บทที่ 3380: เริ่มต้น แท่นบูชาลอยขึ้นกะทันหัน มันเปลี่ยนรูปทรงจนดูคล้ายกับไหก่อนจะสรุปรูปร่างสุดท้ายกลายเป็นสว่าน สว่านขนาดยักษ์เริ่มหมุนวน ก่อให้เกิดการระเบิดอย่างต่อเนื่องซึ่งทวีความรุนแรงขึ้นตามความเร็วของการหมุน เกลียวสว่านนั้นลึกและกว้างพร้อมด้วยคมที่เฉียบขาด ปลายของมันสามารถเจาะทะลุได้ทุกสรรพสิ่ง มันเอียงหัวขึ้นในขณะที่ส่วนท้ายกดลงบนพื้นดิน "สว่านทะลวงนรก!" ผู้เชี่ยวชาญจากยุคก่อนจำอาวุธชิ้นนี้ได้และกล่าวว่า "มันคือเครื่องมือปิดล้อมของนิกายสามสัจธรรมที่ไม่ได้พบเห็นมานานมากแล้ว เต๋าจวินสามสัจธรรมสร้างมันขึ้นมาเพื่อให้เหล่าศิษย์ใช้ทำลายป้อมปราการของพวกมาร" "อาวุธระดับสูงที่ได้รับพลังจากผู้เชี่ยวชาญนับพันงั้นหรือ? บ้าเอ๊ย" อีกคนหนึ่งตัวสั่นสะท้าน เป้าหมายตลอดชีวิตของเต๋าจวินสามสัจธรรมคือการสยบความชั่วร้ายและเหล่ามาร อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตเหล่านี้บางจำพวกมักซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาและภูเขาลึก ซึ่งง่ายต่อการป้องกันและเป็นไปไม่ได้เลยที่จะปิดล้อม ดังนั้น เขาจึงทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมหาศาลเพื่อสร้างสว่านนี้ขึ้นมาด้วยวิธีการที่พิถีพิถัน ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องแข็งแกร่งเป็นพิเศษเพราะมันสามารถกระตุ้นพลังงานผ่านมวลมหาศาลได้ ซึ่งมันให้ผลลัพธ์ที่ทรงพลังไม่แพ้กัน นี่ถือเป็นอาวุธที่สมบูรณ์แบบสำหรับการโจมตีฐานที่มั่นของนิกายอื่นในยามสงคราม "ลุย!" เหล่าผู้อาวุโสของนิกายดำศักดิ์สิทธิ์เห็นสว่านพร้อมที่จะพุ่งขึ้นฟ้า จึงควบคุมกระบวนค่ายกลใหญ่อยู่เบื้องหลังด้วยตนเอง เหล่าศิษย์นับพันของนิกายดำศักดิ์สิทธิ์ต่างก็อัดฉีดพลังงานและปราณชีวิตเข้าสู่ระบบการป้องกันของพวกเขา "เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!" บาเรียคริสตัลระดับเต๋าจวินปรากฏขึ้นมากมาย "ตู้ม!" สว่านพุ่งขึ้นด้านบนและกระแทกเข้าใส่บาเรียชั้นแรกโดยตรง ทำให้เกิดประกายไฟกระเด็นไปทั่ว ทั้งนิกายสั่นสะเทือนรวมถึงท้องฟ้าด้วย หากไม่มีบาเรียเหล่านี้ที่เปิดใช้งานอยู่ พื้นที่ของพวกเขาคงถูกทำลายล้างอย่างง่ายดายไปแล้ว บาเรียเหล่านี้ไม่ใช่ของเล่น สว่านอันทรงพลังนี้ยังคงไม่สามารถทำลายมันได้ ทำได้เพียงทิ้งรอยขาวจางๆ ไว้เท่านั้น "ครืน!" จากนั้นมันเริ่มหมุนวนอยู่ตรงจุดปะทะนั้น โดยมุ่งมั่นที่จะทำลายการป้องกันนี้ให้จงได้ "เอาให้เต็มที่!" เหล่าผู้อาวุโสของนิกายดำศักดิ์สิทธิ์ตะโกน เหล่าศิษย์ไม่รีรออีกต่อไป พวกเขาส่งพลังปราณแท้แห่งความโกลาหลและพลังเต๋าอันยิ่งใหญ่เข้าสู่ค่ายกลใหญ่ ค่ายกลหลักส่องประกายเจิดจ้าและมีบาเรียปรากฏขึ้นซ้อนทับกันหนาแน่นกว่าเดิม "บาเรียของนิกายดำศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้มีไว้แค่ประดับจริงๆ" หลายคนชื่นชมเมื่อเห็นภาพนี้ นิกายดำศักดิ์สิทธิ์เป็นนิกายโบราณที่มีเต๋าจวินเคยเป็นผู้นำ พลังอำนาจทั่วไปไม่มีโอกาสโค่นล้มที่นี่ได้ เช่นเดียวกับสว่านชิ้นนี้ "สมาชิกสาขาปักษีอัคคี ตามข้ามา!" เต๋าจวินลำดับที่ห้า หญิงชราผู้นั้นขี่นกของนางมุ่งหน้าสู่นิกายดำศักดิ์สิทธิ์ กองกำลังส่วนหนึ่งแยกออกมาจากกองทัพของนิกายสามสัจธรรมและติดตามนางไป เป้าหมายของพวกเขาคือยอดเขานกหยก "ปักษีอัคคีต้านสวรรค์!" หญิงชราตะโกน พลังของนางปะทุขึ้นในขณะที่ชักกระบี่ออกมา มันแปรเปลี่ยนเป็นกรงเล็บแหลมคมทันที "ปักษีอัคคีต้านสวรรค์!" สมาชิกในกองพันก่อร่างค่ายกลนกไฟที่เชื่อมโยงกับหญิงชราทันที