Chapter 364 - Mu Niancis Establishmen

เผยแพร่เมื่อ 2 เม.ย. 2569 01:34

บทที่ 364 - จุดเริ่มต้นของมู่หนีฉือ ในอ้อมกอดของเย่เฉิน มู่หนีฉือดูอ่อนแรงและช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ใบหน้าของนางเริ่มแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อย. สิ่งที่ทำให้เย่เฉินผิดหวังเล็กน้อยก็คือสีหน้าของมู่หนีฉือ นางยังคงสงบใจได้แม้ในสถานการณ์เช่นนี้. เย่เฉินจึงตัดสินใจเอาจริงเอาจังขึ้น มือของเขาเริ่มลูบไล้เรือนร่างอันบริสุทธิ์ของมู่หนีฉือ. “อื้อ...” เสียงครางแผ่วๆ เริ่มเล็ดลอดออกมาจากปากของมู่หนีฉือ. มู่หนีฉือรู้สึกประหลาดอย่างยิ่ง ร่างกายร้อนผ่าวและอึดอัดมาก เมื่อเย่เฉินแตะต้องร่างกายของนาง กลับทำให้นางรู้สึกสบายอย่างประหลาด เป็นความรู้สึกที่มู่หนีฉือไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชาตินี้. มือของเย่เฉินเริ่มลูบไล้ร่างกายของมู่หนีฉือ เรือนร่างของนางช่างอ่อนนุ่มและเย้ายวนยิ่งนัก. รูปร่างของมู่หนีฉือดีมาก นางเป็นผู้หญิงที่สุกงอมเต็มที่จริงๆ. นอกจากรูปร่างที่อวบอิ่มสมส่วนแล้ว ร่างกายของมู่หนีฉือยังอ่อนนุ่มมาก เย่เฉินรู้สึกราวกับกำลังสัมผัสสิ่งที่นุ่มที่สุดในโลกนี้. ยิ่งเย่เฉินลูบไล้ร่างกายของมู่หนีฉือ สีหน้าของนางก็เริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย นางดูหายใจติดขัด ดวงตาก็ค่อยๆ เต็มไปด้วยความกำหนัดที่ยากจะยับยั้ง. มู่หนีฉือเป็นหญิงเดียวดายที่ไม่เคยลิ้มรสความเร่าร้อนระหว่างชายหญิง นางแบกรับภาระแห่งความโดดเดี่ยวนั้นมานานแล้ว. เมื่อพันธนาการเหล่านั้นถูกปลดปล่อย ความกำหนัดของมู่หนีฉือก็ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง. มู่หนีฉือทนไม่ไหวอีกต่อไป นางเริ่มครางออกมาเมื่อถูกมือของเย่เฉินสัมผัส. เย่เฉินไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เขาเริ่มดูดซับหยินชี่จากมู่หนีฉือ หยินชี่ของมู่หนีฉือบริสุทธิ์มาก ไม่ได้ด้อยไปกว่ากายหยินบริสุทธิ์ของเซี่ยชิงอวี่เลย. “ไอ้ลามก... นายทำอะไรกับร่างกายฉัน... รีบปล่อยฉันเดี๋ยวนี้... ไม่อย่างนั้น... ฉันจะฆ่านาย” มู่หนีฉือขู่อย่างติดขัด. ในที่สุดมู่หนีฉือก็เผยอารมณ์ที่เก็บงำไว้เสียที ตอนนี้นางดูโกรธเย่เฉินมาก. มู่หนีฉือจะสงบใจอยู่ได้อย่างไรเมื่อเห็นตนเองถูกล่วงเกินเช่นนี้ นางระบายความโกรธทั้งหมดใส่เย่เฉิน. “เหอะๆ ที่แท้เธอก็โกรธเป็นเหมือนกัน น่าสนใจดีนี่” เย่เฉินรู้สึกสนใจไม่น้อยเมื่อเห็นมู่หนีฉือโกรธ. “ไอ้ลามก... คอยดูเถอะ ฉันจะสับนายให้เป็นชิ้นๆ” มู่หนีฉือดูโกรธยิ่งกว่าเดิม. ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา เย่เฉินเป็นคนแรกที่ทำให้มู่หนีฉือแสดงความโกรธออกมา. มู่หนีฉือไม่อาจทนต่อความอับอายนี้ได้อีกต่อไป นางพยายามดิ้นรนขัดขืนเย่เฉินที่อยู่ตรงหน้า. น่าเสียดายที่ตอนนี้มู่หนีฉืออ่อนแออย่างยิ่ง นางไม่ใช่คู่มือของเย่เฉินเลย. แม้มู่หนีฉือจะฟื้นกำลังกลับมา นางก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เฉินอยู่ดี. “เธอนี่ดื้อไม่เบา ยิ้มสักหน่อยสิ ถ้าเธอยิ้มก็คงดูสวยมาก” เย่เฉินอยากเห็นรอยยิ้มของมู่หนีฉือ. หากมู่หนีฉือยิ้มได้ นางคงงดงามมากทีเดียว. “ฉันจะไม่มีวันยิ้มต่อหน้านาย ไม่มีวัน” มู่หนีฉือจะไม่ยิ้มต่อหน้าเย่เฉินเด็ดขาด. ตลอดชีวิตนี้ มู่หนีฉือยิ้มเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น นางละทิ้งอารมณ์ความรู้สึกของตนอยู่เสมอ ดังนั้นนางจึงไม่อาจรู้สึกถึงความสุข ความยินดี ความเศร้า หรือความโกรธได้อีก. หากไม่ถูกเย่เฉินล่วงเกิน มู่หนีฉือก็คงไม่แสดงอารมณ์โกรธออกมาเช่นนี้. “เธอดื้อด้านขนาดนี้ ทำไมต้องซ่อนอารมณ์ของตัวเองไว้ด้วย? หรือชีวิตนี้มีไว้เพื่อฝึกตนไปจนตายเท่านั้น?” เย่เฉินไม่เข้าใจความคิดของมู่หนีฉือเลยจริงๆ. ชีวิตเป็นสิ่งล้ำค่า ไม่ควรเสียมันไปกับการมุ่งไล่ตามเส้นทางฝึกตนอันไม่สิ้นสุดเพียงอย่างเดียว. สู้ใช้ชีวิตนี้ให้ดีไปพร้อมกับเดินบนเส้นทางฝึกตนจะดีกว่า. จะได้ดียิ่งขึ้น และไม่ทำให้เวลาล้ำค่าที่มีอยู่สูญเปล่า. มู่หนีฉือตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉินเมื่อครู่ นางเริ่มครุ่นคิดถึงสิ่งที่เขาพูด. ตลอดเวลาที่ผ่านมา มู่หนีฉือติดตามเส้นทางฝึกตนเพียงเพื่อไปให้ถึงระดับที่นางไม่เคยไปถึงมาก่อน ด้วยเหตุนี้นางจึงโยนความหมายของชีวิตที่ตนมีทิ้งไป และค่อยๆ ห่างจากโลกใบนี้ไปเรื่อยๆ. จิตใจของมู่หนีฉือยิ่งยุ่งเหยิงขึ้นไปอีก คำพูดของเย่เฉินทำให้นางสับสนมาก ยิ่งถูกเย่เฉินกระตุ้นเช่นนี้ มู่หนีฉือก็ยิ่งไม่อาจคิดอะไรได้อย่างชัดเจน. มู่หนีฉือส่ายศีรษะ “ต้องจำเอาไว้ ฉันจะไม่ถูกไอ้ลามกนี่หลอกอีกแล้ว เมื่อเลือกทางนี้แล้ว ก็ห้ามเสียใจทีหลัง” มู่หนีฉือพยายามปลอบใจตัวเอง. “หยุดพูดอะไรแบบนั้นเสียที