บทที่ 71: บริษัทแบล็กสโนว์!

เผยแพร่เมื่อ 17 มี.ค. 2569 11:18

บทที่ 71: บริษัทแบล็กสโนว์! ราตรียืดยาวออกไป ยาวเกินกว่าที่มันควรจะเป็น ภาพตรงขอบสายตาผมเริ่มพร่ามัว ดวงตาหนักอึ้งราวกับหิน ผมแทบฝืนตัวเองให้มองอะไรไม่ไหว การกะพริบตาแต่ละครั้งเหมือนต้องยกน้ำหนัก การถูกพาดอยู่บนไหล่ของโคลนร่างของ Levi มานาน... เท่าไรก็ไม่รู้... ทำให้ความอ่อนล้ากัดกินผมเต็มๆ แน่ชัดว่า Pyre Saint ต้องเผาผลาญแก่นพลังไปมหาศาลเพื่อใช้ความสามารถของเธอ แล้วก็ยังมี Kassie อีก เธอยังใช้ Tyrant’s Advance ไปด้วย ตอนนี้ผมแทบหมดสภาพแล้ว พอไม่ได้ขยับตัว ความอ่อนล้าก็ยิ่งถาโถมเข้ามา คิดดูแล้วที่ผมอัดแก่นพลังของตัวเองเพิ่มเป็นสองเท่าได้นี่ถือว่าโชคดีชะมัด ‘ถึงจะเป็นแบบนั้น ผมก็แทบรับมือกับตัวร้ายสาวสองคนที่เอาจริงสุดกำลังไม่ไหวอยู่ดี’ ไม่งั้นผมคงนึกไม่ออกเลยว่าจะรับการใช้สกิลหลายๆ ครั้งจากทั้งสองคนพร้อมกันยังไง การอัญเชิญพวกเธอใช้พลังน้อยลงก็จริงเพราะเวลาที่พวกเธออยู่ใน The Nave แต่การใช้ความสามารถของพวกเธอก็ยังเหมือนมีมีดทื่อๆ มากรีดเฉือนเอาชิ้นส่วนของแก่นวิญญาณผมออกไปอยู่ดี แถมผมยังเผาค่าคุณสมบัติของตัวเองเข้าไปอีก ยิ่งเราเคลื่อนที่ไปเท่าไร สายตาผมก็ยิ่งมืดลงเท่านั้น สติสัมปชัญญะพยายามจะหลุดลอยไปทุกเมื่อ แต่ผมดื้อที่จะไม่ยอมปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น ยังไม่ปลอดภัย ไม่มีอะไรแน่นอนสักอย่าง แม้แต่ Levi คนนี้ก็ยังเชื่อใจไม่ได้ และผมก็เหลือแก่นพลังไม่พอจะคงร่าง Kassie เอาไว้ ไม่ใช่ว่าผมทำได้อยู่แล้วด้วยซ้ำ จากคำสั่งอันชัดเจนของ Levi โคลนพวกนั้นพุ่งไปตามถนนที่ว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจสภาพหัวผมเลย รอบข้างมืดสนิทและรกร้าง ผมไม่รู้เลยว่าเราไปไกลแค่ไหน หรือสุดท้ายมาหยุดอยู่ที่ไหน ด้วยสมองที่พร่ามัว กึ่งสติ กึ่งไม่สติ ในที่สุดผมก็รู้สึกว่าแรงกระแทกจากการควบม้าหยุดลง แต่ผมอ่อนแรงเกินกว่าจะลุกยืน แก่นพลังหมดเกลี้ยงจนทำได้แค่ทิ้งตัวลงไป ผมรู้สึกว่าตัวเองถูกวางลงบนพื้นไม้เย็นเฉียบ ที่ไหนสักแห่งใกล้ๆ กัน กลิ่นอะไรบางอย่างที่เค็มๆ... หรือรมควัน... หรืออาจจะทั้งสองอย่าง ลอยเข้าจมูกผม จากนั้นก็ไม่มีอะไรอีก *** พอเปลือกตาผมค่อยๆ เปิดออก สิ่งที่เห็นมีเพียงความมืดทึบ ฝุ่นแกลบลอยค้างอยู่ในอากาศราวกับมีชีวิต เกาะคอผมทุกครั้งที่สูดลมหายใจเข้าไป รสชาติมันอับเก่า เหม็นฝืดอย่างกับของทิ้งไว้นาน ถุงป่านวางรายล้อมอยู่รอบตัว ผมกวาดมือไปในความมืด พยายามจับให้ได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน แม้มองไม่เห็นอะไรสักอย่าง แต่ผมได้ยินเสียงหายใจ สองคนมั้ง? ฝ่ามือผมไปปัดถูกอะไรเหนียวๆ มันๆ นิดๆ ผมรีบชักมือกลับแล้วเช็ดกับถุงป่าน พอยกขึ้นดมใกล้จมูก กลิ่นชีสก็ชัดเจนติดผิวอยู่เลย ‘ฝุ่นแกลบ... ชีส... ถุงป่าน...’ แล้วผมก็สังเกตได้ถึงแรงโคลงสม่ำเสมอ แรงกระแทก เสียงไม้ลั่นเอี๊ยด และเสียงเชือกครางภายใต้แรงตึง ‘ผมอยู่... ในเกวียน? รถขนอาหารงั้นเหรอ?’ หัวใจผมกระตุกแรงขึ้นอีกนิด ‘ผมโดนจับมาแล้วหรือไง?’ เป็นไปไม่ได้ ผมต้องหาทางหนีออกไปให้ได้ บางที Levi กับ Tristan อาจถูกจับแล้ว บางทีมีคนตามรอยพวกเราเจอแล้ว และ— ‘Lira...’ ชื่อนั้นกระแทกเข้ากลางอกผมเหมือนหมัด ความคิดผมถูกลากย้อนกลับไปยังทุกอย่าง ทุกวินาทีอันน่าสยดสยองที่ผมพยายามไม่คิดถึง เปลวไฟ ร่างของเธอที่— การสังหารที่ผมก่อขึ้น จู่ๆ คอผมก็ขมฝาด แล้วรู้สึกเหมือนกำลังจะอาเจียน เหมือนมีใครกำลังบีบคอผมจากข้างในออกมา ผมโน้มตัวไปข้างหน้า ไอและตัวสั่น น้ำหนักของทุกอย่างถาโถมลงมาใส่ ทั้งการสังหาร ทั้งเปลวไฟ ทั้งเสียงกรีดร้อง ทุกอย่างสะท้อนก้องอยู่ในกะโหลกเป็นระลอกคมกริบไม่หยุดยั้ง และมันไม่ใช่แค่ในใจอีกแล้ว ความเจ็บปวดนั้นเริ่มรู้สึกเหมือนจับต้องได้ ราวกับมีอะไรค่อยๆ กรีดเข้าไปในหน้าอกผม “เฮ้! เฮ้! คุณเป็นอะไรไหม?!” เสียงผู้หญิงแหบแห้งแต่แหลมคมตัดผ่านความมืดเข้ามา มีคนขยับเข้ามาหาผม ลูบหลังเบาๆ แล้วจับไหล่ผมไว้อย่างนุ่มนวล “นี่ ดื่มน้ำหน่อย อากาศข้างในนี่มันค่อนข้างโหดนะ ถ้าอยากรอดก็ต้องทนไปสักพัก” เธอยัดน้ำเต้าใส่มือผม ผมรับมาแล้วเงยดื่ม แต่แทนที่จะเป็นน้ำ ของเหลวรสเฝื่อนกลับแผดเผาลงคอผมทันที ผมพ่นมันออกแทบไม่ทัน ไอจนตัวโยน “อะไรนะ?” เธอฟังดูงงจริงๆ “บ้าเอ๊ย!” ผมแหบเสียงระหว่างไอ “จะฆ่าผมรึไง นั่นมันเหล้า!” ผมชิมออกเลย แน่ๆ ว่าเป็นเหล้า “อ้อ... เอ่อ...” น้ำเสียงเธอเปลี่ยนไป กลายเป็นขอโทษปนเขินเล็กน้อย “โทษที หยิบผิดใบ งั้นนี่—” เธอยื่นน้ำเต้าอีกใบมาแล้วดุนมันใส่ผม ผมรับมา แล้วดันเหล้าใบเมื่อกี้คืนกลับไปให้เธอ จากนั้นก็ดมใบใหม่อย่างระแวดระวัง “ไม่ต้องห่วง” เธอพูดต่อเหมือนได้ยินผมดม “ใบนี้น้ำจริงๆ” พอแน่ใจจากกลิ่น ผมก็เทมันเข้าปาก คราวนี้เป็นน้ำเย็นสดชื่น ล้างความแสบร้อนที่เหล้าทิ้งเอาไว้ได้บางส่วน แต่ทั้งเหล้าทั้งน้ำก็ช่วยอะไรไม่ได้กับความเจ็บลึกๆ นั้น มันเหมือนมีอะไรทิ่มแทงมาจากด้านหลังลำคอ เหมือนแผลไหม้ แต่ก็ไม่ใช่ มันต่างออกไป... ต่างมาก ผมเอนศีรษะพิงอะไรบางอย่างแล้วพัก หายใจเข้าออกช้าๆ พยายามควบคุมลมหายใจตัวเอง “คุณเป็นใคร?” ผมถามหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง “เรากำลังจะไปไหน? Emma อยู่ไหน? แล้ว Tristan กับไอ้หมอนั่น... Levi ล่ะ?” “เฮ้ๆ” เสียงเธอกลับมาอีกครั้ง ยังคงฟังสบายๆ เหมือนเดิม “คำถามเยอะจัง ใจเย็นก่อนนะ เดี๋ยวฉันตอบทีละข้อ” ผมมองไม่เห็นหน้าเธอในความมืด แต่เสียงของเธอฟังดูเหมือนพวกนักพนันหน้าด้าน แบบที่แพ้หมดตัวแล้วยังเชื่อว่าเดิมพันอีกครั้งจะพลิกทุกอย่างกลับมาได้ มันมีพลังแปลกๆ อยู่ในนั้นด้วย เป็นความเบาสบายที่ประหลาดมาก “ตอนนี้พวกเรา คือฉัน คุณ แล้วก็เพื่อนตัวน้อยของคุณ กำลังเดินทางไปยัง Mishard Thicket เราจะไปหลบอยู่ที่นั่นสักพักก่อน แล้วค่อยไป Faeren Heights เพื่อหนีอำนาจของศาสนจักร เอาเข้าจริงก็ไม่พ้นหรอก เพราะคุณดันก่อกองเถ้าถ่านไหม้เป็นภูเขาไว้ตรงนั้น พวกเขาคงยอมข้ามทวีปตามล่าคุณแน่ ไปอีกประเทศก็คงช่วยอะไรไม่ได้มาก” น้ำเสียงเธอจู่ๆ ก็สดใสขึ้น มีกระแสตื่นเต้นแปลกๆ แทรกเข้ามา “แต่เอาน่า อย่างน้อยคุณก็จะอยู่ในถิ่นของพวกเรา! ได้รับการคุ้มครองแบบเต็มที่อะไรทำนองนั้น เพื่อนของ Tristan ก็เท่ากับเพื่อนของพวกเรา!” จากนั้นน้ำเสียงเธอก็ลดต่ำลง กลายเป็นหนักอึ้งและหม่นเศร้า “อีกอย่าง... Lira กับ Clara... พวกเราอาจไม่ค่อยสนิทกันนัก แต่เธอเป็นคนดีนะ ฉันเสียใจกับการสูญเสียของคุณด้วย” ความเจ็บบิดเกลียวอยู่ในท้องผมราวกับมีด ผมก้มตาลง ไม่ใช่ว่ามันจะมีความหมายอะไรในความมืดอยู่แล้ว “ใคร...” ผมเริ่มพูด แต่เสียงกลับติดคอ “อ้อ ฉันหมายถึงของคุณ—” “พวกคุณเป็นใคร?” ผมสวนขัดขึ้น “คุณบอกว่า ‘ถิ่นของพวกเรา’ พวกคุณเป็นใครกันแน่? แล้วพวกคุณเกี่ยวข้องอะไรกับ Levi กับ Tristan?” ความเงียบเกิดขึ้นชั่วครู่ จากนั้นเสียงเธอกลับมา คราวนี้ฟังเหมือนกำลังยิ้ม “ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนถาม ถ้าคุณเป็นเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย พวกเราก็เป็นพ่อค้า ถ้าคุณเป็นพ่อค้า พวกเราก็คือ Outlaws องค์กรอาชญากรรมฉาวโฉ่ที่ทำงานอยู่ในโลกใต้ดิน ถ้าคุณเป็นอาชญากร พวกเราก็เป็นแค่ทหารรับจ้างเหมือนคนอื่นๆ แต่คนส่วนใหญ่ตามประเทศต่างๆ ชอบเรียกเราว่า Outlaws กันทั้งนั้น ส่วนถ้าเป็นที่บ้านล่ะก็? พวกเราคือบริษัทแบล็กสโนว์ องค์กรขนาดมหึมาของพวกเลวที่สุดเท่าที่คุณจะนึกออก ทำกำไรได้มากที่สุดจากทุกอย่างที่คุณจินตนาการได้! จะให้ยกอะไรมาก็ได้ ทั้งการลอบสังหาร การผจญภัย บ้าเอ๊ย เราแม้แต่มีอัตราบุกเกตดีกว่ากิลด์ทางการบางแห่งเสียอีก งานจิปาถะเราก็รับ ผลิตและจัดหาสินค้าให้ทุกคนที่ต้องการ คุณนึกได้ เราก็มี เราคือบริษัทแบล็กสโนว์!”

React

พูดคุย