Chapter 3153: แสงสว่างอันทรงพลัง ผู้ให้กำเนิดฝั่งซ้ายเรียกดาบยาวสองเล่มที่มีความโค้งดั่งจันทร์เสี้ยวออกมา พลังงานสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นทันทีที่เขาชักมันออกจากฝัก พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวนี้ดูราวกับว่ามันได้ถูกปลดปล่อยออกมาจากซอกหลืบที่ลึกที่สุดของความมืดมิด เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งธาตุนี้ มันดูราวกับมังกรดำสองตัวที่กำลังแผดเสียงคำราม รัศมีที่แผ่ออกมาจากตัวดาบสามารถกัดกร่อนสรรพชีวิตได้ทุกรูปแบบ อานุภาพการกดขี่ของมันให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป ไม่เหมือนกับตราประทับสวรรค์ที่บดขยี้ทุกสิ่ง หรือหม้อหลอมสวรรค์ที่กลืนกินทุกอย่าง ถึงกระนั้น ผู้คนก็ยังคงหวาดกลัวพวกมัน พวกเขามองว่ามันเป็นเขี้ยวสองซี่ที่ถูกถอนออกมาจากปีศาจร้ายที่น่าสยดสยองที่สุด ผู้ให้กำเนิดคนอื่นๆ ก็อยู่ฝั่งความมืดเช่นกัน แต่อาวุธของพวกเขายังคงหลงเหลือกลิ่นอายแห่งความเที่ยงธรรม แต่นั่นไม่ใช่กรณีของอาวุธทั้งสองเล่มที่ผู้ให้กำเนิดฝั่งซ้ายได้รับมาจากเจ้านายแห่งความมืดของเขา ดังนั้น ดาบทั้งสองเล่มจึงเต็มไปด้วยธาตุแห่งความมืดและความชั่วร้าย “ผู้อาวุโส โปรดนำอาวุธของท่านออกมาด้วย” ผู้ให้กำเนิดฝั่งซ้ายกล่าวด้วยความเคารพ “แสงสว่างคืออาวุธของข้า” ปีศาจตนนั้นกล่าว ผู้ให้กำเนิดทั้งสี่ชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินเช่นนั้น คนอื่นอาจมองคำตอบของปีศาจตนนี้ว่าเป็นการพยายามทำตัวให้ดูเท่หรือข่มขวัญศัตรู ทว่าเหล่าผู้ให้กำเนิดนั้นต่างออกไป พวกเขาได้เข้าร่วมกับความมืดแล้ว ดังนั้นแสงสว่างจึงเป็นอาวุธที่ใช้ต่อกรกับพวกเขาได้จริงๆ ปีศาจตนนั้นเริ่มลงมือโจมตีก่อนที่จะดึงอาวุธที่สร้างจากแสงสว่างออกมาเสียอีก เหล่าผู้ให้กำเนิดรีบปกป้องจิตใจและหัวใจของตนเองจากแสงนี้โดยการกระตุ้นกลิ่นอายของพวกเขาขึ้นมาทันที “ตู้ม!” สายเลือดอมตะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับว่ามันถูกเติมเต็มด้วยพลังอำนาจต่างๆ จนล้นทะลัก “พวกเราเริ่มก่อน!” ผู้ให้กำเนิดแปดสมบัติคำราม มหาเต๋าของทั้งสี่ปรากฏขึ้นทันทีและความมืดมิดก็เข้าปกคลุม มหาเต๋าอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ทำให้ทุกคนในดินแดนสามอมตะคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด พวกเขารู้สึกได้ว่ามหาเต๋าของตนเองถูกกดทับ จนไม่สามารถรวบรวมเรี่ยวแรงได้แม้แต่นิดเดียว เหมือนกับปลาบนเขียง ราวกับว่าโลกใบนี้จะไม่มีวันได้เห็นแสงอาทิตย์อีกต่อไป สิ่งนี้ทำให้ผู้คนบางส่วนตะโกนออกมาด้วยความหวาดกลัว “วิ้ง” อย่างไรก็ตาม บางสิ่งที่มีลักษณะคล้ายดอกบัวแห่งแสงเบ่งบานท่ามกลางความมืดมิดนี้ รัศมีของมันเริ่มขับไล่ความมืดออกไป ทำให้ผู้คนในดินแดนมองเห็นความหวังอีกครั้ง ผู้คนจำนวนมากรู้สึกราวกับว่ากำลังอาบแสงแดด ความรู้สึกอันอบอุ่นนี้ช่วยขจัดความหวาดกลัวของพวกเขาออกไปจนหมดสิ้น “เคร้ง!” ปีศาจตนนั้นควบแน่นแสงที่บริสุทธิ์ที่สุดไว้ในมือ ในที่สุดพวกมันก็กลายเป็นโล่แสงที่มือซ้ายและหอกที่มือขวา แสงสว่างจะส่องไปไกลสุดลูกหูลูกตาในทิศทางที่หอกชี้ไป ในขณะเดียวกัน โล่นั้นก็ต้านทานความมืดมิดและมหาเต๋าอันน่าสะพรึงกลัวของผู้ให้กำเนิดทั้งสี่ มันสามารถหยุดยั้งคลื่นแห่งความมืดที่ถาโถมเข้าใส่อะคาเดมี่และสายเลือดอมตะทั้งหมดได้อย่างสำเร็จ “โครม!” ความมืดมิดไม่ยอมแพ้และยังคงทุบทำลายโล่แห่งแสงอย่างต่อเนื่อง ทว่าโล่นี้คือการสำแดงอำนาจสูงสุดของธาตุแสง พลังแห่งความมืดของผู้ให้กำเนิดทั้งสี่เพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำลายมันได้ “จงพินาศไปซะ!” จักจั่นและคนอื่นๆ ในที่สุดก็ใช้อาวุธของพวกเขา ตัวพวกเขานั้นแข็งแกร่งมากพอที่จะกดข่มสรวงสวรรค์ ดังนั้นการเปิดใช้งานอาวุธของพวกเขาจึงส่งผลให้เกิดพลังที่น่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะบรรยายด้วยคำพูดได้ ชั่วพริบตาถัดมาดูราวกับเป็นการทรมานที่ยาวนานที่สุดสำหรับผู้คนทั้งหมด ราวกับกินเวลาชั่วนิรันดร์ ความตายดูเหมือนเป็นทางออกที่หอมหวานในจุดนี้ “วิ้ง” สิ่งแรกที่โจมตีคือหม้อหลอมของผู้ให้กำเนิดจักรจั่น มันกลายเป็นหลุมดำและเริ่มดูดกลืนคลื่นแสงเข้าไป โล่แสงหม่นลงอย่างเห็นได้ชัดเนื่องจากพลังแสงของปีศาจกำลังถูกสูบออกไป “ตู้ม!” ตราประทับสวรรค์ตกลงมาจากเบื้องบนโดยปราศจากเทคนิคหรือเคล็ดวิชาใดๆ มีเพียงน้ำหนักที่บริสุทธิ์เท่านั้น ซึ่งเป็นวิธีการที่ตรงไปตรงมาและรุนแรงที่สุด อย่าลืมว่าตราประทับนี้ถูกสร้างขึ้นจากการหลอมรวมจักรวาลหนึ่งใบ บัดนี้ น้ำหนักของมันรวมกับพลังของผู้ให้กำเนิดได้กลายเป็นพลังโจมตีที่ไร้ขีดจำกัด เพียงแค่ทิ้งตราประทับนี้ลงบนระบบหนึ่ง ก็เพียงพอที่จะทำลายมันจนสิ้นซาก สรรพชีวิตทั้งหมดต่างล้มลงกองกับพื้นหลังจากการปะทะ ไม่สามารถลุกขึ้นได้ “เปรี้ยง!” รอยร้าวปรากฏขึ้นบนโล่ที่อ่อนกำลังลง ผู้ให้กำเนิดไม้ไผ่ฉวยโอกาสนี้ และรากไม้โบราณของเขาก็เริ่มเรืองแสง พร้อมกับพุ่งทะลวงออกไปด้วยความเร็วสูงสุด มันเล็งไปที่รอยร้าวบนโล่ซึ่งเป็นจุดที่อ่อนแอที่สุด คงไม่เกินจริงไปนักที่จะเรียกรากไม้นี้ว่าเป็นอาวุธที่คมที่สุดในโลก “ตู้ม!” โล่แตกกระจายออกในทันที เผยให้เห็นปีศาจเฒ่าที่อยู่เบื้องหลัง นั่นคือช่วงเวลาที่ผู้ให้กำเนิดฝั่งซ้ายลงมือ ดาบทั้งสองเล่มดูราวกับเขี้ยวพิษสองซี่จากความมืดมิด เป้าหมายของมันคือหัวใจของปีศาจตนนั้น ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตา ทั้งสี่แสดงให้เห็นถึงการทำงานเป็นทีมที่น่าทึ่งและความเข้าใจอันดีต่อกัน การผสมผสานที่สมบูรณ์แบบนี้ทำให้พวกเขาสามารถทำลายการป้องกันของปีศาจและมีโอกาสปิดฉากชีวิตของเขาได้ การโจมตีเข้าที่หน้าอกตรงๆ ควรจะสังหารปีศาจตนนี้ได้ ดาบทั้งสองเล่มนั้นน่ากลัวอย่างที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้ “เคร้ง!” ประกายไฟพุ่งกระจัดกระจาย ปีศาจเฒ่าสามารถขยับหอกมาไว้ที่หน้าอกและสกัดดาบไว้ได้ในช่วงเวลาที่อันตรายถึงชีวิต เขาถือมันไว้ในแนวนอนขวางหน้าอก ทำให้มันดูราวกับเทือกเขาที่ไม่มีวันถูกทำลาย ไม่มีใครสามารถข้ามผ่านมันไปได้เลย