บทที่ 2172 ความลับที่ถูกบันทึกไว้! เหล่าญาติห่างๆ จากเผ่าค้อนเยือกแข็งยังคงนั่งเสวยสุขอยู่ในบ้านของตน แม้ผู้คนในสหพันธ์ค้อนเหล็กจะกำลังล้มตายจากความหิวโหยและหนาวเหน็บ แต่กระทั่งคนรับใช้ของเหล่าญาติห่างๆ เหล่านั้นยังได้ดื่มซุปเนื้อแกะร้อนๆ และรับประทานผลไม้สดใหม่ทุกวัน บรรดาลูกหลานสายรองที่ใช้ประโยชน์จากสถานะการเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลลั่ว และเหล่าญาติห่างๆ ผู้กุมอำนาจระดับหนึ่ง ไม่เคยต้องกังวลเรื่องปากท้องเลยสักครั้ง หลังจบมื้ออาหารทุกมื้อ ของเหลือเหล่านั้นจะไม่ถูกนำไปแบ่งปันให้แก่คนยากจนที่กำลังอดตาย และไม่ถูกนำไปมอบให้คนรับใช้ แต่กลับถูกทิ้งขว้างไปทั้งหมด การผลาญทรัพยากรอันมีค่ามักเป็นวิธีแสดงสถานะของตนเสมอมา ลั่วไฉสามารถก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ได้เพราะอำนาจจากสมาคมสัจธรรม ผลลัพธ์ที่ตามมาคือเหล่าญาติห่างๆ ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนัก ท้ายที่สุดแล้ว มีกองกำลังทหารที่แข็งแกร่งคอยหนุนหลังลั่วไฉ ซึ่งญาติห่างๆ เหล่านี้ไม่มีทางเทียบชั้นได้เลย หลังจากถูกลั่วไฉเล่นงาน พวกเขาไม่อยากจะพบเจอประสบการณ์แบบเดิมซ้ำสอง เหล่าญาติห่างๆ เชื่อว่าการจับตัวลั่วไฉมาส่งให้ลั่วหลานในตอนที่นางขึ้นครองราชย์จะเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการสร้างความโปรดปรานแก่นาง แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ต้องการควบคุมลั่วหลานเช่นกัน พวกเขาทุกคนเฝ้ามองลั่วหลานเติบโตมา ในสายตาของพวกเขา นางก็ไม่ต่างจากลูกแมวที่ขี้ขลาด ซึ่งพวกเขาสามารถชักใยตามใจชอบเมื่อนางขึ้นสู่บัลลังก์ พวกเขาจะสามารถใช้ประโยชน์จากนางเพื่อสูบเลือดสูบเนื้อสหพันธ์ค้อนเหล็กจนแห้งเหือด แม้ว่าในตอนแรกพวกเขาอาจมีจิตใจที่บริสุทธิ์ แต่การใช้ชีวิตอยู่ภายใต้กองเงินทองและความเสื่อมโทรมมาเนิ่นนาน ได้ทำให้หลักการของพวกเขาผุพังไปตั้งแต่หลายรุ่นก่อนแล้ว ในสมัยที่บิดาของลั่วหลานยังเป็นกษัตริย์แห่งสหพันธ์ค้อนเหล็ก แรงกดดันจากเขาทำให้เหล่าญาติห่างๆ ต้องซ่อนเร้นความคิดเช่นนั้นไว้ แต่ในตอนนี้เมื่อลั่วหลานผู้เยาว์วัยเข้ามาแทนที่ เหล่าญาติห่างๆ ก็มองเห็นโอกาสของตน ก่อนเสียงคำรามของสึนามิจะดังขึ้น เหล่าญาติห่างๆ ได้มารวมตัวกันและจัดงานเลี้ยงเพื่อวางแผนเกี่ยวกับลั่วหลาน ระหว่างการพูดคุย ทั้งหมดต่างลงความเห็นไปในทิศทางเดียวกัน