Chapter 335 - Lets Find A Hotel

เผยแพร่เมื่อ 2 เม.ย. 2569 01:10

บทที่ 335 - ไปหาโรงแรมกันเถอะ “ชีวิตเป็นสิ่งล้ำค่า เธอต้องดูแลชีวิตตัวเองให้ดี ถ้าเธอตายไป คุณปู่จะต้องเสียใจ” เย่เฉินเตือนเฟิงเสวี่ยอีกครั้ง ให้เธอเห็นความสำคัญกับชีวิตของตัวเอง ถึงเฟิงเสวี่ยจะทำให้คุณปู่ผิดหวังก็ไม่เป็นไร ครอบครัวย่อมเข้าใจได้แน่นอนว่าเธอกำลังเผชิญอะไรอยู่ในตอนนี้ หลังจากได้ยินคำพูดของเย่เฉิน เฟิงเสวี่ยก็เริ่มครุ่นคิดอีกครั้ง “คุณปู่รู้ไหมว่าหัวใจของคุณอ่อนแอ?” เย่เฉินอยากรู้ว่าเฟิงหลัวรู้หรือไม่ว่าหัวใจของเฟิงเสวี่ยอ่อนแอ ถ้าท่านรู้ เฟิงหลัวก็ควรจะห้ามเฟิงเสวี่ยไม่ให้ทำงานในวงการบันเทิง วงการบันเทิงมีตารางงานยุ่งมาก มันจะยิ่งทำให้อาการของเฟิงเสวี่ยแย่ลงไปอีก เฟิงเสวี่ยส่ายหน้า “ฉันปิดเรื่องนี้ไม่ให้คุณปู่รู้ ฉันไม่อยากให้ท่านต้องเป็นห่วงเรื่องของฉัน” ตั้งแต่ต้น เฟิงเสวี่ยก็ปิดบังเรื่องนี้จากเฟิงหลัวมาตลอด เธอไม่อยากให้เฟิงหลัวต้องกังวลกับสถานการณ์ของเธอ เย่เฉินถอนหายใจ “เธอต้องคุยกับคุณปู่ ฉันมั่นใจว่าท่านจะเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ของเธอ” เย่เฉินบอกให้เฟิงเสวี่ยซื่อสัตย์กับคุณปู่ของเธอมากกว่านี้ “เย่เฉิน คุณดูเหมือนจะเข้าใจสภาพตอนนี้ของฉันดีมาก คุณมีวิธีรักษาฉันเหรอ” เฟิงเสวี่ยรู้สึกว่าเย่เฉินเข้าใจอาการของร่างกายเธอดีมาก หลังจากได้รับการช่วยหายใจจากเย่เฉิน เฟิงเสวี่ยก็รู้สึกว่าตัวเองดีขึ้นกว่าเดิมอีก “ฉันอาจมีวิธีรักษาเธอ แต่ถ้าจะให้หายสนิท ต้องใช้เวลาอีกหน่อย” เย่เฉินมีวิธีรักษาเฟิงเสวี่ยอยู่จริง “จริงเหรอ?” พอได้ยินแบบนั้น เฟิงเสวี่ยก็ดีใจมาก เย่เฉินพยักหน้าให้เฟิงเสวี่ย “งั้นก็ลองวิธีของคุณเลย” เฟิงเสวี่ยอยากลองวิธีของเย่เฉินทันที “งั้นไปหาที่เงียบๆ กันก่อน” ก่อนอื่น เย่เฉินกับเฟิงเสวี่ยต้องหาที่เงียบๆ เพื่อทำการรักษา “ไปหาโรงแรมกันเถอะ” เฟิงเสวี่ยแนะนำให้เย่เฉินไปโรงแรม ที่นั่นคงไม่มีใครกล้ารบกวนเธอกับเย่เฉิน เย่เฉินไม่คิดเลยว่าเฟิงเสวี่ยจะชวนเขาไปโรงแรมทันทีแบบนี้ ถ้าแฟนๆ ของเฟิงเสวี่ยรู้ว่าเทพธิดาในดวงใจของพวกเขากำลังจะไปเปิดห้องกับผู้ชาย คนพวกนั้นจะคิดยังไงกันนะ “ไปกันเถอะ” เฟิงเสวี่ยดึงเย่เฉินออกจากอควาเรียมใต้น้ำไปหาโรงแรม