Chapter 859 - ตกลง! “ท่านผู้คุมสอบ!” ในขณะที่หวังเถิงกำลังถูกดึงความสนใจไปที่ร่างทั้งสอง เขาก็ได้ยินเสียงอุทานของปี้หลัวดังขึ้นข้างกาย “ผู้คุมสอบงั้นรึ?” หวังเถิงรู้สึกตะลึงงัน จากนั้นเขาก็เข้าใจในทันทีว่าคนเหล่านี้คือใคร หลังจากผ่านเหตุการณ์ไม่คาดฝันมามากมาย เขาเกือบลืมไปแล้วว่านี่คือการทดสอบ ดังนั้นย่อมต้องมีผู้คุมสอบอย่างแน่นอน! เขารู้มาว่ามีผู้ฝึกสอนจากหอคอยนักบุญดาราที่คอยจับตาดูอยู่ทั่วทั้งดาวเคราะห์ และคนเหล่านี้ต้องเป็นพวกเขาอย่างไม่ต้องสงสัย แต่การปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของผู้คุมสอบทั้งสองก็ไม่ได้เปิดโอกาสให้เขาได้คิดอะไรมากนัก ปี้หลัวก้าวไปข้างหน้าและทำความเคารพผู้คุมสอบทั้งสองด้วยท่าทีนอบน้อมเป็นอย่างยิ่ง “พวกเจ้าทำได้ดีมาก เราได้เห็นผลงานของพวกเจ้าตลอดการทดสอบนี้แล้ว” หม่าต้าหยวนพยักหน้าเล็กน้อยพร้อมกับแววตาที่แสดงความชื่นชม “ขอบพระคุณสำหรับคำชมค่ะ” ปี้หลัวรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง คำพูดของผู้คุมสอบหมายความว่านางได้รับตำแหน่งในหอคอยนักบุญดาราแล้ว ซึ่งนั่นได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ “เจ้าคงจะเป็นหวังเถิงสินะ? เจ้าก็น่าจะรู้เรื่องการทดสอบนี้ด้วยเช่นกัน” ผู้คุมสอบอีกคนหนึ่งที่ชื่อ หนิงหงหลาง ชำเลืองมองหวังเถิงแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง หวังเถิงพยักหน้าแต่ไม่ได้เอ่ยอะไร “เจ้าเป็นนักรบจากโลก การทดสอบครั้งนี้จัดขึ้นบนดาวเคราะห์ดวงนี้ ดังนั้นเราจึงจัดสรรโควตาให้คนท้องถิ่นสามตำแหน่ง และด้วยผลงานของเจ้า ทำให้เจ้าได้รับหนึ่งในโควตานั้น” หนิงหงหลางกล่าวอย่างใจเย็นขณะที่ลอบสังเกตสีหน้าของหวังเถิงไปด้วย สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังคือ หวังเถิงไม่มีท่าทีตื่นเต้นแต่อย่างใด ความสงบเยือกเย็นของเขานั้นดูไม่เหมือนกับนักรบหนุ่มที่มาจากดาวเคราะห์ล้าหลังเลยสักนิด หนิงหงหลางและหม่าต้าหยวนสบตากัน “เจ้ารู้หรือไม่ว่าหอคอยนักบุญดารามีสถานะอย่างไรในสหพันธ์โอแลนท์?” หม่าต้าหยวนถาม “ข้ารู้ มันเป็นสถาบันที่มีชื่อเสียงที่สุดในสหพันธ์โอแลนท์” หวังเถิงพยักหน้าด้วยท่าทีเฉยเมย ปี้หลัว: ... ช่างเป็นคนที่เย่อหยิ่งจริงๆ เขายังไม่ดูให้ความสำคัญกับหอคอยนักบุญดาราด้วยซ้ำ หม่าต้าหยวนไอเบาๆ อย่างกระอักกระอ่วนเมื่อเห็นสีหน้าเรียบเฉยของหวังเถิง เขาหันไปหาปี้หลัวแล้วกล่าวว่า “ปี้หลัว ช่วยออกไปข้างนอกสักครู่ได้หรือไม่? พวกเรามีธุระที่จะต้องคุยกับหวังเถิงเป็นการส่วนตัว” ปี้หลัวรู้สึกประหลาดใจ นางสงสัยว่าผู้คุมสอบทั้งสองต้องการจะพูดอะไรกับหวังเถิง นางจำได้ว่าหวังเถิงเป็นอัจฉริยะที่สามารถครอบครองมรดกของท่านบารอนได้ ผู้คุมสอบทั้งสองคนนี้คงจะพยายามดึงตัวเขาไปร่วมกลุ่มด้วยข้อเสนอพิเศษบางอย่าง ปี้หลัวไม่กล้าชักช้า นางรีบพยักหน้าแล้วเดินออกจากห้องบัญชาการไป หม่าต้าหยวนโบกมือปิดประตู ก่อนจะปลดปล่อยพลังปราณในร่างกายเพื่อสร้างม่านกั้นเสียงขึ้นรอบตัว จากนั้นเขาก็มองไปที่หวังเถิง “หวังเถิง เจ้าได้รับมรดกจากบารอนแห่งจักรวรรดิฉียนมหาศาลแล้วใช่ไหม?” ผู้คุมสอบทั้งสองสบตากันก่อนที่หนิงหงหลางจะเป็นฝ่ายเปิดปากพูด หวังเถิงลอบมองม่านกั้นเสียง ความคิดมากมายแล่นเข้ามาในหัว เขาค่อยๆ พยักหน้า “หวังเถิง เจ้าไม่เข้าใจหรอกว่าจักรวาลนั้นอันตรายเพียงใด ข่าวเรื่องที่เจ้าได้รับมรดกไม่ได้ถูกปิดบังไว้ ดังนั้นมันจะแพร่กระจายไปในเร็วๆ นี้ เมื่อถึงตอนนั้นจะมีผู้คนมากมายแห่กันมาแย่งชิงมรดกจากเจ้า เจ้าเป็นเพียงนักรบระดับดาวเคราะห์เท่านั้น พูดตามตรงนะ ในจักรวาลมีนักรบระดับดาวเคราะห์อยู่ถมไป แม้แต่นักรบระดับดาราจักรอย่างพวกเราก็ไม่ได้หายากอะไร เจ้าไม่มีความสามารถพอที่จะปกป้องมรดกของเจ้าได้ และมันอาจจะทำให้ชีวิตเจ้าตกอยู่ในอันตราย...” หนิงหงหลางกล่าวอย่างจริงจัง “ถูกต้อง มรดกของบารอนแห่งจักรวรรดิฉียนมหาศาลนั้นดึงดูดใจอย่างยิ่ง แม้แต่นักรบระดับจักรวาลก็อาจไม่อาจต้านทานความเย้ายวนนี้ได้” หม่าต้าหยวนพยักหน้าเสริม “พวกท่านมีข้อเสนอแนะอย่างไรบ้าง?” สีหน้าของหวังเถิงเปลี่ยนไป เขาแสดงท่าทางหวาดกลัวและร้องขอความช่วยเหลือจากผู้คุมสอบ ผู้คุมสอบทั้งสองมองหน้ากันพร้อมรอยยิ้มที่มุมปากซึ่งไม่อาจสังเกตเห็นได้ “ง่ายมาก เจ้าเพียงแค่ส่งมอบมรดกนั้นให้เรา แล้วเราจะนำมันกลับไปยังหอคอยนักบุญดารา จะไม่มีใครกล้าทำอะไรเจ้า หอคอยนักบุญดาราเป็นสถาบันที่ใหญ่ที่สุดในสหพันธ์โอแลนท์ เราฝึกฝนนนักรบที่แข็งแกร่งมากมายรวมถึงนักรบระดับจักรวาล หากนักรบระดับจักรวาลทั่วไปคิดจะมาแย่งชิง พวกเขาก็ต้องชั่งน้ำหนักกำลังของตนเองดูก่อน และเจ้าก็จะได้รับความคุ้มครองจากหอคอยนักบุญดาราด้วยเช่นกัน” “แน่นอนว่าหอคอยนักบุญดาราจะมอบค่าตอบแทนบางอย่างให้เจ้า เราจะไม่รับมรดกของเจ้าไปฟรีๆ หรอก” หวังเถิงทำท่าทีลังเลเมื่อได้ยินคำตอบของพวกเขา แต่ในใจเขากำลังแสยะยิ้ม พวกเขาต้องการแย่งชิงมรดก แต่กลับใช้คำพูดสวยหรูมาเคลือบแฝงเจตนา หอคอยนักบุญดาราก็ต้องการได้มรดกของบารอนเช่นกัน! เดี๋ยวสิ นี่อาจเป็นเจตนาส่วนตัวของผู้คุมสอบก็ได้ พวกเขาอาจจะแค่ใช้ชื่อหอคอยนักบุญดารามาบังหน้าความโลภของตัวเอง สำหรับพวกเขา