Chapter 1248 - Still Suspecting Her!

เผยแพร่เมื่อ 21 มี.ค. 2569 14:45

บทที่ 1248 - ยังคงสงสัยในตัวเธอ! “คุณนายไป๋คะ... ฉัน... ฉันพอจะ...” โจว อันซิน แสดงท่าทางที่เต็มไปด้วยความประหม่าและตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาของเธอสั่นระริกขณะที่จ้องมองสตรีสูงศักดิ์ตรงหน้า เธอเม้มริมฝีปากแน่นราวกับกำลังรวบรวมความกล้าอย่างหนักหน่วง ท่าทางที่ดูไม่มั่นคงและกังวลใจนั้นถูกแสดงออกมาอย่างแนบเนียน “ฉัน... ฉันเรียกคุณว่าแม่ได้ไหมคะ?” “แน่นอนที่สุดจ้ะ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ในเมื่อเราสองคนเป็นแม่ลูกกันจริงๆ” คุณนายไป๋มองดูหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ เธอสังเกตเห็นว่าดวงตาและปลายจมูกของโจว อันซิน นั้นแดงก่ำจากการร้องไห้อย่างหนัก ใบหน้าของเธออาบไปด้วยหยาดน้ำตาที่ยังคงไหลรินออกมาไม่ขาดสาย คุณนายไป๋ทอดถอนใจออกมาเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะยื่นมือออกไปอย่างอ่อนโยนเพื่อช่วยเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของหญิงสาว “อันซิน... นี่ลูกเต็มใจที่จะยอมรับแม่คนนี้เป็นแม่ของลูกจริงๆ แล้วใช่ไหม?” “ค่ะ!” โจว อันซิน พยักหน้าอย่างแรงพลางจ้องมองคุณนายไป๋ด้วยดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตาแห่งความตื้นตัน (ที่แฝงไปด้วยการเสแสร้ง) “คุณแม่คะ...” คำเรียกขานนั้นทำให้ดวงตาของคุณนายไป๋เริ่มมีน้ำตาคลอขึ้นมาเช่นกัน หัวใจของคนเป็นแม่ที่โหยหาลูกมาเนิ่นนานสั่นไหวอย่างรุนแรง เธอมองดูโจว อันซิน ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและอาวรณ์ ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกโล่งอกอย่างที่สุด ในที่สุด... ในที่สุดเธอก็หาลูกสาวที่พลัดพรากจากกันไปนานแสนนานเจอเสียที ต่อจากนี้ไป ครอบครัวของเราทั้งสี่คนจะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน และเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่สมบูรณ์แบบเสียที ... ในขณะที่บรรยากาศกำลังเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง ไป๋ ยวี่เซิง ก็รีบเร่งเดินทางกลับมาถึงบ้านด้วยท่าทางเร่งรีบ ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในห้องนั่งเล่น เขาก็พบภาพของคนสองคนคือกคุณนายไป๋และโจว อันซิน ที่กำลังนั่งสนทนากันอยู่บนโซฟาด้วยท่าทางที่ดูสนิทสนม คุณนายไป๋กำลังกุมมือของหญิงสาวไว้ในมือของเธออย่างนุ่มนวลและทะนุถนอม ราวกับกำลังปกป้องสมบัติล้ำค่า เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นดังใกล้เข้ามา คุณนายไป๋ก็เงยหน้าขึ้นมอง และเมื่อเห็นว่าเป็นลูกชายของเธอ เธอก็เผยรอยยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ “ยวี่เซิง ลูกกลับมาแล้วเหรอ มานี่สิ มาคุยกับน้องสาวของลูกหน่อยสิจ้ะ เมื่อกี้เราเพิ่งจะพูดถึงลูกกันอยู่พอดีเลย” น้องสาวงั้นเหรอ? ไป๋ ยวี่เซิง ชายตาไปมองโจว อันซิน ที่นั่งอยู่ข้างๆ คุณนายไป๋ด้วยสายตาที่เรียบเฉยและเย็นชา เขาไม่ได้แสดงท่าทีตื่นเต้นหรือยินดีออกมาแม้แต่น้อย ก่อนจะค่อยๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาพวกเธออย่างช้าๆ ด้วยท่าทางที่ดูเคร่งขรึม “คุณแม่ครับ ผลตรวจนั่นน่ะ... มันไม่มีอะไรผิดพลาดจริงๆ ใช่ไหม?” ไป๋ ยวี่เซิง ถามออกมาตรงๆ โดยไม่แยแสเลยว่าคำพูดของเขาจะทำร้ายความรู้สึกของโจว อันซิน ที่นั่งอยู่ตรงนั้นหรือไม่ สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่คุณนายไป๋ราวกับจะเค้นเอาความจริง “แม่ให้คุณหมอทำความสะอาดตัวอย่างและตรวจแค่ครั้งเดียวเองเหรอครับ?” คุณนายไป๋ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจที่ลูกชายยังคงตั้งแง่ “ยวี่เซิง ลูกกำลังพูดเรื่องอะไรน่ะ? ผลแล็บระดับนี้มันจะผิดพลาดได้ยังไงกัน!” ไป๋ ยวี่เซิง ยกยิ้มที่มุมปาก แต่มันกลับเป็นรอยยิ้มที่เย็นไปไม่ถึงดวงตา “มันก็แค่การตรวจเพียงครั้งเดียว ใครจะไปรู้ล่ะครับว่ามันอาจจะมีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้นก็ได้ ในความคิดของผม เพื่อความปลอดภัยและความมั่นใจอย่างที่สุด เราควรจะทำการตรวจซ้ำอีกสักสองสามครั้งจะดีกว่า ตระกูลไป๋ของเราไม่ใช่ตระกูลธรรมดาๆ แต่เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงและเกียรติยศ การจะยอมรับใครสักคนเข้ามาเป็นสมาชิกในครอบครัว เราจะทำแบบสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้เด็ดขาด” “คุณแม่ครับ ครอบครัวของเราใช้เวลากว่า 18 ปีในการตามหาตัว ‘เสี่ยวชี’ ถ้าหากว่าเราดันไปรับคนผิดตัวเข้ามา แล้วปล่อยให้คนที่มีเจตนาร้ายหรือพวกหวังผลประโยชน์มาสวมรอยแทนเธอขึ้นมาจริงๆ เรื่องนี้มันจะไม่กลายเป็นเรื่องตลกให้คนทั้งเมืองหัวเราะเยาะเอาเหรอครับ?” ไป๋ ยวี่เซิง พูดพลางจับจ้องไปที่โจว อันซิน ด้วยสายตาที่คมกริบราวกับจะมองให้ทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ โจว อันซิน เงยหน้าขึ้นและเผลอสบเข้ากับสายตาที่แหลมคมดุจใบมีดของเขา หัวใจของเธอหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ความตื่นตระหนกและหวาดหวั่นฉายชัดอยู่ในดวงตาของเธอชั่วขณะ เธอหลงคิดไปเองว่าทุกอย่างมันเรียบร้อยและจบสิ้นลงแล้ว หลังจากที่ผลการตรวจ DNA ออกมาเป็นที่ยืนยันขนาดนี้ เธอคิดว่าไม่ว่าคุณนายไป๋หรือแม้แต่ไป๋ ยวี่เซิง จะเคยสงสัยในตัวเธอมากแค่ไหนก่อนหน้านี้ พวกเขาก็ควรจะละทิ้งความคลางแคลงใจเหล่านั้นไปได้แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น คุณนายไป๋ก็ได้ยอมรับเธอเข้าสู่ครอบครัวอย่างเต็มตัวแล้วด้วย เมื่อครู่นี้เอง คุณนายไป๋ยังเพิ่งจะบอกกับเธออยู่เลยว่า ให้เลือกวันว่างๆ เพื่อที่จะไปพบกับพ่อและแม่ของตระกูลโจวในวันพรุ่งนี้ เพื่อหารือเรื่องการรับตัวเธอกลับคืนสู่ตระกูลไป๋อย่างเป็นทางการ คุณนายไป๋ยังกล่าวอีกว่า เพราะที่ผ่านมาเธอต้องทนลำบากมามากตลอดหลายปีที่ผ่านมา ดังนั้นการจะรับเธอกลับเข้าตระกูลไป๋จะทำแบบเรียบง่ายไม่ได้เด็ดขาด เมื่อถึงเวลานั้น พวกเขาจะต้องจัดงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่และหรูหรา พร้อมกับเชิญเหล่าญาติพี่น้องและบรรดาเพื่อนฝูงผู้มีชื่อเสียงมาร่วมงาน เพื่อแนะนำตัวเธอให้ทุกคนได้รู้จักในฐานะคุณหนูแห่งตระกูลไป๋อย่างเป็นทางการและสมเกียรติ ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน คุณนายไป๋ก็เชื่อมั่นในตัวเธออย่างหมดหัวใจไปแล้ว เธอไม่คาดคิดเลยจริงๆ ว่าไป๋ ยวี่เซิง จะยังคงรักษาท่าทีที่สงสัยและระแวดระวังในตัวเธออยู่แบบนี้ แม้ว่าผลการตรวจจะปรากฏชัดเจนต่อหน้าต่อตาเขาก็ตาม! เขายังกล้าแม้กระทั่งตั้งข้อสงสัยในผลการตรวจอย่างเปิดเผย! ซึ่งมันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่า จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังไม่ยอมรับว่าเธอคือน้องสาวของเขาจริงๆ ที่สำคัญที่สุดคือ... ผลการประเมินและการตรวจสอบนั้น มันเป็นของปลอมที่ถูกจัดฉากขึ้นมา ดังนั้น เมื่ออยู่ภายใต้สายตาที่จ้องจับผิดและกดดันของไป๋ ยวี่เซิง โจว อันซิน จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดและหวาดกลัวอยู่ลึกๆ เธอรีบก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาตรงๆ เพราะเกรงว่าความลับที่เธอซ่อนไว้จะถูกสายตาคู่นั้นมองออกจนทะลุปรุโปร่ง

React

พูดคุย