เฟิงเสวี่ยใส่แว่นกันแดดกับหมวกชายหาดกลับไปตามเดิม เย่เฉินกับเฟิงเสวี่ยกำลังหาโรงแรมเพื่อทำการรักษา พวกเขามองหาโรงแรมที่อยู่ใกล้ๆ ไม่นานเย่เฉินกับเฟิงเสวี่ยก็หาโรงแรมที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันเจอ “ขอห้องที่ดีที่สุดของที่นี่หนึ่งห้อง” เฟิงเสวี่ยสั่งห้องที่ดีที่สุดของที่นี่ทันที พนักงานต้อนรับส่งกุญแจห้องให้เฟิงเสวี่ยทันที “ขอให้มีความสุขกับการเข้าพักนะ” พนักงานต้อนรับกล่าวทักทายเฟิงเสวี่ยกับเย่เฉิน พนักงานต้อนรับคิดว่าเฟิงเสวี่ยกับเย่เฉินเป็นคู่รักกัน พอเห็นว่าพนักงานต้อนรับคิดว่าเธอกับเย่เฉินเป็นคู่รักกัน หน้าเฟิงเสวี่ยก็แดงขึ้นมาทันที เฟิงเสวี่ยรีบดึงเย่เฉินขึ้นไปชั้นบนไปยังห้องที่พวกเขาเช่าไว้ เย่เฉินกับเฟิงเสวี่ยเข้าไปในห้องที่เช่าไว้ “แล้วต่อไปเราจะทำอะไรกัน” เฟิงเสวี่ยถามว่าเย่เฉินจะทำอะไรต่อ “ถอดเสื้อตัวนอกที่เธอสวมอยู่ตอนนี้ออกเร็ว” เย่เฉินบอกให้เฟิงเสวี่ยถอดเสื้อตัวบนออก เฟิงเสวี่ยรีบเอามือปิดร่างกายตัวเองไว้ “เย่เฉิน คุณเป็นพวกโรคจิตตัวโตเลยนะ คุณคิดอะไรอยู่กันแน่” เฟิงเสวี่ยไม่คิดเลยว่าเย่เฉินจะกล้าขนาดนั้น ถึงกับบอกให้เธอถอดเสื้อผ้าออก เย่เฉินถึงกับจนปัญญา ดูเหมือนว่าเฟิงเสวี่ยจะเข้าใจความหมายของเขาผิดไป “ฉันจะรักษาให้เธอ ถ้าจะรักษา เธอต้องถอดเสื้อตัวบนออก” เย่เฉินอธิบายให้ชัดว่าเขากำลังจะทำอะไร ตอนนี้เฟิงเสวี่ยจึงเข้าใจความหมายของเย่เฉิน เธอเข้าใจเขาผิดไปก่อนหน้านี้ จะให้เฟิงเสวี่ยถอดเสื้อผ้าต่อหน้าเย่เฉินได้ยังไง มันอายเกินไปแล้ว “ฉันต้องทำจริงๆ เหรอ” เฟิงเสวี่ยถามเย่เฉินอีกครั้ง “เธออยากหายหรือไม่อยากหายกันแน่ ถ้าไม่อยากหาย ก็ไม่ต้องทำ” เย่เฉินบอกเฟิงเสวี่ย เฟิงเสวี่ยเม้มริมฝีปากสีเชอร์รีของตัวเอง เฟิงเสวี่ยอยากรักษาหัวใจที่อ่อนแอของตัวเองให้หายดีเหลือเกิน เธออยากใช้ชีวิตทำในสิ่งที่ต้องการได้อย่างเต็มที่ โดยไม่ต้องคอยกังวลเรื่องหัวใจที่อ่อนแอของตัวเองอีกต่อไป เฟิงเสวี่ยรวบรวมความกล้า “เย่เฉิน ช่วยหันไปก่อน ฉันจะถอดเสื้อตัวบน” เฟิงเสวี่ยบอกให้เย่เฉินหันไป เย่เฉินหันหลังให้เฟิงเสวี่ย เฟิงเสวี่ยเริ่มถอดเสื้อตัวบนที่สวมอยู่ ตอนนี้ท่อนบนของเธอเหลือเพียงบราสีแดงที่ปกปิดอกอิ่มทั้งสองข้างเอาไว้ “ฉันเสร็จแล้ว