Chapter 2327 กระดูกสลาย แม้ว่าคามาจะเป็นหนึ่งในเชื้อพระวงศ์ของฟรีดอมเฟดเดอเรชัน แต่เธอก็ไม่ใช่ครีเอชันมาสเตอร์ ด้วยเหตุนี้เธอจึงมีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีนักกับเทพแห่งความเขลาและเทพแห่งกระจกเหมือนกับที่นาน่ามี ที่สำคัญไปกว่านั้น เทพธิดาแห่งความเมตตาเกลียดชังเธอมากกว่าที่เกลียดนาน่าเสียอีก และมักจะหาเรื่องกลั่นแกล้งเธออยู่เสมอ หนึ่งในวิธีที่เทพธิดาแห่งความเมตตาใช้เล่นงานเธอก็คือการขโมยทรัพยากรสำหรับการเป็นครีเอชันมาสเตอร์ไป คามาต้องทุ่มเทความพยายามอย่างมหาศาลในการนำผลกำไรไปใช้แลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้ครีเอชันมาสเตอร์ระดับ 4 ขั้นสูงสุดมาไว้ในครอบครองเพียงไม่กี่คน แต่สุดท้ายพวกเขาก็ถูกเทพธิดาแห่งความเมตตาฉกตัวไปจนหมด ก่อนที่เธอจะมีโอกาสได้ไปโต้แย้งเรื่องนี้กับเทพธิดาแห่งความเมตตา อีกฝ่ายก็บุกมาหาเธอเสียก่อนและหยามเหยียดเธอด้วยถ้อยคำเจ็บแสบ เมื่อขาดแคลนทรัพยากรครีเอชันมาสเตอร์ คามาจึงไม่มีเฟย์ตัวไหนที่โดดเด่นนอกจากนกเสริมเวหา (Sky-Supplementing Pheasant) ที่อยู่ในระดับสายพันธุ์นิรันดร์ขึ้นไป ด้วยความที่นกเสริมเวหาเป็นสายพิษ มันจึงมีพลังมากพอที่จะส่งเสริมให้เธอก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในสมาชิกเชื้อพระวงศ์ได้ บางครั้งนกเสริมเวหาก็มีพลังมากพอที่จะทำให้เธอยืนหยัดเคียงบ่าเคียงไหล่กับนาน่าได้ แต่ในตอนนี้ เป็นที่ชัดเจนแล้วว่านกเสริมเวหาตัวนั้นคงไม่รอดชีวิต หัวใจของคามาดิ่งวูบลงสู่จุดต่ำสุด ในเมื่อนกเสริมเวหาตายไปแล้ว เธอก็หมดโอกาสที่จะรักษาตำแหน่งหนึ่งในสมาชิกเชื้อพระวงศ์ของฟรีดอมเฟดเดอเรชันเอาไว้ได้ เธอจะต้องสูญเสียตำแหน่งไปทั้งที่ยังครอบครองปีศาจระดับสูงอยู่แท้ๆ! ต่อให้นาน่าจะไม่มาตามล้างแค้นเธอ แต่เทพธิดาแห่งความเมตตาไม่มีทางปล่อยเธอไปอย่างแน่นอน อีวิลซอร์ส (Evil Source) ไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าคามาในขณะนี้กำลังคิดอะไรอยู่ หากนางรู้ นางคงยิ่งเหยียดหยามมากขึ้นไปอีก เพราะนางไม่เคยคิดที่จะปล่อยให้ของเล่นที่บังอาจขวางทางนางตัวนี้มีชีวิตรอดอยู่แล้ว หมอกสีม่วงนั่นเป็นส่วนหนึ่งของความสามารถของอีวิลซอร์ส ทุกสิ่งที่หมอกนั้นกลืนกินจะกลายเป็นอาหารของนาง ดังนั้นนางจึงสังเกตเห็นแล้วว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ซากนกที่แหลกเหลวบนพื้นส่วนใหญ่ถูกกินไปจนเกือบหมดแล้ว แต่นางกลับไม่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพลังประเภทต้นกำเนิดจากมันแม้แต่นิดเดียว! กลับกัน