Chapter 1192 Out For Revenge

เผยแพร่เมื่อ 5 พ.ค. 2569 03:57

บทที่ 1192 ออกไปล้างแค้น Sophie’s mind was rocked with tumultuous waves as they headed into the inner region. Davis didn’t give her any further explanation, leaving her hanging, and surprisingly, she still felt like believing in his words. จิตใจของโซเฟียสั่นคลอนด้วยกระแสความไม่สงบเมื่อพวกเขาก้าวเข้าสู่เขตใน inner region Davis ไม่ได้ให้เธอการอธิบายเพิ่มเติมใด ๆ ทำให้เธอแค่ครออยู่แล้วแต่ยังเชื่อในคำพูดของเขาอย่างน่าประหลาดใจ If it were from any other person she knew, any person from the Nine Western Territories, any person from mid-sized Territories, and even large Territories, she would have been skeptical inside even if she acted like believing. However, she placed great trust in him that even when she found it absurd, she couldn’t help but still believe in him. ถ้าเป็นใครอีกคนที่เธอรู้จัก หรือแม้แต่จากดินแดนตะวันตกเก้ามีด Territory หรือแม้แต่จากดินแดนกลางหรือใหญ่ เธอจะรู้สึกสงสัยในใจแม้จะทำเป็นเชื่อก็ตาม อย่างไรก็ตาม เธอให้ความเชื่อมั่นกับเขาอย่างเต็มที่ แม้ว่าเหตุการณ์นั้นจะฟังดูไม่จักเป็นจริง เธอทำไม่ได้เลยที่จะหยุดเชื่อเขา What’s more, she was self-aware about the whole situation, that the thought of reaching Ninth Stage alone was absurd, let alone immortality. If it were so easy, many Grand Elders would’ve already become Ninth Stage Powerhouses. Even though she felt herself to be foolish for believing in his words, she couldn’t think otherwise, or for what reason he would have in order to lie... เธอตระหนักว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่อง absurd ที่จะบรรลุระดับ Ninth Stage เพียงลำพัง แม้กระทั่งการเป็นอมตะก็เหลือเกิน หากมันง่ายขนาดนั้น หลาย ๆ ป Romero หรือผู้ใหญ่ระดับสูงคงได้กลายเป็นผู้มีพลังระดับ Ninth Stage ไปแล้ว แม้ว่าเธอจะรู้สึกว่าเป็นโง่เขลาเมื่อเชื่อในคำพูดของเขา แต่นางทำไม่ได้ที่จะคิดแตกต่าง หรือหาเหตุผลใด ๆ ที่เขาจะโกหก Even without Davis having to go this far to inform such a matter, she was still head over heels for him. She knew that he could undoubtedly discern her feelings for him too. แม้ว่า Davis จะไม่จำเป็นต้องพยายามอธิบายเรื่องนั้นจนลึกเกินไป เธอแต่ยังหลงใหลในตัวเขาอย่างเต็มที่ เธอรู้ว่าเขาสามารถอ่านความรู้สึกของเธออย่างชัดเจน ’... I didn’t think falling in love would be this dangerous...’ ‘... ฉันไม่คิดว่า การหลงรักจะอันตรายขนาดนี้...’ Sophie couldn’t help but shudder at this thought. She didn’t like her rationality being taken away as she had never felt like this before. โซเฟียทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้านกับความคิดนั้น เธอไม่ชอบที่เหตุผลของเธอถูกเอาไป เพราะว่าเธอเคยไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน However, thinking back, did she ever act rationally in front of him? แต่เมื่อย้อนกลับไป เธอเคยทำอะไรที่มีเหตุผลต่อหน้าเขาบ้างหรือไม่? Sophie’s lips curved into an embarrassed smile as she knew that the answer was no. Being with him, the only thing that made her feel was her heart unceasingly pounding, especially whenever he cast his gaze on her. It was a strange feeling, but she liked it. ริมฝีปากของโซเฟียเบิกยิ้มด้วยความอายเมื่อเธอรู้ว่าคำตอบคือไม่ การอยู่กับเขาทำให้หัวใจของเธอเต้นตะกั่วไม่หยุด โดยเฉพาะทุกครั้งที่เขามองเธอเข้าไป บรรยากาศแปลกประหลาดแต่เธอชอบมัน Soon, Davis, Sophie, and Nadia