ตอนนี้คุณหันกลับมาได้” เฟิงเสวี่ยถอดเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ตอนนี้เธอบอกให้เย่เฉินหันกลับมา เย่เฉินหันกลับมาทันที พอหันกลับมา เขาก็เห็นเฟิงเสวี่ยใช้มือปิดท่อนบนของตัวเองอยู่ เฟิงเสวี่ยที่เกือบเปลือยท่อนบนดูเซ็กซี่และร้อนแรงมาก ถ้านักข่าวมาเห็นฉากนี้เข้า มันคงกลายเป็นเรื่องอื้อฉาวครั้งใหญ่แน่ “ยังรออะไรอยู่ล่ะ เริ่มกันได้แล้ว” เฟิงเสวี่ยอายมากอยู่แล้ว สายตาของเย่เฉินยิ่งทำให้เธออายหนักขึ้นไปอีก “ได้ งั้นนอนลงบนเตียงก่อน” เย่เฉินเริ่มหยิบชุดเข็มออกมาจากคลังเก็บของในประตูเซียน ก่อนอื่น เย่เฉินต้องเปิดทางเดินลมปราณของเฟิงเสวี่ยให้โล่ง เพื่อให้ลมปราณไหลเวียนได้ราบรื่นยิ่งขึ้น “เย่เฉิน คุณจะทำอะไรกับเข็มนั่น” เฟิงเสวี่ยตกใจมากเมื่อเห็นเข็มในมือของเย่เฉิน ตั้งแต่เด็ก เฟิงเสวี่ยก็กลัวเข็มมาก “ก็รักษาเธอยังไงล่ะ รีบเอามือออกไปได้แล้ว ฉันจะเริ่มรักษาทันที” เย่เฉินบอกให้เฟิงเสวี่ยเอามือที่กำลังปิดบังร่างกายตัวเองอยู่ออกไป “ไม่...ไม่เอาแน่ๆ มันต้องเจ็บมากแน่ ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันไม่อยากรักษาแล้ว” เฟิงเสวี่ยกลัวเข็มเล่มใหญ่ที่เย่เฉินถืออยู่มาก “มาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันไม่ให้เธอถอยกลับหรอก” เย่เฉินใช้เข็มแทงลงไปที่จุดชีพจรของเฟิงเสวี่ย การทำแบบนี้จะทำให้เฟิงเสวี่ยขยับตัวไม่ได้ไปชั่วคราว ทันทีที่เข็มของเย่เฉินแทงเข้าที่จุดชีพจร ร่างกายของเฟิงเสวี่ยก็หมดแรงและขยับไม่ได้ เย่เฉินเริ่มดึงมือของเฟิงเสวี่ยออกไป หลังจากดึงมือของเฟิงเสวี่ยออกแล้ว เย่เฉินก็เห็นบราสีแดงสุดเย้ายวนที่เฟิงเสวี่ยสวมอยู่ เย่เฉินไม่คิดเลยว่าเฟิงเสวี่ยจะมีรสนิยมดีขนาดนี้เหมือนกัน “เย่เฉิน คุณทำอะไรกับร่างกายฉัน รีบปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” เฟิงเสวี่ยบอกให้เย่เฉินปล่อยตัวเธอทันที “ไม่ต้องห่วง ปล่อยทุกอย่างให้ผม” เย่เฉินบอกให้เฟิงเสวี่ยเงียบ แล้วคอยดูว่าเขาจะทำอะไร เย่เฉินหยิบเข็มออกมาอีกเล่ม แล้วเริ่มแทงลงไปตรงข้างหน้าอกของเฟิงเสวี่ย เฟิงเสวี่ยมองด้วยความหวาดกลัว เมื่อเข็มของเย่เฉินแทงลงไปที่บริเวณหน้าอกซ้ายของเธอ เพราะกลัวเกินไป เฟิงเสวี่ยจึงทรุดลงตรงนั้นทันที

React

พูดคุย