ร่างกายของนางกลับได้รับแรงสะท้อนกลับจากพลังที่ไม่รู้จักบางอย่าง ตอนแรกอีวิลซอร์สตั้งใจจะเมินเฉยต่อพลังนี้ แต่เมื่อนางสัมผัสถึงมันได้ละเอียดขึ้น มุมปากของนางก็ยกยิ้มเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมเต็มปาก น่าสนใจ! เป็นไปได้ไหมว่าเจ้านกตัวนี้และผู้หญิงที่อยู่บนท้องฟ้าจะเป็นสิ่งมีชีวิตจากโลกภายนอกรอยแยกมิติ? ถ้าเป็นเช่นนั้น อีวิลซอร์สก็ตั้งใจว่าจะพินิจดูให้ดีว่าสิ่งมีชีวิตจากโลกภายนอกที่นอกเหนือจากโลกของนางนั้นมีอะไรพิเศษนักหนา เช่นเดียวกับที่มนุษย์จากโลกหลักรู้เรื่องรอยแยกมิติต่างๆ สิ่งมีชีวิตจากโลกหนองน้ำก็เช่นกัน แต่เนื่องจากสภาพแวดล้อมของโลกหนองน้ำ สิ่งมีชีวิตระดับต่ำจึงมัวแต่หมกมุ่นอยู่กับการเอาตัวรอดจนไม่ได้สนใจเรื่องรอยแยกมิติเลย ทว่าเมื่อใดที่พวกมันก้าวขึ้นสู่ระดับอัครสาวก (Apostle) พวกมันก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการเอาตัวรอดอีกต่อไป ด้วยเหตุนี้ อัครสาวกจึงเริ่มศึกษาเกี่ยวกับรอยแยกมิติ พวกมันคิดที่จะผ่านรอยแยกมิติออกไปผจญภัยในโลกอื่นเช่นกัน อย่างไรก็ตาม มีเพียงสิ่งมีชีวิตมิติระดับต่ำเท่านั้นที่สามารถผ่านรอยแยกมิติไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น ไม่เคยมีสิ่งมีชีวิตมิติใดที่ผ่านรอยแยกมิติไปแล้วจะหวนกลับมาอีกเลย ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหล่าผู้ปกครอง (Dictators) รู้เรื่องรอยแยกมิติมากกว่าอัครสาวก อีวิลซอร์สเคยคิดที่จะฝ่ารอยแยกมิติไป แต่ศูนย์กลางมิติกลับแสดงการต่อต้านอย่างรุนแรงต่อนาง สิ่งนี้ไม่เพียงแต่ไม่ได้ทำให้นางละทิ้งความปรารถนาที่จะออกไปผจญภัยในโลกอื่น แต่มันกลับทำให้นางสนใจมากกว่าเดิมเสียอีก! อีวิลซอร์สเดินหน้าต่อไป หมอกสีม่วงม้วนตัวออกมาจากชุดคลุมของนาง ค่อยๆ ก่อตัวเป็นร่างเงาสีม่วงยักษ์อยู่เบื้องหลัง ออร่าจากร่างเงาสีม่วงพุ่งตรงเข้าหาคามา อีวิลซอร์สใช้ใบหน้าที่ดูหยาบกร้านเอ่ยถาม “โลกของเจ้าสนุกหรือเปล่า?” คำพูดของอีวิลซอร์สทำลายปราการทางจิตใจของคามาจนพังทลาย และทำให้เธอมั่นใจในเป้าหมายที่อีวิลซอร์สมาที่นี่ กลายเป็นว่าคนผู้นี้รู้ว่าเธอไม่ใช่สิ่งมีชีวิตดั้งเดิมของโลกหนองน้ำ แต่เป็นผู้รุกราน! นางกำลังโจมตีเพื่อลงโทษผู้รุกรานคนนี้ คามาตัดสินใจในทันทีที่จะหลอมรวมเข้ากับปีศาจระดับสูงของเธอ ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงรูปร่างในพริบตา เมื่อเกราะหนาปรากฏขึ้นบนแขนและขาที่ซีดขาว มือและเท้าของเธอก็ยาวขึ้นจนกลายเป็นใบมีด ในขณะเดียวกันหางสีขาวเรียบเนียนก็งอกออกมาจากด้านหลังของร่างกาย