entered the inner region. The scenery remained the same with lava flowing in streams and craters from below, but the density of magical beasts and the falling lightning became a little too high, with numerous magical beasts in the range of detecting a battle and coming to see it in curiosity rather than staying in their territory. ไม่นาน ดีวิส โซเฟีย และนาเดียก้าวเข้าสู่เขตใน inneren region บรรยากาศยังคงเหมือนเดิม ด้วยการไหลของ лавуที่แผ่ขยายและหลุมระเบิดจากใต้ดิน อย่างไรก็ตาม ความหนาแน่นของสรรพสัตว์วิเศษและฟ้าผ่าที่ตกเพิ่มมากขึ้น มีสัตว์วิเศษมากมายที่สามารถตรวจจับการต่อสู้และมาทำความอยากรู้อยากเห็น แทนที่จะอยู่ในดินแดนของตนเอง Davis felt that he would not be able to battle freely as there is the possibility that numerous magical beasts would gang upon him. At that moment, he would be forced to engage in a slaughter, reaping many lives rather than the ones he wanted. ดีวิสรู้สึกว่าเขาจะไม่สามารถต่อสู้อย่างอิสระได้ เนื่องจากมีความเป็นไปได้ว่าสรรพสัตว์วิเศษมากมายจะรวมตัวมาดงครั้งใหญ่กับเขา ทำให้เขาต้องถูกบังคับให้เข้าสู่การสังหาร ชีวิตจำนวนมากจะถูกทำลาย แทนที่จะเป็นเหยื่อที่เขาต้องการ "Well... This has turned into a difficult situation..." Davis uttered as he hid behind an elevated cliff along with Sophie. "Well... This has turned into a difficult situation..." ดีวิสบอกขณะที่หลบซ่อนอยู่หลังหนังหินสูงกับโซเฟีย "I agree..." Sophie nodded, "There’s too many of them. There are even two Mid-Level King Beast Stage Magical Beasts in this surrounding hundred kilometers..." "I agree..." โซเฟียพยักหน้า "มีพวกมันมากเกินไป มีแม้แต่สองสัตว์ระดับ King Beast Stage ในรัศมีร้อยกิโลเมตร..." Unlike them who kept their undulations under control, the magical beasts here sure did not bother to conceal, but instead, sometimes even made their undulations explode as if flexing their strength to warn the other magical beasts. ต่างจากพวกเขาที่ทำการสั่นสะเทินอย่างควบคุมได้ สรรพสัตว์ที่นี่ไม่มีความตั้งใจแฝงซ่อน แถมบางครั้งก็ทำให้พลังงานของตนระเบิดออก เหมือนกับว่าเป็นการยกกำลังเพื่อเตือนสรรพสัตว์อื่น ๆ "Well, those two Mid-Level King Beast Stage Magical Beasts we sense are pretty far away. There’s a bit of chance that we would disturb them when we fight, but if we did indeed disturb them, Nadia could take care of them." "Well, those two Mid-Level King Beast Stage Magical Beasts we sense are pretty far away. There’s a bit of chance that we would disturb them when we fight, but if we did indeed disturb them, Nadia could take care of them." "Isn’t that right, Nadia?" "Isn’t that right, Nadia?" "They would be nutritious indeed..." Nadia’s desiring voice resounded out from the void. It also sounded as if she licked her lips. "พวกมันจะเป็นอาหารที่อร่อยมาก..." เสียงปรารถนาของนาเดียดังขึ้นจากความว่างเปล่า และฟังดูเหมือนว่าเธอเลียริมฝีปาก Davis wryly chuckled, also causing Sophie to hold in her laughter. The way Sophie felt, it was way easier to hunt them with Nadia fighting together with them. ดีวิสขำขันอย่างขมขื่น ทำให้โซเฟียต้องเก็บเสียงหัวเราะ ความรู้สึกของโซเฟียคือการล่ากลายเป็นเรื่องง่ายมากหากมีนาเดียร่วมต่อสู้ Suddenly, Davis stood up from the scorched rock as he was sitting. He just took a step into the air when he suddenly stopped as his eyes narrowed. His narrowed eyes