ไม่ว่าเมื่อไหร่ ฉันก็จะไม่หลงเชื่อคำพูดของนาย” มู่หนีฉือเปล่งเสียงประกาศความแน่วแน่ของตนออกมาอย่างดัง. เย่เฉินเห็นความมุ่งมั่นของมู่หนีฉือ หญิงสาวผู้นี้ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง. มู่หนีฉือเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เย่เฉินเคยพบมา แม้จะเผชิญกับวิชาหัวใจราชันย์ของเย่เฉิน นางก็ยังมีความแน่วแน่ที่จะรักษาสติของตนไว้. “งั้นก็ลองดูสิว่าเธอจะยืนหยัดได้นานแค่ไหน” เย่เฉินไม่คิดจะเสียคำพูดกับมู่หนีฉืออีกแล้ว ถึงเวลาแล้วที่จะทำให้นางได้ลิ้มรสความสุขที่มีอยู่ในโลกนี้. เย่เฉินดึงเข็มขัดผ้าที่รัดชุดสีขาวของมู่หนีฉือออก เมื่อเข็มขัดถูกปลด ชุดของมู่หนีฉือก็หลวมลงทันที ทรวงอกคู่งดงามของนางจึงเผยให้เห็นต่อสายตาของเย่เฉิน. ยอดอกสีเชอร์รีของมู่หนีฉือดูน่าลิ้มลองเสียจนเย่เฉินอยากจะเอาเข้าปากและชิมทันที. “งดงามจริงๆ” เย่เฉินเอ่ยชมความงามของมู่หนีฉือ. มู่หนีฉือเห็นสิ่งที่เย่เฉินกำลังทำ เรือนร่างส่วนบนของนางก็เผยออกมาต่อหน้าสายตาของเขาไปกว่าครึ่ง. “ไอ้ลามก รีบปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ฉันจะไม่มีวันยกโทษให้ นายเด็ดขาด” มู่หนีฉือร้องใส่เย่เฉิน เสียงของนางเย็นชาและเต็มไปด้วยความโกรธ. “เอาน่า อย่าโกรธง่ายเกินไปสิ โกรธบ่อยๆ จะยิ่งแก่เร็วนะ” เย่เฉินอยากหยอกล้อนางสักหน่อย. มู่หนีฉือเป็นหญิงที่ไม่รู้จักเล่นหัวเลยแม้แต่น้อย นางจ้องเย่เฉินด้วยสายตาอาฆาตอันน่ากลัว. เย่เฉินไม่สนใจสายตาอาฆาตของมู่หนีฉือ เขามุ่งความสนใจไปที่ทรวงอกคู่ของนาง. เย่เฉินยื่นมือไปยังทรวงอกคู่ของมู่หนีฉือ ก่อนจะเริ่มลูบคลำและบีบเค้นมัน. เย่เฉินสัมผัสได้ว่าทรวงอกคู่ของมู่หนีฉือนุ่มมาก เขาอยากลองซุกศีรษะลงในทรวงอกนุ่มนิ่มคู่นั้นดูสักครั้ง. “อ๊าาาาาา! ! ! ” มู่หนีฉือครางเบาๆ ทันทีเมื่อมือของเย่เฉินแตะต้องทรวงอกคู่นั้น ร่างกายของนางเริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง. ความรู้สึกครั้งนี้สุขสมกว่าครั้งก่อนมาก จิตใจของมู่หนีฉือเริ่มล่องลอยไปถึงสวรรค์ชั้นที่เจ็ด. ทรวงอกคู่ของมู่หนีฉือไวต่อสัมผัสอย่างยิ่ง เพียงสัมผัสเล็กน้อยจากเย่เฉิน มู่หนีฉือก็แทบจะเสียสติที่มีอยู่ไปแล้ว. การค้นพบนี้ทำให้เย่เฉินตื่นเต้น ดูเหมือนว่าทรวงอกคู่นี้จะเป็นจุดที่ไวต่อสัมผัสที่สุดของมู่หนีฉือ.

React

พูดคุย