Chapter 266 - Azazel Clan

เผยแพร่เมื่อ 11 มี.ค. 2569 11:14

Chapter 266 - Azazel Clan ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่หน้าห้องโดยมีเด็กหญิงตัวน้อยซุกตัวอยู่บนอกของเขา ก๊อก ก๊อก โยฮันเคาะประตู ไม่นานนักผู้หญิงคนหนึ่งก็เปิดประตูออก สายตาของเธอจับจ้องไปที่ลูกชายซึ่งกำลังอุ้มอมีเลียไว้ในอ้อมแขน รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของอเลน่าเมื่อเห็นอมีเลียที่ดูงดงามจับตา "เข้ามาสิแม่ใกล้จะเตรียมมื้อเย็นเสร็จแล้ว" อเลน่าพูดพลางมองไปที่โยฮัน เมื่อได้ยินเช่นนั้นโยฮันก็พยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในห้องก่อนจะนั่งลงบนโซฟา เมื่อเห็นว่าโยฮันดูผ่อนคลาย อเลน่าก็หัวเราะเบาๆ อย่างนึกสงสัย "มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับลูกงั้นเหรอ" อเลน่าถามขณะหวีผมอยู่หน้ากระจก เมื่อได้ยินคำถามนั้นใบหน้าของโยฮันก็แดงก่ำขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงเรื่องในอ่างอาบน้ำ "ไม่มีอะไรครับ เพียงแต่ตอนนี้อมีเลียเริ่มสนิทกับพวกเธอทั้งสามคนแล้ว ผมก็เลยมีความสุข" โยฮันตอบเลี่ยงๆ และไม่ได้ลงรายละเอียดเรื่องสิ่งที่เกิดขึ้นในอ่างอาบน้ำให้แม่ฟัง แต่อเลน่าก็พอจะเดาออกว่าลูกชายกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่ เธอจึงไม่ได้ซักไซ้เพราะเข้าใจดีว่าเขาคงอายที่จะเล่าให้ฟัง "แกแค่ต้องการเวลาเพื่อสร้างความเชื่อใจ เดี๋ยวไม่นานแกก็จะคุ้นเคยกับทุกคนเอง ว่าแต่สามคนนั้นล่ะไปไหนเสียล่ะ?" อเลน่าถามถึงดิย่า จัสมิน และนาตาชา "ผมทิ้งพวกเธอไว้ในห้องของดิย่าตอนที่ออกมาหาแม่ครับ ผมคิดว่าแม่คงกำลังรอพวกเราอยู่" โยฮันตอบพร้อมรอยยิ้มสดใส "ไม่เป็นไรหรอก แม่ไม่ได้รอนานขนาดนั้น ระหว่างนี้แม่ก็อาบน้ำแล้วก็จัดของสำหรับวันพรุ่งนี้ไปด้วย" อเลน่าตอบ แต่เธอก็สังเกตเห็นว่าโยฮันดูเหมือนคนกำลังเหม่อลอย "ลูกโอเคไหม? มีอะไรกวนใจลูกหรือเปล่า" อเลน่าถาม เมื่อได้ยินเสียงแม่ โยฮันก็หลุดออกจากภวังค์ "แม่ครับ ท่านปู่ลินกับเลออนไปไหนครับ? ผมไม่เห็นพวกเขาในห้องพักแขกเลย พวกเขาบอกอะไรแม่ไว้บ้างไหม? ผมเป็นห่วงสองคนนั้นน่ะ" โยฮันถามพร้อมกับมองหน้าอเลน่า เมื่อได้ยินดังนั้นอเลน่าก็เดินเข้ามานั่งลงข้างเขาบนโซฟา "แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสองคนนั้นไปไหน เมื่อครู่แม่ไปตามหาพวกเขาทั้งคู่ก็ไม่อยู่ในห้องพัก ครั้งสุดท้ายที่เจอท่านปู่ลินของลูก เขาดูเหมือนกำลังตามหาท่านเลออนอยู่ แม่ถามเขาแล้วแต่เขาก็ไม่ยอมพูดอะไร" อเลน่าถอนหายใจยาวขณะตอบโยฮัน โยฮันเริ่มสับสนเมื่อได้ยินสิ่งที่แม่เล่า เมื่อเห็นท่าทางของโยฮัน อเลน่าก็ยิ้มพลางวางมือบนไหล่ของเขา เธอเข้าใจดีว่าเขารู้สึกผูกพันกับปู่ลินมากแค่ไหน และเห็นได้ชัดว่าเขากำลังกังวลเรื่องของปู่ "อย่าไปกังวลเลย มันเป็นเรื่องปกติของครอบครัวเรา ทั้งสองคนไม่ค่อยชอบอยู่นิ่งๆ หรอก น่าแปลกใจด้วยซ้ำที่ช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมาพวกเขายอมอยู่ติดที่ ไม่หายไปไหนนานๆ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ กว่าจะเห็นหน้าพวกเขามันยากยิ่งกว่างมเข็ม" อเลน่าอธิบายพลางลูบผมสีเงินยาวสลวยของอมีเลียไปด้วย