มันปรากฏออกมาในรูปลักษณ์ของนกเพลิงโดยมีนางเป็นแกนนำ ปีกของนกเพลิงบดบังพื้นที่จนมืดมิด มันกรีดร้องและปลดปล่อยกรงเล็บอันคมกริบลงสู่เบื้องล่าง ดูเหมือนมันจะกระหายที่จะทำลายช่องโหว่ผ่านทางยอดเขานกหยก "เปิดใช้งานค่ายกล!" จางเยว่ไม่หวั่นเกรง สมาชิกของยอดเขานกหยกต่างเปิดใช้งานค่ายกลของตนเองทันที นกหยกตัวหนึ่งปรากฏขึ้น ร่างกายเขียวขจีตั้งแต่หัวจรดหาง มันได้รับพลังเสริมจากค่ายกลใหญ่ของนิกายดำศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน นกยักษ์ทั้งสองเริ่มต่อสู้กันบนน่านฟ้า แต่ละตัวดุร้ายไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน พายุหมุนกระจายออกมาจากการเคลื่อนไหวของพวกมัน ก้อนเมฆแตกกระจาย กรงเล็บของพวกมันทิ้งรอยลึกเอาไว้บนพื้นดิน "สาขาช้างศึก ตามข้ามา!" เต๋าจวินลำดับที่สามซึ่งขี่ช้างศึกสั่งการ ช้างของเขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวและสร้างอักขระสลับซับซ้อน จนกลายเป็นค่ายกลรูปช้างในที่สุด กองกำลังที่เกี่ยวข้องหลอมรวมเข้ากับค่ายกลนี้และช้างยักษ์ตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้น มันสูงตระหง่านยิ่งกว่ายอดเขาใดๆ ในนิกายดำศักดิ์สิทธิ์ ดูเหมือนจะสามารถกลืนกินดวงดาวได้ งวงอันยาวของมันสามารถม้วนพันขุนเขาได้นับพัน "ตู้ม!" ช้างยักษ์กระทืบลงบนบาเรียคริสตัลชั้นแรก ทำให้ทั้งนิกายสั่นคลอน สิ่งนี้ดูเหมือนจะได้ผลดีทีเดียว "ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!" จากนั้นมันก็เหวี่ยงงวงฟาดลงบนบาเรียซ้ำแล้วซ้ำเล่า แสงสว่างเริ่มแตกกระจายออกจากพื้นผิวของบาเรีย "โฮก!" เสียงคำรามของพยัคฆ์ดังขึ้น ผู้อาวุโสสูงสุดบนหลังพยัคฆ์พิโรธตะโกนว่า "พอได้แล้ว!" เขานำเหล่าศิษย์ที่นั่นใช้พลังของตนเพื่อเสริมพลังให้กับค่ายกลอีกชุด เสียงคำรามของพยัคฆ์มีพลังมหาศาลอย่างเหลือเชื่อ พยัคฆ์ขาวปรากฏตัวขึ้นบนยอดเขาในที่สุด มันกระโดดลงมาและหางอันหนักอึ้งของมันบดขยี้ผืนดิน มันกลายเป็นคู่ปรับของช้างศึก แม้ราชาปีศาจแส้เหล็กจะตายไปแล้ว แต่ผู้อาวุโสสูงสุดก็ได้เข้ามาสืบทอดหน้าที่ และพลังของยอดเขานี้ก็ไม่ได้อ่อนแอลงเลย อสูรดุร้ายทั้งสองต่อสู้กันภายนอกนิกายและทำลายภูมิประเทศจนผู้ที่เฝ้ามองต่างหวาดกลัว อสูรเหล่านี้สามารถบดขยี้พวกเขาให้กลายเป็นเศษเนื้อได้อย่างง่ายดาย "หึ" ชายผู้ขี่มังกรน้ำเข้าร่วมการต่อสู้ "พวกเจ้า ตามข้ามา เราจะหลอมศัตรูของเราให้สิ้นซาก" เขาใช้เจดีย์ของเขาและกระตุ้นค่ายกลที่อยู่ภายใน "ไป!" กองพันอีกชุดหนึ่งเข้าสู่ค่ายกล เจดีย์ขยายขนาดใหญ่ขึ้นทันที ใหญ่พอที่จะครอบคลุมนิกายดำศักดิ์สิทธิ์ได้ทั้งหมด "พรึ่บ!" มันปล่อยคลื่นเปลวเพลิงออกมาอย่างไม่สิ้นสุด ซึ่งมีอานุภาพเผาผลาญเหล่ามารได้ทั้งหมด "เครื่องเผามาร!" ชายผู้นั้นตะโกนและใช้พลังของค่ายกลจนถึงขีดสุดด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมนิกาย ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นภายในเปลวเพลิง ดูราวกับเทพเซียนที่ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อกำจัดความชั่วร้าย เปลวเพลิงพุ่งตรงไปที่นิกายดำศักดิ์สิทธิ์ด้วยแรงส่งที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ "เข้ามาเลย!" ราชาผู้แบกขุนเขาหัวเราะและสั่งให้เหล่าศิษย์เริ่มเปิดใช้งานค่ายกลในส่วนของพวกเขา "เคร้ง!" โล่อันยิ่งใหญ่บินออกมาพร้อมแสงสีทองแดง พลังที่สามารถทำให้ทุกอย่างราบเรียบได้ปะทุขึ้น โล่นี้สามารถป้องกันและโจมตีได้ในเวลาเดียวกัน ถือเป็นค่ายกลที่ครอบจักรวาลอย่างแท้จริง