abruptly widened before he captured Sophie’s wrist as he sent a soul transmission to Nadia. ในทันที ดีวิสลุกจากหินเผาที่นั่งอยู่ เขาก้าวเข้าไปในอากาศ แต่แล้วก็หยุดทันทีที่ตาของเขาขดขยายออก แล้วจับแขนของโซเฟียขณะส่งสัญญาณวิญญาณไปยังนาเดีย "Nadia, get us out of here!" "นาเดีย พาวิญญาณพาเราหนีออกจากที่นี่เลย!" He jumped off the cliff when Nadia suddenly swooped in and carried them away in her magical beast form, all the while maintaining her concealed state. เขากระโดดจากหนังหินเมื่อนาเดีย swooped เข้ามาและพาพวกเขาหายไปในรูปแบบสัตว์วิเศษของเธอ พร้อมกับยังคงรักษาการแฝงตัวอยู่ "What’s happening!?" Sophie was shaken by his sudden movements. "อะไรเกิดขึ้น!?" โซเฟียถูกกระตุ้นจากการเคลื่อนไหวที่ฉับพลันของเขา "It’s them..." Davis calmly uttered when suddenly sounds of distant roars could be heard. "นั่นคือพวกเขา..." ดีวิสพูดอย่างสงบเมื่อเสียงกรีดไกลเริ่มดังขึ้น It became increasingly audible as hundreds of undulations spread out, causing the magical beasts that were here to scram as if they had seen something terrible, like they were facing a calamity. Even the two Mid-Level King Beast Stage Magical Beasts were running for their lives in different directions. เสียงค่อย ๆ กระจายออกมามากขึ้น ทำให้สรรพสัตว์ที่อยู่ที่นี่ตะลาดกับบางสิ่งที่น่ากลัว เหมือนกับว่าพวกเขากำลังเผชิญกับความมหาวิบัติ ด้วยการกระทำของพวกมัน ทั้งสองแมลงปีกระดับ King Beast Stage วิ่งหนีอย่างร้อนเร้าในหลายทิศทาง Sophie looked behind, her purple eyes reflecting hundreds of tall Scorched-Crystal Crimson Apes coming their way with intense anger revealed in their eyes. The magical beasts that got caught in their grasp were either burned alive or tore off limb by limb as they squealed and cried in pain. โซเฟียมองหลัง ดวงตาสีรุ่ยของเธอสะท้อนภาพของเหล่าอาเปสสีแดงคริสตัลไฟหลายร้อยตัวที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาด้วยความโกรธแรงในดวงตา สรรพสัตว์ที่ติดอยู่ในกำมือของพวกมันถูกเผาเป็นเชื้อไหม้หรือถูกฉีกขาดตามส่วนจนส่งเสียงร้องคร่ำครวญในความเจ็บปวด The Scorched-Crystal Crimson Apes at the King Beast Stage commanded the others to kill! However, they were also looking around as if searching for something. อาเปสระดับ King Beast Stage สั่งให้ผู้อื่นฆ่า! อย่างไรก็ตาม พวกมันยังคงมองรอบ ๆ เหมือนกับกำลังค้นหาสิ่งใดสิ่งหนึ่ง "They’re out here for the Scorched-Crystal Crimson Apes we killed...?" Sophie’s expression changed, "How did they know!?" "พวกเขาอยู่ที่นี่เพราะอาเปสสีคริสตัลไฟที่เราฆ่า...?" ความรู้สึกของโซเฟียเปลี่ยนแปลง "พวกเขาทราบได้ยังไง!?" "Who knows what kind of method did they use to know..." Davis had no idea as well, "But as you said, it seems like that Low-Level King Beast Stage Scorched-Crystal Crimson Ape we killed was extremely important to them. Otherwise, they wouldn’t have come out in the hundreds, moving out from the Lord Beast Stage till the High-Level King Beast Stage." "ใครจะรู้ว่าพวกเขาใช้วิธีการอะไรในการรู้..." ดีวิสก็ไม่รู้เช่นกัน "แต่ตามที่เธอพูดมา มันดูสำคัญกับพวกเขามาก จึงทำให้พวกเขาออกมาหลายร้อยตัว ขยายจากระดับ Lord Beast จนถึง High-Level King Beast" "Yes, but they’re increasing... They’re gonna be a thousand of them soon..." "ใช่แล้ว แต่มันเพิ่มขึ้น... พวกเขาจะกลายเป็นพันตัวในเร็ว ๆ นี้..." Sophie’s scalp tingled as he saw those Scorched-Crystal Crimson Apes