Chapter 6739: Hound “เฮ่าไฉ!” เซียนเร้นลับประหลาดใจเมื่อเห็นชายชราที่มีสภาพคล้ายขอทาน “อ้อ ข้าเข้าใจแล้ว สหายเก่าสินะ” ชายชราขอทานถอนหายใจ “นับตั้งแต่เหตุการณ์หลุมสวรรค์และการตายของจ้าวต้าฉุย พันธมิตรกลืนกินก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ไม่เหลือผู้นำที่มีความสามารถคนไหนอีกแล้ว” เซียนเร้นลับไม่พูดอะไร เห็นได้ชัดว่าเขาระแวงชายชราขอทานผู้นี้ “ครั้งหนึ่งพันธมิตรกลืนกินเคยไร้ความเกรงกลัว ไม่ได้ประกอบไปด้วยพวกสุนัขขี้ขลาดเหมือนในวันนี้” ชายชราขอทานส่ายหัว “หึ” เซียนเร้นลับพ่นลมหายใจ อนิจจา นี่คือความจริง ครั้งหนึ่งในอดีตพันธมิตรกลืนกินเคยถูกยกย่องว่าเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนสวรรค์ พวกเขาเขมือบโลกและเซียนทั้งหลายไม่เว้นแม้แต่เจ้าเหนือหัวที่ก็เป็นเพียงของว่างเท่านั้น ความรุ่งโรจน์ของพวกเขาสิ้นสุดลงเมื่อจักรพรรดิเซียนหมินเหรินปรากฏตัวขึ้น หลังจากการตายของหม่าง พันธมิตรแห่งนี้ยังคงเข้มแข็งอยู่ได้ด้วยจ้าวต้าฉุย โชคร้ายที่ศึกที่รู้จักกันในชื่อหลุมสวรรค์ได้ทำลายพวกเขาลง พวกเขาคิดว่าตนเองเตรียมตัวมาดีพอด้วยการเป็นพันธมิตรกับเหล่าเซียนบางกลุ่ม ทว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็ได้ปรากฏตัวขึ้น นั่นคือ ดัสก์ และ เฮเวนฟอล ทั้งสองคนนี้ถูกร่ำลือว่าเข้าใกล้สวรรค์ชั้นสูงอย่างไม่สิ้นสุด น่าเสียดายที่พวกเขาถูกบดขยี้จนต้องหลบซ่อนอยู่ในเงามืดนับตั้งแต่นั้นมา “ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเราก็ยังทรงพลังกว่าเจ้าอยู่ดี” เซียนเร้นลับกล่าว “เจ้ามันก็เป็นแค่คนรับใช้ที่หนีจากพวกเราไปซบกับหน่วยจู่โจมสวรรค์ เจเนซิสไม่ชอบหน้าเจ้า ตอนนี้เจ้าเลยต้องทำงานให้ผู้พิทักษ์งั้นเหรอ? สุนัขที่น่าสมเพช เป็นความอับอายของเหล่าเซียนโบราณจริงๆ” “ก็น่าเวทนาจริงนั่นแหละ สมัยก่อนข้ายังเด็ก ไร้เดียงสา แถมยังโอหัง นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าเข้าร่วมกับพันธมิตรกลืนกิน แต่ต่อมาข้าถึงพบว่าพวกเจ้ามันก็แค่พวกโง่เขลา ช่างน่าอับอายที่เลือกเดินผิดทางตั้งแต่ยังเยาว์” ชายชราขอทานยิ้ม “คนรุ่นเดียวกับข้าเหลือรอดอยู่ไม่กี่คน โดยเฉพาะคนที่รู้ประวัติของข้า พวกเขาตายไปในหลุมสวรรค์กันหมด แล้วเจ้าเป็นใครกัน?” เซียนเร้นลับไม่ตอบ ราวกับหวาดกลัวที่จะถูกเปิดเผยตัวตน “สกายชราวด์ ออกมาเถอะ” ชายชราเอ่ยเรียก “ไม่จำเป็น” เซียนเร้นลับปฏิเสธ “ครั้งหนึ่งเจ้าเคยเขมือบเซียนดั้งเดิม ไม่ใช่คนขี้ขลาดแบบนี้” ชายชรากล่าว “ยังไงก็ดีกว่าเจ้า สุนัขขายชาติ” เซียนเร้นลับโต้กลับ “ดูเหมือนแดนสวรรค์ของเราจะถูกสาป พลังไร้ความหมายสิ้นดี เพราะพวกเจ้าทั้งขี้ขลาดและไร้เกียรติ” ชายชรากล่าว “เจ้าเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันหรอก” เซียนผู้นั้นกล่าว “นั่นก็จริง แต่ข้ารู้จักย้อนกลับตัวในวันที่หลงผิด” ชายชรากล่าวด้วยน้ำเสียงสะเทือนใจ “ได้เวลาปิดฉากแล้ว” แฮทเช็ตเสนอ สีหน้าของเซียนคนแรกมืดมนลง “เจ้าสองคนรุมข้าคนเดียวงั้นเหรอ” “ข้าไม่ถือสาหรอก” ชายชราไม่ได้สนใจเรื่องการต่อสู้อย่างมีเกียรติ “ท่านสกายชราวด์!” เซียนผู้นั้นตะโกนเรียก เขาสามารถรับมือกับแฮทเช็ตได้ แต่หากต้องรับมือพร้อมกับเฮ่าไฉด้วยนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ อันที่จริง ลำพังแค่เฮ่าไฉคนเดียวก็เหลือเฟือแล้ว บุคคลผู้นี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้บำเพ็ญที่ปราดเปรื่องที่สุดในพันธมิตรกลืนกิน น่าเสียดายที่ไม่มีใครขานรับเขาเลย “ไม่ต้องเรียกให้เหนื่อยหรอก เขาจากไปแล้ว นั่นแหละเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าพันธมิตรของพวกเจ้ามันน่าสมเพชเพียงใดในตอนนี้” ชายชราส่ายหัว เซียนผู้นั้นถอยหลังกรูด ในตอนแรกเป้าหมายของพวกเขาคือการล่อเซียนจากหน่วยผู้พิทักษ์ออกมาเพื่อเป็นอาหาร ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลกลใด เหล่าเซียนจากหน่วยผู้พิทักษ์ถึงมีรสชาติโอชะกว่าคนในพื้นที่ น่าเสียดายที่ตอนนี้เขากลับกลายเป็นเหยื่อเสียเอง “ท่านเฮ่าไฉ ท่านเคียงข้างกับเจเนซิส...” เซียนผู้นั้นพยายามเอ่ย “ไม่ต้องมาประจบข้า ข้ามันก็แค่ไอ้สารเลวคนหนึ่ง ไม่เหมือนพวกจากหน่วยผู้พิทักษ์” ชายชรากล่าว “นั่นคือเหตุผลที่พวกเราจะรุมจัดการเจ้ายังไงล่ะ” ใบหน้าของเซียนผู้นั้นซีดเผือด เขารู้ชะตากรรมของตนเองดี *** วิหารสวรรค์ หนึ่งในเก้าโลกหลัก ยังคงถูกปิดตายและอยู่นิ่งเฉยแม้จะเป็นหนึ่งในโลกที่แข็งแกร่งที่สุดก็ตาม ภายในนั้นเป็นที่หลับใหลของเหล่าสัตว์เทพที่มีสายเลือดบริสุทธิ์ที่สุดตั้งแต่แรกเกิด ในโลกภายนอก สัตว์เทพจำเป็นต้องฝึกฝนเพื่อยกระดับสายเลือดและบรรลุสู่ระดับบรรพกาล ทว่าที่นี่ พวกมันทรงพลังและบรรลุเป็นเซียนได้อย่างง่ายดาย แต่โลกของพวกมันกลับถูกตัดขาดจากโลกภายนอกมานานแสนนาน บางคนกล่าวว่าครั้งหนึ่งที่นี่เคยรุ่งเรืองและคึกคัก จนกระทั่งเกิดโศกนาฏกรรมครั้งสำคัญ นั่นคือการตายของเจ้าแห่งพวกมัน มังกรแท้จริงผู้สังหารนภา มีผู้มาเยือนที่นี่น้อยมากเพราะมีสัตว์เซียนจำนวนมหาศาลกำลังจำศีลอยู่ ทว่าวันนี้มีบางอย่างเปลี่ยนไปเมื่อมีผู้บุกรุกเข้ามา “ปัง!” ผู้บุกรุกคนนี้เข้ามาผ่านช่องว่างของเขตแดน เขาพุ่งทะยานไปในทิศทางหนึ่ง ปลุกเหล่าสัตว์ร้ายที่หลับใหลอยู่ตามทางให้ตื่นขึ้น