บทที่ 421 สัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนาน “ดร.ลู่ ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ ครับ ผมไม่ได้ใช้ยารักษาอะไรเลย ที่จริงแล้วสิ่งที่ผมใช้รักษากองทหารเหล่านั้นคือความสามารถของหนึ่งในสัตว์เลี้ยงคู่หูของผม ส่วนเรื่องแอนติบอดีผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ผมไม่รู้ว่าผลของสกิลจากสัตว์เลี้ยงคู่หูจะคงอยู่ได้นานแค่ไหน แม้ผมจะอยากช่วยคุณ แต่ผมก็ทำอะไรได้ไม่มากนัก หากมีทหารคนไหนได้รับบาดเจ็บในลักษณะนี้ คุณเรียกหาผมได้ตลอดเวลาเลยครับ” โจวเหวินกล่าว ลู่ซูรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น สกิลพลังดั้งเดิมของสัตว์เลี้ยงคู่หูมักจะมีผลเพียงชั่วคราว มันมีประโยชน์ในช่วงเวลาที่กำหนด แต่จะไร้ผลทันทีที่หมดระยะเวลา และพวกมันก็ไม่ได้สร้างแอนติบอดีขึ้นมาแต่อย่างใด “ในยุคนี้ สัตว์เลี้ยงคู่หูเริ่มมีบทบาททางการแพทย์มากขึ้นเรื่อยๆ การมีสัตว์เลี้ยงคู่หูแบบนี้ถือเป็นคุณสมบัติที่ดีเยี่ยมสำหรับการเป็นแพทย์ คุณสนใจจะเรียนรู้วิชาการแพทย์จากฉันบ้างไหม?” ลู่ซูรู้สึกว่าจะเป็นเรื่องน่าเสียดายหากโจวเหวินไม่เป็นแพทย์ในเมื่อเขามีสัตว์เลี้ยงคู่หูเช่นนี้ โจวเหวินส่ายหน้าและตอบว่า “ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ ครับ ผมยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องทำ ปกติแล้วผมไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่” แม้ลู่ซูจะรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ในเมื่อโจวเหวินมีความสามารถในการรักษาผื่นคันได้ นั่นก็นับว่าเป็นผลลัพธ์ที่เกินคาดแล้ว มันสามารถลดจำนวนผู้บาดเจ็บล้มตายได้มหาศาล เรื่องราวไม่ได้จบลงแค่นั้น หลังจากผ่านไปสองสามวัน ลู่ซูก็พบว่าทหารที่เคยถูกฉีดยาพิษเกิดภูมิคุ้มกันขึ้นมา ต่อให้พวกเขาจะไปประจำการอยู่ข้างแม่น้ำอีกครั้ง ผื่นก็ไม่กลับมาขึ้นอีกเลย แม้ ‘ด็อกเตอร์ความมืด’ จะอยู่ในระดับมหากาพย์เท่านั้น แต่มันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงคู่หูธรรมดาทั่วไป ไม่ว่าจะภูมิหลังหรือความสามารถ มันถือว่าพิเศษมากทีเดียว โจวเหวินกลับมาที่หอพักและได้นอนหลับสนิทในที่สุด ทันทีที่ตื่นนอน เขาก็มุ่งหน้าไปที่ทะเลใต้ดินเพื่อฝากรอยฝ่ามือไว้บนมังกรดำ มังกรดำมีตุ่มฝีจากพิษที่เกิดจากรอยฝ่ามือขึ้นอยู่หลายจุด แม้ตุ่มพิษเหล่านั้นจะยังไม่พรากชีวิตมันไป แต่มันก็ชัดเจนว่าสภาพจิตใจของมังกรดำไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป หากมังกรดำอีกแปดตัวเปรียบได้กับชายหนุ่มที่แข็งแกร่ง มังกรตัวนี้ก็เหมือนชายชราที่อยู่ในช่วงวาระสุดท้ายของชีวิต การเคลื่อนไหวของมันเชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด และดูมึนงงราวกับสติสัมปชัญญะไม่หลงเหลืออยู่แล้ว ดูท่าทางแล้ว พิษส่งผลกระทบต่อมันอย่างมหาศาล อย่างไรก็ตาม ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่กว่าพิษจะสังหารมันได้ โจวเหวินตั้งตารอให้มันดรอปสัตว์เลี้ยงคู่หูมังกรดำมากที่สุด เจ้าตัวนี้ถูกโซ่ตรวนพันธนาการจนความเร็วและพลังลดลงไปมาก หากข้อจำกัดเหล่านั้นถูกถอดออก โจวเหวินคงถูกมังกรดำสังหารในเวลาไม่ถึงนาที ความต่างของพลังมันห่างชั้นกันเกินไป หากเขาสามารถครอบครองมังกรดำเป็นสัตว์เลี้ยงคู่หูได้ เขาอาจจะมีนักสู้ระดับตำนานที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องค่อยๆ บ่มเพาะสัตว์เลี้ยงคู่หูแบบ ‘นางฟ้ากล้วย’ อีกต่อไป แม้การบ่มเพาะพวกมันตั้งแต่ต้นจะสนุกอยู่บ้าง แต่ความสามารถในการต่อสู้ของพวกมันก็ยังถือว่าขาดแคลน อีกทั้งยังเชื่องช้าเกินไป ‘สัตว์ร้ายทรราช’ ยังคงอยู่ในระดับตำนาน และไม่รู้ว่าจะเลื่อนระดับไปสู่ระดับมหากาพย์ได้เมื่อไหร่ ตลอดสองวันที่ผ่านมา เดอะอาร์คไม่ได้ส่งข้อความอะไรมาเลย โจวเหวินจึงได้อ่านหนังสือและเล่นเกมอย่างสงบสุข แต่ทว่าโจวเหวินได้กวาดล้างมอนสเตอร์ระดับธรรมดาทั้งหมดในดันเจี้ยนเกมไปจนเกลี้ยงแล้ว การฟาร์มต่อจึงไม่มีความหมาย เขาทำได้เพียงอ่านหนังสือต่อไปเท่านั้น จาคยอมแพ้ไปแล้วงั้นเหรอ? ผ่านไปหลายวันแล้ว ทำไมถึงยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก? โจวเหวินไม่มีความคืบหน้าในการอ่านหนังสือ เขาจึงเริ่มคิดถึงจาค การได้ต่อสู้กับคนผู้นี้มันน่ากลัว แต่เขาก็แฝงความรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยอยู่ลึกๆ ในตอนนั้น โจวเหวินรู้สึกว่ากระบวนความคิดของตัวเองชัดเจนขึ้นและมีความกระตือรือร้นมากขึ้น ... ในขณะนั้น จาคไม่สามารถระงับความตื่นเต้นของตัวเองได้ ตรงหน้าของเขาคือชายชราที่มีผมสีขาวโพลน ชายชราผู้นี้ดูเหมือนคนเป็นโรคสมองเสื่อมขณะนั่งนิ่งอยู่กับที่ ทว่าเขากลับแผ่รัศมีสีเลือดประหลาดออกมา ดวงตาของเขาสั่นไหวด้วยแสงสีแดง ‘ตัวตลกมนต์เลือด’ เข้าสิงสู่ร่างของชายชราและเข้ามาแทนที่เจตจำนงเพื่อควบคุมร่างกาย แม้กระทั่งความทรงจำก็ถูกควบคุมไว้ จาคค้นพบความลับอันยิ่งใหญ่จากความทรงจำของชายชรา นักโทษชราผู้นี้มีสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานอยู่ตัวหนึ่ง! เขาไม่เคยบอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้และยอมจ่ายราคามหาศาลเพื่อบ่มเพาะมันจนถึงระดับมหากาพย์ เดิมทีเขาจินตนาการไว้ว่าตัวเองจะสามารถกลายเป็นผู้ครอบครองได้โดยอาศัยสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานในอนาคต แต่การเลื่อนระดับสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานนั้นต้องใช้ทรัพยากรมากเกินไป เขาไม่สามารถจ่ายไหว ทำได้เพียงอาศัยตำแหน่งหน้าที่ของตนเพื่อหาข้อมูลเท่านั้น