หวังเถิงเป็นเพียงนักรบจากดาวเคราะห์ที่ล้าหลัง เขาไม่มีความรู้เรื่องจักรวาล ดังนั้นพวกเขาจะหลอกล่ออย่างไรก็ได้เมื่อเขาโอนมรดกให้แล้ว เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาก็แค่ชดเชยให้ตามมีตามเกิด และจะไม่มีใครกล้ากล่าวหาว่าพวกเขาเป็นหัวขโมย ช่างเป็นแผนการที่ยอดเยี่ยมเสียจริง! ความคิดมากมายไหลเวียนอยู่ในหัวของหวังเถิง สมองของเขาหมุนติ้วขณะพยายามหาทางออก ไม่ใช่เรื่องยากที่จะบอกได้ว่าผู้คุมสอบทั้งสองนี้คือนักรบระดับดาราจักร ซึ่งเป็นระดับที่หวังเถิงยังรับมือได้ยากในตอนนี้ หากพวกเขาอยู่ในระดับดาราจักรขั้นที่หนึ่งหรือขั้นที่สอง เขาก็อาจพอมีโอกาสเอาชนะด้วยท่าไม้ตายอย่างพายุทอร์นาโดมิติและพลังจิตของเขา แต่หากเป็นระดับดาราจักรขั้นที่สามขึ้นไป เขาก็คงเกินมือ “หากข้ามอบมรดกให้ ทางหอคอยนักบุญดาราจะมอบค่าตอบแทนอะไรให้ข้าบ้าง?” หวังเถิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกไป ผู้คุมสอบทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้ง แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความยินดี “เราสามารถเปิดห้องสมุดของหอคอยนักบุญดาราในสามชั้นบนสุดให้เจ้าเข้าใช้ฟรีเป็นเวลาสามปี” “สามชั้นบนสุดนั้นมีข้อมูลการฝึกฝนและคัมภีร์สำหรับนักรบระดับดาวเคราะห์ไปจนถึงระดับดาราจักร เจ้าสามารถเข้ามาอ่านเมื่อใดก็ได้ที่ต้องการ” “นอกจากนี้ เราจะมอบทรัพยากรสำหรับการฝึกฝนที่มีมูลค่า 5 หมื่นล้านเหรียญสหพันธ์โอแลนท์ (OFC) ให้กับเจ้า ทรัพยากรเหล่านี้เพียงพอให้เจ้าก้าวไปถึงจุดสูงสุดของระดับดาราจักรได้เลย” หม่าต้าหยวนตอบกลับหวังเถิงในทันที หวังเถิงแค่นเสียงในใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น การให้เข้าถึงห้องสมุดสามปีและทรัพยากร 5 หมื่นล้าน OFC งั้นหรือ? พวกเขาคิดว่าเขาเป็นขอทานหรือยังไง? ต่อให้เขาจะไม่เข้าใจราคาในจักรวาล แต่เขาก็รู้ดีว่าผู้คุมสอบสองคนนี้กำลังปั่นหัวเขาอยู่ หากไม่นับรวม 5 หมื่นล้าน OFC การเข้าถึงห้องสมุดฟรีสามปีนั้นแทบจะเป็นแค่เศษฝุ่นเมื่อเทียบกับวังมรดก คลังหนังสือในวังมรดกนั้นมีทั้งคัมภีร์ระดับดาราจักรไปจนถึงระดับจักรวาล ยิ่งไปกว่านั้น เขายังได้รับมรดกความมั่งคั่งที่บารอนทิ้งไว้ให้ ซึ่งนั่นถูกคำนวณเป็นเหรียญจักรวรรดิฉียนมหาศาล (GQC) ไม่ใช่ค่าเงินของอารยธรรมระดับต่ำ ความแตกต่างนั้นมหาศาลจนเทียบกันไม่ได้ สีหน้าของหวังเถิงเริ่มเคร่งเครียด ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิดหาวิธีแก้สถานการณ์อยู่นั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเขา “ตกลงไป!”