พวกเขายังแบ่งบทบาทหน้าที่และวิธีจัดสรรผลประโยชน์กันเสร็จสรรพ ใครที่ช่วยเหลือน้อยก็จะได้รับผลประโยชน์น้อย ส่วนใครที่ทุ่มเทมากก็จะได้รับมาก งานเลี้ยงอันเป็นมิตรกลับกลายเป็นความขัดแย้งอย่างรวดเร็ว เมื่อหลายคนต้องการทุ่มเทมากขึ้น แต่ก็ไม่เต็มใจที่จะทำน้อยลงเพื่อรับส่วนแบ่งที่ลดลง เสียงตะโกนของลั่วหลานดังก้องไปทั่วภูเขา ทำให้เหล่าญาติห่างๆ ถึงกับหวาดกลัว ทว่าเจตจำนงและความมุ่งมั่นที่จะสังหารของลั่วหลานไม่ได้เปิดโอกาสให้คนพวกนี้ได้ตอบโต้ ในตอนแรก ลั่วหลานก็เหมือนคนทั่วไปที่ถูกความแค้นบดบังสายตา นางยืนกรานที่จะเอาหัวของลั่วไฉมาเพื่อล้างแค้นให้บิดา แต่ในตอนนี้ สำหรับนางแล้วไม่สำคัญอีกต่อไปว่าใครจะเป็นคนปลิดชีพลั่วไฉ นางรู้ดีว่าลั่วไฉไม่ถูกพวกญาติห่างๆ จับตัวไป ก็คงกำลังซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งในเผ่าค้อนเยือกแข็ง ไม่ว่าจะเป็นกรณีใด สุดท้ายเขาก็ต้องจบชีวิตลงในฐานะศพ ลั่วหลานระลึกถึงวิธีที่บิดาผู้เข้มงวดพร่ำสอนนางมา นางได้พยายามอย่างดีที่สุดที่จะเดินต่อไปบนเส้นทางนี้ ในเมื่อนางได้เข้าร่วมรัฐสภาดาราศาสตร์และได้รับความช่วยเหลือจากหลินหยวน สหพันธ์ค้อนเหล็กก็กำลังจะเดินไปบนเส้นทางที่รุ่งโรจน์ยิ่งกว่าที่บิดาของนางเคยฝันไว้เสียอีก วิธีที่ดีที่สุดที่จะรักษาความทรงจำเกี่ยวกับบิดาไว้ได้ คือการทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองสหพันธ์ค้อนเหล็กให้ดีที่สุด และช่วยให้สหพันธ์ก้าวไปสู่จุดสูงสุดยิ่งขึ้น นี่จะเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการตอบแทนความช่วยเหลือของหลินหยวน เสียงกีบเท้าม้าดังกึกก้องไปทั่วเผ่าค้อนเยือกแข็ง นี่คือหายนะที่ใกล้เข้ามาสำหรับทั้งเหล่าญาติห่างๆ และลั่วไฉ ทว่าสำหรับสมาชิกของเผ่าค้อนเยือกแข็ง เสียงนี้เปรียบเสมือนเสียงดนตรีอันไพเราะท่ามกลางฤดูหนาว หัวไชเท้าเสบียงทหารจำนวนมหาศาลถูกแจกจ่ายออกไป ภายในระยะเวลาเพียงหนึ่งวัน ไม่มีชาวสหพันธ์ค้อนเหล็กคนใดต้องหิวโหยอีกต่อไป ความสำเร็จเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์ของสหพันธ์ค้อนเหล็ก คำสั่งแรกที่ลั่วหลานมอบหมายในฐานะผู้ปกครองราชสำนักแห่งสหพันธ์ค้อนเหล็ก คือการสั่งให้คนรับสร้างรูปปั้นของเทพที่ทุกเผ่าเคารพบูชาขึ้นมาใหม่ ในตอนแรก ลั่วหลานก็เคารพบูชาเทพองค์นั้นบนภูเขาหิมะเช่นกัน แต่ในตอนนี้ นางได้เปลี่ยนเป้าหมายแห่งความศรัทธาเสียแล้ว เมื่อยามที่นางตกอยู่ในอันตราย