ทว่าในขณะที่เขากำลังบ่มเพาะสัตว์เลี้ยงคู่หูจนถึงระดับมหากาพย์ อาชญากรรมของเขาก็ถูกเปิดโปง สำนักงานผู้ตรวจการพิเศษได้จับกุมตัวเขาอย่างลับๆ และขังไว้ที่ ‘สวรรค์’ เนื่องจากตำแหน่งของเขาพิเศษและวัตถุที่ใช้คอร์รัปชันเป็นสิ่งของพิเศษที่ไม่สามารถจัดการเปิดเผยได้ ทางสำนักงานจึงรับคดีไว้ดูแลเอง ในเมื่อเขาเป็นเพียงอาชญากรคอร์รัปชัน ทางสำนักงานจึงเพียงแค่สอบสวนตามปกติโดยไม่ได้สูญเสียทรัพยากรมากนัก ชายชรายังคงปิดปากเงียบและไม่เผยเรื่องสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานออกมา ครั้งนี้เขาถูกส่งตัวมาให้จาคโดย ‘เสินอวี้ฉือ’ เดิมทีเป็นเพราะเขามีสัตว์เลี้ยงคู่หูที่สามารถเปลี่ยนสีเพื่อพรางตัวได้ ซึ่งจาคเป็นคนร้องขอมาโดยเฉพาะ น่าแปลกใจที่จาคกลับค้นพบความลับที่ใหญ่ที่สุดในความทรงจำของเขา เขาอดไม่ได้ที่จะดีใจจนเนื้อเต้น ช่างโง่เขลานักที่ถูกพวกสารเลวในสำนักงานจับได้ง่ายๆ ทั้งที่มีสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานแบบนี้อยู่กับตัว มีของดีอยู่ในมือแท้ๆ แต่กลับเป็นได้แค่ขยะ “อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ก็กลายเป็นประโยชน์ต่อข้า” จาคไม่ลังเลอีกต่อไป เขาเรียกใช้ความสามารถของตัวตลกมนต์เลือด ควบคุมร่างกายของชายชราและบังคับให้เขาแลกด้วยชีวิตเพื่อถ่ายโอนสัตว์เลี้ยงคู่หูมาให้จาค เมื่อร่างของชายชราล้มลงราวกับซากศพที่แห้งเหี่ยว รอยสักประหลาดก็ปรากฏขึ้นบนแขนของจาค—มันเป็นรอยสักรูปแมวสีม่วง “เสินอวี้ฉือ เจ้าอาจจะคำนวณไว้ทุกความเป็นไปได้ แต่เจ้าคงไม่คาดคิดสินะว่าข้าจะโชคดีถึงเพียงนี้? ด้วยสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานตัวนี้ พันธนาการที่เจ้าทิ้งไว้บนตัวข้าก็ไม่สามารถกักขังข้าได้อีกต่อไป หลังจากที่ข้าได้ลิ้มรสงานเลี้ยงอันงดงามนี้ ข้าจะมุ่งหน้าไปที่เมืองหลวงและสังหารพวกเจ้าทุกคนในสำนักงานให้หมด” จาคจ้องมองสัญลักษณ์แมวสีม่วงบนแขนขณะที่ความตื่นเต้นบนใบหน้าทวีความรุนแรงขึ้น ... ในตอนที่จาคช่วงชิงสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานของชายชราไป โจวเหวินเองก็เผยรอยยิ้มแห่งความยินดี หลังจากรอคอยมานาน ผลไม้บนต้นไม้คนตายก็ได้สุกงอมและร่วงหล่นลงมาแล้ว โทรศัพท์สั่นโดยอัตโนมัติเมื่อโจวเหวินได้รับผลไม้ในเกม เมื่ออวตารสีเลือดคว้าผลไม้ไว้ได้ การแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์ ‘ไข่สัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนาน ต้องการฟักมันหรือไม่?’ ไข่สัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนาน... โจวเหวินประหลาดใจและดีใจเป็นอย่างยิ่ง แม้เขาจะเดาไว้ก่อนแล้ว แต่การได้เห็นไข่สัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานจริงๆ ก็ทำให้เขาตื่นเต้นมาก เขาจึงรีบตรวจสอบสถานะของไข่ใบนั้นทันที