jump around, destroy mountains, become bathed in lava but still remain unscathed as they ran around killing any magical beasts that they could find in their path. หนังศีรษะของโซเฟียติงลิง เมื่อเห็นอาเปสเหล่านั้นกระโดดรอบ ๆ ทำลายภูเขา กลายเป็นลava แต่ยังคงรอดช้ำเมื่อพวกมันวิ่งรอบฆ่าทุกลักษณะที่เจอในเส้นทาง She looked back at Davis, feeling fortunate that she was with him as she felt secure. เธอหันหลังกลับมองดีวิส รู้สึกเป็นFortunate ที่ได้อยู่กับเขา เพราะรู้สึกปลอดภัย Davis’s expression appeared to be a bit pissed off while looking back, staring at the destruction they caused. He stood up and jumped off. ใบหน้าของดีวิสดูเหมือนขุ่นเคืองขณะที่มองกลับไปที่การทำลายที่เกิดขึ้น เขาลุกขึ้นและกระโดดลง "Nadia, take Sophie to safety..." "นาเดีย พาวิญญาณพาโซเฟียไปปลอดภัย..." Wait! Sophie screamed as she saw him escape the concealment, but then, he disappeared from her sight, causing her to be taken aback. Her body flinched, wanting to go after him but then instantly realized that she would only be a burden. "รอ!" โซเฟียตะโกนเมื่อเห็นเขาหลบหนีจากความแฝงตัว แต่แล้วเขาก็หายไปจากสายตา ทำให้เธอไม่พอใจ ร่างกายของเธอสะท้านอยากวิ่งตามเขา แต่ทันทีเธอตระหนักว่าเธอจะเป็นภาระ Nadia, leave me somewhere here and go after your master! I promise that I’ll hide! She urged! "ละ go me ที่นี่ แล้วไปไล่หามาสเตอร์ของเธอ! ฉันสัญญาว่าจะแฝงตัว!" เธอส่งเสียง urge! Master doesn’t’ need my help... Nadia simply replied. "มาสเตอร์ไม่ต้องการความช่วยเหลือของฉัน..." นาเดียตอบอย่างตรงไปตรงมา I know, but what if their Peak-Level King Beast Stage Ruler arrives? What would you do then!? "ฉันเข้าใจแล้ว แต่มันเกิดอะไรขึ้นถ้ามีผู้ปกครองระดับ Peak-Level King Beast Stage มาถึงล่ะ!?" Hmph! Nadia snorted and abruptly split into two. "Hmph!" นาเดียทำเสียงสบแล้วแยกออกเป็นสองส่วน Sophie became flabbergasted as she looked at the other Nadia. Wasn’t this the same move Nadia used in the battle exchange to corner the Ancestor? She had heard about this strange technique before... โซเฟียทำให้ประหลาดใจเมื่อเห็นนาเดียอีกคน หนึ่งเทคนิคการล่ารอบครัวของบรรพบุรย์ที่เธอเคยได้ยินมาก่อน Nadia used her doppelganger technique to split herself before using her main body to search for Davis, while she used her energy body to take Sophie to safety. นาเดียใช้เทคนิคน้องกาย (doppelganger) แบ่งตัวเองก่อน ใช้ร่างหลักในการตามหาดีวิส พร้อมกับใช้ร่างพลังงานเพื่อพาโซเฟียไปปลอดภัย Sophie sighed as she felt that this arrangement was okay. Last time, it was because of her that Davis failed to kill those Twin-Shelled Earthen Tortoises, and she still felt bad about it. She didn’t want the same or similar matters to occur. โซเฟียสรวหมอืด้วยความรู้สึกว่าการจัดการนี้โอเค ครั้งก่อนเธอทำให้ดีวิสล้มเหลวในการฆ่าสัตว์วิเศษที่มีเปลือกแข็งสองชั้น ทำให้เธอรู้สึกเสียใจ ยังหวังว่าไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ซ้ำอีก While the energy body escaped in the outer region’s direction, the main body flew towards the skies before stopping at five thousand meters above the surface. Nadia oversaw the mess and kept a lookout for her master. Due to his concealment, she was unable to find his exact location but could feel the general direction. ขณะที่ร่างพลังงานหลบหนีไปทางภูมิภาคภายนอก ร่างหลักบินขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้วหยุดที่ความสูง 