ำแข็งโดยธรรมชาติ ดวงตาของเขาเป็นประกาย ที่นั่นต้องมีอสูรดาราธาตุน้ำแข็งอยู่แน่ ในวินาทีต่อมา หวังเถิงก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ากลายเป็นลำแสงพุ่งตรงไปยังยอดเขา เขาหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศโดยไม่สนใจแรงกดดันจากกระแสลมเบื้องบน เขาเปิดใช้งาน ‘เนตรจิตวิญญาณ’ และกวาดสายตามองยอดเขาด้านล่าง ดวงตาของเขาราวกับเรดาร์ที่กำลังสแกนหาความผันผวนของพลังในพื้นที่เบื้องล่าง ฉับพลัน กลุ่มแสงสีฟ้าเยือกเย็นก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา “ในที่สุดก็เจอ!” หวังเถิงดีใจจนเนื้อเต้น เขาพุ่งตรงไปยังกลุ่มแสงนั้นโดยไม่ลังเล เมื่อดูจากขนาดของกลุ่มแสง มันไม่น่าจะเป็นอสูรดาราระดับลอร์ด แต่มันก็ยังคงเป็นอสูรดาราธาตุน้ำแข็ง ผู้ใช้พลังธาตุน้ำแข็งนั้นหายาก เขาจึงสามารถเพิ่มพลังน้ำแข็งได้จากอสูรดาราธาตุน้ำแข็งเท่านั้น เขาจะปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไปไม่ได้ ไม่นาน หวังเถิงก็เห็นโฉมหน้าของอสูรดาราตัวนั้น มันคือมดน้ำแข็งยักษ์สีขาวโพลน ร่างกายของมันเหมือนรูปสลักน้ำแข็งที่ใสกระจ่าง มันมีเปลือกสีขาวเหมือนหิมะที่ดูคล้ายกับชุดเกราะ รูปลักษณ์ของมันช่างน่าอัศจรรย์นัก มดน้ำแข็งตัวนั้นกำลังลากซากศพตัวหนึ่งคลานไปข้างหน้า หวังเถิงตั้งใจจะจู่โจม แตเมื่อเห็นฉากนี้เขาก็หยุดชะงักทันที นิสัยและสภาพความเป็นอยู่ของพวกมดผุดขึ้นมาในหัวของเขา แม้ว่ามดน้ำแข็งจะเป็นอสูรดารา แต่พวกมันก็คล้ายกับมดทั่วไป ซึ่งหมายความว่าจะต้องมีรังของพวกมันอยู่แถวนี้แน่ มดน้ำแข็งตัวนี้แค่กำลังขนเหยื่อกลับรัง หวังเถิงจึงตัดสินใจแอบสะกดรอยตามมันไป หลังจากตัดสินใจได้ หวังเถิงก็ปกปิดกลิ่นอายของตนจนหมดสิ้นและติดตามมดตัวนั้นไปอย่างเงียบเชียบ มดอาจจะเคลื่อนที่ได้ไม่ช้า แต่เมื่อเทียบกับมนุษย์พวกมันก็ยังตัวเล็กกว่ามาก จึงต้องใช้เวลามากกว่าในการเดินทางในระยะทางเท่าๆ กัน อย่างไรก็ตาม มดน้ำแข็งตรงหน้าเขาตัวใหญ่ไม่เบา มันมีขนาดพอๆ กับรถโฟล์กเต่าได้เลย และเดินทางได้หลายร้อยเมตรในพริบตา หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง รังที่ซ่อนอยู่ใต้โขดหินก็ปรากฏแก่สายตาของหวังเถิง มดน้ำแข็งตัวนั้นมาถึงปากรัง มดน้ำแข็งอีกตัวคลานออกมา พวกมันแตะหนวดใส่กันแล้วจึงมุดเข้าไปในรัง หวังเถิงลอยตัวลงมาจากฟ้า ทางเข้าของรังใหญ่พอให้เขาเดินตัวตรงเข้าไปได้ เขาเปิดใช้งานพรสวรรค์สายมืด พลังแห่งความมืดพวยพุ่งออกมา เขาใช้ ‘วิชาลับรวมเงา’ พรางตัวเข้าไปในเงามืดขณะบุกเข้าไปในรัง ยิ่งเข้าไปลึก เขาก็ยิ่งตระหนักได้ว่ารังแห่งนี้ขยายออกไปทุกทิศทาง เส้นทางมีความซับซ้อนคดเคี้ยวไปมา รังนี้กินพื้นที่กว้างขวางมหาศาล ไม่นานนัก เขาก็พบมดน้ำแข็งอีกตัวหนึ่ง หวังเถิงไม่ได้รีบโจมตี เขาต้องการประเมินสถานการณ์ให้แน่ชัดเสียก่อน