เมื่อได้ยินคำพูดของแม่ โยฮันก็ถอนหายใจยาว "แม่ครับ แล้วเรื่องท่านปู่เลออนล่ะครับ ผมหมายถึง... ผมรู้ว่าเขาเก่งมากและไม่ค่อยพูด แต่พอกับแม่เขากลับเป็นคนละคนเลย" โยฮันเอียงคอถามแม่ เมื่อได้ยินคำถามนั้นอเลน่าก็ประหลาดใจ เธอไม่คิดว่าโยฮันจะถามถึงเลออน "ใช่ เขาห่วงแม่มาก แม่เป็นลูกสาวคนเดียวที่เขาสปอยล์สุดๆ อย่างไรก็ตาม แม่โชคดีมากที่มีพ่อแบบเขา ลูกรู้ไหมทุกคนเคยกลัวเขาเพราะบุคลิกที่เงียบขรึมและระดับการบ่มเพาะที่สูงส่ง แต่เขากลับอ่อนโยนกับแม่เสมอ และนั่นเป็นเหตุผลเดียวที่ไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องแม่ในเขตของเรา แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปตอนที่แม่ทิ้งตระกูลอาซาเซลแล้วย้ายมาอยู่ที่เขตแดนเหนือที่ที่แม่ได้พบกับพ่อของลูก" อเลน่าตอบพลางมีแววเศร้าบนใบหน้า เธอเหมือนกำลังเสียใจกับอะไรบางอย่าง "ตระกูลอาซาเซล..." โยฮันพึมพำเมื่อได้ยินชื่อนั้น "ใช่ ตระกูลของผู้ที่เหนือกว่า ตระกูลนั้นผลิตนักรบฝีมือดีมากมายที่รับใช้ราชวงศ์ แต่แม่ไม่เหมือนคนอื่น แม่ไม่อยากเป็นเพียงเครื่องจักรสังหารและเข้าร่วมกับราชวงศ์ นั่นคือเหตุผลที่แม่หนีออกจากตระกูลมา แม่ทำร้ายจิตใจพ่อ แต่ถึงแม้แม่จะทรยศต่อตระกูลอาซาเซล ท่านพ่อเลออนก็ยังคอยดูแลแม่จากในเงามืด ความรักที่เขามีต่อแม่ไม่เคยจางหายไป เพราะเขาจึงไม่มีใครกล้าแตะต้องแม่ และไม่มีใครตามหาแม่เจอหลังจากที่ออกจากอาซาเซล" อเลน่ากล่าวขณะมองโยฮันด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย โยฮันถึงกับอึ้งเมื่อได้รู้ภูมิหลังของแม่ เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าแม่มาจากครอบครัวที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ เขาจับมืออเลน่าไว้แล้วยิ้มให้ "ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมภูมิใจในตัวแม่นะ เพราะแม่เป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนและใจดีที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา ไม่ว่าเหตุผลของแม่จะเป็นอะไร ผมดีใจที่แม่เลือกเส้นทางของตัวเองและไม่ได้กลายเป็นหุ่นเชิดให้คนอื่นควบคุม" โยฮันให้กำลังใจอเลน่าด้วยคำพูดของเขา เมื่อได้ยินเช่นนั้นเธอก็ยิ้ม "มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ที่จริงแม่แค่กลัวและหนีมาเพราะแม่ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นนักรบของอาซาเซล ลูกรู้ไหมว่าขุนศึกสองคนที่รับใช้ราชวงศ์นั้นเป็นสมาชิกของตระกูลอาซาเซล พวกเขามีอำนาจในอาณาจักรฟีนิกซ์ไม่ต่างจากท่านเอเวลิน ตระกูลอาซาเซลมีสาขาย่อยสามสาขา และท่านปู่เลออนของลูกก็เป็นผู้นำของหนึ่งในนั้น เรื่องของตระกูลอาซาเซลมันซับซ้อนมาก" อเลน่าถอนหายใจยาวพลางอธิบายให้โยฮันฟัง โยฮันรู้สึกประหลาดใจและเริ่มสนใจตระกูลอาซาเซลขึ้นมา เขาแปลกใจที่รู้ว่าขุนศึกทั้งสองคนมาจากตระกูลของแม่ ตอนที่เขาอยู่ในคุกนิรันดร์ ชายชราคนนั้นเคยเอ่ยถึงเรื่องขุนศึกทั้งหกคนมาก่อน เมื่อเห็นโยฮันทำหน้าครุ่นคิด อเลน่าก็กระแอมเบาๆ "ไปกันเถอะ พวกเขาคงรอกันอยู่แล้ว ไม่เห็นประโยชน์อะไรที่จะมาคุยเรื่องอดีตของแม่" อเลน่ากล่าว

React

พูดคุย