Chapter 1036: นอกใจคนรัก "มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือที่ฉันอายุยังไม่ถึง 30 ปี?" ซูหยางถามศิษย์คนนั้นพร้อมเลิกคิ้วขึ้น "ม-ไม่ค่ะ... ฉันแค่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนที่อายุเท่าคุณจะเชี่ยวชาญด้านการบำเพ็ญคู่ได้ขนาดนี้ คุณมีศักยภาพที่มหาศาลมากค่ะ ศิษย์น้องเซียว!" ศิษย์ฝ่ายในกล่าวกับเขาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะถ้าหากเขาสามารถทำได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้ตั้งแต่อายุเพียง 20 ปี อีกพันปีข้างหน้าเคล็ดวิชาของเขาจะล้ำลึกถึงเพียงไหนกัน? ศิษย์ฝ่ายในคนนั้นนึกภาพไม่ออกเลยว่าความรู้สึกตอนที่ได้บำเพ็ญร่วมกับเขาในตอนที่เขาเติบใหญ่และเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์มากกว่านี้จะเป็นอย่างไร "ทำไมคุณไม่มาเป็นคู่บำเพ็ญกับฉันล่ะคะ? นานทีปีหนกว่าที่ศิษย์ฝ่ายนอกจะมีโอกาสได้จับคู่กับศิษย์ฝ่ายใน" เธอเอ่ยปากชวน เธอรู้ดีว่าหากคนอื่นล่วงรู้ถึงพรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่และศักยภาพที่แท้จริงของเขา ก็คงจะมีแถวของศิษย์ฝ่ายในมายืนรอคิวเพื่อขอเป็นคู่บำเพ็ญกับเขาอย่างแน่นอน ดังนั้น เธอจึงต้องชิงลงมือก่อน ทว่าซูหยางไม่ได้กำลังมองหาคู่บำเพ็ญในตอนนี้ "ขอโทษด้วยครับ แต่ตอนนี้ผมยังไม่ต้องการหาคู่บำเพ็ญ" "อะไรนะ? ทำไมล่ะคะ? คุณก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าต้องหาคู่บำเพ็ญให้ได้ภายในหนึ่งปีหลังจากเข้าสำนัก? ถ้าทำไม่ได้คุณจะถูกขับออกจากสำนักนะ" ศิษย์ฝ่ายในกล่าวด้วยความประหลาดใจอยู่ลึกๆ ที่ศิษย์ฝ่ายนอกคนหนึ่งปฏิเสธที่จะจับคู่กับศิษย์ฝ่ายใน โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาจากรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูธรรมดาของเขา "คือว่าผมยังเป็นมือใหม่อยู่และยังไม่มีเบื้องหลังในสำนักครับ หากคนอย่างผมมีศิษย์ฝ่ายในมาเป็นคู่บำเพ็ญกะทันหัน ศิษย์คนอื่นๆ คงจะหาเรื่องผมแน่ๆ และผมยังไม่อยากให้เป็นแบบนั้นครับ" ซูหยางหาข้ออ้างที่มีเหตุผลมาแก้ต่าง "งั้นเหรอ... ฉันเข้าใจค่ะว่าคุณหมายถึงอะไร เพราะมีหลายคนที่ขี้อิจฉาและน่ารำคาญใจในสำนักนี้ แต่ฉันจะพยายามปกป้องคุณให้ถึงที่สุดเอง!" "ขอบคุณครับ แต่ผมคิดว่าผมยังไม่พร้อม ถ้าผมมีชื่อเสียงและมั่นใจกว่านี้ ค่อยมาถามผมอีกทีนะครับ ดีไหม?" ศิษย์ฝ่ายในถอนหายใจ "ก็ได้ค่ะ ฉันจะมาถามคุณใหม่ทีหลังนะ" เมื่อซูหยางจัดการเรื่องศิษย์ฝ่ายในคนนั้นเสร็จสิ้น ก็มีศิษย์อีกสองคนมาหาเขาที่บ้าน ซูหยางใช้เวลาที่เหลือของวันและอีกสองสามวันถัดมาไปกับการบำเพ็ญร่วมกับศิษย์ที่แวะเวียนมาหาเขา ชื่อเสียงของเขาเริ่มแพร่กระจายไปทั่วสำนัก "เธอได้ยินข่าวหรือยัง? มีศิษย์ฝ่ายนอกหน้าใหม่ที่ไม่เพียงแต่มี 'องคชาต' ที่สุดยอดแล้ว ยังมีเทคนิคที่เหลือเชื่ออีกด้วย! ไปดูกันเถอะว่าเขาจะเก่งสมคำร่ำลือไหม!" "อะไรนะ? ฉันมีคู่บำเพ็ญอยู่แล้วนะ" "เธอก็ไม่ต้องบอกเขาสิ!" "นั่นมันบ้าชัดๆ! ฉันไม่นอกใจคนรักของตัวเองหรอกนะ!" "อย่ามองว่าเป็นการนอกใจสิ ศิษย์ฝ่ายนอกคนนั้นยังเป็นหมอนวดประจำสำนักด้วยนะ เธอก็แค่ไปในฐานะ 'ลูกค้า' ก็พอ" "นั่นมันฟังไม่ขึ้นสักนิด! ถ้าอยากไปเธอก็ไปคนเดียวเถอะ ฉันไม่ไป!" "ได้เลย เดี๋ยวฉันจะมาเล่าให้ฟังว่ามันยอดเยี่ยมแค่ไหน" ไม่กี่วันต่อมา ศิษย์คนนั้นก็กลับมาหาเพื่อนของเธอเพื่อแบ่งปันประสบการณ์ "สวรรค์! มันสุดยอดมาก! ฉันดีใจจริงๆ ที่ตัดสินใจไป! เขาทำให้ฉันรู้สึกถึงสิ่งที่ฉันไม่เคยได้รับจากคู่บำเพ็ญของฉันมาก่อน!" "เธอไปจริงๆ เหรอเนี่ย? คู่บำเพ็ญของเธอไม่พอใจแน่ถ้าเขารู้เรื่องนี้เข้า" "เขาไม่มีทางรู้หรอกถ้าเธอไม่ปากโป้ง! เอาเป็นว่าฉันบอกเธอแล้วนะ! เธอควรไปหาเขาอย่างน้อยสักครั้ง! ไม่งั้นต้องเสียใจแน่! ในฐานะเพื่อนสนิท ฉันรับประกันฝีมือเขาเลย!" "ก็ได้! ฉันจะไป! แต่ฉันจะไม่บำเพ็ญกับเขานะ! เขาเป็นหมอนวดใช่ไหมล่ะ? ฉันจะไปนวด—นวดธรรมดาๆ นี่แหละ!" "เอาที่สบายใจเลยจ้ะ เดี๋ยวเธอก็คงไปอ้อนขอ 'องคชาต' ของเขาอยู่ดี" วันต่อมา เพื่อนสองคนนี้ก็ได้มาเจอกันอีกครั้ง "เป็นยังไงบ้าง?" "ฉ-ฉัน..." ศิษย์คนนั้นพูดไม่ออก เมื่อเห็นท่าทีของเพื่อน เธอจึงหัวเราะเบาๆ "เธอเสร็จเขาไปแล้วสินะ!" "ฉ-ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นจริงๆ นะ! ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น! จิตใจของฉันว่างเปล่าไปหมดระหว่างนวด แล้วก่อนที่จะรู้ตัว องคชาตของเขาก็เข้าไปในตัวฉันแล้ว และฉันก็ต้านทานอะไรไม่ได้เลย!" "ฮ่าๆๆ! ฉันว่าแล้ว! เป็นยังไงบ้าง? ยอดเยี่ยมใช่ไหมล่ะ?" "มันเหมือนขึ้นสวรรค์เลย!" "คราวหน้าเราไปหาเขาด้วยกันนะ!" "ตกลง!" ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ ชื่อของเซียวหยางก็กระจายไปทั่วทุกมุมของฝ่ายนอก และเริ่มเห็นศิษย์ฝ่ายในแวะเวียนมาที่พักของเขาบ่อยขึ้น โชคร้ายที่นั่นหมายความว่าศิษย์ชายเริ่มล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของเขามากขึ้น และย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีใครรู้สึกอิจฉาในชื่อเสียงของเขา ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องด้วยศิษย์หญิงจำนวนมากแอบมาหาซูหยางอย่างลับๆ ศิษย์ชายจึงเริ่มกังวลตลอดเวลาว่าคู่บำเพ็ญของพวกตนจะแอบมาหาเขาลับหลังหรือไม่ เรื่องราวบานปลายจนถึงขั้นที่ศิษย์ชายเริ่มมาซุ่มดูที่ยอดเขาคนนอกเพียงเพื่อคอยจับตาดู ในที่สุด ศิษย์ชายก็รวมกลุ่มกันเพื่อคอยจดบันทึกรายชื่อศิษย์หญิงที่มาหาซูหยาง และหากใครที่มีคู่บำเพ็ญ พวกเขาก็จะนำเรื่องไปรายงานให้อีกฝ่ายทราบ นั่นทำให้การที่ศิษย์หญิงที่มีคู่บำเพ็ญจะแอบมาหาซูหยางกลายเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย ทว่าเหล่าศิษย์หญิงก็ไม่ยอมแพ้ เพราะพวกเธอเสพติดเทคนิคของซูหยางไปเสียแล้ว พวกเธอจึงเริ่มหาซื้อ 'ยาเปลี่ยนโฉม' มาใช้ "เวรเอ๊ย! ศิษย์หญิงเริ่มปลอมตัวมาหาศิษย์น้องเซียวแล้ว! เราทำอะไรกับเรื่องนี้ไม่ได้เลย!" "ทำไมพวกเธอถึงกระหายที่จะบำเพ็ญกับเขามากขนาดที่ยอมนอกใจคู่บำเพ็ญของตัวเองกันนะ?!" "ฉันไม่ได้นอนมาสองคืนแล้วเพราะมัวแต่กังวลว่าคู่บำเพ็ญของฉันจะไปหาเขาน่ะสิ!" "ฉันด้วย!" "รู้ไหม? เรามาถูกทางผิดมาตลอดเลย! เราไม่ควรไปโฟกัสที่ศิษย์หญิง! เราต้องจัดการที่ต้นเหตุ นั่นก็คือไอ้ศิษย์น้องเซียว!" "นั่นสินะ! ไปสั่งสอนไอ้บ้านั่นให้รู้สำนึกกัน!" ด้วยเหตุนี้ กลุ่มศิษย์ชายผู้เดือดดาลจึงเริ่มมุ่งหน้าไปยังยอดเขาคนนอก และนั่นไม่ใช่กลุ่มเล็กๆ เลยแม้แต่น้อย