เขามุ่งหน้าลึกเข้าไปในรังและพบกับมดน้ำแข็งมากขึ้นเรื่อยๆ มุมปากของเขาเริ่มยกยิ้มขึ้น มดน้ำแข็งเยอะขนาดนี้ จะต้องมีฟองค่าสถานะให้เก็บเพียบแน่! นี่มันจะเป็นการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่ชัดๆ หวังเถิงข่มความตื่นเต้นในใจ เขาเลี้ยวไปตามทางสองสามตลบ จนในที่สุดก็มาถึงพื้นที่ใต้ดินขนาดใหญ่ ราชินีมดตัวมหึมานอนเหยียดยาวอยู่ตรงนั้น ร่างกายของมันเป็นสีขาวทั้งหมดและดูอ้วนกลม... อืม... ถ้ากัดเข้าไปสักคำ น้ำข้างในคงพุ่งออกมาแน่! หวังเถิงใช้เนตรจิตวิญญาณสแกนดูและพบว่าความเข้มข้นของแสงในร่างกายของราชินีมดตัวนี้อยู่ในระดับลอร์ดขั้นกลาง ราชินีมดตัวนี้แข็งแกร่งกว่าเจ้างูน้ำแข็งที่เขาเจอเมื่อครู่นี้เสียอีก! แต่ว่า... หวังเถิงมองดูร่างกายที่อ้วนพีของราชินีมด เขาอดสงสัยไม่ได้ว่ามันยังจะสู้ไหวหรือเปล่า? มันจะเป็นแค่เครื่องจักรผลิตทายาทเหมือนกับราชินีมดทั่วไปหรือเปล่านะ? ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็คงจะดีไม่น้อย! เขาสามารถฆ่าอสูรดาราระดับลอร์ดได้อย่างง่ายดาย! แน่นอนว่าหวังเถิงรู้ดีว่ามันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้นเสมอไป อสูรดารามีหลากหลายประเภท เขาไม่กล้าประมาทราชินีมดตัวนี้ว่าอ่อนแอ ยิ่งไปกว่านั้น... เขามองไปรอบๆ ตัวราชินีมด เห็นมดทหารอีกสองสามตัวยืนเฝ้าอยู่ จากความเข้มข้นของพลังในร่างกายมดทหารเหล่านั้น บางตัวมีระดับถึง 9 ดาว ในขณะที่บางตัวก็ไปถึงระดับลอร์ดขั้นต้นแล้ว รังมดแห่งนี้ไม่เลวเลยทีเดียว! แม้หวังเถิงจะดีใจ แต่เขาก็รู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย มดขึ้นชื่อเรื่องจำนวนที่มหาศาล แม้แต่ตัวเขาเองก็คงจะรู้สึกสยองแน่หากมดน้ำแข็งทั้งหมดแห่กันออกมาจากรังพร้อมๆ กัน "ต้องหาวิธีจัดการให้จบในคราวเดียว!" หวังเถิงลูบคางพลางครุ่นคิดขณะซ่อนตัวอยู่ในเงามืด รังมดน้ำแข็งแห่งนี้เคี้ยวยากอยู่สักหน่อย แต่เขาก็จะไม่ยอมถอดใจง่ายๆ หากเขาสามารถกำจัดพวกมันได้ทั้งหมด เขาจะได้รับฟองค่าสถานะพลังน้ำแข็งจำนวนมหาศาล พลังน้ำแข็งของเขาอาจจะก้าวกระโดดไปถึงระดับ 9 ดาวได้เพราะเหตุนี้ หวังเถิงขนลุกด้วยความตื่นเต้นเมื่อจินตนาการถึงฉากนั้น ความคิดในหัวของเขาแล่นพล่าน “จริงสิ!” จู่ๆ ไอเดียหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว เขายกยิ้มร้ายที่มุมปากก่อนจะถอยร่นกลับไปยังทางเข้า เมื่อมาถึงทางเข้า ดวงตาของเขาก็เป็นประกายและส่งพลังธาตุพิษพวยพุ่งออกมาจากร่างกาย จากนั้นเขาก็ปล่อย ‘เพลิงเคลือบแก้วมรกต’ ตามออกมา เมื่อพลังธาตุพิษสัมผัสกับเพลิงเคลือบแก้วมรกต ควันสีดำหนาทึบก็พวยพุ่งออกมาทันที หวังเถิงปลดปล่อยพลังออกมาสร้างกระแสลมแรงจัด เขาเป่าควันสีดำเหล่านั้นให้เข้าไปในรังจนหมด ช่างเป็นวิธีฆ่ามดที่ยอดเยี่ยมอะไรอย่างนี้!