รอยแผลยาวสองรอยปรากฏขึ้นจากใบหน้าลามไปถึงลำคอโดยมีเลือดสีแดงสดไหลเวียนอยู่ภายใน เขาแหลมสี่เขาพันรอบเส้นผมสีทองแดงยาวของเธอ สร้างรูปทรงคล้ายหนามอยู่ด้านหลังศีรษะ ด้วยการทำสัญญาหนึ่งในเจ็ดปีศาจหลัก คามาจะยังคงรักษาตำแหน่งสมาชิกเชื้อพระวงศ์ไว้ได้แม้จะสูญเสียนกเฟย์ตัวหลักไปแล้วก็ตาม อย่างไรก็ตาม เธอได้ผ่านการวิวัฒนาการร่วมกับปีศาจระดับสูงที่เธอครอบครองอยู่ ความทรมานอันโหดร้าย (Cruel Punishment) ถูกนับว่าเป็นปีศาจที่ยอดเยี่ยม แต่เนื่องจากความแตกต่างของสายเลือด ช่องว่างระหว่างเจ็ดปีศาจหลักกับปีศาจระดับสูงอื่นๆ นั้นเป็นสิ่งที่ไม่อาจก้าวข้ามได้ คามาเชิดนิ้วมือที่ดูคล้ายมีดยาวสิบเล่มของเธอขึ้นชี้ไปที่อีวิลซอร์สพร้อมตะโกนว่า “กระดูกสลาย!” อีวิลซอร์สไม่คุ้นเคยกับพลังของปีศาจระดับสูงเลยแม้แต่น้อย อีวิลซอร์สรู้สึกราวกับว่ากระดูกทุกชิ้นในร่างกายของนางหายไปและละลายกลายเป็นแอ่งน้ำ แต่มันใช้เวลาไม่นานนักความรู้สึกนั้นก็หายไป แม้ว่าพลังเร้นลับจะยังคงอยู่ แต่มันก็ไม่สามารถส่งผลกระทบต่ออีวิลซอร์สได้อีกต่อไป คามามีความสุขกับการเฝ้ามองศัตรูดิ้นรนด้วยความเจ็บปวดทุกครั้งที่เธอหลอมรวมกับปีศาจระดับสูงของเธอ ไม่มีสิ่งใดที่ทำให้เธอมีความสุขได้มากไปกว่าการได้ชื่นชมภาพกระดูกของศัตรูที่ค่อยๆ เลือนหายและร่างของพวกมันละลายกลายเป็นแอ่งน้ำที่ค่อยๆ ตายลงต่อหน้าเธอ แต่เมื่อคามาใช้ ‘กระดูกสลาย’ กับสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวจากโลกหนองน้ำที่อยู่ตรงหน้า เธอไม่คาดคิดเลยว่าการโจมตีนี้นอกจากจะไม่สามารถทำร้ายคู่ต่อสู้ได้แล้ว ยังกลับกลายเป็นฝ่ายถูกพลิกสถานการณ์เสียเอง ไม่ว่าเธอจะหยิ่งผยองเพียงใด การตายของนกเสริมเวหาก็เพียงพอที่จะพิสูจน์แล้วว่าคู่ต่อสู้ของเธอนั้นทรงพลังเพียงใด คามาใช้ความสามารถของปีศาจเพื่อหาโอกาสหนี ร่างแยกอีกร่างของเทพแห่งกระจกคอยเฝ้าระวังอีกด้านของรอยแยกมิติ และใช้เวลาอย่างน้อย 12 ชั่วโมงต่อวันในการลาดตระเวนโลกหนองน้ำ ในอดีตไม่มีสิ่งใดที่คามาจะเกลียดไปมากกว่าความเผด็จการของเทพแห่งกระจก แต่ในตอนนี้เธอหวังให้ร่างของเขามาลาดตระเวนอยู่ในเขตนี้ ตราบใดที่เธอพบร่างอีกร่างของเทพแห่งกระจก ร่างต้นของเขาจะรีบรุดเข้ามาในโลกหนองน้ำได้ในทันที คามาเชื่อว่าเทพแห่งกระจกจะช่วยเธอแม้ว่านกเสริมเวหาจะตายไปแล้วก็ตาม นั่นเป็นเพราะเธอยังคงครอบครอง ‘ความทรมานอันโหดร้าย’ อยู่และยังสามารถเป็นประโยชน์ต่อเทพแห่งกระจกได้ แต่ต่อให้เธอสามารถเอาตัวรอดไปได้ คุณภาพชีวิตของเธอก็คงจะแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง!