Chapter 81 - ระบำฟีนิกซ์เก้าสวรรค์! สกิลระดับทอง!? หลินซิ่วตะลึงงันไปในขณะนั้น พลังต้นกำเนิดอันมหาศาลทะลักออกมาจากร่างของถังมู่ไป๋และพุ่งตรงเข้าสู่กระบี่ในมือของเขา พื้นดินทั้งผืนดูเหมือนจะสั่นสะเทือนเพราะพลังต้นกำเนิดที่รุนแรงนี้ และพื้นรอบตัวเขาก็เริ่มยุบตัวลง ‘สกิลระดับทองนี่มันน่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอ!?’ หลินซิ่วประหลาดใจ เขาจ้องมองถังมู่ไป๋ที่ดูเหมือนกำลังรวบรวมพลัง พร้อมกับตวัดหอกของเขาออกไปในขณะที่นกฟีนิกซ์ตัวหนึ่งพุ่งเข้าใส่ร่างของถังมู่ไป๋ แต่สิ่งที่ทำให้หลินซิ่วต้องตกใจก็คือ ไม่เพียงแต่จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อฟีนิกซ์ตัวนั้นปะทะกับร่างของถังมู่ไป๋ แต่มันกลับดูเหมือนว่าความผันผวนของพลังต้นกำเนิดของอีกฝ่ายจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ ‘เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไงกัน!?’ “ไปลงนรกซะเถอะ!!!” ถังมู่ไป๋คำรามอย่างดุร้าย ในวินาทีต่อมาร่างกายทั้งหมดของเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงขนาดมหึมา ซึ่งมีรูปร่างคล้ายกับฟีนิกซ์ที่ถือกำเนิดจากกองเพลิง ภาพที่ปรากฏตรงหน้านั้นช่างอลังการยิ่งนัก! จากนั้น ฟีนิกซ์เพลิงตัวยักษ์ตนนั้นก็บินพุ่งเข้าหาหลินซิ่วในทันที! ถังมู่ไป๋ซึ่งอยู่ใจกลางของเปลวเพลิงถือกระบี่พุ่งเข้าแทงหลินซิ่ว! แรงปะทะของเขานั้นน่าเหลือเชื่อ เกิดกระแสลมพัดโหมกระหน่ำ ฝุ่นผงและเศษดินบนพื้นลอยคลุ้งขึ้นไปในอากาศ หลินซิ่วบิดตัวเพื่อหลบหลีก แต่เขากลับพบว่า ‘ฟีนิกซ์เพลิง’ ตนนั้นติดตามเขาและโจมตีอย่างต่อเนื่อง! “นึกว่าจะหนีรอดงั้นเรอะ!” ถังมู่ไป๋หัวเราะเยาะ หลินซิ่วไม่กล้าใช้ ‘ความเกรงขามแห่งฟีนิกซ์’ ในตอนนี้ เพราะมันมีคุณสมบัติเป็นเปลวเพลิงเช่นเดียวกัน ซึ่งไม่เพียงแต่จะไม่สร้างความเสียหายใดๆ ให้ถังมู่ไป๋ แต่มันยังเป็นการเพิ่มพลังให้กับเขาอีกต่างหาก ดวงตาของหลินซิ่วเย็นเยียบ ในขณะที่ถังมู่ไป๋กำลังจะพุ่งเข้ามา หลินซิ่วก็กัดฟันแน่น ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เขาต้องทุ่มสุดตัว! ‘พิพากษา’!!! หอกของหลินซิ่ววาดเป็นวงโค้งพิเศษ และถังมู่ไป๋ที่กำลังจะพุ่งเข้าถึงตัวหลินซิ่วก็ต้องสีหน้าเปลี่ยนไป เพราะเขาสัมผัสได้ถึงออร่าที่แผ่ออกมาจากร่างของหลินซิ่ว ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับออร่าของเขาเอง เมื่อถังมู่ไป๋เพ่งมองอย่างละเอียด เขาก็พบว่ามีภาพหลอนของฟีนิกซ์เพลิงขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นบนร่างของหลินซิ่ว ซึ่งมันเหมือนกับ ‘ระบำฟีนิกซ์เก้าสวรรค์’ ของเขาไม่มีผิดเพี้ยน! ‘เป็นไปได้ยังไงกัน!?’ ถังมู่ไป๋ตกตะลึง ในวินาทีต่อมา ฟีนิกซ์เพลิงทั้งสองตนก็พุ่งเข้าปะทะกันจนเกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง! ฝุ่นหนาทึบฟุ้งกระจายไปทั่วพื้นดิน ภายในกลุ่มควัน หอกของหลินซิ่วและกระบี่ของถังมู่ไป๋เข้าปะทะกัน ในเสี้ยววินาทีต่อมา หลินซิ่วสัมผัสได้ถึงรสหวานปร่าในลำคอและกระอักเลือดสดออกมาคำโต ร่างของเขาถูกแรงกระแทกจนปลิวไปเหมือนว่าวสายป่านขาด กระเด็นไปกระแทกกับลำต้นของต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกไป ให้ตายเถอะ สกิลระดับทองนั้นแข็งแกร่งกว่าสกิลของเขามากนัก แม้เขาจะใช้ ‘พิพากษา’ เพื่อสร้างภาพหลอนของสกิลเดียวกันขึ้นมาโต้กลับ แต่มันก็เทียบไม่ได้เลยกับของถังมู่ไป๋ “ฮ่าๆๆ! ที่แท้ก็แค่เสือกระดาษ นึกว่าแกจะใช้สกิลเดียวกับฉันได้จริงๆ เสียอีก!” ถังมู่ไป๋หัวเราะ จากนั้นเขาก็ไม่รอช้า ใช้ส้นเท้าดีดตัวจากพื้นและพุ่งเข้าหาหลินซิ่ว เขาราวกับแมลงปอที่บินแตะผิวน้ำ ‘วิชาตัวเบา!’ “เร็วมาก...” แม้หลินซิ่วจะรู้สึกถึงความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างและหน้าอกยังคงรู้สึกขัดยอก แต่เขาก็รีบคว้าหอกในมือเตรียมพร้อมรับมือกับการโจมตีในทันที การโจมตีคือการป้องกันที่ดีที่สุด! “รนหาที่ตาย!” ถังมู่ไป๋เห็นว่าหลินซิ่วไม่เพียงแต่ไม่หลบหนี แต่ยังคิดจะรับการโจมตีตรงๆ เขาก็ยิ่งเดือดดาลและแทงกระบี่เข้าใส่หลินซิ่วอย่างรวดเร็ว เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง—— เสียงอาวุธปะทะกันดังก้องไปทั่ว หอกของหลินซิ่วเริ่มมีรอยร้าวปรากฏให้เห็นหลายจุดในเวลานี้ ถังมู่ไป๋ขมวดคิ้ว หลินซิ่วไม่ใช่นักรบระดับ 3 เลยสักนิดและไม่ควรจะรู้วิชาตัวเบา แล้วเขาเคลื่อนที่ได้รวดเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร? แถมยังมีความเร็วเกือบจะเทียบเท่ากับถังมู่ไป๋อีกด้วย!? ‘ช่างเถอะ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะทนไปได้ตลอดรอดฝั่ง!’ ถังมู่ไป๋คำรามในใจ การโจมตีของเขายิ่งดุดันขึ้น หลินซิ่วคิดว่าตัวเองคงไม่รอด เขาเริ่มสัมผัสได้ว่าถังมู่ไป๋กำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อีกทั้งหลินซิ่วเพิ่งจะได้รับบาดเจ็บภายใน การที่จะรับมือการโจมตีของถังมู่ไป๋ต่อไปนั้นเป็นเรื่องยากมาก และที่สำคัญที่สุด อาวุธของถังมู่ไป๋ไม่ใช่ของธรรมดา ในขณะที่หอกของหลินซิ่วเป็นเพียงหอกทั่วไป! “ไปตายซะ!” ถังมู่ไป๋สังเกตเห็นสถานการณ์นี้เช่นกัน เขาจึงฟาดฟันลงมาด้วยพละกำลังทั้งหมด! หลินซิ่วชะงักไป และเมื่อเขาใช้หอกรับการโจมตีนั้นตามสัญชาตญาณ เสียง “เคร้ง” ดังสนั่นก็เกิดขึ้น กระบี่ได้ตัดเอาหัวหอกขาดกระเด็นและหอกก็หักสะบั้นลง! เคร้ง—— ในขณะที่หัวหอกร่วงหล่นลงพื้น รูม่านตาของถังมู่ไป๋หดวูบและกระบี่ของเขาก็แทงทะลุหัวไหล่ของหลินซิ่ว! วินาทีที่หลินซิ่วถูกแทง เขาได้แทงหอกที่เหลือเพียงด้ามเข้าใส่หน้าอกของถังมู่ไป๋ทันที “อาวุธแกก็หักไปแล้ว ยังจะคิดฆ่าฉันอีกงั้นเรอะ!?” ถังมู่ไป๋หัวเราะ ทว่ารอยยิ้มของเขาก็แข็งค้างในเวลาไม่นาน เพราะเขารู้สึกได้ถึงปลายหอกที่แทงทะลุหน้าอกของตนเอง “ลืมพลังต้นกำเนิดไปแล้วหรือไง?” หลินซิ่วแสยะยิ้ม ด้วยการอาบพลังต้นกำเนิด แม้อาวุธไร้คมก็สามารถกลายเป็นอาวุธที่แหลมคมได้หากมีพลังต้นกำเนิดห่อหุ้มเอาไว้ และในชั่วพริบตานั้น เปลวเพลิงดวงเล็กๆ ที่หมุนวนอยู่รอบตัวหอกก็ถ่ายเทเข้าไปในร่างของถังมู่ไป๋ “แกตาย!” หลินซิ่วคำรามและเปลวเพลิงจากหอกก็ทะลวงเข้าไปในหน้าอกของถังมู่ไป๋!!! ฟีนิกซ์จาก ‘ความเกรงขามแห่งฟีนิกซ์’ อาจจะไม่สร้างความเสียหายมากนักหากมันปะทะเข้ากับร่างของถังมู่ไป๋โดยตรง แต่ในตอนนี้มันกำลังพุ่งเป้าไปยังจุดที่เปราะบางที่สุด นั่นคือหน้าอกของเขา! “อ๊ากกก!!!” ใบหน้าของถังมู่ไป๋บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ปัง—— ในขณะที่เลือดอุ่นๆ สาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่วหน้าอก ดวงตาของถังมู่ไป๋เบิกโพลง ร่างกายของเขาสิ้นเรี่ยวแรงและทรุดลงกับพื้นราวกับตายตาไม่หลับ เหมือนกับในหนังของโจวซิงฉือ หลินซิ่วอยากจะพูดขึ้นมาจริงๆ ว่า ‘ใครบอกว่าไม่มีหัวหอกแล้วจะฆ่าคนไม่ได้?’ แต่ในเวลานี้ เขาไม่มีแรงเหลืออีกแล้วและทรุดตัวลงกับพื้นในวินาทีต่อมาเช่นกัน “ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์สังหารนักรบระดับ 3 ได้รับค่าประสบการณ์ 547,821 แต้ม” ‘ค่าประสบการณ์มากกว่าครึ่งล้านเลยเหรอ?’ หลินซิ่วรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยในตอนนั้น แต่ก็นั่นแหละ อีกฝ่ายเป็นถึงนักรบที่เกือบจะเข้าสู่ระดับ 4 แล้ว “แฮ่ก... แฮ่ก...” หลังจากหอบหายใจอยู่ครู่ใหญ่ หลินซิ่วก็กัดฟันฝืนความเจ็บปวดที่หัวไหล่และดึงกระบี่ออกจากไหล่ของตนเองอย่างแรง