นางเคยคิดที่จะสวดอ้อนวอนขอการคุ้มครองจากเทพองค์นั้น ทว่านางกลับไม่ได้รับคำตอบใดๆ คนที่ปกป้องนางอย่างแท้จริงกลับเป็นหลินหยวน ลั่วหลานเลือกคนรับใช้มาจากเผ่าทองคำดำและเผ่าแพลทินัม คนรับใช้เหล่านั้นต่างเคยเห็นหลินหยวนในทะเลดอกไม้มาก่อน ดังนั้นเมื่อพวกเขาได้รับคำสั่งจากลั่วหลานให้สร้างรูปปั้นของหลินหยวน ไม่มีใครคัดค้านแม้แต่น้อย แต่พวกเขากลับรู้สึกซาบซึ้งและเห็นพ้องต้องกัน นางรู้ดีว่าคำสั่งแรกที่นางมอบให้นี้ดูไร้สาระและนอกรีต ทว่านางจะไม่ฟังคำคัดค้านใดๆ ทั้งสิ้น ในเมื่อหลินหยวนต้องการพลังแห่งศรัทธา ลั่วหลานก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อสร้างเงื่อนไขที่ดีที่สุดเพื่อให้เขาได้รับในสิ่งที่เขาต้องการ เทพบนภูเขาได้รับคำบอกเล่ามาจากตำนาน ลั่วหลานไม่เคยพบเห็นองค์จริงมาก่อนเลย หากมีเทพเจ้าอยู่บนภูเขาที่คอยปกป้องสหพันธ์ค้อนเหล็กจริง ท่านย่อมต้องพิโรธที่ชาวเมืองทุกคนหันไปเปลี่ยนความศรัทธา ทว่าลั่วหลานไม่ใส่ใจเลยแม้แต่นิดเดียว ไม่สำคัญหรอกว่าจะมีเทพเจ้าอยู่จริงหรือไม่ หากมีอยู่จริง ลั่วหลานก็หวังว่าท่านจะพิโรธ อย่างน้อยนางก็จะได้ถามตรงๆ ว่าเหตุใดถึงทำตัวเป็นคนขี้ขลาดในช่วงเวลาวิกฤตที่แท้จริง และปล่อยให้ผู้คนล้มตายมากมายหลังจากได้รับความเคารพบูชาจากชาวสหพันธ์ค้อนเหล็กมานานนับศตวรรษ ลั่วหลานเป็นพวกยึดมั่นในความเป็นจริงมาโดยตลอด ทั้งปีศาจและเทพเจ้าต่างก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลัง หลินหยวนเคยกล่าวว่าเขาสนใจเทพองค์นั้นมาก ซึ่งนั่นต้องเป็นเพราะตำนานที่เล่าขาน หากนางสามารถล่อเทพองค์นั้นออกมาได้ นั่นก็ถือเป็นการช่วยเหลือหลินหยวนรูปแบบหนึ่งเช่นกัน ลั่วหลานไม่รู้เลยว่าหลินหยวนไม่ได้สนใจแค่เทพบนภูเขาเท่านั้น ก่อนที่จะหมดสติไป หลินหยวนมีนิสัยชอบเปิดอ่าน "พงศาวดารข้อมูลอสูร" เนื้อหาในพงศาวดารข้อมูลอสูรนั้นลึกลับเกินหยั่งถึง เป็นเรื่องยากที่หลินหยวนจะเข้าใจมันได้ในทันที บางส่วนลึกซึ้งจนเกินจะพรรณนา ดังนั้นหลินหยวนจึงยังไม่มีโอกาสได้ทดสอบมัน เขาได้อ่านพงศาวดารข้อมูลอสูรไปแล้วหนึ่งในสาม หนึ่งในเนื้อหาที่หลินหยวนสามารถทำความเข้าใจได้ คือเรื่องเกี่ยวกับภูเขาเทพหิมะ ต้องมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ในภูเขาเทพหิมะแน่ มันถึงถูกบันทึกไว้ในพงศาวดารข้อมูลอสูร นั่นคือเหตุผลที่หลินหยวนสัญญาไว้กับลั่วหลานว่าเขาจะมุ่งหน้าไปยังสหพันธ์ค้อนเหล็กอีกครั้งก่อนจะออกเดินทางไปยังโลกหนองน้ำ