5,000 เมตร จากพื้น นาเดียคอยดูแลความวุ่นวายและเฝ้าระวังมาสเตอร์ของเธอ เนื่องจากการแฝงตัวของเขา ทำให้เธอหาเขาได้ยาก แต่เธอรู้สึกถึงทิศทางโดยรวม However, she frowned. แต่เธอทำให้ขมวดคิ้ว "Master headed further into the inner region...?" "มาสเตอร์เดินทางเข้าเขตในต่อเนื่อง...?" Purple lightning fell around as she looked into the distance, noticing that there was a bright red forest aligned in front of two long mountain ranges. She felt that was where her master went, and with a dark flash, she disappeared into the distance. ฟ้าผ่าสีรุ่ยตกกระจายรอบข้างขณะที่เธอจับตาดูไกล เธอพบว่าในหน้าป่าแดงอร่าม ที่ตั้งอยู่ระหว่างภูเขาสองลูกยาว เธอรู้สึกว่าเป็นจุดที่มาสเตอร์ของเธอไป นางหายไปในความมืด *Roar!~?* *Roar!~?* A High-Level King Beast Stage Scorched-Crystal Crimson Ape glanced up and saw the dark flash of light, feeling suspicious. Thinking that it was probably just a bolt of strange lightning flashing in the skies, it continued its search. อาเปสระดับ High-Level King Beast Stage พยุงศีรษาขึ้นมองเห็นแสงสีดarker flash ที่แปลกประหลาด คิดว่าเป็นแค่ฟ้าผ่าธรรมชาติที่ส่องสว่าง จึงยังคงค้นหาต่อ Numerous thousand-meter tall trees stretched into the skies, with at least each reddish tree ranging from five to thirty meters wide, looking like massive skyscrapers. Davis arrived in this bright red forest region and saw that the purple lightning landing on these fire-attributed trees caused little or no damage to it as when it lit up, the flames surged from combustion automatically end up disappearing, seemingly absorbed by these trees. ต้นไม้สูงหลายพันเมตรแสงส่องสู่ท้องฟ้า โดยแต่ละต้นสีแดงมีความกว้างตั้งแต่ 5 ถึง 30 เมตร ดูเหมือนอาคารสูงใหญ่ Davis เข้ามาในบริเวณป่าแดงแห่งนี้และเห็นว่าม municipios purple lightning ที่ตกกระทบต้นไม้เหล่านี้ทำให้ไม่มีความเสียหาย เพราะเมื่อส่องแสง ไฟที่ลุกขึ้นจากการเผาไหม้ก็จะหายไปโดยอัตโนมัติ เหมือนว่าถูกดูดซับโดยต้นไม้เหล่านี้ "Well then, since the people are not at home, it’s time to rob..." Davis smirked as he looked around, searching for treasures with only his eyesight. He didn’t use his soul sense since he was not even a Soul King yet. "Well then, since the people are not at home, it’s time to rob..." ดีวิสมองรอบ ๆ ด้วยรอยยิ้มเหมือนกำลังวางแผนปล้น แม้จะใช้แค่สายตาในการค้นหาสมบัติ แทนที่จะใช้ประสาทสัมผัสวิญญาณ เพราะเขายังไม่ได้เป็น Soul King Chances are that he would be quickly found out by a King Beast Stage Magical Beast, especially the Mid-Level King Beast Stage Scorched-Crystal Crimson Apes and above. After all, his concealment had only worked against that Low-Level King Beast Stage Scorched-Crystal Crimson Apes so far. เป็นไปได้สูงที่เขาจะถูกตรวจพบโดยสัตว์วิเศษระดับ King Beast โดยเฉพาะอาเปสระดับ Mid-Level King Beast Stage Scorched-Crystal Crimson Apes ขึ้นไป เพราะว่าเทคนิคการแฝงตัวของเขาเคยทำงานได้แค่กับอาเปสระดับ Low-Level King Beast Stage เท่านั้น There was no guarantee that it would work on Mid-Level King Beast Stage Scorched-Crystal Crimson Apes. ไม่มีการรับประกันว่ามันจะทำงานกับอาเปสระดับ Mid-Level King Beast Stage Scorched-Crystal Crimson Apes Right now, he was in the inner region of this bright red forest and not the core region. He felt that he would be relatively safe from the Peak-Level King Beast Stage Ruler of this Scorched-Crystal Crimson Ape Clan and began his search. However, he only saw juveniles running around, seemingly gossiping with each other about why the elders all left in a hurry. ขณะนี้เขาอยู่ในเขตในของป่าแดงนี้ ไม่ใช่ในส่วนの中心 เขารู้สึกว่าจะปลอดภัยจากผู้ปกครองระดับ Peak-Level King Beast Stage ของเผ่า Scorched-Crystal Crimson Ape และเริ่มค้นหา แต่เขาก็เห็นเพียงแค่ลูกๆ ที่วิ่งรอบไปเรื่อย ๆ พร้อมกับแลกเปลี่ยนความคิดว่าเหตุใดบรรพบุรุษทุกคนถึงรีบออกจากที่นี่ 'Oh... So, I killed one ruler candidate of this Scorched-Crystal Crimson Ape Clan... Makes sense since that Scorched-Crystal Crimson Ape was capable of releasing attacks one level higher, possibly qualified to fight against Mid-Level King Beast Stage Magical Beasts because of the Crystallized Flame Bead it had given birth to...' 'Oh... ดังนั้น ฉันฆ่าราชรูปแบบหนึ่งของอาเปส Scorched-Crystal Crimson Ape Clan... ทำให้เข้าใจแล้ว เพราะอาเปสนี้สามารถปล่อยการโจมตีระดับสูงกว่า 1 ได้ โดยอาจมีคุณสมบัติที่พอจะต่อสู้กับสัตว์วิเศษระดับ Mid-Level King Beast Stage เนื่องจากฟองน้ำพลาซ่าที่เกิดจากมัน...' 'In the absence of a King-Tier, I can understand why they’re so mad about losing its life... However, how did they manage to find that it died...? Do they have something similar to life crystals, life tablets, or something...?' 'In the absence of a King-Tier, ฉันเข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงโกรธกับการสูญเสียชีวิตนี้... แต่พวกเขาจะรู้ได้ยังไงว่าเขาตาย? พวกเขามีอะไรที่คล้ายกับ结晶ชีวิตหรือแท็บเล็ตชีวิตหรือไม่...?' Davis mused, but his concentration was on swiftly finding some treasure and leaving from this place. Considering that the Scorched-Crystal Crimson Apes seemed to have left out in rage from the conversation of these juveniles, he felt that some of them might quickly return after not being able to find its carcass since he was the one who had it. ดีวิสคิดแล้วแต่ความสนใจของเขาอยู่ที่การค้นหาสมบัติอย่างเร็วที่สุดเพื่อออกจากที่นี่ พิจารณาว่าอาเปส Scorched-Crystal Crimson ต่าง ๆ เกิดอาการโกรธจากการสนทนาของเด็ก ๆ ทำให้เขาคิดว่าพวกเขาอาจจะรีบกลับมาอีกครั้งเมื่อไม่สามารถพบร่างของมันได้ เนื่องจากเขาคือผู้ที่ฆ่ามัน But the fountain of blood in the place he slaughtered would be clear to see, so he knew that they would quickly return, only bothering to send out a few search parties to discover the enemy or enemies who killed their ruler candidate. แต่แหล่งเลือดที่เขาฆ่าจะเห็นชัดเจน ทำให้เขารู้ว่าพวกเขาจะกลับมาอย่างรวดเร็ว เพียงแค่ส่งทีมสำรวจเล็ก ๆ เพื่อสังเกตศัตรูที่ทำให้นายรถจักรของพวกเขาตาย Davis walked past numerous giant trees. At the same time, he picked up whatever herbs and ingredients alike he came across, and to his excitement, most of them were useful in concocting pills that related to Fire Laws and its attribute. ดีวิสก้าวผ่านต้นไม้ขนาดใหญ่หลายต้นในขณะเดียวกันเขาก็เก็บสมุนไพรและส่วนผสมที่เจอ ทำให้เขาตื่นเต้น เพราะส่วนใหญ่เหล่านั้นเป็นส่วนประกอบสำคัญในการสังเคราะห์ยาที่เกี่ยวข้องกับกฎไฟและคุณลักษณะของมัน Well, considering the environment, he wasn’t surprised, but he knew he hit the jackpot by sneakily approaching this place! ดีแล้ว แม้ว่าโดยสภาพแวดล้อมนี้จะไม่ทำให้เขาตื่นเต้น แต่เขารู้ว่าได้โอกาสสำคัญโดยการแฝงตัวเข้าใกล้ที่นี่อย่างลับ ๆ!

React

พูดคุย